Sosyal Hayat Kategorisi

Birden Fazla Şeyi Aynı Günde Yapamama

Ben, kendimi bildim bileli bir günde iki tane şey yapmaktan kaçıyorum. Mesela Çarşamba günü arkadaşımla 3 te gorüşeceksem Çarşamba günü saat 3 ten önce kitap dahi okuyamam ki okumayı da çok severim. Ya da gidip postaneye bir kargo teslim etmek gibi basit bir şeyi yapamam . Ya da mesela yarın okulum varsa okuldan sonra spora gidemem bazen kendimi zorlayıp gidiyorum. Eve dönünce kendime bugün çok şey yaptın çok yoruldun diyorum. Aslında bunlar herkesin rahatça yaptığı şeyler ben neden bu kadar basit iki şeyi aynı günde yapamıyorum diye kendime çok yükleniyorum . Bu sorun yüzünden kendimi çok tembel hissediyorum ama aslında tembel olduğumu düşünmüyorum sadece bir şey beni engelliyor ne olduğunu bilmiyorum

Zorbalığa uğramak ve dedikodumun yapılması

Merhaba şevval ben. Ben 11. sinifa gectim. Ama gecen sene bi kac kiz grubunun sıkıştırılmasina ve dedikodusuna maruz kaldim. Bunlar her okulda olan belali kiz cetesi. Sırf bir öğretmene şikayet mevzusu yuzunden bana ve 1 2 arkadasima kurulmuşlardi. Ancak benim yaptigim bi sey degildi. Surekli boyumla dalga gecerlerdi. Alakam olmadigi halde sacma nedenler yuzunden cıkışa cagrirlardi ve benim yanimda kimse olmazdi onlarin kalabalik olmasina ragmen olsa bile max 2 kisi. Hala bazi ortamlarda dedikodumu yapip beni herkesten kucuk goruyolarmis duydugum kadariyla. Muhattap olmuyorum ama neyse.

Çok fazla şeylere kafaya takıyorum ne yapmalıyım?

Geçmişte veya şu an da yaşadığım şeylere çok kafaya takıyorum. Geçmişte yaşadığım utanç verici saçma sapan ve travma yaratan olayları son zamanlar da tekrar düşünmeye başladım. Ben de biraz mükemmelliyetçilik var. Bunu ben neden yaptım ki diye sürekli yaşadığım olayları düşünüyorum. Artık geçmişi düşünmekten çok yoruldum. Geçmişi düşünmekten şu an ki anı kaçıyorum ama düşünmeden de edemiyorum ne yapmalıyım? Ve bundan dolayı içim daralıyor.

Hayattaki amacımız nedir?

Evlenip çoluk çocuğa karışmak ve toplumun bize dayattığı tabuları kabullenip yaşamak zorunda mıyız hayattaki amacımız bu kadar basit olmamalı bence daha fazlası olmalı kendi kaderimizi kendimiz belirlediğimizi sanıyoruz ama aslında kaderimiz biz daha doğmadan önce toplum tarafından belirleniyor hatta yapacağımız is bile daha ailemiz tarafından kısmen belirlenmis oluyor çok azı bu zinciri kırıp fark yaratıyor bu konuda bana yardımcı olursanız çok sevinirim

Halüsinasyon görüyorum

Sabah yataktada gözlerimi açtığımda gözlerimin önünden perde açılır gibi oldu ve ben tuhaf bir şey gördüm. Gördüğüm şey ben, benim yaşıt olan genç bir kadın. İkimizde yerde yatıyorduk. O hareket etmiyordu yaşayıp yaşamadığından emin değildim. O sıra da bende yerde baygın yatarken siyah karartı geldi aslında karartı gibi de durmuyordu. Bir adamdı. Adam önce bana zarar vermeye yaklaştı ama başaramadı. Sonra da yanımda yerde yatan genç kadını ayağından tutup sürükleyip götürdü. Ben neden böyle bir şey gördüm bunu gördüğüm de uykumdan yeni uyanmıştım. Zihnim benimle oyun mu oynuyor halüsinasyon mu görüyorum yoksa akıl sağlığımı mı kaybediyorum.

Tek başına evden uzakta bir yere gitmekten korkmak

Evden uzakta geç saat olduğunda evden çok uzakta olduğumda 2 saat gibi 1. 5 saat gibi süre zarfı olduğunda evime gidemeyecegim korkusu oluşuyor yollar gözümde büyüyor çok tedirgin oluyorum. Ankara dışına tek başıma çıkmayı çok isteyip çıkamıyorum başıma bir şey gelecek korkusu oluşuyor insanlar korkutucu geliyor gözüme kendimi savunmasız hissediyorum zarar görecekmisim gibi hissediyorum bu korkuyu yenemiyorum yanımda çok güvendiğim insan olursa kendimi kuş gibi hissediyorum fakat tek başıma olduğumda içimde insanlar bilinçli şekilde bana zarar verebilir ailemden uzakta olunca başıma bjr şey gelebilir diye düşünüyorum mesela bir arkadaşımın olduğu şehire bile gidemiyorum ailem hem izin vermiyor bu yüzden önüme set çekiliyor engeller oluyor ailem destek çıksa belki cesaret edebilirim ama olmuyor çok güvensiz hissediyorum mesela 3 gün öncesinde çok güvendiğim bir kız arkadaşım ile tatile gittim sahilde birileri yanımıza geldi alkol almislardi hiç ama hiç korkmadim rahatsız olduk ve gittik ama tek olsaydım kalbim yerinden çıkardı eminim evet bu olay genel olarak çoğu kişinin korkacagi durum fakat ben tek başıma gitsem bur yerr hep bu tarz olaylarla sözlü fiziksel bir şekilde korkacagim durumlarla karşı karşıya gelecekmisim gibi hissediyorum insanların tamamı gözümde kötü olarak görünüyor iyi insanların olduğuna zarar görmeyeceğime inanmak istiyorum aslında bunu yenmek istiyorum ve bu imkansız değil aslında çünkü tek başıma da olmazsa başka arkadaşımla ankara dışına cikabildim bu da bana imkansız geliyordu fakat oldu gideebildim ve bunu da yenmek istiyorum ve su da var genel yapım olarak insanlar beni basit algılıyor çocuksu zarar verecegim biri olarak algılamaz ki kendim de öyle olduğumu biliyorum sorun çıksın istemem biri fevri davranirsa zaten o an bir şey diyemiyorum kilitleniyor resmen tüm savunma beynimden silinir ve sonrasında neden demedim diye sorgularım kendimi yani ben munakasaya girmeden pozitif kalmaya calisirim ama insanlar genel olarak bu durumu basite indirgeyip daha çok üstünlük kurmaya çalışıyorlar algısı var kendimi savunamayacakmisim gibi hissediyorum şimdiden cevaplayacak kişi için cok teşekkür ederim

Hayır demekte zorlanıyorum

Okulda çok aktif biri oldum. Sebebi şu kendimi iyi ifade ediyorum ve sosyalim. Böyle olunca hocalarımın ve çevremin dikkatini çekiyorum. Örneğin bir hocam tenefüste gelip ansızın "X bunu senin yapmanı istiyorum şöyle şöyle "diyerek gözümün içine bakıyor Böyle olunca ben karşımdaki kişiyi kırmak istemiyorum kabul ediyorum. Ama çok yoğun olmaktan yoruldum. Genel olarak insanlara hayır diyemiyorum. Ben hayır demek istiyorum. Belki de ben hayır dediğimde karşımdaki kişinin benden soğuyacağını bana yardımını azaltacağını düşünüyorum korkuyorum. Yardımcı olabilir misiniz?

Anksiyetemi nasıl yenerim?

Yeni bir insanla tanışamıyorum farklı bir ortama giremiyorum yapmaya çalıştığım takdirde nefes darlığı, kalp çarpıntısı, soğuk soğuk terleme, baş ağrısı ve inanılmaz bir stresle başa çıkmak zorunda kalıyorum, içim kasvetle kaplanıyor. Konuşamayacağımı bildiğim için bir psikologa başvuramıyorum. Girdiğim ortamda(iş dahil) benim için yabancı bir insan varsa o günüm bana zehir oluyor. Bazen bir cafeye oturmaya gittiğim zaman belki normalde duyamayacağım, zor duyacağım benden uzakta bir masanın konuştukları beynimde yankılanıyor diğer bütün sesler bulanıklaşıyor sadece o masayı duyar hâle geliyorum ve bu beni kötü etkiliyor. Herkesi kendimden bir şekilde uzaklaştırıyorum iletişimsizlik yeni ortamlara girememe v. s. gibi durumlardan dolayı. Sık sık gittiğim, bildiğim yerler dışında bir yere asla gidemiyorum, cesaret edemiyorum.

Neden hesabını kapayıp beni engelledi?

Benim bir arkadaşım vardı ve çok uzun zamandır tanışıyoruz son zamanlarda kötü hissediyordu ve bunun farkındaydım psikolojim çöktü diyerek hesabını kapattı sonrasında da beni engelledi ben neden engellediğini anlamiyorum ve çok merak ediyorum çünkü anlamlaştıramıyorum kafamda yani sizce neden olabilir onunla iyi anlasiyorduk ve bir sorun yoktu pek o yüzden şaşırdım gidince ve boşluğa düştüm diyebilirm kimi zaman üzüldüm kimi zaman anlamlastiramadim sizce neden beni engelledi ve hesabını kapattı?

Başka birinin beni savunması gözümü dolduruyor

Birisiyle herhangi bir konuda tartışırken yer farketmeksizin ağlama isteğimi tutabiliyorum yada ağlayasım bile geldiğini fark etmiyorum yani ağlayacağım durum olmasa da zaten ağlamam fakat başka birisi beni savununca direkt gözlerim doluyor sebebi nedir acaba?? Bunu yaşarken güçlü olduğumu düşünüp tartışmada ağlamam ama başka birisi gelip beni savunursa gözlerim dolar. Detayını bende bilmiyorum sadece böyle yani o yüzden fazla detay yazamadım kusura bakmayınn.