Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Dışarı çıkmak istesem bile çıkamıyorum
Aslında çocukluğum çok güzel arkadaşlıklarla geçerken taşınmak durumunda kaldık daha doğrusu bir istek ve keyfiyetten taşındık. Ben bu süreçte arkadaş edinemedim evde kalmak zorunda kaldım. İnsanlarla iletişim kuramadım ve kurdeşen gibi bi rahatsızlığa yakalandım kaşınıp durdum. Çok şükür şu an da durumum iyi. Çok yoruldum bu düşüncelerden,sürekli aynı günü yaşamaktan,sıkılmaktan,sosyalleşememekten ve yaşıtlarımın mutluluğunu izlemekten. Spora yeniden gitmek istiyorum ama olduğum yerde duruyorum çıkamıyorum dışarı ve o düşünceler beynimi böyle sanki ortadan yarıyor gibi. Boş durup sanki bişey yapıcam da ne yapıcaktımı düşünmek gibi. Kendime asosyalliği yakıştıramıyorum. Tip olarak da karakter olarakta dışarıdan sosyal gözüküyorum. İşte içerisi öyle değil. Çıkamıyorum dışarı. Çok istiyorum çıkıp en azından spora gideyim ama çıkmama bişey izin vermiyor gibi sanki yargılanıcam gibi hissediyorum. Hadi kalk ve git bahaneyi bırak desem de durmaktan başka bişey yapamıyorum. Sevgilim olmuştu ayrıldık ve hani ilk defa böyle şeyler yaşayınca ne yapacağımı bilemedim ve çok üzüldüm ve üzülmeye devam ediyorum. Aileme bişey anlatamıyorum anlatırken utanıyorum. Bana hiçbir şeyi yakıştırmıyorlar. Sen yapamazsın,beceremezsin gibi cümleler beni üzüyor. Çok söylencek şey var ama genel olarak böyle. Teşekkürler.
Cesaretlendirilmek için neye ihtiyacım var
Merhaba ben hep dolu dolu arkadaş ortamları güzel sohbetler aktif bir hayat istiyordum ama hep içe dönük sessiz sakin kendini ifade konusunda eksikleri olan biriydim hazır cevap hiç yok bende. Hayata uyum konusunda eksiklerim var her şeye yetişmek zorundaymışım yapmak zorunda olsam her şey mükemmel olmalı kimseye hata yapmamalı hep uyumlu olmalı gibi kalıplarını fark ettim. Eski ilişkimde çok hata yapılmasına çok fazla fedakarlık etmeme hala saygısızlıklara göz yummama o ilişkide kalmaya devam etmemde tüm bunların izlerini buluyorum. Sessiz sakin kalmaya ihtiyacım oluyor donma tepkisi gösteriyorum o an ya çekip gitsem yalnız kalacağım onun gibisini bulamayacağım çünkü hayatımda gerçekten kimse kalmadı. Korkularım yüzünden hep teslim oluyorum 1 senedir ayrıyız. O ayrılmıştı. Tabi ki bu kadar şeye sessiz kaldığım için bir yerde de hiç gülemedim tüm hata bana yüklendi zaten beklentilerimiz de uymuyordu. Ben hep uyumlu olan taraftım o da kendince fedakarlık yapmıştı. Birbirimizi çok anlayamadık. Bitti. Ben 1 senedir tek başıma tüm olanları atlatmaya çalışıyorum. Potansiyelimi kullanamıyorum korkularım çok var o çok sosyal ben içe dönük onun çevresi çok kalabalık bense yapayalnız biriyim. Böyle söyleyince biliyorum saçma duruyor ama hayatın içinde bunları yaşarken çok zorlanıyorum. Duygusal olarak bu duruma yenilmekten çok korkuyorum. Kendi yolumu çizmek zorundayım evet ama nereden başlamam bunları nasıl atlatıp devam etmem konusunda çok yorgunum. Zihnim hep o kişide ama mantığım elimden tutuyor hep. Hep yeni bir yol var diyor ama o yol da bana uymazsa ne tarafa gidersem gideyim hep hayal kırıklığı olacak biliyorum. Acını seçmekte özgürsün lafı gibi. Ama ben bu seçim konusunda çok kararsızım ya ben o yolu yürürken o dönerse diyorum bu karanlıkta kalakaldım şimdi nasıl kendime dönerim ben kimim ne istiyorum bilmiyorum cevabınız için şimdiden teşekkür ederim
bugün doğum günüm mutlu olamıyorum yalnız hissediyorum nasıl başa çıkabilirim?
bugün doğum günüm aslında mutlu olmam gerekiyor fakat olamıyorum. Sanki hep hayatımda yalnız kalmışım gibi … hiç birşeyden zevk alamıyorum . Mesela benim arkadaşlarım kutlarlardı ama kutlamıyorlar artık. Eskiden zevk aldığım mutlu olduğum anlara bugün ilgim yok yalnız kalmış bir başımaymışımm gibi çaresiz ve mutsuzum . bunun için ne yapmalıyım nasıl başa çıkabilirim ? Çünkü herşeyden sıkıldım bunaldım boş geliyor sanki hiç doğmamışım gibi
Benlik sevgisi
Sevgilimle ayrılmıştık. Ayrıldığımızda kendi değerimi çok sorguladım. Acaba buram şöyle çirkin olduğu için m ayrıldıi vs diye düşünüyordum. Sevgilimle barıştık. Bu düşüncelerim hala devam ediyor. Her gün ağlayacak gibi oluyorum. Küçük memelerim,olmayan ince belime,gözlüğüme her şeye takılıyorum. Benimle evlenmek istediğini söylüyor. Diyorum ki evet. Seni böyle kabul etmiş işte. Ama sonra içimdeki ses susmuyor. İlişkinin ilk aylarında kendimi çok güzel hissediyodum. Yine oyle hissetmek istiyorum. Bu konuda ne yapacagimi bilmiyorum ama özgüvenim çok zedeleniyor. Cinsellik yaşadığımızdada kendimi bırakamıyorum. Çünkü kendi bedenimden nefret ediyorum. Ne yapacağım
Aşırı bağlanma problemi, okb, borderline ve anksiyete ile mücadele
Hocam merhabalar lütfen yardımcı olur musunuz yıllardır çözmeye çalışıyorum okbm var kirpiklerimi ve kaşlarımı koparıyorum ve yazıları tekrar tekrar okuyorum aynı zamanda kendimi 3. kişili hatırlıyorum anılarımda ve bir kişi bana güven verdiğinde takıntılarım geçiyor tamamen neredeyse ama sürekli o kişinin ilgisine sevgisine ihtiyaç duyuyorum sürekli onunla konusuyorum ve o kisiyi daha beter bir sekilde kendimden uzaklastırıyorum ama konusmadan da duramıyorum cok pisman hissediyorum o kisi benden soguyor ve aramalarıma bile bakmiyor takipten cikiyor vb. berbat hissediyorum ne yapabilirim çözümünü bulamadım hiç çok yoruldum ayni sekilde yeme bozukluguyla da cok ugrastim 150 dakika aralıksız kosu bandinda kosuyordum diz eklemlerim mahvoldu sonra bunu takıntı yapip ya iyilesemezsem diye dusunup iyilesmeme ragmen kaslarımın istemsiz kasılmasından dolayı 1,5ay tekerlekli sandalyede kaldım o süreçte 3 ay boyunca hiçbir melatonin beni uyutamadı 3-4 saat maximum uyudum hala da bazen hareket kısıtlılığı oluyor kaslarımda 4 kutu kas gevşetici bitirmeme rağmen etkisi yok gibi az ya da aşırı yemekten vücufum mahvoldu saçlarım dökülüyordu ve mahvolmustum sürekli ama ailemde cok problemli oldugu icin terapiyi de reddettiler ne yapbilirim :(
Nişan atmış abime nasıl yardımcı olabilirim?
Abim daha önce 1 kez nişan attı sonra çok sevdiğimiz bir kızla nişanlandı benim düğünümde o zaman olmuştu düğüne 1 hafta kala kızın cezası olduğunu öğrendik ve kız tutuklandı kız cezaevine girdi düğün ertelendi annesi şuna kızı dolduruyor abimde artık kızın hesabını vermemek için yüzüğünü takmıyor dün şehir dışına görüşe gitti ona sevgiyle bakmadığını söylüyor ama dönüş yolunda ağlamış yıl sonuna kadar bekleyecekmiş
Eşim beni dinlemiyor
Eşime bir şey söylediğimde veya bi konuda kızdığımda ikinciye tekrar etmeden bana cevap vermiyor her zaman değil ama %60 böyle davranıyor ama ailesi arkadaşları akrabaları bi şey anlatsın veya söylesin ilk söylediğinde anlamazsa bile hemen soruyor ona sorulmayan söylenmeyen şeylere bile dahil oluyor. Bu da bana önemsenmiyormuşum görmezden geliniyormuşum gibi hissettiriyor. Kendisine bunu söylediğimde asla kabul etmiyor dinliyorum cevap veriyorum vs diyor mesela daha az önce ayaktayken bi konu hakkında tartışıyorduk ve ben bir şey söyledim o da sadece sustu hiç bi şey demedi bende bir şey söylüyorum farkında mısın dedim bir dakika dedi bana ben ikinciye kızmadan tepki vermeden bir dakika döneceğim demeye bile tenezzül etmiyor. Bende artık çok konuştuğum yani onunla çok iletişim halinde olduğumuz veya sesime aşina olduğu için beni öylesine dinlediğini ve önemsemediğini cümlelerimin her ne olursa olsun basitleştiğini düşünüyorum ve aşırı değersiz hissediyorum sonra ben olaydan çok tepkilerine sinirlendiğimde şimdi konu buraya nasıl geldi şimdi bununla ne alakası var gibi şeyler söyleyerek konudan saptığımı söylüyor asla anlatamıyorum ve beni anlamıyor çok yoruldum ve bu durumun içimde değersizlik görmezden gelme gibi şeyler uyandırması beni bunalıma sokuyor ne yapabilirim? (Eşimle defalarca kez düzgünce konuştum derdimi anlattım ama çözülmedi)
Sevgilim güvenimi kırdı ne yapmam lazım
aylar öncesinde eski sevgilisi sürekli profiline bakıyor ve bana söylemedi diye büyük bir kavga ettik ben ayrılmayı düşündüm sonra toparlar gibi olduk ama bi kaç gün sürdürdüm daha sonra iş yerinde sevgilime karşı farklı davranan bi kız vardı rahatsız olduğumu dile getirdim mesafeli konuşuyorlardı ama konuşmayı tamamen kesmedi 1-2 kere uyardım iletişim kurma konuşma diye ama dinlemedi bugün telefonunda aramalar gördüm kız iş için arıyor ya da diğer arkadaşın numarasını almak için bana haklı gibi kendini savundu sinirlendi ufak ben en son ortak arkadaşı aradım ve benim haklı olduğum ortaya çıktı sustu kaldı gülümsüyordu hep ama yüzüne karşı o kızın ilgisi hoşuna mı gidiyor diye bağırdım yüzü düştü hayır niye böyle düşünüyorsun benim için önemli olan sensin falan dedi sarıldı ama o kadar zoruma gitti ki indim arabadan eve gittim. Whatsapp a girip yazmadığım için aferin sana yazmış daha sonra empati kuruyor musun dedim evet dedi karşılık verdim mesajıma dönmedi 1 saat oldu uyudu sanırım ama bana göre ortada büyük bir problem varken uyuyorsa beni kaybetmekten korkmuyor demek. Çabalamak yerine uyumayı seçti yani bilmiyorum. Ona o kız ile iletişimi kesmediği takdirde hayatından çıkacağımı söyledim ama inanmadı yani arkadaşı arayana kadar haklı gibi davrandı ama sonradan haksız gibi davrandı aldattı gibi ama değil gibide bilmiyorum bitirmek istiyorum ama istemiyorum son zamanlarda çok sorgulatıyor kendini.
Eski ben olmaktan korkmak
Merhabalar ben yaklaşık 2 yıldır kendi kişisel gelişimime odaklanmış psikolojiyle kendi travmalariyla ilgilenen geçmişi affedip geleceğe dönen biriydim geçmişte kötü şeyler yaşadım gerek aile ilişkilerim olsun gerek erkek arkadaşlarim olsun hep isteklerim dışında gelişen olaylar vardı ama ben artık kendiyle mutlu olan biriydim kendini iyileştirmeye odaklanmış biriydim ta ki abim geri eve dönene kadar kendisini çok seviyorum ama geçmiş travmalarımin çoğunda kendisi yer alır ve toksik bir insan bi süre ayrı yaşamaya başladık özlüyordum onu ama bu sanırım bana çok iyi gelmişti bi rahatlamıştım gibi çünkü geri buraya döndüğünde eskiden yaşadığım travmalarım tetiklenmeye başladı tekrar kısıtlayıcı moduna geçmesinden korkmaya başladım ve yine uçurum kenarindaymisim gibi hissetmeye başladım sosyal hayatimi ben kendim kısıtlamaya başladım artık dışarı çıktığımda suçluluk hissediyordum ama evde durmak da iyileşmiş bana iyi gelmiyordu ve yaklaşık 1 haftadır sanki 2 yil önceki halime dönmüş gibiyim kendimle ilgilenemiyor psikolojiyle ilgilenmeyi bırakmış sadece evde duran birine dönüştüm ama bu bana hakarettir artık yakın zamanda bi ilişkim de vardı bitti farklı sebeplerden dolayı ama ona da dönüp yoklama ihtiyacı duyuyorum hala beni istiyor mu diye bilmek istiyorum yas süreci devam ederken böyle bir durumdayım ve kendi benliğimi kaybetmiş gibiyim yaptığım şeyler hiçte benlik şeyler değil gibi geçmişteki bene geri dönmüş gibiyim ama o halimi istemiyorum ben
Babam annemi yakını ile aldatıyor
2004 yılından beri babam annemi anneme hala diyen bi kadınla aldatıyor . O vakitlerde yaptığı hata 2008 yılına kadar sürmüştü . Ancak 4 yıldır yine aynı kadınla annemi aldatıyor. Annemde dahil çevremizde herkesin bildiği bu olayı bir hafta önce ispatlarımla babama söyledim . Bir nebze utanma dahi olmadı. Yaşım çocuk değil ama babamın ölmesi için dua ediyorum. Ve bu duamı burada da yeniliyorum. Psikolojik destek aldım ancak babamın bu utanmaz hareketlerine karşılık annemi çok düşünüyorum. Çünkü babam aldatmanın dışında anneme insan gibi davranmayan birisi. Ne yapmam lazım . Çok yoruldum düğün arefesindeyim ama bir gram hevesim yok . Babamı ve o kadını dövmek istiyorum. Not. Kadında evli.