Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aşık olduğum her gün gördüğüm birini nasıl unuturum
yanlış aşık olduğum kişiyi unutmak İstiyorum. ama her gün onu görüyorum haftanın 5 günü gouyorum unutmak soğumak istiyorum ondan ama olmuyor her gördüğümde ona tekrardan aşık oluyorum ama bir yandanda unutmak her yerden silmek onu görünce bile bir şeyler hissetmemek istiyorum benden çok yaşça büyük birine aşık olmak bana sucmus gibi geliyor nolur bir çözüm bulun bana nasıl unuturum ben onu yaşça çok yaş var aramızda ama vazgeçemiyorum hiç bir şekilde
Gizli Kullanıcı
Uzak mesafe ilişkim
Merhaba Betül hocam Mustafa ile uzak mesefe ilişkimi yaşadıklarımı size anlatmıştım hatırlıyorsanız bir kaç gündür yeni bir mesaj atmak yerine yazdıklarınızı tekrar tekrar okudum düşündüm Mustafa'ya attım ve onunda düşüncelerini merak ettim bir mesaj atmasını istedim belki benim ifade edemediklerimi o ifade eder Mustafa'nin yazdıkları şöyle: Merhaba, ben Mustafa. Seninle yaşamış olduğum duygu durumumu paylaşmak konuşmak ve fikirler almak istiyorum. Ben 29 yaşında Bolu'da oturuyorum. 6 yıl önce internetten Beyza isminde bir kızla tanıştım. Beyza 24 yaşında Erzurumda yaşıyor. Tanıştığımız dönemde ben kpss sınavına hazırlıyordum beyzada üniversite hazırlık için dershaneye gidiyordu. Tanışmamız tesadüf oldu ancak tanıştığımız ilk gün içimde çok güzel duygular hissettim. O gün kendimi kendimi çok mutlu hissettim ve nedenini bilmiyorum konuşmamız bitecek diye çok korktum. Sonrasında konuşmaya devam ettik. Konuştukça daha çok mutlu olmaya hoşlanmaya başladım. Sohbeti beni adate farklı bir dünyaya sürüklüyordu. Onunla konuşmak için her gün can atıyordum. Konuşmalarımız bu şekilde devam etti ve zaman geçtikçe ikimizde birbimizi çok sevmeye başladık, bu dünyada sanki birbimiz için yaratılmıştık. Ancak o dönemde Beyzanin sınava hazırlanıyor olması benim sınava hazırlanıyor olmam ama en önemlisi de bizim çok uzak olmamızdan dolayı ben ilişkimizi bitirmeyi düşündüm. Ve bunu konuştuk ve bitirdik ilişkimizi. 2 yıl boyunca konuşmadık. 2 yıl sonra ben tekrar beyzaya mesaj attım ve tekrar yeniden konuşmaya başladık. Ben niye tekrardan mesaj attım sorusunu soruyor gibisin, benim içimde kalan bir ukte olmuştu Beyza aklıma geliyordu ve onu çok özlüyordum. Bu süre zarfında bir de babamı kaybettim. Duygusal olarak çöküntü halindeydim bunun etkisi olmuş olabilir belki ama ben gerçekten de çok özlüyordum ve yeniden konuşmak istiyordum. Biz yeniden konuşmaya başladık. O günden beri konuşuyoruz şu anda. Bu son geçen 4 yılımızda sürekli konuştuk. Geçen yıllarda benim beyzaya olan sevgim sürekli arttı. Onunla konuşmak bana çok iyi geliyor, şunu biliyorum ki bu hayatta konuşmaktan keyif aldığım tek kişi bile diyebilirim. Ben de değeri o kadar fazla ki kendimden çok düşünüyorum kendimden çok ona değer veriyorum. Kılına zarar gelse canım yanıyor. Benim bu hayatta en çok yanımda olan beni hiç bir zaman yalnız bırakmayan, sevincimde üzüntümde telaşımda heyecanımda yanımda olması beni çok mutlu ediyor. Bu geçen süre zarfı boyunca ben beyzayı çok yıpratıp çok uzdugumu düşünüyorum ve bunu hissediyorum. 4 yıl boyunca ben ilişkimiz adına bir ileri adıma hiç bir zaman geçemedimmBu süre zarfında hayatta yaşadığım inişli çıkışlı çok dönemlerim oldu. Kendimi psikolojik olarak o dönemde ne yaşadığım hususunda kendim bile adını koyamiyorum. Ben bunlar içersinde boğulurken bunları çözmeye çalışırken cozemezken yada çözüm yolunu bırakıp kendimi tamamen salıp gitmişken beyzayı ihmal ettim. Onunla gelecek adına bir hamle yapamadım. Bunu o dönemde de çok düşündüm. İleri bir adım atmayı çok istedim ancak kendime olan özgüven eksikliğim, uzak olmamız, ileride bir evlilik yolu olması durumunda Beyza ile Bolu'da yasacağımızı düşünerek beyzayı boluya getirip mutlu edememek. .. .Bunların hepsini çok çok düşündüm ve bunların içinde boğuldum kaldım. Yaptığım en büyük hatalardan biri bu düşüncelerimi korkularımı açık açık Beyza ile konuşamadık. Ben bunları kendi içimde yaşamayı tercih etmişim hep. Beyza bana napacaz böyle dedikçe ben bir türlü iki yol için bir şey yapmadım. Bundan dolayı çok pişmanım ama o dönemde ki psikolojimi kendim bile anlamıyorum. Şu anki zamana gelince Beyza ile konuşmaya devam ediyoruz. Artık önümüzde bir tercih yapmamız gerektiğini düşünüyoruz. Bunun için sana bir şeyler danışmak istiyorumBen Beyza ile bu hayatı yaşamak istiyorum. Bunu çok istiyorum. Ama beni düşündüren, bizi düşündüren bir çok konu var. Bizim uzak olmamızdan dolayı evlilik yolunda işimizin çok daha zor olması, bunun içerisinde hem maddi hem de manevi kaygılar. Bizim şu ana kadar yıllarca konuşuyor olmamıza rağmen sadece 2 saat birlikte yüz yüze görüşüyor olmamız. aslında yüz yüze görüşmemizin az olması beni aşırı tedirgin etmiyor ben onu tanıdığımı düşünüyorum ancak yine de aynı eve girmek aynı olmuyor. Beyzanin ailesini durumu bilmemesi ve ailesininde çevremizdekilerinde internetten tanıdığımızi öğrenince vereceği tepkiler. Bu tepkileri ben çok fazla önemsemiyorum ancak Beyzanin ailesi için olan kısım benim içinde çok önemli çünkü o süreçte o fazladan bir yük almış olacak , ben tabiki de her zaman onun yanındayım ve destek olmak adına elimden geleni yapacağım ama bunun ne kadar yeterli olacağını hususuda var. Maddi olan kısım var bir de . Bizim bu süreci atlatmak için maddi gücümüz hiç yok. Ve süreçten sonra da maddi olarak çok sıkıntı yaşayacağımız bir döneme gireceğiz, bu durumunda huzurumuzu bozmasndan korkuyorum. Sayacagimiz çok fazla nedenler var ama benim için en önemli olan şey Beyza ile evlilik yoluna girip bütün zorluklara aştıktan sonra mutlu olamamak. Evet hayatımızda bu durum her zaman bir ihtimal ancak bizim bunu yaşamamız durumunda onun hayatını tamamen değiştirip çok uzak bir yere boluya getirip kendi hayatından koparıp daha sonra mutsuzluğunu görmek benim bu hayatta isteyeceğim en son şey. Dediğimiz gibi bu ihtimal herkesin hayatında var ancak biz de olması durumunda çok çok daha fazla büyük bir enkaz olacağını düşünüyorum. Bunlar bizi düşündüren şeyler. Bu yazdığım şeylerden sonra o kadar zorluk varsa neden diye soracak olursan, onu hayatımın aşkı olarak düşünüyorum, onsuz bir hayat hayal bile edemiyorum, bende ki şu anki konumu hayatımın merkezi durumunda. Onsuz olduğum bir durumda mutlu olacağımı düşünemiyorum bile. Onu gerçekten çok çok seviyorum ve değer veriyorum. Yaşadığım bu karamsar durumunda seninde desteğini almak istiyorum ve düşüncelerini merak ediyorum. Aslında anlatacağım daha çok çok şeyler vardır ancak şu anda aklıma gelen bunlar. Senin bana bir sorun olman durumunda bunu içtenlikle cevaplayacagim.
Gizli KullanıcıEşimle aramızdaki aşılamayan mesafe
Eşimle 10 yıldır tanışıyoruz 5 yıllık evliyiz çeşitli sorunlardan dolayı ayrılma aşamasına geldik ama her seferinde tekrar denemeye karar verdik. biz severek evlendik evlenmeden once hersey cok guzeldi ama Artık beni hiç istemediğini hissediyorum sürekli p*rno izliyo tlf arama gecmisinden görüyorum ve sorduğum zaman inkar ediyor beni suçluyor bi konuda icimi dökmek istesem şuna kırıldım desem sen bunu hak ettin sen yeterli misin gibi gibi sozler söylüyor bana artik bana dokunmak dahi istemiyor bi güzel söze hasret kaldım esim beni aldattığı için mi böyle davranıyordur ne yapacagimi bilmiyorum
Gizli KullanıcıBilinçaltımın sürekli beni uyarması
Merhabalar öncelikle ben uyumayi çok seven biriyim ama son zamanlarda uyumaktan çok bilinçaltıma yerleşen şeylerin filmini izliyor gibiyim yanii gündelik hayatta en ufak detayı bile düşünmüşsem illa ki rüyamda görürüm onu kafamda plandigim hayal ettiğim şekilde ama acaba daha farklı olsa nasıl olurdu diye düşündüğümde daha farklı şekilde rüyamda görebiliyorum onu ve tabii ki daha yorgun uyanıyorum çünkü gün içerisinde kafa yorup düşündüğüm hersey birde uyurken karşıma çıkıyor ve hiç uyumamış dinlenememis oluyorum bu psikolojide ne demek oluyor
Gizli Kullanıcıevlilikle ilgili sorunlarımı artık çözmek istiyorum
Merhaba ne anlatayım nasıl başlayayım bilmiyorum ama çok yoruldum ruhen bedenen çok yoruldum uyumakla geçen bir yorgunluk değil bu ben 20 yaşındayım ve 9 aylık bir oğlum var 18 yaşında kendi irademle kaçarak evlendim şimdi sorsanız pişman mısın diye bilmiyorum derim eskiden hiç pişman değildim ama şimdi düşünüyorum eşimle evlenmeseydim nasıl bir hayatım olurdu diye . Eşimle çok büyük bir tartışma yaşadık daha önce psikologa gittim ben sorunun hep kendimde olduğunu düşündüm çünkü sürekli bir kavga sürekli bir tartışma çok yorulmuştum ama psikologum bana sorun sende değil dedi ben sadece seninle konuşarak bir şey çözemem eşinle de konuşulması gerek dedi ve aile danışmanlığına yönlendirdi ama eşim de dedi ki beni dinlemeyen karım danışmanı dinelyecekse burada zaten bir hata var . Evet yaklaşık 5 gün önce yine tartıştık ve hala devam ediyor ben tartışmada yaşananları hemen unutabilirm ama eşim öyle değil sürekli hatırlar zaten çok uzun bir gelecek görmüyorum sadece oğlum için devam eden bir evlilik bu ama yıpranan hep ben oluyorum
Gizli Kullanıcısinirli ve takıntılı bir insan olmayı nasıl bırakırım
merhaba, ilişkimde çok sinirli biriyim erkek arkadaşımın en ufak hareketi bile beni çok sinirlendiriyor yanindayken mutlu hissedemiyorum içimi huzursuzluk kaplıyor onunla konuşmak istediğim konuları konuşurken beni sürekli susturuyor ve benimle konuşmuyor sürekli ilişki içerisinde ki değerimi sorguluyorum beni sevip sevmedigine emin olamıyorum konuşmak istediğim şeyler için beni susturunca daha da öfkeleniyorum o konuşmadıkça sorun çözmedikçe inanılmaz sinirleniyorum yanlış bir hareketi oluyor bu durumu ona belirtiyorum ve düzeltmek için en ufak bir çabası olmuyor beni sürekli geçiştirdiğini hissediyorum söylediği cümleler beni asla tatmin etmiyor o beni anlamadıkça daha çok üstüne gidiyorum ve o da sürekli bundan kaciyor soru sorduğum zaman bana cevap vermiyor tamam diyerek konuyu kapatmaya çalışıyor ben onu sevip değer verdiğim için daha detaylı cevaplar bekliyorum fakat hiç bir zaman alamıyorum onu seviyorum ama onun yanındayken hiç bir zaman mutlu hissedemiyorum ilişki içerisinde çok fazla kendi değerimi sorguluyorum beni sevip sevmediğini sorguluyorum kafaya çok takıyorum bana ilgi göstermesi için bunu kendisine söylüyorum ama beni dinlemiyor ne yapabilirim anlaşılmadıkça daha da öfkeli ve sinirli birisi oluyorum sadece anlayış açıklama bekliyorum
Gizli KullanıcıDüşünmeyi bırakmak istiyorum
Konuşmak ve rahatlamak istiyorum Duygularımı paylaşmak isterim. Tanışmak istiyorum hayatımla ilgili bilgi verip beni üzen şeyleri düşündüren şeyleri konuşmak istiyorum ben mutlu değilim Hiç bir şey den zevk almıyorum mutlusun ve bana destek çıkabilecek bir uzman ile görüşmek istiyorum beni anlasın bana şevkat göstersin ve beni anlasın çünkü kimse ye güvenemiyorum umarım destek çıkarsınız şimdiden çok çok teşekkürler
Gizli KullanıcıKendimi yetersiz ve mutsuz hissediyorum
Eşim askeri personeldi ve haksız nedenlerle sözleşmesi fesh edildi bu süreçte ailece çok yiprandik düzenimiz bozuldu memlekete taşındık bu süreçte maddi ve manevi olarak çok yiprandik bir senedir hala mahkeme sonucu bekliyoruz bu sonu olmayan bir yol gibi her akşam evimiz çok huzursuz ne 13 yaşındaki oğluma yetebiliyorum nede eşimeOğlum çok saygısız ve asabi oldu eşim kendi içine çekilip sadece mahkemesine odaklı ama ben yine herşeye koşarken buluyorum kendimi bir taraftan oğlum neden bu şekilde davranıyor bir taraftan eşimin çok rahat hareketleri bide küçük bebeğim var tabi onada kosturuyorum bazen kendimi kimseye yetmiyormuş gibi hissediyorum her akşam evde kavga eksik olmuyor ev sürekli huzursuz oturup ailece film bile izliyemiyoruz her seferinde kendimi oğlumu uyarirken eşime bağırırken buluyorum napabilirm
Gizli Kullanıcıbirden aklımdan çok kötü şeyler geçiyor
ya bir fotoğrafa ya da bir şeye bakıyorum kim olduğu farketmez birden içimden küfür kelimesi geçiyor ve bu beni çok rahatsız ediyor çok kötü bir şey ya da aklıma çok kötü şeyler geliyor çok kötü kelimeler ayıp kelimeler çok utanıyorum ama sürekli aklıma geliyor her aklıma geldiğinde kendime yapıştırasım geliyo hemen tövbe tövbe diyorum ben ne diyorum çok kötü hissediyorum😭 dün psikiyatriye gittim doktor bana lustral verdi ama gerçekten çok ayıp şeyler söylüyorum içinden birden
Gizli KullanıcıGerici anlar yaşamak beni huzursuz ediyor
Merhaba;Bana sırf kendimi iyi hissetmem için değil de gerçekçi olmanız beni çok mutlu eder. Bugün örnek üzerinden anlatacağım dün doğum günümdü bugünde teyzemle kuzenim doğum günümü kutladılar annem üçümüzün fotoğrafını durumuna atmamı istedi bende dershanedeki iki hocamdan gizlemek isterken salak gibi duruma atıcağımı iki hocamada attım kötü olan yanı annemin bu hocalarla daha önce mesajlaşması olmadı yani yapılması zor bir hata hocalara attığımı 20 dakka sonra fark ettim ve hocalara annemin telefonundan olduğu için “yanlışlıkla attım hocam” yazdım ikisine de ve biri “sorun değil” dedi diğeri “nice senelere teyze” dedi bunu yazmasının sebebi ya teyzemin doğum günü olduğunu sanması diyicam ama ben kendimde doğum günümle ilgili bir şey paylaştığım için hoca biliyor yani benim olduğumu diğer ihtimal daha düşük annemin görmeyen biri olarak düşünüp şaka mı yaptı diye düşünsem ihtimal değil gibi neyse kendimi aptal gibi hissediyorum hocalara yiğen karıştırdı annemin telefonunu çoğu kişiye attı desem altına o yazıyı yazamaz bir de durumla aynı zaten bir de kolay yapılacak bir hata değil hafta sonu dersimiz var hocalar benim hakkımda ne düşünür ve ne demeliyim sizce kendimi aptal gibi hissediyorum böyle olaylar hep böyle hissettiriyor gerçekten çok özgüvenli biriyim mutluyum ama şu anlar beni çok geriyor gereksiz abarttığımın farkındayım belki hocalar bu kadar üstünde durmadı belki de önemsemediler ama beni çok huzursuz ediyor şimdiden teşekkürler
Gizli Kullanıcı
