Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Anneme güven sorunum
Yıllar önce annemin telefonunda iş arkadaşından aşkım vs diye mesajlar gördüm anneme sorduğumda adamın sarhoş olduğunu söyledi düşündüğüm gibi bir şeyin olmadığını söyledi ve bende küçük olduğum için konuyu kapattım. 1 yıl önce bir numaradan aşkım müsaitsen arayım diye mesaj gördüm anneme sordum bir sapığın dadandığını söyledi. Aylar sonra telefonu elimdeyken keşke yanımda uyansaydın diye bir mesaj gördüm. Annemle tartıştık annem o kişiyi tanımadığını söyledi. Kendimi berbat hissettim bu hayatta en güvendiğim kişi oydu. Annemle konuşma yaptık asla öyle bir şey olmadığını açıkladı bana o an içim rahatladı ama aylar sonra bu durum yine aklıma geldi sonra yine konuştuk yine böyle bir şey olmayacağını söyledi yine o anlık unuttum. Ama şimdi yine aklıma geldi , her an bir mesaj gelir diye korkuyorum. Her şeyden şüphe duyuyorum her adımı şüpheli geliyor. Annem bana yalan mı söylüyor yoksa doğruyu mu bilmiyorum. Bazı şeyler hiç mantıklı gelmiyor ben mi kuruyorum yoksa bilmiyorum. Annem sürekli çalışan biri ve genel olarak boş günlerini de benle geçiriyor ama bilmiyorum. Babamla ilişkileri evlilikten çok arkadaşmışlar gibi. Böyle bir kötülüğü hem bana hem babama yapma ihtimaline dayanamıyorum. Annem sürekli ben senin için yaşıyorum hangi şehire gidersen bile peşinden gelirim diyor. Bilmiyorum kendimi kötü hissetmekten ve tam unuttum derken yine aklıma geliyor. Ne yapmalıyım?
Eşim ve geçmişte ailemle yaşadıkları sorunlar
Merhaba. Eşimle 12 yıllık beraberlikten sonra evlendim ve evleneli 5 ay oldu daha. Biz ilk evlenmek istediğimizde ailem beni vermek istemedi ve eşimin ailesi hakkında ağır ithamlar şeklinde konuştular sonunda başardık ve gelip beni istediler. Nişanımız düğünümüz çok güzel şekilde oldu. Ve ailem birdaha eşime o söylediklerini söylemediler. Özür bile dileyip hatalı olduklarını söylediler ama gel gelelimki en ufacık bir olayda bir tartışmada eşim o konudan uzaklaşıp hep ailemin ilk baştaki söylediklerine dönüyor. Aynı konuları ısıtıp ısıtıp duruyor. Ailemle görüşmek istemediğini söylüyor. Ailem ne evime karışır ne evliliğime kötü bir söz dahi çıkmadı ağızlarından
Kendimi nasıl rahatlatırım?
İş yerinde bazı olaylar yaşandı. Bir arkadaşımı görev bölgemizden aldılar. Benim hiç bir alakam olmamasına rağmen diğer arkadaş ile neden ayrıldığını çözmeye çalışırken kendinimi olayın içine atarak o arkadaşı benim gönderttiğimi insanları düşünmesini sağladım. Her açıklama yaptıkça batıyorum. O arkadaşım ve diğer nöbet arkadaşlarım öyle bir şey düşünmediklerini söylemelerine rağmen bana karşı tavırları çok az da olsa değişti ve bu içinden çıkılmazoldu
Babam
Merhabalar öncelikle nerden naskl başlasam bilmiyoeum 23 yaşındayım babam polis ve çok uzun yıllar bizden uzakta yaşadı görev nedeniyle 4 kardeşiz babam emekli oldu ve ben geçen sene şans eseri telefonunda samimi mesajlar gördüm erkek biriyle gay galiba sonra ilk zamanlar yüzüne bakamadım hiçbirşey yapamadım zamanla unutmaya çalıştım hep öyle olmaması için umut ettim dua ettim benim annem çok güçlü biri değil hemen herşeye stres plan biri bunu kaldıramaz kardeşlerim ergenler onlarda kaldıramaz ve ne yapıcam bilmşyoeum arada bakıyorum o içerikli videolar izlenmiş fake hesaplar var o tarz yerleri takip ediyor fiilen biriyle buluşup aldatıyormu bilmiyoejm yazmış ekmişler gibi hep isimsiz insanlar ama babam böyle ve biz Müslüman bir aileyiz ben ne yapıcam bilmiyoeum babam çok iyi bir insan bize düşkün annemle araları çok iyi değil hatta iyi değil kavga yok ama yani korkuyorum anneme söylersem annemin alacağı zarardan babama söylersem onun tepkisinden belki saçma ama kendine utanıp birşey yapar diye korkuyorum o kadar ardaayım ki ne yapmam gerek bilmiyoeum bir yandan anneme ihanet ediyor gibi hissediyorum bir yandan babamı sevemiyorum ama çok seviyorum nefret etmek istiyorum ama olmuyo ben o kadar aradayımki ne yapmam dogru ne kadar görmezden gelebilirim bunu kiminle paylaşmam daha sağlıklı bilmiyoeum babam bir yandan pamuk gibi biridir
Hayatta birşey için adım atamıyorum bunu nasıl yenebilirim?
22 yaşındayım ve geçen sene üniversiteden mezun oldum ama hiçbir şey için adım atamıyorum ve bu hayatımı gündelik yaşamımı çok etkiliyor. Bu yüzden işe de giremiyorum. Ne zaman karar verip işe gireceğim desemde aşırı özgüvensiz hissediyorum ve getireceği sorumluluktan korkuyorum insanlardan çok çekiniyorum atılgan olamıyorum. Çok fazla stres yapıyorum yargılanmaktan korkuyor da olabilirim. Hep yetersiz hissediyorum. Ve ne zaman stres yapsam tuvalet ihtiyacım geliyor. Eğer çok stres yaparsam da bazen kalbim de sıkışıyor sıcak basmaya başlıyor. Ve sürekli geri adım atıyorum ama işe de girmem gerekiyor. Ama asla adım atamıyorum. Normal bir insandan daha fazla kaygılı hissediyorum. Çıkılmaz bir döngünün içindeyim. Bunu nasıl yenebilirim?
Gelecekte hangi mesleği yapacağımı bilmiyorum karar veremıyorum
Gelecekte hangi mesleği yapacağımı bilmiyorum karar veremiyorum ne yapacağımı bilmiyorum beden öğretmeni ya da veteriner olmak istiyorum ama veteriner çok zor hayvanlarla ile ilgili meslek yapmak istiyorum bu konuda çok streslenıyorum ne yapmalıyım bilmiyorum kimsede akıl vermiyor ben sözelci olduğum için meslek seçme şansım çok az sözeldeki meslekler bana göre değil ve saçma sevmediğim meslekler ne yapmalıyım sizce bana yardım edin
İçimdeki yarayı nasıl iyileştirebilirim
Sesini hiç bir zaman duramamış ve hep içine atmış ve eğitim hayatı boyunca anne desteğini almamış hep kendini yetersiz hissetmiş Konuşmaya çalışsana da hep kenara atılmış . Ne eğitim hayatında ne de genel günlük işlerde hep yetersiz hissetmiş bir çocukluk var ve bu 9 yaşımdan bile böyle ve zaman zaman aklıma gelince başım ve göğsüm sıkışıyor kendi kendime iyileşmek istiyorum artık yoruldum
Kırılgan narsizm ve borderline
Kırılgan narsizm ve borderline birbirine benzer mi farklılıkları ve benzerlikleri nelerdir? nasıl bir kurtuluş yolu var yani bir insan bu kadar kötü olup nasıl iyileşebilirSurekli okuduğum yerlerde bu geçecek birsey değil iyileşmez gibi şeyler çıkıyor ve insanlarda sanki öcü ile konuşuyor gibi yani insanda kendini öyle hissediyor Empati nasil düzelir nasıl kazanılır bu girdaptan nasıl çıkılır yardımcı olur musunuz
Stres kaygı bozukluğu korku
Son zamanlarda olan depremlerden dolayı kendimi sürekli tetikte panik halinde ve stresli hissediyorum ve korku durumu içindeyim hayat kalitemi çok fazla etkilemeye başladı ve yalnız kalamıyorum kalabalık ortamda olmak istiyorum geceleri uyku düzenim bozuldu uyku kalitem düştü sürekli korku halinde hissediyorum yapmam gereken şeyleri yapamıyorum evde durmak istemiyorum dışarıda kalmak istiyorum sürekli ve ne yapmam gerektiğini bilmiyorum artık eski günlük yaşantıma devam etmek istiyorum bu durum beni artık çok kötü etkiliyor ve sağlığıma yansıyor
Okb nasıl geçer aynı düşüncelerde buluyorum kendimi?
Aynı tekrar eden düşünceler var nasıl geçer psikoloğa gitmelimiyim ailem götürmüyor beni ne yapmam gerek 18 yaşındayım her şeye karışıyorlar psikolojim çok kötü zaten kimseyle sohbet edesim gelmiyor cahil bir ailem var psikolojimi bozdular hiç arkadaşım yok diğer kızlar gibi sevgili yapmıyorum okumuyorum çalışmıyorum da hep aynı döngüdeyim yaşamak istemiyorum küçüken istismara uğradım ve ailem yanımda olmadı üstüne destek olacakları yerde köstek oldular 16 yaşımdan beri travma yaşadım ve şunu anladım istismarcalar daha normal korkan insanların daha kötü olduklarını anladım en azından yapıyorlar susmak en büyük suçtur bana göre ve benim ailem susmayı normal görüyor susmak neyi çözer sadece ertelersin o anı neden bunları yaşıyorum ergenim ben daha karışan aileden hayır gelmez. benim yaşımdaki kızlarla bakıyorum sadece sevgili yapıyorlar kendime bakıyorum dertten başka bir şey yok şaka gibi size şunu sormak istiyorum ani değişimler olabilir mi istismar yaşayan bir bireyde çünkü çok fazla sinirleniyorum ve bu sağlıklı değil boşluk hissi oluyor her gün yaşıyorum psikoloğa gitmek istiyorum sadece sohbet etmeye ihtiyacım var evde çürüdüm dışarı hiç çıkmıyorum ailemden nefret ediyorum resmen yapmak için yaşıyorum iş bakiyim diyorum onada hayır diyorlar kendimle kaldıkça iç catışma yaşıyorum ve kişi yanlız olunca ciddiye alma oranı daha yüksek nasıl iyileşicem ben sinirlenme boşluk hissi bunlar ani değişimler yardımcı olursanız sevinirim