Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Yetersizlik, başarısızlık ve geç kalmışlık hissi yaşıyorum

Hayatta her şey üstüme geliyor gibi her şeyin herkesin bana garezi varmış gibi hiçbir şeyi başaramadım ne istediğim bölüme gidebildim ne ailemin güvenini kazanacak başarıların sahibi olabildim hep yenildim ailemin gözünde de böyleyim yapamaz başaramaz diyorlar benim için 4 yıllık ilişkimde bile bir sonuca varamadım her şeye geç kalmış gibi hissediyorum kendimi yetersiz görüyorum geliştirmek için hiçbir çabam yok hayata karşı isteksizim plan yapamıyorum yapsam da uygulayamıyorum

Çok alıngan ve hassas kişiliğim var ve bunu aşamıyorum

Öyle işte herşeye kırılıyorum sürekli modum düşük ne oldu bende bilmiyorum off nasıl aşıcam bu durumu çıkmazdayım hayatım ilerlemiyor yemek yiyesim gelmiyoooooorr napıcam bilmiyorum cok sıkıldım bu durumdan bazen hissizleştim gibi düşünüyorum ama en ufak şeyede de kılırıyorum napmam lazım psikoloğa gidemiyorum öğrenciyim çok maliyetli ücretsiz destek arıyorum yardım edermisiniz lütfen tavsiyeleriniz nelerdir mesela ne yapabilirim hiç enerjik değilim psikolojik olarak çöktüm resmen

Uzak mesafe ilişkim

Betül Canbel’e Yazdıklarınızdan sonra, dışarıdan bakan bir gözle düşündüğümde, Mustafa ile aramızdaki ilişkinin sağlıklı bir temele oturmadığını fark ediyorum. Evet, Mustafa iyi bir insan. Ama onun iyi biri olması, benim için doğru kişi olduğu anlamına gelmiyor. Yine de, ondan başkasıyla nasıl mutlu olabileceğimi bilemiyorum. Çünkü kendimi bildim bileli, hep o vardı yanımda. Her zaman bana destek olan, en çok güvenen, başım sıkışınca ilk koştuğum kişi hep oydu. Ne zaman ihtiyacım olsa, ona ulaşabildim. Hiç yalnız bırakmadı… Sadece duygularımda beni yalnız bıraktı. İlişkimizin zorluklarını hep ben üstlendim, o ise daha çok güzel anlara odaklandı. Ama ben biliyordum ki, sorunları halının altına süpürerek ilerleyemeyiz. Ondan uzak olduğum için kendimi ikinci plandaymışım gibi hissediyorum. O, ailesini ve işini erteleyemiyor; ama ben hep bekleyebiliyorum. Beni hiçbir zaman önemsiz bir şey için bekletmedi, evet… Ama onun hayatında hep önemli şeyler oluyor: Ya annesi hasta, ya bir düğün, ya bir cenaze, ya da işle ilgili yoğunluklar… Onu sadece bir kez görmüş olmak bana yetersiz geliyor. Bu, dış görünüşle ilgili değil. Onu tüm kalbimle seviyorum — bu, fiziksel özelliklerden bağımsız bir sevgi. Ama sizin de söylediğiniz gibi, onunla hiç yan yana kahvaltı yapmadık. Hiç kavga etmedik. Onu çok sinirliyken görmedim. Bunlar aslında önemsiz değil; aksine, bir ilişki için çok kıymetli deneyimler. Bazen düşünüyorum: Acaba biz gerçekten yaşamadık da sadece zihnimizde bir hayat mı kurduk yıllarca? İçimde, onunla ilgili yaşadığım her duyguda hep bir “acaba” vardı. Her sevincim, her heyecanım yarım kaldı. Gülerken bile, “bizim geleceğimiz yok” diye üzülüyordum. Bana bir hediye aldığında, “ya ailem görürse” diye korktum. Heyecanım, mutluluğum hep eksik kaldı. En çok da Ankara’da, ilk kez ona sarıldığımda hissettiklerimi unutamıyorum. O, duygularına kendini bırakıp “çok şükür Allah’ım” diyebildiğinde; ben içimde heyecandan çok korku hissediyordum. O anın doğruluğunu sorguluyordum. Evet, birbirimizi çok seviyoruz. Geçmişin yükü kalbimde ağır olsa da, ona olan sevgim tarif edilemez. Bizim birbirimizden başka anlayanımız, destekçimiz yok. Ama ne yazık ki şartlarımız çok zor ve biz bu şartların üstesinden gelebilecek güçte değiliz. Bu koşullar, bizi birbirimizden uzaklaştırmalı mı? Bir de aileme Mustafa’yı nasıl anlatacağımı bilemiyorum. “İnternetten tanıdığım biriyle evlenmek istiyorum” dediğimde buna ne kadar saygı gösterirler, bilmiyorum. Belki iki kez daha buluşsak… Ama üç kere gördüğüm biriyle evlenmek istediğimde, ailem buna destek olacak mı? (Önceki mesajlarımı özetlemeden yazıyorum yazmama gerek var mı? Kendimi size tanıtabildim mı?)

Stres ve Bunalmışlık hisleriyle nasıl baş edeceğim?

Merhaba,içimdeki her şeyi söylemek istiyorum tüm gerçekliğiyle; Bugünlerde çok bunalmış ve stresli hissediyorum. hem yks ye kalan az süre hem de zamanın çok hızlı geçiyor olmasından dolayı böyleyim. 3 gün sonra 18 yaşıma giricam. etrafımdaki hiç kimseyle görüşmek konuşmak istemiyorum şu ara neden bilmiyorum sadece uyumak kendi başıma kalmak istiyorum yalnız başıma kalmak bana çok huzur veriyor insanlarla tabi ki iletişimim olsun ama bilmiyorum zaten çok sosyal olmayı seven biri değilim ama sizce neden böyleyim nasıl bir dönemdeyim?Bu arada sırf sınavdan dolayı değil genel bir bunalmışlık var.

Kaygı

Fiziksel bazı ozelliklerimi begenmiyorum cok kompleks yapiyorum

Merhaba, ben 32 yaşında bir kadınım. Iki yillik bir ilişkim var. Ben fiziksel bazı ozelliklerimi hic ama hic begenmiyorum. Bazen bu durum beni depresyona aglama krizlerine kadar surukluyor. Erkek arkadasimla bu konuyla alakali surekli tartisma icine giriyorum beni (belli fiziksel ozelliklerimi) begenmedigini dusunuyorum surekli sorguluyorum surekli kompleks yapiyorum. Beni begendigiyle ilgili yalan soyledigini dusunuyorum. Ve onu hep sorularla darliyorum malesef

ceylangozlu

Romantik İlişkiler

sevgilime güvenmiyorum, her yaptığından şüpheleniyorum

Merhabalar ben 23 yaşında bir insanımSevgilimle ortalma 7 ay önce tanışmıştık 1. ayında 1 yıllık bir ilişkisi olduğunu öğrendim ve ayrılamadım 3. şahısa gidip bizim ilişkimizi anlatıp ve beni sevdiğini söylemiş ekran görüntüsüyle bana gösterdi bu durumun da elinde olmadan istemeyerek olduğunu söyledi ve çok çabalar verdi ama ben ona hiç bir zaman güvenemedim güvenmiyordum güvenmek için çok çabalar verdim ama yapamadım ve bu durumun ona 1 veya 2 kere dile getirdim 4 kez ayrılmak için onunla konuştum ama ayrılamadık her buluşmamızı not alıyordu ve ortalama 7 ay içerisinde 115 kere buluşmuşuz seviyordum onun da sevdiğini düşünüyorum çünkü bana maddi manevi çok emek verdi ama işte güven benim için çok önemli olduğu için bunları çok kolay göz ardı edebiliyorum ve en önemli problem benim için şu ki her yaptığı hareketi bende şüphe uyandırıyor bu gün ondan çok ciddi şekilde ayrılmak için konuştum ve şu an telefonlarını açmak istemiyorum ne yapmam gerekiyor şimdiden teşekkürler

Sosyal Hayat

zorbalık yüzünden yalnızım ve arkadaşlık kurmaya korkuyorum

Okulda bana yapılan haksızlıklar nedeniyle çok yalnızım ve sınırlı sayıda arkadaşım var ve onlar da yakın zaman içinde nakil aldıracaklar okulda kendimi çok yalnız hissediyorum ve herkes tarafından kötü bilindiğim için sosyal olmaya arkadaşlık kurmaya korkuyorum aileme nakil aldırma konusunda çok ısrar ettim ama maalesef almıyorlar ve ben artık gerçekten çok kötü hissediyorum okulda aşırı yalnızım çok sıkılıyorum ne yapmalıyım?

Cinsellik

Psikoloji ilaçları iktidarsızlık yapar mı ?

Arkadaşlar ben uzun suredır antıdepresan kullandım yaklasık 3 4 yıldır lustral risperdal vb. Son bir ayda doktor bana dideral aripa ve ketya adlı ılacları yazdı fakat cinsel hayatım tamamen bitti. Sıfır cinsel istek duyuyorum aynı zamanda ereksıyon problemım var sertlesme sağalayamıyorum eskıden en ufak bır uyarılmada ereksıyon olurdum. bu ılacların yan etkısı mıdır, en onemlısı kalıcı bır soruna yol açar mı? Korkudan dırek ılacları kestım. Yaklaşık 1 ay geçti hala düzelmedi.

serkan1520

Psikolojik mide bulantısını nasıl yenebilirim

Merhaba ben kötü bir haber aldığımda yada düşündüğümde hayal ettiğimde direk mideme vuruyor midem bulanıyor sersemlik hissi yaratıyor çok değişik oluyorum içimi bir korku panik sarıyor o duyguda beni çok rahatsız ediyor ne yapacağımı bilmiyorum nasıl baş edebilirim yenebilirim bu duyguyu hayatımı çok etkiliyor eşim bir gün evde bir gün Yok evde olmadığı zaman gece tekrardan o korkuyu yasayacam diye evde hiç kalmak istemiyorum 2 tane küçük çocuğum var nasıl davranacam evde nasıl eskisi gibi korkmadan kalıcam bilmiyorum evde sıkıntı hissi geliyor bana dakikalari sayıyorum ki eşim gelsin evde tekken gündüz temizlikle uğraşıyorum oyalamaya çalışıyorum ama gece oyalanabilecegim bir şer yok ne yapacağımı bilmiyorum

Uzak mesafe ilişkim

(Betül Canbel hocam cevaplayabilir mi?) Mustafa'nın sevgisinden hiç şüphe etmedim hatta ilişkide daha çok seven o olabilir ama en çok emek veren hep ben oldum zamanında Mustafa'nın ciddi bir ilişkiye uzak olmasını da anlıyorum babasını kaybetmişti annesinin hatta evli olan ablasının bile sorumluluklarını kendine yüklemişti babasının emaneti olduğunu düşünüp onları memnun etmeye çalıştı birden onunda sırtına çok yük yüklendi evin babası rolünü üstlenmeye çalıştı maddi manevi bu kadar sorumluluk içinde ciddi bir ilişki düşünmemekte belki haklıydı ama bende bu süreçte çok yoruldum ya bir şey yap ya da konuşmayalım diyordum o ikisini de yapmıyordu artık umudumu kaybettim umuttan çok korkuyorum Mustafa ile evlilik fikri çok korkunç geliyor bana yepyeni bir hayata alışamamaktan korkuyorum ayrıca Mustafa bunu sorun etmiyor ben senden eminim diyor ama ben birbirmizi 1 kere görmüş olmamızın çok yetersiz olduğunu birbirmizi yan yana görmediğimizi beraber nasıl vakit geçirdiğimizi bilmediğimiz için aynı evde nasıl yapacağımızı bilmediğimizi anlaşıp anlaşamadığımızı bilmiyorum ve bundan da korkuyorum şu an Mustafa'nın annesi ilişkimizi tam olarak biliyor zor olduğunu söylemiş ama benim yanımda olacağını falan demiş ben ne yapacağımı bilmiyorum sizden destek istiyorum bana bir yol gösterin lütfen böyle yapsan daha iyi olur gibisinden