Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Dengesiz tavırlar yüzünden evliliğim huzurlu değil ne yol izlemem gerekir

Aynı konuya normal bir tepki verirken İlerleyen zamanda o aynı konuya absürt tepkiler veriyorum eşimle aram açılıyor neden yaptığımı konuştuğum zaman sakinleştiğim zaman gereksiz tepki verdiğimi anlıyorum ama iş işten geçmiş oluyor yanlış yaptığımı o zaman anlıyorum ve böyle olduğu içinde eşimin morali bozuluyor iteleyerek bir ilişki yaşadığımızı huzursuz olduğunu söylüyor bende hatamın verdiğim tepkinin yanlış olduğunu o zaman anlıyorum neden böyle yaptığımı bilmiyorum sorun çıkaran taraf bu yüzden hep ben oluyorum kötü bir düşüncem olmadığının ben farkındayım ama bir süre sonra eşim böyle düşünmemeye bilerek yaptığımı ve bu yüzden kendini eksik hissettiğini söylüyor

erkek arkadaşım yüzünden çok canım yanıyor

Erkek arkadaşım 5 aydır sevgiliydik ve sonra öğrendim ki 4 yıllık ilişkisi varmış beni kullandı diğer kızı da aldatmış oldu ve onun için benden vazgeçti kişisel bozukluğu varmış hangi tür kişisel bozukluğu var bilmiyorum ama benden vazgeçti o kızı seçti. Çok canım yanıyor. Kalbim sıkışıyor ağrıyor sürekli ağlıyorum canım yanıyor erkek arkadaşım ikinize de seviyorum diyor ama onu seçiyor takıntı mı sevgi mi onunkisi anlamıyorum o kızı çoğu kişiyle aldatmış

Aile

sadece içimi dökmek ve destek almak istiyorum

merhaba son zamanlarda gerçekten kötü bir dönemden geçiyorum, hayatımın en kötü donemi diyebilirim. babam zorla beni istemediğim bir okula gönderiyor oranın eğitim seviyesi çok iyi duygusal değil mantıksal düşünüyor. her sabah kendimi zorla sürüklüyorum oraya. her neyse konu bu değil anneleri günü için anneme bir hafta boyunca harçlıklarımı biriktirerek bir hediye aldım çok hevesliydim mutlu olacağını düşünmüştüm birkaç gündür annemle de konuşmuyordum bir vesile olur dedim. hediyemi götürdüm bir yandan da video çekiyordum hemen "saçım açık niye çekiyorsun" falan demeye başladı güldüler dalga geçtiler benimle salak diye. hediyeye bakmadı bile ver hediyemi dedim odama gittim ve içim boşalana kadar ağladım arkadaşlarıma mesajları attım kimisi güldü,anneler böyle dedi,kimisi boşver dedi geçti kimisi umursamadı sadece tek bir kişinin beni gerçekten önemsediğine ve aynı duygusal zekaya sahip olduğuna inanıyorum o da daha görmedi mesaji. annem babam ile konuşurken duydum annem çok karışma ama uyar bir kere dedi benim bu konuda ki hassasiyetimi bilmiyor mu falan. odamda bile değilim doğrusu rahatça ağlamak için banyoya gittim,çıkmamı bekliyorlar suçlamak için çıkmak istemiyorum. sorunun bu olmadığına o kadar eminim ki doğum gününü kutlarken falan da video çekiyordum aksine çok mutlu olmuştu umrunda bile olmamıştı. bence birkaç gündür küs olduğumuz için nasıl tepki vereceğini bilemedi aklına ilk geleni yaptı ve ben çekip gidince geri adım atıp özür dilememek için bunu devam ettirdi kendi kafasında da haklı olduğuna inandırdı kendini. hep düşünürdüm abimler neden böyle günleri önemseyip anneme birşey almıyor diye hak etmiyormuş ki. sanki videoyu kime göstereceğim daha sonra istese silerdim zaten günümü mahvetmesine gerek yoktu. ailemden nefret ediyorum bazen sırf bunun için değil zamanında bana çok zor şeyler yaşattılar kapanmam için zorladılar bile her gün de yüzüme vuruyorlar kendim için etmediğim mücadele kalmadı, evlatliktan red bile edildim düşüncelerim için. hiçbir zaman güçlü anne figürüm olmadı hep babama bağlıydı. en yakın arkadaşıma bile anlatamıyorum. nasıl anlatayım ki utanç kaynağı,utanması gereken ben değilim biliyorum ama olmuyor işte. gerçekten suçlu olduğumu düşünmüyorum sizce öyle mi? acılarımı böyle rahat anlatabilen bir insan değilim toplumda iyi bir konuşmacı ve çok özgüvenli biriyim ama bu özgüvensiz tarafımı kimse bilmiyor. yeni yeni açıyorum kendimi. anlatsamda duygusal zekalarımız veya aile yapilarimiz aynı değil ki. babam beni çok seviyor biliyorum bende onu çok seviyorum o beni koşulsuz sevecek tek kişi herşeyim. tek bir kelimesi ile günümü kurtarabilir ama o dilsiz olmayı tercih ediyor işte. o çok zor şeyler yaşamış bu yüzden benim acılarımı dikkate almıyor. benden beklentileri var yaşam tarzım ile ilgili. ama öyle olmasa bile o beni kabullenmiş gibi hissediyorum öyle olmadığını çok iyi biliyorum ama sadece his işte. babama karşı hep çok sefkatliyim onu cok seviyorum. eminim ki o da beni çok seviyor ama bazı şeyler olmuyor işte. neden ona gösterdiğim anlayışı anneme gösteremiyorum bilmiyorum babamla küçüklüğümden beri çok yakın bir bağımız var onun babası ile sorunları var bana anlattığı her bir detayı aklımda tuttum onu iyileştirmeye, yani boyumdan büyük işlere kalkıştım yapmak zorunda olmadığımı biliyorum ama iyi hissediyorum yapınca. abim bütün gün babamın başında durarak yağcılık yapıyorum mirasini istiyorum saniyor. asla aramızda ki şeyi anlayamayacak. babam çok şanslı onunla aynı duygusal zekaya sahip bir çocuğu var. beni kendisine benzetiyor o öldükten sonra ailemi bir arada tutacak kişinin ben olduğumu düşünüyor. o da böyle yaptı ailesini hep bir arada tuttu. abim bu yüzden hep benden nefret etti küçümseyerek özgüvensizligini örtmeye çalıştı icten içe abilik dürtüleri olduğunu biliyorum bana bir zarar geldiğinde ilk o koşuyor ama benden nefret ediyormuş gibi davranıyor ben kıskandığını düşünüyorum ailenin tek kızı olduğum için hep ayrı bir muamele gördüm bir abim daha ve erkek kardeşim var. onlar bunu hiç sorun etmedi beni dışlamadı ama ortanca abim biraz farklı. babama benzemeye çalışıyor,ona özeniyor. ama bilmiyor ki bende bir zamanlar ona özendim. küçükken birbirimiz çok severdik ben hatırlamıyorum büyük abim diyor 4 kardeşiz iki,iki ayrılırmışız ben ve ortanca abim, büyük abım ve Küçük kardeşim. hep ortanca abime hayrandım ne yaparsa aynısını yapardım bana özenti derdi. hangi ara nefret eder oldu bilmiyorum arada iyi davranacakmıs gibi oluyor,hemen affediyorum ama o tekrardan beni dışlamaya devam ediyor. arkadaslik ilişkilerim de de böyle çok sosyal bir insanım,fazla arkadaşım var ama herkes ile iyi anlaşamıyorum çünkü beni kullanamıyorlar, bakıyorum kız arkadaşlarını pervane yapmış etrafında herkes tarafından ilgi görüyor. bana karşı kaba konuşmaya çalıştığında haddini bildiriyorum, bu yüzden beni sevmezler çok. ama her ne kadar gıcık olsam da kız bana Bir (1) gün iyi davranınca hemen yumuşuyorum. ve bunun abimden geldiğine inanıyorum. ve bahsettiğim gibi konumuza dönersek babamla her tartışmamız da beni sevmeyi bırakmadığını biliyordum. ama bu bağı annem ile hiç hissetmedim en ufak tartışmamız da beni sevmiyormus gibi hisettim. babamın tek sorunu baskıcı olması biliyorum yeterli bir sebep, normallestirmiyorum zaten. çok uzun yazdım ve daldan dala atladım çünkü hayatım ile ilgili hicbir detayi kaçırmanızı istemiyorum umarım yeterince detaylı yazmısımdir sizin cevabını benim için çok önemli. zaten kimseye bu kadar şeffaf olamıyorum ama sizin beni yargılamayacağınızı biliyorum. bu kadar derine inmeyi beklemiyordum ama yazdıkça yazasım geldi. sizin beni anlayacağınıza ve doğru kelimeleri seçeceginize inanıyorum. biliyorum birgün bağımsız biri olacağım büyüyeceğim. ama şuan bazen canımı yakıyor.

İletişim

Yalnızlığımla nasıl başa çıkabilirim

Okulda herkes benimle dış görünüşüm yüzünden dalga geçiyor. Kimse benim güzel olduğumu düşünmüyor. Bir de benim sadece 2 tane arkadaşım var. Onlarla çok eğleniyorum ama okul olmasa yapayalnızım. Tek çocuğum. Konuşacak kimsem yok. Başkaları da dalga geçince ben içime kapanıyorum, çok sessizim. Sürekli ağlıyorum. Sanaldan arkadaş yapmak istiyorum ama onlarda da sürekli konuşmak istiyorum. Öyle olunca da insanlar sıkılıyo ve beni bırakıyorlar

Romantik İlişkiler

Kız arkadaşımın bana saygısızlık yaptığını düşünüyorum?

Kız arkadaşıma duygularımı ifade etmeye çalışınca bana ağır sözler söylüyor, örneğin: nazlanma, prenses misin, ben sana çok değer vermişim, sen sürekli problem çıkarıyorsun, ben senle olmakla yanlış karar almışım. ., bunları öfkeliyken söylüyor, ben de bir erkek olarak kırmızı çizgim kendime olan saygımdır, bunları söylediği için özür diledi ama yine de ben unutamıyorum yani güvendiğim bu kızın bana böyle şeyler söylemesi?, bu yüzden konuyu bir daha açtım ve çözüm odaklı konuşmaya çalıştım, sonunda yine de bana sen alıngansın ve benzeri, sonra dedi ki sen ne sanıyorsun ben istesem başka erkek bulamaz mıyım, bana her gün erkekler yürüyor? Ben bu cümleyi sindiremiyorum, neden böyle bir şey dedin sorduğumda bu kadar erkek varken ben seni seçtim demek için söylemiş, ama yine de bu bana çok büyük saygısızlık yani gerçekten ayıp, sizce nasıl davranmalıyım hem onunla hem kendim ile bu konuda.

Hayatımın 5 yıl sonrasında neredeyim?

Hayatımın beş yıl sonrasını değil bir gün sonrasını bile kestiremiyorum. Kafamda hiçbir şey canlanmıyor. Nasıl hissettiğimi de bilmiyorum. Bu durum günlük hayatımı kötü etkiliyor. Her şey için tüm duygumu o an tüketip bitiriyorum. Sanki her şey herkes karşımda ya da herkes benden uzakta. Hani tansiyonunuz düşer bayılacak gibi olursunuz da tüm sesler uğultu gibi gelir, işte öyle bir yerdeyim. Mutlu olmak istiyor muyum bilmiyorum. Aslında mutlu olmak değil huzurlu olmak istiyorum, hiçbir şey için kaygılanmamak istiyorum. Kalbim çarpmasın ellerim, bacaklarım titremesin istiyorum. Kısaca hiçbir şey düşünmek istemiyorum.

Kaygı

Ölüm korkusunu nasıl yenebilirim

Yaşadığım tehlikelerden dolayı her şey korkuyorum yoldan evden insanlardan arabada yolculuk yapmaktan bunların tek sebebi ölüm her şey tehlikeli geliyor içimde hep kötü his oluyor asla aşamıyorum nefesim daralıyor sürekli bir şey olacak gibi ölüm korkusu yaşıyorum trafik kazası geçirdiğim için dağlı yollar ve şarampollü yollardan çok korkuyorum asansörden bir yere gitmeden kaygılanıyorum ve bu asla bitmek bilmiyor ve beni zorluyor

Aile

3. Kişileri takmayı bırakıp evliliğime nasıl odaklanabilirim ?

1. 5 yıllık evliyim 23 günlük bebeğim var ve düğün günümden beri eşimin ailesinden istenmediğime dair sözler laf sokmalar alıyorum saygısızlıklar görüyorum eşim ağzını açamıyor onlara bana sadece çok görüşmezsin istemiyorsan diyor sevmek zorunda değilsin diyor ama biz şekilde görüşmek zorunda kalıyoruz ve bu artık evliliğimi zedeliyor çünkü onların yaptıklarının sinirini eşimden çıkarıyorum onlara olan artık nefret boyutuna geldi ve bana zarar veriyor artık kimseye değil ben mutsuzum ben huzursuzum kendi evime onlar isteyince geliyor ben isteyince değil bir şekilde hep onların istedikleri oluyor ve bu ciddi anlamda eşimden uzaklaştıracak beni diye korkuyorum ki çoğu zaman artık onlar yüzünden ondan uzaklaşıyorum ne yapacağımı bilmiyorum

Romantik İlişkiler

Aşık olduğum her gün gördüğüm birini nasıl unuturum

yanlış aşık olduğum kişiyi unutmak İstiyorum. ama her gün onu görüyorum haftanın 5 günü gouyorum unutmak soğumak istiyorum ondan ama olmuyor her gördüğümde ona tekrardan aşık oluyorum ama bir yandanda unutmak her yerden silmek onu görünce bile bir şeyler hissetmemek istiyorum benden çok yaşça büyük birine aşık olmak bana sucmus gibi geliyor nolur bir çözüm bulun bana nasıl unuturum ben onu yaşça çok yaş var aramızda ama vazgeçemiyorum hiç bir şekilde

Uzak mesafe ilişkim

Merhaba Betül hocam Mustafa ile uzak mesefe ilişkimi yaşadıklarımı size anlatmıştım hatırlıyorsanız bir kaç gündür yeni bir mesaj atmak yerine yazdıklarınızı tekrar tekrar okudum düşündüm Mustafa'ya attım ve onunda düşüncelerini merak ettim bir mesaj atmasını istedim belki benim ifade edemediklerimi o ifade eder Mustafa'nin yazdıkları şöyle: Merhaba, ben Mustafa. Seninle yaşamış olduğum duygu durumumu paylaşmak konuşmak ve fikirler almak istiyorum. Ben 29 yaşında Bolu'da oturuyorum. 6 yıl önce internetten Beyza isminde bir kızla tanıştım. Beyza 24 yaşında Erzurumda yaşıyor. Tanıştığımız dönemde ben kpss sınavına hazırlıyordum beyzada üniversite hazırlık için dershaneye gidiyordu. Tanışmamız tesadüf oldu ancak tanıştığımız ilk gün içimde çok güzel duygular hissettim. O gün kendimi kendimi çok mutlu hissettim ve nedenini bilmiyorum konuşmamız bitecek diye çok korktum. Sonrasında konuşmaya devam ettik. Konuştukça daha çok mutlu olmaya hoşlanmaya başladım. Sohbeti beni adate farklı bir dünyaya sürüklüyordu. Onunla konuşmak için her gün can atıyordum. Konuşmalarımız bu şekilde devam etti ve zaman geçtikçe ikimizde birbimizi çok sevmeye başladık, bu dünyada sanki birbimiz için yaratılmıştık. Ancak o dönemde Beyzanin sınava hazırlanıyor olması benim sınava hazırlanıyor olmam ama en önemlisi de bizim çok uzak olmamızdan dolayı ben ilişkimizi bitirmeyi düşündüm. Ve bunu konuştuk ve bitirdik ilişkimizi. 2 yıl boyunca konuşmadık. 2 yıl sonra ben tekrar beyzaya mesaj attım ve tekrar yeniden konuşmaya başladık. Ben niye tekrardan mesaj attım sorusunu soruyor gibisin, benim içimde kalan bir ukte olmuştu Beyza aklıma geliyordu ve onu çok özlüyordum. Bu süre zarfında bir de babamı kaybettim. Duygusal olarak çöküntü halindeydim bunun etkisi olmuş olabilir belki ama ben gerçekten de çok özlüyordum ve yeniden konuşmak istiyordum. Biz yeniden konuşmaya başladık. O günden beri konuşuyoruz şu anda. Bu son geçen 4 yılımızda sürekli konuştuk. Geçen yıllarda benim beyzaya olan sevgim sürekli arttı. Onunla konuşmak bana çok iyi geliyor, şunu biliyorum ki bu hayatta konuşmaktan keyif aldığım tek kişi bile diyebilirim. Ben de değeri o kadar fazla ki kendimden çok düşünüyorum kendimden çok ona değer veriyorum. Kılına zarar gelse canım yanıyor. Benim bu hayatta en çok yanımda olan beni hiç bir zaman yalnız bırakmayan, sevincimde üzüntümde telaşımda heyecanımda yanımda olması beni çok mutlu ediyor. Bu geçen süre zarfı boyunca ben beyzayı çok yıpratıp çok uzdugumu düşünüyorum ve bunu hissediyorum. 4 yıl boyunca ben ilişkimiz adına bir ileri adıma hiç bir zaman geçemedimmBu süre zarfında hayatta yaşadığım inişli çıkışlı çok dönemlerim oldu. Kendimi psikolojik olarak o dönemde ne yaşadığım hususunda kendim bile adını koyamiyorum. Ben bunlar içersinde boğulurken bunları çözmeye çalışırken cozemezken yada çözüm yolunu bırakıp kendimi tamamen salıp gitmişken beyzayı ihmal ettim. Onunla gelecek adına bir hamle yapamadım. Bunu o dönemde de çok düşündüm. İleri bir adım atmayı çok istedim ancak kendime olan özgüven eksikliğim, uzak olmamız, ileride bir evlilik yolu olması durumunda Beyza ile Bolu'da yasacağımızı düşünerek beyzayı boluya getirip mutlu edememek. .. .Bunların hepsini çok çok düşündüm ve bunların içinde boğuldum kaldım. Yaptığım en büyük hatalardan biri bu düşüncelerimi korkularımı açık açık Beyza ile konuşamadık. Ben bunları kendi içimde yaşamayı tercih etmişim hep. Beyza bana napacaz böyle dedikçe ben bir türlü iki yol için bir şey yapmadım. Bundan dolayı çok pişmanım ama o dönemde ki psikolojimi kendim bile anlamıyorum. Şu anki zamana gelince Beyza ile konuşmaya devam ediyoruz. Artık önümüzde bir tercih yapmamız gerektiğini düşünüyoruz. Bunun için sana bir şeyler danışmak istiyorumBen Beyza ile bu hayatı yaşamak istiyorum. Bunu çok istiyorum. Ama beni düşündüren, bizi düşündüren bir çok konu var. Bizim uzak olmamızdan dolayı evlilik yolunda işimizin çok daha zor olması, bunun içerisinde hem maddi hem de manevi kaygılar. Bizim şu ana kadar yıllarca konuşuyor olmamıza rağmen sadece 2 saat birlikte yüz yüze görüşüyor olmamız. aslında yüz yüze görüşmemizin az olması beni aşırı tedirgin etmiyor ben onu tanıdığımı düşünüyorum ancak yine de aynı eve girmek aynı olmuyor. Beyzanin ailesini durumu bilmemesi ve ailesininde çevremizdekilerinde internetten tanıdığımızi öğrenince vereceği tepkiler. Bu tepkileri ben çok fazla önemsemiyorum ancak Beyzanin ailesi için olan kısım benim içinde çok önemli çünkü o süreçte o fazladan bir yük almış olacak , ben tabiki de her zaman onun yanındayım ve destek olmak adına elimden geleni yapacağım ama bunun ne kadar yeterli olacağını hususuda var. Maddi olan kısım var bir de . Bizim bu süreci atlatmak için maddi gücümüz hiç yok. Ve süreçten sonra da maddi olarak çok sıkıntı yaşayacağımız bir döneme gireceğiz, bu durumunda huzurumuzu bozmasndan korkuyorum. Sayacagimiz çok fazla nedenler var ama benim için en önemli olan şey Beyza ile evlilik yoluna girip bütün zorluklara aştıktan sonra mutlu olamamak. Evet hayatımızda bu durum her zaman bir ihtimal ancak bizim bunu yaşamamız durumunda onun hayatını tamamen değiştirip çok uzak bir yere boluya getirip kendi hayatından koparıp daha sonra mutsuzluğunu görmek benim bu hayatta isteyeceğim en son şey. Dediğimiz gibi bu ihtimal herkesin hayatında var ancak biz de olması durumunda çok çok daha fazla büyük bir enkaz olacağını düşünüyorum. Bunlar bizi düşündüren şeyler. Bu yazdığım şeylerden sonra o kadar zorluk varsa neden diye soracak olursan, onu hayatımın aşkı olarak düşünüyorum, onsuz bir hayat hayal bile edemiyorum, bende ki şu anki konumu hayatımın merkezi durumunda. Onsuz olduğum bir durumda mutlu olacağımı düşünemiyorum bile. Onu gerçekten çok çok seviyorum ve değer veriyorum. Yaşadığım bu karamsar durumunda seninde desteğini almak istiyorum ve düşüncelerini merak ediyorum. Aslında anlatacağım daha çok çok şeyler vardır ancak şu anda aklıma gelen bunlar. Senin bana bir sorun olman durumunda bunu içtenlikle cevaplayacagim.