Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Bu düşüncelerle ne yapmam gerek?
Merhaba hocam benim pek sevgilim olmadı ve iki senedir uzaktan bir çocukla konuştum hiç gorusmedigim biri o. Benden de küçük . ilk başlarda herşey iyidi ama sonradan her şey çok lackalasti ve bana terbiyesizliklerinoldu ozmanlar kesip atsaydim bu zamana kadar surmezdi konuşma da. Gereksiz yere uzattım konuşmayı. Sırf beni sevsin diye ona kendimi daha özgüvenli daha yardımsever olmadığım gibi biri gibi gösterdim. Ama sonradan tamamen tanıdikxa onu ve onun benim gibi bir derdi olmayınca bende saldım farklı göstermede. . en azından daha az farklı göstermeye çalıştım kendimi. Onu resmen gözümde buyutmusum ve ideallestirmisjm. Onun aramzidakilere benim kadar önem vermediğini anlayınca çok üzüldüm hala da üzülüyorum. Aklıma geliyor. Bu kadar basit miydi bir insanın duygularıyla oynamak diyorum. Şansıma bak beni de böylesi bulur dedim. Farklı da olabilirdi çünkü uzak mesafedeyiz baya o adana ben Kocaeli. Gerçi daha çalışmıyor da. Ama beni sevse oldurmaya calisirdi diyorum. Cabalardi diger yandan calismiyo kendine faydası yok diyorum kafam çok karışık bu konu çok meşgul ediyor beni. .. 🥝🦄
Gizli Kullanıcı
İstemediğim bir evlilik yapmak üzereyim
Merhaba hocam Hep aşık olup evlenmek istemiştim ama nasip olmadı. Bir kişiye aşık oldum görüştük ama o da evli çıktı, Şimdi arkadaşımın tanıştırdığı biriyle evlenmek üzereyim. Ama Ama heyecanlı veya istekli değilim. Bu kararı nasıl aldım bilmiyorum öyle gelişti ve devam etti, eskiye kızarak almadım aslında ama mutsuz hissediyorum, yarın düğünüm var napacağım nasıl tolerans edeceğim nasıl yaşayacağım bilmiyorum. 33 yaşındayım
Gizli Kullanıcıİçimdeki stres yumağıyla baş edemiyorum
Merhaba öncelikle🌸Düğünüme bir hafta var Allah nasip ederse. O kadar stresliyim ve korku doluyum ki size anlatamam. Kötü bişey olacak korkusu beni yiyip bitiriyor. Derdimi paylaşacağım hiç kimse yok yakınımda yargısızca yaklaşacak. Nikah günümde tatsız bir olay yaşadım aslında çok basit bir konudan eşimin verdiği tepki benim üzgün olduğumu gören yakınlarımın tepkisi derken iş büyüdü. Aileler 2 aya yakındır konusmadı hiç. Konu eşimi rahatsız edecek konuşmalar duyduğu annemin arkadaşının nikaha gelmesiyle bu boyuta geldi ve görünce mutsuz öfkeli bir nikaha yansıması oldu bu durumun ve annem o kadın küstü diye gidip düğüne gelsin diye ikna ediyor. Damadım yine aynı şeyi yaparsa düğün mahvolursa kızım üzülür demiyor. Gelmeyecekti o abla normalde. İkna edildiği için gelecek ben eziliyorum burada fikrim önemsiz üzülmem önemsiz önemli olan damatla inatlaşıp o kadını getirmek. Güç savaşı. Başkaları, yakınlarım için nikahtan sonra ilişkiyi bitirmem affetmemem gerekiyordu onlara göre. Ama duygularımı görüp önemseyen ve tatlılıkla yaklaşan kişi sayısı o kadar az ki. Sevdiğimi görüp ona göre davranmıyor kimse. Nasıl affettin bize saygısızlık yapıldı vs deniliyor. Yaptığım seçimle girdiğim yol ile ebeveynlerim tarafından yargılanıyor iğneleniyorum laflarla. Orta yolu bulmaya çalışmaktan sorun çıkmasın diye çabalamaktan yorgunum. Evlilik kolay bir şekilde kurulmuyor ben bu yola girdiğim için ve karşımda sevdiğim adam olduğu için kestirip atmamayı vazgeçmemeyi seçtim. Anneme bir tepki gösterdiğimde tepki göstereceğine değil de bize göster diyor. Benim kırılıp üzüldüğümü kimse farketmiyor. Zihnim olumsuz düşünceleri bırakmıyor. Kadın gelirse ve o günüm mahvolursa diye düşünmekten yoruldum. Eşime söylesem bizi yine mi ezecek annen diyip köpürecek. Kimi sakinleştireyim ki ben. Orta yolda bulunmuyor aralarında. Eve eşya gelecek anne ben kendim yaparım diyorum daha evliliğin ilk günleri eşyaları ben yerleştiricem diye tutturdu. Ben 32 yaşındayım ya görmüyor bunu. Bunun yanında sevdiğim adamla da ister istemez sıkıntılar oluyor,iş hayatım da ortamım da da mutsuzum. Çıkmazdayım. Nolur yardım edin bana bu durumu nasıl çözeceğim. Beynimdeki sesler susmuyor. Mutluluğuma odaklanmak istiyorum. Yapamıyorum bi yerde dalıp gidiyorum.
Gizli KullanıcıÖfke patlamaları
Merhabalar, partnerimle ufacık konulardan başlayıp kocaman alevlere dönen kavgalarımız var. Ne konuşursam konuşayım beni anlamıyormuş gibi hissediyorum. Daha kötüsü bir noktadan sonra vurup kırmaya başlıyorum. Bir kadın olarak normal hayatımda sinirli biri değilim aksine uyumluyumdur. Ama bu patlamalarda kontrolden çıkıyorum. Ve bir kadın olarak böyle olmaktan nefret ediyorum. Bir yandan beni bu hale getireninde partnerim olduğunun farkındayım. Kendimi nasıl durdurabilirim?
Gizli KullanıcıAyrılık kaygısını nasıl atlatabilirim?
Kızım 3 yaşında 4ayliktan beri çalışıyorum. Öğretmenim yarım gün okuldayim. Daha önce ise gider gelirdim arkamdan aglamazdi şu an yaz tatili 2 aydır hep birlikteyiz kimseye bırakmadım ama balkona, başka odaya gitmemi bile istemiyor o an gözünün önünde değilsem hemen annem nerde diye ağlıyor 1ay sonra işe başlayacağım ve ne bunu tetikledi nasıl aşarız bilmiyorum . 3 yaşta ayrılık kaygısı bitmesi gerekirken bizim yeni başladı misafir geldiğinde arkama saklanıyor başta ağlıyor.
Gizli KullanıcıAnksiyete ve kaygı bozukluğuna nasıl aşarım
Merhaba! ben uzun zamandır kötü düşüncelerle baş edemiyorum. Küçük şeyler de aklımda bu yiyor sürekli kendimi suçluyorum. Sürekli panik halindeyim dışarı çıktığımda ya da çıkacak olursam 40 kez düşünüyorum işte çıkabilir miyim filan diye işte dışarıya çıkmam için 2 gün önce haber almam lazım aniden mesaj dışarıya çıkamıyorum bir öpücük iki aydır falan. Bana yardım edersiniz memnun olurum . Çabuk iyileşmem lazım
Gizli KullanıcıÇıkılmaz bir durumun içindeyim
Ben kaygıları yüksek biriyim sürekli kafamın içinde konuları döndürüyorum bu sefer yaşamayı unutup özümden kopuyorum. İşimden kusup öğürdüğüm için ayrıldım kaygılarımdan dolayı. Bir arkadaşım var sürekli bir kıyas ve yarış içinde herkesin kendine göre doğrusu yanlışı vardır. Ama bu kişi herkesle iyi ama herkesten alıp herkese götüren herkesin yorumlarından etkilenen birisi kime gitse ondan alıp geldiğinden bunu anlıyorum. Benim bu arkadaş ortamımdan biriyle sevgili oldum o kişi muhafazakar biriydi ben de ilk ilişkimde biriyle beraber olmuştum o da bunu kabul etmeyen biriydi ama kabul etti bende kıyafet yönünden fedakarlık yapmıştım. Aslında yapmayı istemiştim çünkü ona karşı duygularım yüksekti. 2 ay sonra yanına gittiğimde ilk ilişkisini unutamamış olduğunu başa sabitli mesajlardan anladım benden hoşlandığını onun ise girip bakıp aslında bir alışkanlık olduğunu söyledi. Ben ağladım aslında çekip gitsem okeydi belki de onun için ama ben şans vermek istedim bunlar için çabalarsam unutmaya hazırım olanları dedim. Çabalayacağım dedi ve devam ettik. Daha sonra ilişki devam ederken çok sayıda yalanlar gizlemeler muhafazakar olmasına rağmen kendisiyle çelişen davranışları vardı. Ben de bunları görmeme rağmen ona şans vermeye devam ettim kendi içimde çünkü ben de hayatta hatalar yapan biriyim. Onun çok güzel arkadaş grupları çok güzel hobileri doğru düzgün düşünen konuşan ama davranışları çok yanlış halleri vardı. Onu tanımaya anlamaya çalışıyordum. Kız arkadaş konularından hoşlanmıyordum ama bir kız arkadaşıyla tanışmıştım kız tatlı biriydi. Ama çevresi çok fazla kızla doluydu. Çok sosyaldi bense onun tam tersiydim. Onun yanına gittiğimde bir kız arkadaşıyla mesajlaşıp bunları siliyordu. Gördüm tepki vermedim dondum. Sonra ertesi gün eski ilişkisinden kalan hatıralar duruyordu. Bu hatıralar ona zamanında yazdığı şiir ve terapide aldığı notlarmış ben artık duygusal olarak bunları da okudukça tükendim ona zamanında çok fazla sevgisini vermiş bana bir şey kalmamış gibiydi. Bana üzülmemek için kendimi frenliyorum demişti. Haklıydı belki de ben de eski ilişkimden aldatıldıktan sonra hayatıma kimseyi alamadım. Ayrıldı benden benim de beklentilerim karşılanmıyor eski ilişkimdende demek ki sürekli bir şeyler çıksa ortaya rahatsız olacaksın dedi. Sen bunları hak etmemiştin dedi. Ben çok sessiz sakin evinde oturan bir tipim o ise hayatın içinde sosyal birisi sanırım mizaçlarımız uyuşmadı ama birlikte o kadar güzel vakit geçiriyorduk ki çocuklaşıyorduk. Aradan 1 sene geçti ve her iki tarafta unutamadı. Ben biraz daha belli ettim onu unutamadığımı şarkı paylaştığı platformdan baktım o da bunu gördükçe pişman olduğuna dair şarkılar ekledi ben de kıyafetlerime geri döndüğüme dair paylaşım yaptım ama bu süreçte ona bakmaya devam ettim o da bunu görüyordu o da alay eder gibi paylaşımlar yaptı daha sonra üzgün bir şarkı ekledim ve ona her şeyimi kapattım ona gizledim o da pişman oldu sanırım ama konu sevmek sevmemek değil ki uyuşmayan çok şey var ben onun hayatına o benim hayatıma uyuşmayacaktı. Ama biz birbirimizle çok güzel vakit geçirsek bile mizaçlarımız çok farklı çevreyle uyumumuz yok gibi. Kıyafetimden ödün versem bu sefer onun çevresi çok açık kendimi kıyas halinde bulup o şekilde mutlu olmayacaktım ilerde ben ne yaptım diyecektim belki de ya da belki de çok mutlu bir evlilik olacaktı iyi ki yapmışım diyecektim bunalrın hiç birini bilmiyorum herkesin kendince haklı haksız yanları var. Belki de o da çok ayakaları yere basan birini istiyor ama ben çok duygusal biriyim işimi bile kaybettim onun karşısındaki o kendini geliştiren güçlü kadın imajım yoktu çünkü ben de çıkmak istiyordum bu kaygı döngüsünden ama çalışma hayatına atıldığımda ve gerçekten ayaklarım yere bastığında onun fikirleri bana çok ters olacaktı belki de ama şu an içinde bulunduğum durumdayım yapmak istediklerim yaptıklarım şu anki ileriki durumlarla kıyaslanınca çok çıkmaz oluyor. Şu anki durumdan çıkmak istiyorum beklentiler uyuşmuyor çünkü ama duygusal olarak ortada kaldım o da bana olan aşkını şarkılar üzerinden paylaşıyor sözlerin anlamını anlıyorum fedakarlıklar yapmaya hazırım diyor bir nevi geri döneyim istiyor ama bjnalr ilerde bizi mutlu edecek mi bilmiyorum o beni tanıyıp sevdiği halinden dönüştürünce çevresinde çok açık insan var çok ters durum o tarafa gözü kayacak çünkü ben o muhafazakar kafasında değilim ama o kalıba kendimi ait hissetmiyorum ne yapacağım bilmiyorum ben sadece buna fedakarlık gözüyle bakıyordum
Gizli KullanıcıKafamda sürekli olumsuz şeyler düşünmekten nasıl kurtulabilirim?
Merhabalar ben geçmişte yaptığım bazı hatalardan dolayı kendimi fazlasıyla pişman ve kötü hissediyorum ve sürekli o geçmişe dönüp kafamda o zamanın şimdiki zamanımı etkileyebilceğiyle ilgili senaryolar kuruyorum kendime bile açıklamaya utanıyorum kafamdaki o ses susmuyor bundan dolayı kendimi yaşıyor gibi hissettmiyorum çevremdeki herkes hayatı olduğu gibi görüyor ama ben yemek yerken su içerken bile sürekli o düşünceyle yaşıyorum yürürken bile kafamda o sesle o düşünceyle yürüyorum mesela birini örnek vereyim bu şu an beni bu hale getiren şey şu geçmişte yaptığım o hata ya bi kayıt altına alındıysa ya insanlarla paylaşılırsa ben ne yaparım ne yaparımın cevabıda şu kendimi bu dünyadan taşırım belki şu an saçma geliyor ama beni bu hale getiren şey bu, bu düşünceden bi an önce kurtulmak istiyorum kafamdaki sesi susturmak istiyorum normal hayatıma dönmek istiyorum ama yapamıyorum evet bu hale gelmemin sebebini açıkca dile getirdim ama sebebini söylemeye çok utanıyorum çünkü bunu düşünmemin bir sebebi var çok pişman olduğum bir sebep aslında bi süreye kadar bunu kendime dert etmemiştim ama o kişi benimle bi iletişim kurunca kafamda sürekli bunu düşündüm o kişi buna yönelik bir tehditte bulunmadı ve zaten buna dair bi kanıt yok ama ben sürekli ya öyle olduysa diye kendimi yiyip bitiriyorum nasıl kurutulucam bu halden bilmiyorum
Gizli KullanıcıEşimin bu fantezisi tehlikeli mi?
Eşim sex sırasında başka erkekler ile grup yaptığımı hayal etmemi istiyor, bu fantezi ile sevişmek istiyor hatta bir dildo aldı bana. Normalde dozunda kıskanç bir kişidir. Bu fantezinin de asla gerçekte olmayacağını söylüyor sadece hayal dünyamızda diyor. Çok zevk aldığı için bir kaç kez bu fanteziyi yaptık ben de zevk aldım fakat ilerisi için tehlikeli mi bırakmalı mıyım aklımda soru işaretleri var lütfen yardımcı olun ♡
Gizli Kullanıcıİlişkilerde denge kuramıyorum galiba
Gülüyorum insanlar niye bu kadar gülüyorsun diyor. Normal duruyorum bir şey mi oldu diyorlar. Değer veriyorum ama o ona değer vermeyeni seviyor. Samimi davranıyorum ya kullanıyor ya da fazla buluyor. Hepimizin hataları var ama en çok benimkiler eleştiri konusu. Güler yüzlü olunca safmışım gibi davranırlar. Her şeyin farkında olduğumu belli etsem bu da çok açıksözlü derler. Tek amacım kibarlığımı bozmadan küfür etmeden yaşıtlarımla neşeli ve mutlu bir ilişki.
Gizli Kullanıcı
