Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Eşim emekli olduğu günden beri sürekli dini kitaplar okuyor ve bana az vakit ayırıyor.
Eşimle tartışma yaşadık. Bana 3 4 saat telefonla ilgilendiğimi ve vaktimi boşa geçirdiğimi söyledi. Bende eşimin yeterince sosyal olmadığını kendisine söyledim. Kendisini haklı çıkarmak için beni karaladı. Birlikte hiçbir sosyal aktivite yapamıyoruz. Kendisi sürekli dini kitap okuyor ailesine bu yüzden vakit ayıramıyor. Şuan yatakları ayırdım ama kendisi 1 haftadır bunun nedenini bana sormuyor. Hiçbir şey olmamış gibi devam ediyor. Hatasını kabullenmediği gibi tartışma olayını ve bunun neden bu şekilde geliştiğini evliliğimiz için ne yapabileceğimizi konuşmuyor benle. Ne yapacağımı bilmiyorum çocuklarım da bu duruma üzülüyor. Eşim benle konuşup özür dilese her şey hallolacak ama yapmıyor.
Gizli Kullanıcı
Annemle temizlik yüzünden sürekli tartışıyoruz
Annemle liseden itibaren sürekli bir tartışma içindeyiz. Asla mutlu olmadığı gibi evde sürekli temizlik yapıyordu. Ben de ona hep yardım ederken buluyordum kendimi. Asla beraber vakit geçirmek için bir çabası yoktu. Temizlik yüzünden sürekli bir tartışma halindeydik. Çalıştığı için hafta sonları beraber yapıyorduk. Ben zaten üzerime düşeni fazlasıyla yaptığım için hala daha azar işitiyordum. Geldim 30 yaşıma hala aynı düzen. Evdeyim iş bulamadım zaten her şeyi ben yapıyorum. Sürekli kendi ölümüyle tehdit ediyor. Ben öleyim de kurtulun şeklinde. Benim tüm bağımlığım ailem ölecek üzerine kurulu şu an farkettim. Onlar ölecek ve ben yalnız kalacağım. Bu yüzden ilişkililerime öyle çok bağlanıyorum ki. Sürekli ailemle evdeyim. Bu durumdan tuhaf bir şekilde mutluyum. Anneme benzedim evde temizlik yapan birine dönüştüm. Konfor alanım edindim evi. Hayatı yaşamıyorum. 1 sene önce bir ilişki yaşadım o kişi de eski ilişkisini unutamamıştı. Şu an insanlardan o kadar çok soğudum ki. Kimseyle konuşasın gelmiyor. Arkadaşlarım desen bana yakın gibi gözüküp arkamdan konuşuyorlar. Ben bu durumda ne yapmalıyım. Bir süre herkesten her şeyden uzak durmaya çalışıyorum. Ben ne istiyorum. Ne hissediyorum diye kendi kafamı dinliyorum. İnsanlarla mesafedeyim. Ama bu benim şu an bilinçli tercihim. Her şeyi yeni baştan inşaa etmek istiyorum.
Gizli KullanıcıBenimle cinsellik için mi konuşuyor?
merhaba hocam, ben sanal üzerinden bir çocukla uzun süredir konuşuyorum. ve bu sürede aramzda cinsel konuşmalarda oldu çokça aslında böyle başladı samimileştik onunla. bağ oluştu ister istemez. bu sürede çok kavgalar engellemeler oldu aramızda. ve yıprandım. hep geri döndü. yakın zamanda da kavga ettik baya ve yine geri döndü. istek atmış instagramdan. sonra aradı. kafam karışıyor hocam acaba bana sadece cinsellik için mi geri geliyor yoksa takıntı veya alışkanlık hisleri de var mıdır diye? bir de olurumuz hiç yok kafam çok karışıyor. .
Gizli KullanıcıDürüstlük adı altında insanların acımasız eleştiriler yapması
merhaba, öncelikle bu konuda bir arkadaşımla çokça tartışmıştık. kendisi tamamen ne olursa olsun hep dürüst olduğunu ifade eden biriydi. Örneklendirerek anlatmak istiyorum. diyelim ki ben saçımı boyattım. Arkadaşım gelip gerçekten beğenmediyse bunu "saçların çok kötü olmuş" şeklinde iade ediyor. ben bu durumda " güzel olmuşsun fakat önceki saç rengini sana daha çok yakıştırıyordum" şeklinde ifade edeceğimi belirtmek istedim. arkadaşım ise benim bu ifademin aşırı samimiyetsiz olduğunu ve dürüst olmadığını söylüyor. bu konuda çokça kez tartışmışızdır. bana göre ise benim ifadem üslup açısından çok daha doğru geliyor. bu arkadaşımla aram bozuldu başka sebeplerden ötürü şuan görüşmüyorum ama zaten sırf bu neden bile beni rahatsız etmeye yetmişti. Hepimiz günlük sosyal hayatımızda da bu şekilde birçok insanlarla karşılaşıyoruz. Karşı taraf hassas mı? diye kimsenin benim onlara hassas davrandığım gibi davrandığını düşünmüyorum. halbuki üslup her şeydir. Bu insanlarla iletişimimi hangi noktada sınırlandırmalıyım? Bazen herkes farklı düşünebilir hatta herkes düşüncelerini farklı ifade edebilir diye hayatıma bu düşüncede insanlar alabiliyorum. Sizce bu insanlara tavrım nasıl olmalı?
Stil.pinDizi, filmlerden çok etkileniyorum
Merhabalar ben çok duygusal biriyim vedalarda falan sürekli ağlayan sulu göz lakabını alan bir kişi vardır illa işte o benim bi dizi izliyorum ağlıyorum etkisinde kalıyorum ve baştan başlayıp izlemek istiyorum sonunu bildiğim halde izlemek bana iyi hissettiriyor yani baştan izleme isteği neden olabilir ki yenilerini izleyip keşfetmek varken normalde meraklı öğrenmeye açık biriyimdir ama dizi filmlerde öyle olmuyor aslında kolay kolay beğendiğim diziler olmuyor sarmıyor o yüzden de olabilir keyifle izlediğim çok az dizi film vardır ve onları tekrar tekrar izlemek istiyorum bu bir psikolojik sorunla alakalı olabilir mi
Gizli KullanıcıUzamış yas sürecini anlamak ve duygularla yüzleşmek nasıl olur
Ben 1 sene önce terk edildim. Karşımdaki kişi kendi yaptığı ( ilişki boyunca olan) hatasını sürekli artık tekrar ettiği için ki bu bence artık bir hata değil tercihti, buna gösterdiğim tepki yüzünden beni insan içinde mutsuz değersiz hissettirdi. Daha sonra ortamı bozan surat asan kişi ben oldum ve bunu kullanarak sen ilerde aileme de böyle davranırsın, zaten beklentilerim karşılanmıyordu, inşallah sonradan pişman olmayız diyerek aklınca böyle diyip açık kapı bıraktığını sanarak ayrıldı benden. Ben bunun üzerine çok kendimi suçladım sürekli kendim üzerinde düşündüm. Ama asla geri dönmedim. Karşımdaki insan beni öylesine buna inandırmıştı ki kendi hatalarını bir kenara bırakmış adete benim tepkilerimi suçlu sensin bak diyerek gösteriyordu. uzun bir süre kendim üzerimde çalıştım psikoloji kitapları okudum. Bana böyle davranmasına birinin bir daha asla izin vermek istemiyorum. Sırf seviyorum diye saygısızlıklara o kadar tahammül etmişim ki karşımdaki sevgime güvenip bir de beni suçlayıp gitmiş çok sonradan anladım bunu. Duygularımla yüzleşmeye çalışıyorum. Ama bunu nasıl atlatabilirim bilmiyorum. Somut olarak neler yapmam lazım. O kişinin bana bunları yapıp mutlu olmasına da dayanamıyorum. beni suçlayıp içini rahatlattı resmen. Yaptığı hataları affetmeseydim kimse onun yüzüne bile bakmazdı zamanında ama yine ben suçlu oldum. Bu duyguyla nasıl başa çıkarım yardım edin lütfen
Gizli KullanıcıŞirkettekilere nasıl davranmalıyım?
Yeni başladığım iş yerinde her şeyin yolunda olduğunu düşünürken, aslında hiç de öyle olmadığını fark ettim. Şirket içindeki bazı kişiler ve özellikle “X” adlı bir kadın nedeniyle yoğun bir mobbinge maruz kaldım. İşin ilk günlerinde bu baskı beni o kadar etkiledi ki, stres yüzünden hastanelik oldum ve sakinleştirici almak zorunda kaldım. X’in iş yerinde patronla özel bir ilişkisi olduğunu düşünüyorum. Normalde kimsenin özel hayatı beni ilgilendirmez ama bu ilişki iş yerindeki dinamikleri ve bana yapılanları etkilediği için bu durumdan etkileniyorum. İş yerinde belli bir kadın grubu var ve bu grup ne isterse o oluyor. İnsanlara dolaylı yoldan algı yaparak kendilerini üstün göstermeye çalışıyorlar. Örneğin, yılbaşı hediyeleşmesinde etek giymiştim X’in arkadaşı gelip “Bence sen üzerini değiştir hediyen de tam olur uzun uzun ne güzel “diyerek imalı bir şekilde güldü. Ayrıca, X hiçbir bağlam olmadan bana “Ben kendi seviyemde görmüyorsam sorun yok ama kadınlar hisseder diye bir şey var ben hislerime güvenirim ” gibi tuhaf bir laf etti. İlk günlerde özellikle ilişkim olup olmadığını öğrenmeye çalıştı ve sürekli dolaylı konuşmalarla beni rahatsız etti. Bunların dışında, iş yerinde yapılan planlara hep son dakika haber verildi ve katılmadığımda bunu bahane ederek beni patrona şikayet ettiler. Patron, “Senin konuşmalarında sivrilik var, bu yüzden kabul edilmiyor olabilirsin aralarına hepsi mi kötü hepsiyle mi kafan uyuşmuyor ” gibi şeyler söyledi. Hatta tamamen farklı bir olayda, alışveriş yaptığım bir marka üzerinden beni eleştirdiklerinde, söylediklerinin mantıksız olduğunu dile getirdiğim için bu durumu da patrona olumsuz bir şekilde yansıttılar( ben prada gözlük almıştım, Prada İsrail’i destekliyor biz almıyoruz öyle ürünler İsrail destekçisi olanları satın almıyoruz diye laf söylediler. Bende yediğiniz domatesin tohumu da İsrail’den getiriliyor onu da yemeyin o halde dedim ve bu söylediklerinin başkaları üzerinden bir vicdan rahatlatması olduğunu ifade ettim ama ne yazık ki o kadınlar X in yakın iş arkadaşları ve Patron, bu kadın grubunun her zaman yanında duruyor ve onları koruyor. Bir gün, bu yaşananların farkında olduğumu ve kimsenin küçük oyunlarının bir parçası olmayacağımı açıkça söyledim. Patronsa bu konuyla alakalı bir şey yapamayacağını söyledi. Bu olaydan sonra patron benimle olan iletişimini neredeyse sıfırladı. Ancak sürekli iş arkadaşlarıma gelip hakkımda sorular sormaya başladı: “Çalışıyor mu? İşini kötü mü yapıyor?” gibi. Beni en çok rahatsız eden şey, X ve arkadaşlarının sürekli insanları manipüle etmesi ve iş yerindeki huzuru bozması. Daha önce benden önce çalışan birçok güzel kadını da oyunlarla gönderdiklerini öğrendim. X’in yakın arkadaşı Y ise, benim iş yerindeki diğer insanlarla samimi olmamam için uğraşıyor ve hakkımda olumsuz şeyler söylüyor. Halbuki ben, Y’nin en zor anında hiçbir şey sormadan ona yardımcı olmuştum. Artık bu haksızlıklar beni içten içe yakıyor. İntikam almak veya kötülük yapmak bile bazen aklıma geliyor, çünkü bu insanlar tamamen kötü niyetli ve adaletsiz davranıyor. Fakat böyle bir davranışın bana bir şey kazandırmayacağını biliyorum. Mecbur olduğum için bu iş yerinde çalışmaya devam etmek zorundayım, ama nasıl bir yol izlemem gerektiğini bilmiyorum. Bu süreçte yaşanan haksızlıklarla, mobbing ve kötülükle nasıl mücadele edebilirim? Hem duygusal hem de profesyonel anlamda bu durumu nasıl sağlıklı bir şekilde yönetebilirim? Ve x ve arkadaşlarına nasıl bir ders verebilirim. (X iyi giyinmemden bile rahatsız ama meslek gereği bakımlı olmam gereken bir meslekteyim. Daha önceleri hiç etek giymemiş ben ofiste giydikten bir süre sonra aynı kombini yapıp giydi) biri bana ufaktan laf sokmaya çalıştığında bir ufak gülümsediğini gördüm. Daha önce x ve patrona ima yapanları işten çıkartmışlar. Ama bu safaroz patron işe girmeden önce arkadaş ortamında tanıştığımızda zaten bahsetmişti o x le olan ilişkisinden. Off ben bu aptal insanların özel hayatlarının kıskandırma oyuncağı değilim gerçekten Allah onların bildiği gibi yapsın kız o kadar fena ki istediği telefon istediği renkte alınıyor ne biliyim istediği kadar tatile gidiyor 2 hafta gelmedi tatil yaptı. Maaşı bir halt yapmamasına rağmen aşırı yüksek araba ayarlandı istediği zamanda ve renkte bir kere iş için bindiğimde de arkamdan muhtemelen küfür etti gördüm ve etrafındakiler sakinleştirdi. Ya ben bunların saçını yolmayım da ne yapayım bu x in yakın arkadaşları da 45 yaş ve üstü yani deccallığın yaşına bakmıyorlar
Gizli KullanıcıErkek arkadaşıma yas sürecinde nasıl destek olmalıyım?
Yakın zamanda erkek arkadaşımın dedesi vefat etti. Kendisini oldukça da severdi. Son zamanlarında yanında olamadı çünkü okul işlerinde yardımcı olması gerekiyordu. Ama bu konuyla alakalı acaba kendini suçluyor mu diye düşünmekten alamıyorum kendimi. Ona yanında olduğumu her zaman söyledim, biraz alan tanıdım, cenazeye gelmememi söyledi ama ben böyle günlerde insanların yalnız bırakılmaması gerektiğini düşündüğüm için ısrar ettim, en son ablası için yardım edersem çok daha iyi olacağını söyledi. Ablasının cenazeye katılması için küçük çocuklarına o gün ben baktım. Biraz hastalandı bu süreç esnasında ona iyi gelecek bir kaç yiyecek ve içecek götürdüm. Bir ara bana dedesinin çocukluk arkadaşını anlattı ama çok detay veremedi böyle boğazı düğümlenmiş gibiydi. Hastanedeysen keşke onu görmeye gitseydim diye de hayıflandı. Onun için çok üzülüyorum ve böyle bir durumda ne yapılmalı pek bilmiyorum. Daha önce dedemi ve babanemi kaybettim ama ölümü kavradığım yaşlar değildi ve onlarla bir bağım yoktu. Ama sevgilimin ki bambaşka bir bağ ve duyguyla kaplı. Bu noktada ona en iyi nasıl yardımcı olurum? Telefonda sana sıkı sıkı sarılıp seni dinlemek istiyorum dedim, yan yana olsaydık keşke daha iyi olurdu dedi. Bu süreci en sağlıklı şekilde sevgilisi olarak nasıl yönetebilirim ?
Gizli KullanıcıHayatımdaki belirsizliklerle nasıl başa çıkabilirim?
2024 yılı için kendime güzel kararlar almıştım; spor yapmak, hayatımı daha düzenli hale getirmek gibi. Ancak işler beklediğim gibi gitmedi. Mesleğimde mobbing, fazla mesai, ve dengesiz çalışma koşulları nedeniyle ciddi sorunlar yaşadım. Uzun vadede bu mesleği sürdüremeyeceğimi düşünüyorum. Şu anki işim, sabah çok erken saatlerde kalkmayı ve uzun bir ulaşım süresini içeriyor, bu da sosyal ve uyku hayatımı tamamen sıfırlamış durumda. İş yerinde bana yönelik davranışlar, her an işten çıkarılma korkusu yaşamama neden oluyor. Diğer taraftan, ailemle ilgili büyük sorunlar yaşıyorum. Annem bizden habersiz Ümre’ye gitti ve dönüşte babam boşanmak istediğini, Antalya’ya taşınıp evi satacağını söyledi. Bu durum beni derinden etkiledi çünkü şu an yaşadığım evde koşullarım oldukça kötü. Çatı katında ne düzgün bir yatağım, ne de ısınma imkanım var. Annemle bu konuda defalarca tartıştık ve sonunda pes ettim. Ancak evin alt katında yaşamama hâlâ izin vermiyor. Ailemin bu tavırları beni çok yıpratıyor. Bunun yanında, taşınma fikri beni çok korkutuyor. Hayatım boyunca 16 kez taşındım ve artık yoruldum. Babam Antalya’ya taşınırken ben burada kalsam nasıl bir yol izlemeliyim? Kalsam iş yerimden her an çıkarılabilirim, gitsem erkek arkadaşımı ve tüm sosyal çevremi bırakmak zorundayım. Üstelik ilişkimi babama açıklamadım, ancak bir şeylerin farkında gibi. 2025 yılında tekrar sınava hazırlanarak öğretmenlik ya da antrenörlük gibi severek yapabileceğim bir mesleğe yönelmeyi planlıyordum. Ancak şu an hayatımdaki bu belirsizlikler, ailevi sorunlar ve taşınma korkusu beni çok sıkışmış hissettiriyor çünkü annem parası olduğu halde bana maddi destek pek sağlamayacak babamında işleri pek yolunda gitmediği için ondan isteyemem. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Bu süreci daha sağlıklı bir şekilde nasıl yönetebilirim? Bana önerileriniz çok yardımcı olur.
Gizli KullanıcıSöylediklerimden sonra gelen pişmanlık hissi
Merhaba. İnsanlarla iletişimimde şöyle bir sorun yaşıyorum: konuştuğum şeylerin ardından pişman oluyorum neden bunu söyledim diye. Bu o kadar sık oluyor ki artık her konuşmamın ardından kendimi defalarca sorgular oldum. Özellikle düşüncelerim karşımdaki insana uymuyorsa bunu konuştuktan sonra fark edip pişman oluyorum. Çünkü karşıdaki beni farklı bilmesin istiyorum. Son 1 aydır bu çok yoğun olmaya başladı. Şuan görevim gereği başka bir ilde ve dar bir çevreye sahibim. Görüştüğüm arkadaşlarım belli ve kısıtlı. O yüzden konuşmadan önce sürekli kafamda düşünüyorum. Ama yine de keşke bunu söylemeseydim diyorum. Bu konuda nasıl bir yol gösterirsiniz?
Gizli Kullanıcı
