Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevgilimle kuzenim arasında kaldım
Merhaba. Dün bir olay yaşadım ve tüm gece bunu düşünmekten uyuyamadım. Kuzenim ve arkadaşı dün buluştuk. Arkadaşı fotoğrafımızı paylaştı ve kuzenimde arkadaşının fotoğrafını alıntılayarak paylaşmıştı, ben de paylamıştım alıntılayarak. Yakın zamanda da instagram resmimi değiştirmiştim. Sevgilim bana yazacağı şeyi yanlışlıkla kuzenime yazıp yollayıp anında silmiş. Yazıyor ki “orospu kız hemen paylaşmış. ” Kuzenim bunun ne olduğunu bana sorarak mesaj attı. Önce şöyle dedim “… kişisi bunu bana yazdığını düşünerek yanlışlıkla sana atmış, hemen geri çektim dedi ama gerçekten neden böyle hareketler yapıyor anlamadım onun adına özür dilerim” dedim. Daha sonra düşündüm ne yapsam diye sevgilim benden haber almadan kuzenime o da cevap vermiş ve farklı bir yalan uydurarak söylemiş. Yalan söylediğini anlayınca kuzenim bana söylemeye devam etti ve ben durumu sevgilimi korumaya çalışarak onu bana yazmış sen neden bu kadar sinirlendin ki ben anlamadım diyerek durumu toplamaya calıstım. Bana hakaret ettiğini göz göre göre sana söylemez ondan dolayı yalan söylemiştir dedim. İnandım şimdi böyle olunca biz arkadaşıma söylüyor sandık arkadaşım biraz fazla makyaj yapıyor site mi acaba böyle düşündü dedik, dedi. Aslında sevgilim arkadaşına yazmak istemiş (belli bir sebebi yok kızı tanımıyor bile sadece bana sinirlenip kıza öyle bir şey yazmış) ama ben durumu böyle toparladım. Kuzenim de arkadaşına yazıldığını düşünmüş arkadaşı da görmüş hepsi böyle olduğunu düşünmüş . Sizce benim dediğim şeye inanmışlar mıdır ? İçim içimi yiyiyor durumu toplamak adına sevgilimi koruma adına böyle bir şey buldum. Ama küçükte olsa yalan sayılır bu durum beni kaygılandırıyor. Sizce ne yapmalıyım? Sevgilim de kuzenime çok sinirlendi ona terbiyesiz gibi hakaretler kullanmış , kuzenim sevgilime sinirlendi şimdi araları kötü olacak ve ben böyle olmasını istemiyorum.
Gizli Kullanıcı
Geçmiş ilişkiyi nasıl unutabilirim?
Geçmişte olan ilişkiyi zihnimden nasıl silebilirim. Eski bir kız arkadaşım var ve uzun süre geçmiş olmasına rağmen ve ondan ayrı olduğum sürede de ilişkilerim olmasına rağmen onu hala aklımdan silemiyorum. Sürekli aklıma geliyor her olay ya da bir nesne onu bana hatırlatıyorum zihnimde sürekli yer ediniş durumda ne yapsam onu çıkaramıyorum. Her fırsatta onunla iletişim kurma gereği duyuyorum. Saygılar
Gizli KullanıcıBir şeyler beni zorladığında kaçıyorum
Okul iş aile veya ilişki en ufak sıkışıklık daralma veya bunalma durumlarında kaçıyorum. Evime kapanıp hiç bir şey yapmıyorum ve bundan dolayı daha çok bunalıma giriyorum ve kendimden nefret ediyorum. Hatta o kadar uzaklaşıyorum ki temizlik yapmak veya yemek yemek bile keyifsiz ve zahmetli hale geliyor. Bu beni daha başarısız kılıyor yıllardır bu döngüyü kıramadım. Ajanda tutmak önceliklendirmek işe yaramıyor en ufak streste kaçıyorum
Gizli KullanıcıAynı anda üstün zeka ve psikoz semptomları
Merhabalar,12 yaşında bir yeğenim var yaşına rağmen fizik soruları çözebiliyor IQ seviyesi 152 ve Asperger Sendromlu. fakat aynı zamanda bu aralar psikoz belirtileri gösteriyor ve uzaylılar tarafında gönderilen bir elçi olduğuna inanıyor. Nasıl böyle bir zekaya sahip iken bu mantıksızlığa inanır, ne yapmamız gerekir?Ciddi ciddi davranışları bu inancına göre şekillenmeye başladı. Zaten Asperger olduğu için iletişimi azdı şimdi daha da azalıyor.
Gizli KullanıcıÖlen annemin acısını nasıl dindiririm?
Annemi 9 ay önce kaybettim ve 6 yaşında bir kız kardeşime bakıyorum her şeyi benim sorumluluğumda o vefat ettikten sonra ağlayamadım bile o üzülmesin diye onu o kadar çok özlüyorum ki kimse sen nasılsın bile demiyor çok yoğun bir iş hayatım var bu arada 20 yaşındayım çok zor zamanlar benim için onu çok özlüyorum bazen ağlıyorum ama yokluğu çok zor geliyor nasıl baş edebilirim bununla bilmiyorum 6 aydır mezarına bile gitmiyorum sanki ona küsmüşüm gibi ama öyle değil aslında kabullenmek zor geliyor bu arada annem i*ti*ar etti özlüyorum onu herkes diyor ki psikoloğa git ne anlatıcam ki diyorum kendi kendine olan olmuş işte diyorum böyle şeyler işte.
sltnSürekli psikolojik düşünce ve durumlar
Merhaba ben buraya sık sık uğrar oldum ama gerçekten ihtiyacım var bir şeyler paylaşıp anlaşılıp yollar gösterilmesine. Ben 29 yaşında bir ev hanımıyım çocukluğumdan bu yana hep korku endişe içinde geçti hayatım. Ergenlik döneminde olum korkusunu yaşadım aylar yıllar bile sürdü belki aştım. Sonra zaman geçti 4 5 yıl kadar bu sefer başka bir korku dışarı çıkamamak insanlardan çekinmek olmamış şeyleri olmuş gibi düşünmeye başladım. Bununla da henüz yüzleşiyorum kendi kendime çözmeye çalışıyorum dayımın çok şükür eskisi kadar değil. Ama bu gece görmüş olduğum bir rüyadan dolayı gece de kendim ölüm aklıma gelmesiyle nefesim daraldı ve korktum sabah uyandım unutmuştum ama öğleye doğru tekrar aklıma geldi ve yine düşünmeye başladım ama tam olarak ondan mıdır bilmiyorum. Yine aynı süreçleri yaşamak, hayat sevincimi kaybetmekten, kızıma iyi bakamamaktan korkuyorum. Şu an tam olarak neyden korkup endişeliyim bilmiyorum ama huzursuzum. Bu hep böyle mi sürecek bir korku bitip diğeri mi başlayacak. Biraz da hayatımdan bahsedersem belki beni daha iyi anlarsınız öyle sosyal hayatı olan arkadaşları olan biri değilim küçükken annem doğal olaylardan çok korkardı simsek çakmasından bizi odalara kapatıp telefonları kapatıp yüksek sesle dualar ederdi bunlar beni çok korkuturdu annemden de kaynaklandığını düşünüyorum ama 3 kız kardeşim daha var onlar benim kadar duygusal değil. Küçücük bir şeyleri de hemen takıyorum. . evlendim aşmaya çalışıyorum ama bu seferde çok yalnızım hep can sıkıntımı aşmak için bir şeylerle uğraşıyorum eşim çok yoğun işte çalışıyor sabah 11 aksam 10da geliyor bazen 1 2lere kadar kahveye gidiyor ama bu süreçte ben kızımla hep evde oluyorum gündüz 1 2 saat park markete çıkarım o kadar ne olur bana bir yol yordam anlatın çok uzun oldu çokta karışık belki ama kendimi tam anlatmaya çalıştım. Ne yapmam lazım bu korkularım nedir olum korkusu mu anksiyete mi okb mi nedir?
Gizli KullanıcıBaskı, kaygı ve rekabet ortamında duygularımı nasıl kontrol ederim?
Merhaba, lise birinci sınıfım ve size çok çaresiz kaldığım bir durumdan söz etmek istiyorum. Dün edebiyat öğretmenimle yaşadığım bir konuşma benim için oldukça gurur vericiydi. Hocam bu süreçte beni tuttuğunu benim birinci olacağımı herkesin içinde açıkça söyledi. Ancak bu aynı zamanda içimde derin bir kaygı yarattı. Hocam, beni okul birincisi olarak görmek istediğini açıkça dile getirdi ve bu bana büyük bir sorumluluk yükledi. Sadece 200 gün içinde bu hedefe ulaşmam gerektiğini bilmek beni hem motive ediyor hem de inanılmaz bir şekilde korkutuyor. Çünkü aklımda sürekli şu soru dönüp duruyor: Ya birinci olamazsam? Bir yandan bu hedefe ulaşmak için elimden geleni yapmak istiyorum, ama diğer yandan üzerimdeki baskı beni yıpratıyor. Hata yapmaktan korkuyorum. Bu süreçte birinci olma beklentisi benim için sadece bir hedef değil, adeta beni tanımlayan bir şey haline geldi. Bu durum bazen, kendi kimliğimin sadece başarılarımla ölçüldüğünü hissettirdiği için beni çok kötü hissettiriyor. Dahası, sınıfımdaki ve okuldaki rekabet ortamı bu durumu daha da zorlaştırıyor. Özellikle sürekli benimle yarış halinde olan bir arkadaşım var ve bu rekabet beni daha da kaygılandırıyor. Onun başarıları karşısında istemsizce kıskançlık duyuyorum ve bu duyguyu nasıl yöneteceğimi bilmiyorum. Bu duygular beni yalnız hissettiriyor çünkü bunları paylaşabileceğim bir arkadaşım bile yok. Şu an hem hedeflerime ulaşmak hem de içimdeki bu karmaşık duygularla baş etmek konusunda kendimi oldukça çaresiz hissediyorum. Bu süreçte nasıl daha sakin kalabilirim? Hedefime ulaşma yolunda kaygılarımı nasıl yönetebilirim? Rekabet ortamında duygularımı kontrol ederek daha sağlıklı bir zihinsel duruma nasıl erişebilirim? Bana rehberlik ederseniz çok sevinirim. Teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıHer şeyin farkındayım ama neden kendime bunun yapılmasını kabul ediyorum
3 senedir şehir dışında üniversite okuyorum ve geçen süre zarfında bu davranış bende alışkanlık haline geldi ama hiç mutlu değilim. Hem oda arkadaşım hem sınıf arkadaşım olan kız, her kelimesinde bana değer verdiğini ama gram hissetmediğim odada tekken suratı asık okulda insanlar varken bana yakın olması. Yurtta bir gün kalınca bağırması çocuklaşması çok bunaldığını söylemesi ama ben merkeze işim olmadığı sürece inmeyen ve hep yurtta olan bir kızım. O an üstümde giydiğim şey onun da geçen seneler giydiği şey olsa bile şimdi de giysene dediğimde öyle giyinmek hiç güzel değil saçma buluyorum demesi ama benim hala o tarz giyinmem bunu defalarca yaptı. Sanki onu hep memnun etmek zorundaymış gibi hissediyorum. Bana kendi sorumluklarını ben fark etmeden öyle bir yüklüyor ki onun yerine düşünüyorum. Odamı değiştiricem aklıma ilk gelen soru gittiğim oda kötü olursa değil de onun oda da tek kalması oluyor. Bana üniversiteye gelirken beni kız kardeş olarak gördüğünü ve buna güvenerek geldiğini söylemişti ilk seneler. Ben hep tek gider gelirim memleketime o da erkek arkadaşıyla. bi gün ilk defa memleketine tek gidecekti ve ağladı bende o an ciddiye almadım daha sonrasına ben size anlatmayacak ağlamayacaksam niye arkadaşız dedi. Ya da oda da tek kaldığı zaman başka erkek arkadaşının hoşlanmadığı bi erkekle akşam arabayla gezip o gün ben odada olmadığım için yaptığını arabayla gezmek ona iyi geldiği için o erkeğin arabasına bindiğini söyledi. Bir olay olduğunda istemsizce onun ne hissedeceğini düşüyorum çünkü odada bana surat yapıyor. Bende yeniden oda değiştirme kararı aldım o kadar fazla görmesem okulda sohbet edeceğim insan ama yakın arkadaş olamıyorum. Bari tek okulda göreyim diyorum. Odamı değiştirsem arkadaşlığı bozan ben mi olurum artık böyle şeyleri kendime dert edinmek istemiyorum kafam hiç rahat olmuyor yoruldum
Gizli KullanıcıÇalışmak istemiyorum ama işten de çıkamam
İşimi sevmek için çabalıyorum ama olmuyor başka iş de yapamam. Artık çalışmak istemiyorum çalışma arzum yok ama çalışmak zorundayım çünkü memurum ve bu işe girebilmek için çok çaba sarf ettim iş bile yapasım gelmiyor çok mutsuz oluyorum ben mutsuz olduğum için etrafımdaki insanlar da etkileniyor ailem çocuğum da etkileniyor sürekli yorgun hissediyorum ve uykulu. Bu işten çıkma olanağım yok maaşım da güzel ama çok mutsuzum ne yapabilirim ben bilmiyorum.
melisadiBir şeyleri ertelemekten nasıl kurtulabilirim?
Her şeyi erteliyorum düzenli bir program yapıyorum yaparım ya acalesimi var diyerek erteliyorum sürekli bişeyleri ve bunlar birikiyor biriktikçe strese giriyorum bağırsaklarımda hareketlilik ve vücuduma yansıyor saçlarım dökülüyor sivilcelerim artıyor hormonal dengesizlikler yaşayabiliyorum uyanmayı bile erteliyorum hatta erken uyanacağım dediğimde daha geç uyanıyorum, 5 htp gibi vitamin takviyesimi kullanmalıyım omega3 ve d vitamini kullanıyorum düzenli ,yani yapmam gerekenler neler nasıl bu durumun önüne geçerim hayatım düzene girsin günüm verimli geçsin istiyorum erken uyanmak sabahları uyandığımda sersem hissediyorum gün boyu beynim bulakın belli bir uyku düzenim yok bitkisel yöntemler denemedim olmadı yastığa kafamı koyduğumda uyuyamıyorum vicdan azabıda yaşıyorum günümü değerlendireneyip boş geçirdiğim için nasıl önğne geçeceğim bu durumun
Gizli Kullanıcı
