Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler

Filtrele

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler
Psikoloji

Uzak mesafe ilişkim Betül Canbel

Merhaba Betül hocam Sınavlarım bitti sınava girmeden önce Mustafa bugün için geçen hafta yapmak istediğim dışarıda konuşma olayını bu hafta kendisi dillendirmezse ben de çoğu şey bitecek  diye düşünmüştüm ama kendisi söyledi  ben eve gelir gelmez apar topar hazırlanıp bekletmeden çıkayım düşüncesin deyken ondan haber alamıyordum meğer balkon yıkıyormuş  yıkayayım hemen çıkalım dedi  ben şu an kahvemi yapıyorum ben de kahvemi yapıyorum konuşmanın sonunda ne hissedeceğimi çok merak ediyorum 

Aile

Uygun dille kendini ifade etmek

Merhaba, ben fazla kilolu biriyim. Kilomu aşırı takıyorum ve özellikle fotoğraflarda yüzüme ve vücuduma hafif filtre ya da düzenleme uyguluyorum. . Çünkü çok fazla olunca yapay olduğu anlaşılıyor. Fakat hâlâ videolarda bunu yapamıyorum. Dün ablamın doğum günüydü, pasta kestik ve o sırada video çekildi. Ancak farkında değildim ve duruşuma dikkat etmemişim ve olduğumdan daha kilolu, çok kötü çıkmışım. Diğer ablam ise bu videoyu sosyal medya hesabında paylaşmak istiyor. Hesabı açık Binlerce takipçisi var ve bu kadar kişinin (özellikle de ortak tanıdıklarımızın, ister işten ister özel çevreden) görmesini istemiyorum. Bunu ona nasıl söyleyebilirim? Daha paylaşmadı. Çünkü paylaştıktan sonra asla geri dönüş yapmaz, silmez, huyunu biliyorum. İnatçıdır.

Psikoloji

Yalnızlıkla nasıl baş edebilirim?

Yalnızlıkla nasıl baş edeceğimi bilemiyorum. Sanki yaşamıyor gibiyim, etrafımdaki insanları kıskanarak geçiyor günlerim. Ben neden sevilmiyorum veya ne zaman sevileceğim ? Bununla yaşamak çok zor hiçbirşeyden keyif almıyorum istediğim gibi yaşamıyorum. Aslında nasıl yaşamak istediğimi bile bilmiyorum. Sadece sürekli ilerde olacak yalnız kalmayacağım tamamlanmış hissedeceğim diyorum fakat asla o gün gelmiyor ve ben boşuna yaşıyorum. Daha önce terapide aldım fakat hala aynı yerdeyim. İlaç da kullandım evet hissizleştim ama ben hissetmek istiyorum bu şekilde nasıl devam edebilirim bilmiyorum.

Aile

Kızım 26 aylık ihtiyaçlarını babasına yaptırmıyor

Kızım 26 aylık. Yaklaşık 4-5 aydır bana çok düşkün herşeyini benim yapmamı istiyor. Babasıyla sadece oyun oynuyor. Onun dışında sarılmak istemiyor. Öpmek istemiyor. Eşimle aramız gayet iyidir. Kızımın bu davranışlarına karşı denk geldikçe eşimle ilgili olumlamalar yapıyorum. Ama malesef değişen bir şey yok. Eşim de bu duruma artık üzülüyor. İlgili bir babadır ama kızım hiç ilgilenmesini istemiyor sadece oyun oynarken zaman geçiriyor babasıyla. Beni öptü bana sarıldı diye şikayet ediyor bana rahatsız oluyor bu durumdan. Babası bana sarıldığında engellemez kızmaz hemen yanımıza gelip ikimize de sarılır. Benim eşime göre daha sert ve kuralcı bir yapım var. Kızımla ilgili konularda genelde ben kural koyuyorum ya da yönlendiriyorum. Eşim de davranışlarımı destekler genelde ortak aynı tepki verriz. Bu durumun sebebi ne olabilir?

Psikoloji

Yalnızlık korkusu nasıl aşılır

Merhaba bir önceki sorum Aysel Koçak tarafından cevaplanmıştı sorumun devamı için yazıyorum. Hassas olduğumu yazmıştım. Hangi insanlara sınır çizmekte zorlanıyorsun sorusuna genel bir cevap verirsem genel de yalnız kalma korkum tetikliyor. Bir sorun varsa her şeyi benim düzeltmem gerekiyormuş gibi üzerime alınıyorum. Bir şeye kırıldığımda şimdi sorun olmasın diye hakkımı savunamıyorum. Böyle durumlarda insanlar kendini haklı sanıp daha çok üzerime geliyor. Yalnızlık kaygısıyla ses çıkaramadığım için bundan faydalanıp arkamdan diledikleri gibi sesini çıkarıyorlar. Beni bir keresinde bir arkadaş ortamı içerisinde kendime erkek arkadaşımla vaktimi geçirdim diye hemen sen bizi sattın meselesine getirip üstü kapalı hesap sorar gibi davrandılar. O kadar üzerime geldiler ki kendi hayatım için benden hesap soruyorlardı. Sizi neden bu kadar benim hayatım ilgilendiriyor diyemedim. Arkadan gülüp yüzüme konuşmalar mı dersiniz. Ama tek tek şimdi hepsini yüzlerine vurdum. Herkesi birbiriyle tanıştırdım süper arkadaşım ayakları mı dersiniz herkesten alıp herkese götüren birisi bunu yapan da. Ben köşeme çekildim sessizce takılıyorum artık bana yanlış yaptıklarında benimle alakalı bir derdin varsa açık konuşalım diyorum. Daha önce de söylediğim gibi terapi almadım ama kırıldığımda artık direkt tepkimi koyuyorum. Sadece yine yalnız kalma kaygım tetiklendiği için bunu yapmak çok zor oluyor. Karşı taraf öyle bir hamle yapıyor ki ben kötü gösteriliyorum. Artık o kadar sıkıldım ki bu dediğim arkadaşımla görüşüyorum ama içimden ona karşı o kadar soğudu ki her şey söylediği her şey batıyor sanki. O da çok iyi biliyor sürekli sorunlu sensin der gibi davranıyor. Lütfen bana yardım edin

Çocuk ve Ergen

Kafamdaki seslerle nasıl gecicek bu döngü?

İçimden biri sürekli şunu yapıyorsun şu an Göksun bunu yapıyorsun şu an biriyle konuşuyorsun aferin sana iyilesiceksin bilmem ne diyo ama sürekli umudum gidiyo ve yine karamsarlığa kapılıyorum psikologada gidiyorum psikiyatristede ama onlarla konuşan sanki başka biriymiş gibi geliyor bana veya o an diyorum ki kendime iyilesiceksin ama sonra kendi bedenimden kopmuşum gibi herkes benden nefret ediyor ve bir fazlalik gibi hissediyorum ve bu tekrar edip duruyor sürekli kendimi iyileştirmeye calissamda cabalarim ise yaramıyor örnek olarak bir iş yaparken kafamdan bir ses seni eleştiren biri seni izliyor diyor sonra diyor ki yarın bu olanları kesin arkadaşına anlaticaksin daha sonrasında bunları da psikologuna anlaticaksin diyor yani anda kalamiyorum ve benim yaşım çok küçük artık katlanamiyorum ne yapicamya

Psikoloji

Uzak mesafe ilişkisi Beyza -Mustafa

Danışan Betül Canbel Merhaba Evet söylemiş olduğunuz gibi hayatımda değişiklikler istiyorum. Kendimi değiştirmek geliştirmek istiyorum. Ama dediğim gibi bu noktada ne yapacağımı nasıl değişeceğimi bilmiyorum. Belki de istediğim değişimler büyük değişimler ve bunlar bir anda olacak şeyler değil. Söylemiş olduğunuz gibi bunlara adım adım başlamam gerekiyor. Süreci adım adım tamamlamam gerekiyor. Beyza ile olduğumda çok büyük sorumluluklar alacağım ve bunların üstesinden gelmek istiyorum. Evet onun da sorumluluk alması gerekiyor ancak ben kendimi daha çok sorumlu hissediyorum. Bu histen de kurtulamiyorum. Bunun yanında bir yandan da beyzaya karşı yıllardir harekete geçmediğim için kendimi suçlu hissediyorum. Bir anda karar almak istiyorum ama sonuçlardan korkuyorum ve sonucundan korkmamin en büyük sebebi onu mutsuz bir hayata itmek. Kendim hakkında hem Beyza ile olan ilsikim hem de yaşamım hakkında nasıl bir yol izlemem gerekiyor bilemiyorum. Küçük küçük değişimler konusunda yardım almak istiyorum sizden.

Psikoloji

3. Sans icin tekrar geldi

Benim yasim 26 1. 5 yil once iranli bir sevgilim vardi ilgisizlik ve beni yalniz hissetirmesinden dolayi 2 kere ayrilip baristik yine ayniydi farkli olacak deyipte neyse ayrildik uzerinden 1 yil gecti yine geldi ne maddi ne manevi iste hediyesi ilgisi biseyi yoktu neyse geldi sensiz yapamicami anladim degerini anladim cok hata yaptim cok asigim sana diye bir sans daha istedi ama ben artik onu sevmiyorum cok israr ediyor bende ona bazi sartlar koydum o sartlari saglayip yok ettigin tum duygularimida tekrar kazanirsen belki o sansi veririm dedim sonuna kadar ugrasicani herseyi hallediceni benden vazgecemiceni soyledi ister istemez kafam tekrar karisti yani insan degisir mi elde ettikten sonra yine ayni seyleri yasamicagim ne malum kafam ve duygularim yeniden karisti insallah hayirlisi olur diye Dua ediyorum 😞

Psikoloji

Çocukluğum aklıma gelince gözlerim doluyo o anları iyi hatırlamak için ne yapabilirim

Çocukluğumda yaşadığım bazı kötü anılar hatırlıyorum . Dedemlerle birlikte yaşıyorduk ve bu bize kapanmaz yaralar açtı . Hatırlamadığım da birçok şey var tabii ki ama ne zaman çocukluğum aklıma gelse gözlerim dolar . Bunu değiştirmek için ne yapabilirim hayatımda hatırlamadığım olayların beni etkilemedi nedendir , nasıl iyi olabilirim nasıl iyileşebilirim ? Şu anımı ve geleceğimi iyileştirmek istiyorum . Bu nasıl mümkün olabilir yardımcı olun lütfen ……

Psikoloji

Kendimi yetersiz, başarısız, mutsuz ve geleceğimi umutsuz görüyorum

Merhabalar, 6 yıldır OKB tanısı altında (ayrıca kısa bir süreliğine yeşil reçete olmak üzere) ilaç kullanmaktayım. Kısa bir süreliğine bırakmam hariç düzenli kullanıyorum. Geçtiğimiz kış depresyonla birleştiği için 15 gün psikiyatri servisinde yattım. 26 yaşındayım. 21 yaşında üniversiteyi kazandım ve İTÜ'ye girdim. Girilmesi ve okuması en zor mühendislik bölümlerinden birini 1 ay sonra bitirmek üzereyim ve ayrıca staj yapıyorum. Üniversiteye geç başladığım için sürekli “geç kaldım”, “yaşıtların okulu senden 3-4 sene önce bitirdi ve çoktan çalışmaya/yükselmeye başladı” gibi cümleler kuruyorum ve bunun sürekliliği gün içinde yaklaşık 9-10 saat sürüyor. İş yerinde genç birisini görünce, hemen ismini bir yerden buluyorum ve ‘kaç yaşında, ne zaman okulu bitirdi?’ gibi soruları kafamda kuruyorum ve cevabını aramaya çalışıyorum. Benden bir, iki yaş büyük çalışan ve yaşıtım bir amirim konumunda birinin yanında çalışırken utanıyorum ve ayrıca stajyer olduğum için onlar kendi aralarında konuşurken ve gülerken elimde olmadan, istemeden moral bozukluğu yaşıyorum. Anlayacağınız günün uyanık olduğum saatin %90’ı kıyaslama yaparak geçiyor. Ve içimde bu hayatı yaşarken tüm derslerimi verdim ve bölümde ilk 10 öğrenci arasına kadar girdim. Ailem ve hocalarım sürekli teselli ediyorlar ve bunu başarı olarak görüyorlar ama ben kesinlikle hayatımda bir tane bile başarı görmüyorum. Hayatta en kötü ve şanssız olarak hep kendimi görüyorum. Bunun yanı sıra hayatımda kız olarak hiç sevgilim ve arkadaşım olmadı. Çevremde, üniversitede ve işyerinde işine girmiş ve hayatını yaşayan bir kız ve erkeği görünce aklıma onların cinsel olarak birleştiğine kadar görüntüler ve düşünceler geliyor. Düzenli terapi de almaktayım, geçmişte de dinamik ve BDT olmak üzere 2 terapi aldım ama bu düşüncelerde bir türlü kurtulamıyorum. Hayatımı çöküntü haline getirdiği için zihinsel ve fiziksel yorgunluk da yapıyor ve bununla birlikte okulda öğrendikleri bile çabukça unutabiliyorum. Bu unutmalar yüzünden de ayrı bir takıntı olan ‘iş bulabilecek miyim, sen çoğu şeyi unuttun’ gibi takıntılar da süreklilik gösteriyor. Yani anlayacağınız şiddetli umutsuzluk, önünü görememe, hiçbir şeyden keyif alamama, sürekli kafada kurup/kıyaslayıp durma söz konusu. Sizden daha detaylı bir farklı görüş bekliyorum. Teşekkür ederim.