Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişkide konu bulamamak
İlişkimde 3. Yılımıza girdik ve bir noktadan sonra konu bulamıyoruz partnerime konu bul konu aç diyorum aklıma birşey gelmiyor diyor hep ben açmaya çalışıyorum bana konu bulmak zorunda mıyız zaten aklımıza gelince bahsediyoruz diyor neden zorunluluk gibi oluyor diyor ama ben bunu zorunluluk olarak dediğimin yada öyle lanse ettiğimin farkında değildim ne yapmam gerektiğini bilmiyorum bu kadar uzun bir ilişkide konu bulamamak sürekli konuşacak birşey aramaya çalışmak mantıksız birşey mi ?
Gizli Kullanıcı
Çok düşünmek kafada kurmak
Sevgilimi çok düşünüyorum her zaman ilgi versin istiyorum vermediğinde beni aldattığını düşünüyorum kafada çok kuruyorum ve tüm gün depresif oluyorum bunu durduramıyorum nasıl yenicem bunu bilmiyorum hep bişeyleri açıklama zorunluluğunda gibi hissediyorum kendimi benden uzaklaşacağını düşünüyorum bu durum bende çok büyük endişe oluşturuyo şu 3 gündür ne yemek yiyebiliyorum ne uyuyabiliyorum beni sevmiyo gibi hissediyorum göğsümün ortasına bişey oturuyo gibi oluyo
Gizli KullanıcıDepresif ruh halimden nasıl kurtulabilirim
geçmişe özlem geleceğe kaygı ile yaklaşıyorum ve hep yorgunum bir çok ortamda çekingenim ve ortamlarda konuşacak birşey bulamıyorum kendimden daha baskın biri olunca geri çekiliyorum ve sakin kalıyorum Buda insanların beni sıkıcı bulmasına neden oluyor samşmiyet kuramıyorum herkesle konuşamıyorum özgğvenim özellikle hem cinslerğne karşı böyle oluyor ki insanların çoğu beni kıskanıyor ve kem göz ile bakıyorlar bu yüzden benim yıldızım çabucak düşüyor hiç bir şeye yetişemiyorum ve hep modum düştük genelde mutsuzum çok fazla mutsuzum hemde
Gizli KullanıcıEşim aileme maddi destekte bulunmamı istemiyor
Eşim ile 2 yıl önce severek ve isteyerek evlendik, ben geliri normal seviyenin biraz üstünde maaş alıyorum fakat bazı durumlarda eşim anneme ve babama maddi destekte bulunmanın istemiyor , onlar bize ne yardımda bulundu ki sen bulunuyorsun gibi söylemlerde bulunuyor aile konusunda sürekli tartışıyoruz oysaki ben mücbir bir durum olmasa aileme maddi açıdan destek oluyorum, mesela en son taşınmalarıı gerekti ve babamın emekli maaşı ve başka bir işte çalışmasına rağmen kazandığı ücret taşınma masraflarına yetmiyordu, bende cüzi bir miktar yardımda bulunmak istedim fakaf kıyamet koptu benden boşanacağıni söyledi, beni son zamanlarda sürekli yokluğu ile tehdit ediyor kendisini seviyorum ve kaybetmek istemiyorum fakat bir diğer taraf da beni büyüten bu günlere getiren ailem ve ben küçüklüğümde ailemin maddi durumu iyi değildi, ve o halde bile benim isteklerine hayır demez bir şekilde bulup buluşturup isteğimi yerine getirirdi. o zamanlar aklıma gelince kendimi hainlik yapmış gibi hissediyorum. Eşimin ailesinin durumu benim ailemin durumuna göre iyi ben ne yapmam lazım.
Gizli KullanıcıYalnız kaldığım zamanki düşüncelerimin sebebi nedir
Bazen yalnız kaldığım zaman uzaklarda olduğunu düşündüğüm biri bir an yanımda olduğunu düşünüyorum yanımda olmadığını hissettiğim anda bacaklarım titriyor kalbim hızlı hızlı atıyor nefesim daralıyor bazen de unutkan oluyorum geneldede kapalı alanlarda duramıyorum acaba evlilik ten dolayı mı böyle oluyor çocuk var ondan dolayı mı böyle oluyor gerçekten kötü hissediyorum bu durumlardan dolayı bazen ceviz kabugunu doldurmayacak şeyler için tartışma çıkıyor evde bu tartışmalardan dolayı mı böyle oluyor acaba
Gizli KullanıcıAnneme karşı nasıl bir tutum sergilemeliyim?
Babam vefat etti annem de 1 senedir hala yas surecini atlatamadi sinava hazirlaniyorum onla kavga etsek olmuyor cok samimi olunca da psikolojisinin bozuldugunu anliyorum ve moralim bozuluyor annem saglikli dusunemiyor eskiden de boyleydi evlenmeden evden ayrilmam mumkun degil kardeslerimin sorumlulugu uzerimde evde mutlu ve huzurlu degilim annem telefonumu kurcaliyor dayimlar benim okumami onemsemiyor tek istegim tipi kazanmak ama sartlar cok zor okumak icin sehir disina gidemiyorum annemin kafa yapisini degistiremedigimi cok gec anladim bosa kurek cekiyor gibiyim kardeslerimin akli bir karis havada kendimi cok yalniz hissediyorum ve kimse beni anlamiyor
Gizli KullanıcıObsesif kompülsif bozukluğum var
öncelike merhaba. obsesif kompülsif bozukluk hakkında bilgi verebilir misiniz? şöyle söyleyeyim bende okb var ve yoğun derecede kendimi kötü hissediyorum aklıma gelen şeylerden suçluluk duyuyorum ve özellikle cinsellik sırasında aklıma çok yanlış tabu şeyler geliyor. bu okbde normal midir? 2. sorumda şu şekilde okb olan birey diyelim ki önceden tabu bir şey düşündü ve aylar sonra aklına geldiğinde bu düşünce kaygı yarattı nasıl o an rahatsız olmadım nasıl böyle şeyler düşündüm diye kendini suçlaması da görülebilen bir şey mi? insan her şeyi düşünebilir mi?
Gizli KullanıcıSevgilimle sürekli tartışıyoruz, bana yol gösterebilir misiniz?
Sevgilimle sürekli tartışıyorum her gün tartışıyoruz kavga ediyoruz ne yapacağımı bilmiyorum ben hep alttan alıyorum ama o hiç alttan almıyor hep o kendini haklı çıkarıyor haksız olsa bile bıktım artık lütfen yardım edin bana lütfen ben her gün kavga etmekten sıkıldım o yüzden sizi buldum bana yol gösterin lütfen.
Gizli KullanıcıSevgilimle ayrıldık, muhtaçmışım gibi hissettiriyor.
Sevgilimle ayrıldık 1 hafta oldu ama hala bazen arayıp konuşuyoruz ama her beni aradığında da daha çok hayal kırıklığına uğradım mutlu ol diyor bana dalga geçer gibi vicdanım sızlıyor diyor ama sırf vicdanı sızladığı için beni arayıp duruyor 1 senelik ilişkimizdi bu kadar çabuk atıp sildi çok kırgınım çok üzgünüm mutlu değilim kaç kez hayal kırıklığına uğradım ben ona muhtaçmışım gibi hissettirdi resmen
Gizli KullanıcıKaygı bozukluğumla nasıl başa çıkabilirim?
Merhaba ben üniversite öğrencisiyim 22 yaşındayım. Bahsedeceğim şeyler ilişkimle ilgili olsa da konunun artık benimle olduğunu düşündüğüm için psikoloji kategorisini seçtim. Benim 4 yıllık bir ilişkim var 3 yıldır da aynı evde yaşıyorduk. Şu an bana sormadan sadece kendisinin verdiği kararla evlerimizi ayırıyoruz. Ben ilişkide 3 kere yani benim yakalayabildiğim 3 güven problemi yaşadım. İlk 2 sinde çok sevdiğim için affetmek istedim ağladım üzüldüm. Herkesten uzaklaştım sadece ilişkimiz iyi olsun ona tekrar güvenebilmek için çabaladım. O zamanlarda başladı kaygı bozukluğum. O zamanlar dışarı da çıkmak istemedim çevremde kimse olsun da istemedim sadece o olsun istedim ve sanırım bu şekilde ona bağımlı hale geldim. 7 ay önce tekrar aynı güven sorununu yaşadığımda bitti diye düşünüp ayrıldım yeni bir eve taşındım. Çok üzülsem de emin olduğum tek şey tekrar beraber olmak istememekti nefret ettiğimi hissetmeye başlamıştım. Bana bunu yaptığı zamanlarda annesini kaybetmişti bu süreçte de ben de oradaydım. Onun yanında olamadığım için çok üzüldüm. Sonra geldi kötü olduğunu yanımda olmak istediğini söyleyerek burda kaldı. İçten içe istemesem de ona da defalarca gitmesini söylesem de vicdanım rahat etmedi. Uzun bir süre ondan uzak kaldım yaptıklarını unutamadım. Her hatırladığımda ona çok kötü davrandım çok ağır şeyler söyledim öfke krizleri geçirdim kendimi tanıyamamaya başladım. Ama yine de o her kötü hissettiğinde yanında oldum. Şimdiyse o benim ne hissettiğime bakmadan kendi rahatı için kararını verdi ve benim hayır gitme lütfen diyişlerimi dinlemedi. Şu an benden çok sıkılmış sevmiyor gibi çok saygısız davranıyor. O bana böyle yaptıkça beni görmezden geldikçe ben daha çok kaygılanıyorum daha çok konuşmak istiyorum. Ben ona kötü davranırken o beni hep alttan aldı ama ne zaman ona tekrar bağlandığımı gördü böyle yapmaya başladı. Ben bu ilişki için çok şey yaptım çok kendimden verdim kendimi tanıyamıyorum artık. Kafamın içindekileri susturamıyorum sürekli her şeye acaba öyle mi böyle mi diyip duruyorum. Bir başkası için küçük olabilecek şey benim günlerimi mahvedecek kadar etkiliyor beni. Sürekli nefesim daralıyor kalbim çok hızlı çarpıyor. Ben kendimi anlatmaya çalıştıkça konuşup halletmeye çalıştıkça tartışma çıkarmaya çalışıyor gibi oluyorum ve benden daha da uzaklaşıyor bu hale onun yüzünden geldim ve o bunu anlamıyor. Eskiden çok arkadaşı olan sosyal çok enerjik her şeyi yapmak isteyen her yere gitmek isteyen biriydim. Şu an kendimi tanıyamıyorum ve bu durumla baş edemiyorum artık. İlaç tedavisine de başladım ama terapi olmadan yapabilir miyim onu da bilmiyorum. Kimseye güvenemiyorum üzülmekten çok yoruldum . Seviyor muyum ben bağımlı mıyım onu da anlayamıyorum. Bu kadar saygısızlığa nasıl izin verebildim diye kendime kızıp duruyorum. Ama her şeyin farkında olup neden bir şey yapamıyorum neden hayatımdan çıkaramıyorum neden sürekli üzülüyorum. Lütfen yardımcı olun artık kafamın içindekilerden üzülmekten nefes alamadığımı hissediyorum ve çok zorlanıyorum.
Gizli Kullanıcı
