Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
psikiyatri randevusu aldım ama kendimi nasıl açıklayacağımı bilmiyorum
merhaba ben haftaya psikiyatri randevusu aldım fakat kendimi nasıl açıklayacağımı bilmiyorum öncelikle sürekli atak geçiriyorum ağlama krizleri sinir krizleri psikolojik açıdan kendime çok zarar veriyorum bunun dışında insan ilişkilerin bayağı karışık bir gün iyiyken bir gün kötü olabiliyorum bu tamamen benim kontrolüm dışında oluyor fazla ilgiye gelemiyorum bunalıyorum sadece tek bir kişi en yakınım olsun istiyorum onun dışında kimseye açık olamıyorum aşırı korumacı oluyorum ve çok kafada kuruyorum olmayan şeyleri bile çok düşünüyorum uyku problemim aşırı arttı son zamanlarda gerçekten bunalttı bu durum beni bir yıldır da araştırdığım kadarıyla kendimde borderline olduğunu düşüyorum ama kendi kendime teşhis koymak istemiyorum bu yüzden randevu aldım fakat tüm bunları nasıl açıklayacağımı bilmiyorum. yardımcı olursanız çok sevinirim
Gizli Kullanıcı
Nefret duyguları
İntikam almak için hayatımı mahveden biri vardı. Gerçekten hakkımda saldırmadığı hiçbir şeyim kalmamıştı. Stresten psikoz geçirtti bu insan bana. Hakkımda dedikodular yaydı. Dışlandım, dalga geçildim, bana 'obje' dendi. Benim hakkımda konuşulurken Hitler'in haklı olduğu savunuldu. (Bana, yahudi ve türko takma adı takılmıştı. ) Kendime zarar vermemi istedikleri belliydi yani. Güç dengesi bozuk olduğu için bu kadar sesleri çıkıyordu insanların. Beni seven, savunan birkaç insan olsa çıtları çıkmazdı. Bunlar yaşanırken aynı zamanda kişisel hayatımda da çok ağır sıkıntılarla uğraşıyordum. Babamın bipolar kişilik bozukluğuna sahip olduğunu öğrenecektik birkaç ay içerisinde. Evde üzerimize yürüyordu, tehdit edip korkutuyordu, 9 ay boyunca polis zoruyla akıl hastanesine götürüleceği zamana kadar duş almadı. Evde bunları yaşarken, okulda da bunları yaşıyordum. Gerçekten çok iğrenç şeyler yaşadım. Burada anlatamayacağım çok detay var. Artık daha fazla dayanamadım ve okula ara verdim, kalp sıkıntılarım ortaya çıktı. Ve daha bir sürü sağlık sıkıntısı. Aylardır terapi alıyorum. Nefretimi yeni yeni sindirmeye başladım. Uzun süre dua ettim. Bana yapılanların aynısını yaşayın ne az, ne çok diye. Bana bunları yapan kişilerden birinin ocak ayında babası ölmüş. Önce kendim sebep olmuş gibi hissettiğim için berbat hissettim. Sonra da bana zarar gelince nasıl güldüğünü, mutlu olduğunu hatırlayıp bundan zevk aldım. Nefretimin iri akmıştı. Bu nefret hissiyle ne yapacağım?
Gizli KullanıcıKendimi karşı tarafa nasıl anlatabilirim ? Hislerimi nasıl belirtebilirim
Anlaşılmadığımı düşünüyorum alınganken duygularıma kapanıkken bana anlaşılmaz hissettirdıklerını düşünüyorum karşı taraftan bir adım bekliyorum bu doğrumu ? Ben üzgünken nasıl bir adım atabilirim? Yanımda olmasını istediğim kişinin olmamasını ben mi etkiliyorum? Nerde yanlış yaptığımı bilmiyorum . . aramızın açıldığını düşünüyorum bunu ne etkiler ? Düzeltmek için ne yapmalıyım yanlışımı bulamıyorum her kız gıbı bende üzülüp alınabiliyorum karşı tarafa bunu nasıl hissettirebilirim? Ne yapmalıyım
Gizli KullanıcıUmutsuzluk ve karamsarlık hissi
Merhaba, 19 yaşındayım ve hayatımdan uzun bir yıldır memnun değilim. İstediğim hayatı yaşayamıyorum. Hayatımda b*k gibi gidiyor ve hayatımın iyiye gideceğine dair hiç bir inancım yok. O kadar yoruldum ki hayatımdan. YKS’ye hazırlanıyorum, sınava gireceğim ve kazanacağıma dair bir inancım yok ama kazanmak zorundayım. Hayatımı değiştirme konusunda bir adımın YKS’yi kazanmak olduğunu düşünüyorum. Kafa yapım ve düşüncelerim beni çok rahatsız ediyor. Düşüncelerimi değiştirmek istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Sürekli negatif düşünmekten hayata pozitif bakamıyorum, pozitif düşünemiyorum. Geleceğim hakkında hiçbir şeyin yolunda gitmeyeceğini ve aynı şekilde b*k gibi devam edeceğini düşünüyorum. Çok yoruldum artık, kafam kaldırmıyor. Kafa yapımı ve düşüncelerimi değiştirmek istiyorum ama nasıl yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Çok karamsar ve çok negatif düşünüyorum. Yaşamak istediğim hayatı TikTok ve Instagram’da video çeken insanlarda görünce daha da çok moralim bozuluyor. “Ben bu hayatı yaşayamayacağım. ” diye düşünüyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Bir yandan da arkadaşım yok ve sürekli evdeyim. Konuşacak, buluşacak, gezebileceğim arkadaşım yok ve ev üstüme üstüme geliyor. Özgüvensizim ve insanlarla diyalog kuramıyorum. Bu yüzden arkadaşım yok. Nasıl sosyalleşeceğimi bilmiyorum. Eğer üniversite sınavını kazanırsam da insanlarla nasıl tanışıp diyalog kuracağımı bilmiyorum. Sohbet başlatamıyorum, özellikle de erkeklerle diyalog kuramıyorum. Depresyondan, özgüven eksikliğinden, umutsuzluk ve karamsarlık hissinden kurtulmak istiyorum. Psikoloğa gitmek istiyorum ama param yok.
Gizli KullanıcıGeçmişi arama
Merhaba, bilmediğim bir şehire evlenerek yerleştim bir buçuk yıldır buradayım eşimden başka tanıdığım sayılı kişi var bazen yolda gördüğüm insanları önceden tanıdığım vakit geçirdiğim kişilere benzetiyorum sık sık eski yaşamımı özlüyorum bazen gece uyanınca nerde olduğumu bilmiyor gibi oluyorum ya da uyandigimi biliyorum hareket ediyorum ama uyanamiyorum ta ki ışık görene kadar bu durumdan dolayı yanımda telefonla yatıyorum telefonun ışığını yakıp o ışıkla uyanabiliyorum bu durum da beni kaygilandiriyor normal mi
Gizli Kullanıcıonu kaybetmekten çok korkuyorum
Merhabalar, biz eşimle severek evlendik. Şuan 9 aydır evliyiz. Eşimi tarif edemeyecek kadar çok seviyorum ve en önemlisi onu kaybetmekten çok korkuyorum. Evliliğimiz süresi boyunca çok fazla kavga etmeye başladık. Her kavganın sonunda kendimi yeteri kadar anlatamadığı düşündüğümden ağlayarak buluyorum. Artık kendime zarar vermeye başladığımın farkındayım. Eşim özünde çok iyi bir insandır. Fakat söz konusu benimle kavga etmeye gelince beni düşmanı gibi görüyor ve çok ağır cümleler kullanıyor. Öfke problemleri var. Kavga ettiğimizde beni yok sayıyor görmezden geliyor. Kavga tartışma sonrası empati yapmasını söylediğimde ise yapamayacağını belirtiyor. Ya da yapsa beni anlamıyor yine kendini haklı çıkartıyor. Bilmiyorum acaba haklı olma cabasına mı girdim yoksa anlaşılmak mı istiyorum yada eski bizi mi özlüyorum bilmiyorum. Bunları da eşime söylediğimde, bizi bu hale sen getirdin, senin elinde olan şeyler söyleyerek daha da çok üzüyor . Dün bir konu için tartıştığımızda sonumuzu göremiyorum demesi beni çok üzdü. Ben artık ilişkimi nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmiyorum. Benden gitmesinden, uzaklaşmasından çok korkuyorum.
Gizli KullanıcıBir insana karşı aynı yerde çalışılırken nasıl duygusuz olabilirim
Birisi var aynı yerde çalışıyoruz 1 sene boyunca takıldık konuştuk o birlikte olamayacağımızı söyledi her seferinde ama her seferinde söylediğinden farklı davrandı birlikte aktiviteler yaptık birbirimize hediyeler aldık ama sürekli kavga dövüş içindeyiz ben onu çok seviyorum ama o artık bana karşı birşey hissetmediğini söylüyor ama yine öyle davranmıyor bana arkadaş olarak bile davranmanın içinden gelmediğini söylüyor ama hep yanımda gülerek bitiyor ben bu ilişkini bir sonu olmadığını düşünüyorum ama onu sevmekten de kendimi alıkoyamıyorum tekrar söylüyorum aynı iş yerinde aynı departmanda çalışıyoruz. O başkasıyla gülüp eğlense canımdan can gidiyor benim üzülmemse onun umrumda bile değil. Bu kişiye karşı olan hislerimi nasıl köreltirim.
Gizli KullanıcıSaplantılı düşüncelerimden kurtulamıyorum
Merhaba. Yaklaşık üç yıl olacak bir ilişkim var. Erkek arkadaşım beni gerçekten seviyor maddi manevi yanımda olmaya çalışıyor bunun farkındayım fakat son zamanlarda ona karşı hiçbir neden olmamasına rağmen şüphe duymaya başladım. Ne söylese nasıl davransa sürekli bunların altında bir şey arıyorum ve söylemlerini irdeliyorum. Söylediği hiçbir şeye inanamaz hale geldim. İlk başlarda ona karşı güvenim sonsuzdu fakat ilişklmizin içerisinde içersinde git geller yaşadıkça güvenim sarsıldı. Ve geçmişindeki bir kız arkadaşını öğrenmemle şüphelerim arttı. Kız erkek arkadaşıma çok yakın bir mevkide üniversitede okuyor. Sürekli kızın ne yaptığını nerede olduğunu araştırıyorum. İkisinin arasında birşey olabilir düşüncesi karşılaşabilirler düşüncesi beni yiyip bitiriyor. Belkide birbirilerinden haberleri yok ama içimdeki bu duyguyu ve düşünceleri atamıyorum. Kafamda sürekli kötü düşünceler ve senoryalar kuruyorum. Sanki bataklıktayım ve bu duygular içimi çürütüyor kurtulamıyorum. Bu durumdan nasıl çıkabilirim yardım eder misiniz.
Gizli Kullanıcıpsikiyatri randevusu aldım ama kendimi nasıl açıkça dile getireceğimi bilmiyorum
merhaba ben bir hafta sonraya psikiyatri randevusu aldım. randevu almak benim için büyük bir cesaretti kaygılıyım ve aşırı düşünüyor, olmayan şeyleri kuruyorum bu artık ruhsal olarak bana çok zarar vermeye başladı uyku düzenimi günlük hayatımı aşırı etkiler hale geldi aynı saat içerisinde binbir türlü duyguyu en uçta yaşayabiliyorum. çocukluktan gelme travmalarımın da etkisi var ve bunun dışında sık sık atak geçiriyorum kendimi bulamıyorum içsel sıkıntılarım dışıma vurmaya başladı diyebilirim. çok uzun süredir araştırıyorum kendime de tanı koymak istemiyorum fakat borderlinedan şüpheleniyorum ama bunu karşı tarafa nasıl aktaracağımı bilmiyorum. yardımcı olabilir misiniz?
Gizli KullanıcıAni tepkilerimi nasıl kırabilirim
Sevgilimle kavga ettiğimde çok ani tepki veriyorum, sonra pişman oluyorum, sinirimi kontrol edemiyorum, aşırıya kaçıyor tepkilerim, hiç oturup düşünmüyorum nasıl davranmalıyım diye ve bu bizi daha kötü bir hale getiriyor. Asıl sorunu unutup benim tepkimi konuşuyoruz, sürekli böyle oluyor ve ben de verdiğim tepkilerden daha sonrasında utanıyorum. bunu yenmek istiyorum çünkü bu bana da karşımdaki insana da cok zarar veriyor bunu nasıl yenebilirim
Gizli Kullanıcı
