Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Çocuğum seni sevmiyorum dediğinde nasıl davranmalıyım?
Merhaba 5 yaşında bir oğlum var ve bana kızdığı zamanlarda sürekli seni sevmiyorum sen çok kötüsün keşke başkasının çocuğu olsaydım gibi cümleler kuruyor. Özellikle bir şeyi yapmak istediği ve benim ona izin vermediğim zamanlar ya da yemek istediği ve izin vermediğim zamanlarda. Bu durum beni çok üzüyor olsa da sakin kalmaya çalışıp şuan çok kızgınsın o yüzden bu şekilde davranıyorsun ama bunları söylemenden hoşlanmıyorum üzülüyorum gibi cümleler kuruyorum. Neden bu şekilde konuşuyor olabilir ve bu durumu başka nasıl çözebilirim. Teşekkürler
Gizli Kullanıcı
Harekete geçmek için ne yapılması gerekir?
Merhaba hocam, zaman zaman spora başlayıp bırakıyorum 6 7 aydır erteliyorum bırakın sporu yürüyüş bile yapmak istemiyorum. Tüp mide ameliyatı oldum ve bu süreçi elimden geldiğince desteklemek istiyorum. Aynı zaman da hareketsizim. Gününüm yarısını koltuk da telefon tv çocuk sonrası kalan ev işler olarak yapıyorum gün içinde o kadar yorgunum mutsuzum ki ne yemek ne iş yapmak istiyorum sürekli can sıkıntısı çabası. Yeme ataklarım da mevcut tok olsam da yemek istiyorum sıkıldıkça düşündükçe bazen üzgün olunca. Nasıl motive olmalıyım. Tekrar istikrarlı bir şekilde kendim için nasıl iyilik yapabilirim. Spora ve diyetime sadık kalmak istiyorum Teşekkürlerimi sunuyorum.
Gizli KullanıcıYalnız hissetmek
Arkadaşlarım var ama ben hala yalnız hissediyorum. Ben memleketimde akşama kadar dışarıda olmaya çok alıştım. Oradaki arkadaşlarımın hiçbiriyle görüşmüyorum. üniversiteye geldim buradaki arkadaşlarım çok dışarı çıkmıyorlar. Hepsinin niyeti kullanmakmış gibi hissediyorum. Annemle yaşıyorum annem evde olunca çok sıkılıyorum telefonda konuşamıyorum bunalıyorum. Sürekli telefonla oynamak çok sıkıyo. Dışarısı beni mutlu ediyor. Ama eve gelince de modum düşüyor. Evde yapabileceğim bir şey yok lütfen evde eğlenceli bir şeyler bulmamı isteme
Gizli KullanıcıKötü huylarımı unutabilir miyim?
2023 yılında bir erkek knkm vardı tabi çoğu arkadaşım yok çünkü ben fazla arkadaşlık yapmayı sevmiyorum söyle bir sorun var benim knkmın sevgilisi vardı bizi tanıştırdı ve kız birgün geçti bana yazdı sen onu tanıyorsun dedi bana ondan biraz bahsetsene dedi ve bahsettim bir kadın olarak kızın duygularına yardımcı olmak istedim kız kararsızdı bana çocuğu sordu ayrılmayı düşündüğünü söyledi bir ara ayrılmışlardı çocuk bana dedi kız kendisi yazmış bizde barıştık aslında kız yazmadım ben dedi o yazdı ortalık böyle karıştı bize yalan söylemişti o barışmak istedi tekrar yazdı hata ben ayrılmak istediğimde o çok kırılınca ayrılmayalım dedi izin vermedi dedi bende manipüle ediyor seni dedim kızın iyiliğini düşündüm ayrılmak istersen saygı duyarım erkek milleti duygularıyla manipüle ediyor çocuk daha kendini geliştirmemişkısa sürer bu ayrılmaya uygun görüyorsan saygı duyarım dedim ayrılcam dedi bende dedim seni manipüle etmeden açıkla onu engelle diye tamam dedi konu böyle kapandı ben her zaman kadınlardan yanayım çünkü erkek milleti sonuçta kendileri çok iyi saklıyorlar derslerinden dolayı çocukla çok uğraşmadım çünkü kızdan bahsedip duruyordu ne konuştunuz diye unut onu dedim senin için daha iyi olur geleceğin var hedefin var dedim böylesi daha iyi dedim yine aynı şeyi yaptı ve aslında böyle insanların bana kendine güvenmeyen aşktan başka birşey bilmeyen biri olarak geliyordu çevremde böyle biri olursa ben kendimi geliştirmemem diye düşündüm uzak durmak istedim pozitif olmak istedim onu bir arkadaşım olarakda değil erkek olarak gördüm herşeyi yapar beklerim ondan diye ben ortamıma dikkat etmek istedim o gün bana kötü hissettiren insanlardan uzak durmak istedim o gün ondan uzak durdum engelledim ve aradan geçti yine yazdı konuştuk bugün o günki sevgili olayı ortaya çıktı ki ben zaten beklerdim böyle birşeyin eninde sonunda ortaya çıkacağını yüzleştim nedeni sormak değil direk benim yüzüme vurdu sen konuşmayı bilmiyorsun dedi ve 2023 yılında birini sevmiştim 2 gün çıktım onun dışında olmadı ayrıldım(bundan da ders çıkardım uzak durdum. ) diye bununda yüzüme vurdu sen böylesin söylesin dedi yüzüme vurdu sövdü ben o sevgili konusunda itiraz etmedim ve tartışmak istemedimitirazda etmedim bir şekilde odan uzak durdum ki benimle uğraşıp durdu sövüp duruyordu sırf moralimi bozdurmak için ağzından ne gelirse söylerdi utanmadım ama asıl ben kızdan utandım ondan değil bir kadın olarak kız benim dürüst olmamı istedi bende destek oldum doğruları söyledim çocuğu kıza karşı övecek değildim her halde manipüle edip kız mutsuz olurdu belki onun üzerindeki yükünün kalkmasını isterdim çünkü bu kızdan önce çocuk başka birinide seviyordu ayrılmıştı ondan ders almak yerine diye her gece ağlayıp duruyordu ben soğudum ondan çocuğada yanlış yaptım evet ama kızın hayatı sonuçta ayrılmak isterse ayrılır istemezse ayrılmaz ben onların mutlu olmasını istemiştim olan bana oldu ama o çocuğun yüzüme vurup bana sövmesi benim zoruma gitti ve kızada yardım ettim diye kız arkamdan bu işi çevirdi bundan ders aldım kötü hissediyorum ve yanlış yaptığımı düşünüyorum derslerim var bu etkiden nasıl kurtulurum ben kötülük mü yapmış oldum sanki mutlu değilim hiç bir şekilde kendime yakıştıramadım ne yapmalıyım sizce? Lütfen en kısa zamanda geri dönüş yapınız.
Gizli KullanıcıKarşı cinsle hiç bir şekilde sohbet edemiyorum
Sevgilimden ayrılalı 5 yıl oldu 5 yıldır kendimi ikili ilişkilerde berbat hissediyorum, kendime güvenemiyorum bir cafe de bir kız Gördüğümde ona açılamıyorum arkadaş edinemiyorum her şekilde karşı cinsimden birisiyle muhatap olamıyorum veya uygun ortamlarda bulunmuyorum bilmiyorum ama 24 Yaşındayım çevremde ki herkes çok arkadaşımı olduğunu veya bir çok kişiyle konuştuğumu düşünüyor ama tam tersi kimseyle iletişim dahi kuramıyorum. Sosyal medya üzerinden yazdıklarımda ya güvenmiyor yada beğenmiyor Cevaplarsanız çok memnun olurum İyi çalışmalar
Gizli KullanıcıTravmalar geçer mi?
Önceden yaşadığım şeyler şu anki hayatımı oldukça zorluyor. aslında şöyle ki oldukça gergin bir insana dönüştürüyor beni. bilmem 4 yıl önce yaşadığım olayı bile düşündüğümde gözlerim yaşarıyor. kendimce psikolojik olarak zor bir çocukluk geçirdim. kavga dolu bir aile ortamım vardı. kavga edilirdi devamlı ve bir seyler sürekli bağırarak halledilmeye çalışılırdı. ağızdan direkt küfür çıkardı. aile fertleri direkt bize karşı böyle değildi fakat aynı ortamda olunca oldukça etkiliyordu. ve o büyük tartışmalardan sonra kimse birbirinden özür dileyip gönül almazdı. hiçbir sey olmamış gibi hayatlarına devam ederlerdi. uzun süre duygusal ilişkiler kurmakta cok zorlandım. sürekli bir bağımlılık haliyle uğraştım denilebilir yani. şu an ise güzel bir ilişkim var aslında fakat onunla da ister istemez tartışmalarımız oluyor. bu tartışmalardan sonra ise sanki çocukluğumdaki o evdeymişim gibi karşı taraf asla özür dilemeyip hiçbir şey olmamış gibi bir süre sonra iletişimine devam ediyor. ben konusup kendimi ifade etmeye calıstıkca sanki beni duymuyor. ve genelde araba kullanırken oluyor bu ama en ufak bir gerginliğinde küfür ederek tepkisini gösteriyor. aynı büyüdüğüm o ev gibi:)
ilaydasoydanKendimi sevmem için ne yapmam gerekiyor?
Merhaba. Neredeyse çocukluğumdan beri kendimi sevmekte ve olduğum haliyle kabul etmekte zorlanıyorum. Kilomu ve dış görünüşümü oldukça kafaya takıyorum ve bu durum beni çok etkiliyor. Aslında bunlar travmalarla mı alakalı bilemiyorum. Sadece hayatımı ilerletmemi oldukça zorluyor çünkü kendimi beğenemiyorum. Çocukluğumda kilom yüzünden oldukça zorbalandım ve bu yüzden özgüvenimde bile birçok problem var. Bazen telefonda dahi daha önce konuşmadığım biriyle konuşmaktan çekiniyorum. Kendimi çoğu konuda nedense yetersiz hissediyorum ve bir şeyleri başaramamaktan çok korkuyorum. Örneğin evde spor yapıyorum fakat içimden dahi gelmiyor sanki her şeyi zorla yapıyormuşum gibi.
Gizli KullanıcıSürekli düşünmeden yapamıyorum ne yapmalıyım?
3 gün önce gördüm perşembe ve cuma sadece adını biliyorum oysaki ama hafta sonu aklımdan çıkmadı. Sürekli olarak onu düşünmeye başladım ve yemek yiyemiyorum. Bugün sabahta uzaktan gördüm içime bir şeyler oluyor kendime dur diyorum ama olmuyor başaramıyorum. Kafayı yemek üzereyim çıkmıyor aklımdan, sürekli şarkı dinlemeye başladım kafam dağılsın diye ama başaramıyorum maalesef. Yardımcı olur musunuz ne yapmalıyım ?
misiiiİlişkideki kaygılarımı nasıl aşarım?
Merhaba. Ara ara sevgilimle beraber kaldığımız için içimde ona karşı çok fazla baglılık olusuyor yanımdan gittiğinde de çok aşırı üzülüyorum. Daha sonra ayrı hayatlar gibi bakıp adapte olmak beni çok zorluyor. Mesela birdenbire akşam geç saatte eski bir arkadaşıyla dışarı çıkacağını söyledi ve bu beni çok kaygılandırıp sinirlendirdi çünkü geç saatte çıkmasından hoşlanmıyorum ve birdenbire olduğu için beni şüpheye de düşürüyor. Onu kısıtlamak istemiyorum ama istemsizce çok kaygı duyuyorum o dışarı çıktığında. Bu genelde Regl dönemimde oluyor daha fazla ilgi istediğim zamanlar ilgiyi benden çekiyor gibi hissediyorum ve bu beni kaygıya sürüklüyor. Bu durumu nasıl aşabilirim?
Gizli KullanıcıAilemi toparlamak için ne yapabilirim?
MerhabalarEşimle 20 yıllık evliliğimiz ve 2 çocuğumuz var. Geçen sene eylül ayında bir sorun yaşadık ve eşim beni artık sevmediğini ve benden soğuduğunu söyledi. Bir anda. (Bir anda olmamış, birikmiş. Ama söylediği birikimler her aile de olabilecek durumlar. Evet bazı hatalarım oldu. Aynı şekilde onunda oldu. Ben her sorunumuz da konuştuk, hallettik dedim ve unuttum. Bir daha da söylemedim. Ama O halletmemiz, biriktirmiş ve ilişkimizi bu hale getirmiş. Ve söylediği sorunlar sadece ilk 5 yıl olan şeyler. Sonra neredeyse hiçbir problemimiz bile olmadı. Ufak tefek basit aile içi sorunlar dışında. Oda ayda yılda bir. Ve ben her seferinde aşkım herhangi bir sorunun varsa benimle söylemen yeterli, elimden geldiğince düzeltir, toparlarım. Sen ne istersen yaparım dedim. O da her seferinde yok aşkım bir sıkıntım yok dedi. Son 3-4 yıl büyük kayıplarımız oldu. Annesi, babası ve benim annemi kaybettik. Bunun da çok etkisi olduğunu biliyorum. Ancak sorun eşimin benim önem verdiğim ve kendisinin de çok iyi bildiği, hatta yapmamasını 4-5 ay önce de özellikle söylediğim, hatta yalvardığım, basit bir şeyi benden habersiz 3 hafta boyunca yapmasıydı. Ben kaldıramadım, nedenini sordum, sadece öylesine cevabını verince arka arkaya gerçek nedenini sordum. Sorularım şöyleydi: Tamam, yanlış ve kötü düşünmediğini biliyorum. Ben ne yaptıysam bunu söyle düzeltelim halledelim. Ama kendisi hep tersten anlamış ve soğumuş. Her sorumda özellikle belirtmeme rağmen yanlış anlamış. Üzerine fazla gittim. Bunu biliyorum. Ama yanlış anlamaması için yanlış anlaşılabilecek durumları başta düşünmediğimi belirttim. Yine de en son cümlesi, özellikle belirttiğim halde yanlış anlaması ve neredeyse 1 yıldır sadece öyle düşünmediğimi kanıtlarla belirtiyorum. Soğuduğunu söyledikten 2 ay kadar sonra boşanmak istediğini belirtti. 1 senedir de yavaş yavaş her hareketini benden uzaklaşmak için ilmek ilmek yaptı. Şu an aynı evdeyiz ama neredeyse tek başına yaşıyor ve yaz döneminde (özel durumlardan) bitireceğini söylüyor. Ben hala sabrediyorum. Eşimi ne olursa olsun seviyorum. Ailemizi de bozmak istemiyorum. Ancak anlama, beni dinleme ve empatisini bana karşı tamamen bitirdim unun için Aile danışmanı da teklif ettim. Ancak kesinlikle kabul etmiyor. Ne yapabilirim? Nasıl düzeltebilirim. Ne yapmalıyım. DÜZELTMEK İÇİN.
Gizli Kullanıcı
