Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nasıl özgüvenli olabilirim, yaşadığım durumdan nasıl kurtulabilirim?
Merhabalar ben 24 yaşındayım ve şimdiye kadar çalıştığım yerlerden dışlanmak yüzünden ayrıldım biri bir şey dediği zaman cevap veremiyorum içime atıyorum insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum içe dönük biriyim sorun bendemi bilmiyorum ama ailem bana hiçbir zaman güvenmedi ağlama atakları geçirdim kimi zaman nefes almakta zorlanıyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim?
Kızım babasına kötü davranıyor niye böyle?
Merhaba kızım 44 aylık babasına kötü davranıyor onu cımcırıyor vuruyor babasıyla oynamak istemiyor giydirmesine izin vermiyor ben anlatıyorum kızım böyle yapman doğru değil baban üzülür diyorum ama maalesef dinlemiyor babası da anlatıyor kızım yapma camım acıyor diye dinlemeyince dayanamayıp bağırıyor o zamanda ağlıyor ben bir şey yapmadım diyor ne yapacağımızı şaşırdık 10 gündür yaklaşık böyle bazı zamanlar sıkıntı olmuyor sarılıyor tabı ama genel olarak öyle bu konuda bilgi almak istiyorum teşekkürler
Kendimi tanıyamıyorum, neden böyle oluyorum?
Merhabalar. Ben yaklaşık bir bir buçuk senedir ne istediğimi bi türlü bilemiyorum gördüğüm şeylerden çok çabuk etkileniyorum hayatımı o şekle çevirmeye çalıyorum ve bu sürekli oluyor sabit bir kararda kalamıyorum ve hayatımı ona göre şekillendiremiyorum sürekli kafamın içinde soru işaretleri oluyor tam bunu istiyorum diyorum ikinci gün yine farklı düşünüyorum ve bu durum ilişkime de çok zarar veriyor aynı zamanda da aşırı sinirlenen her şeye bir anda köpüren bir insan oldum neden böyle oluyorum cevaplarsanız çok sevinirim şimdiden size çok teşekkür ederim
Güçlü bir anne olarak görünmek istiyorum, nasıl özgüvenli olurum?
Merhaba ben 30 yaşındayım çevremdekilerin söylediklerine göre az çok kendimi tanıdığım kadarıyla kapasiteli mantıklı hareket eden güçlü biri olduğumu düşünüyorum ve söylüyorlar ama özgüvenim hiç yok yapamam edemem sanıyorum Her şeyi araba kullanmak gibi aslında sürüyorum ama trafiğe çıkamazsın deseler çıkarmamam ben öyle dediler diye düşünüyorum güvenim yok kendime çoğu şeyde insanlar ne der ne düşünür diye çok takıyorum kafama aman kızarlar bir şey derler yada olumsuz derler diye çekiniyorum 3 erkek çocuğum var onlara güzel bir örnek güçlü bir anne olarak görünmek istiyorum yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler
Içimde atamadığım bir korku var ne yapmalıyım?
Merhaba benim özel gereksinimli bir kardeşim var 2020 yılında ağır biçimde yoğun bakımda yattı ve o yıldan beri içimde onu kaybetme korkusu barınmaya başladı ve aynı yıl önce babannemi sonra bakimi ile ilgilendiğim bir teyzemi kaybettim ve kardeşim her hastaneye yattığında her haber verilmek için telefon çaldığında bir şey mi oldu korkusuyla göğsümde bir ağırlık hissetmeye başladım kalbimde herhangi bir sorun yok kardeşim o bahsettiğim yılda çıktı ve durumu iyi oldu simdi tekrar 2 kez yoğun bakıma girdi yine çıktı hastanede yatıyor bende içten içe içime yerleşmiş bu korkuyu atamadım ve uyurken bile bunun etkisindeyim uyanığımda ise belirli bir süre etkisinde kalıp daha sonra normal yaşantıma dönmeye gayret ediyorum bu konuda öneriniz nedir şimdiden teşekkür ederim
İlişki durumumu nasıl çözeceğim?
Sevgilimle bir ayrılık dönemi yaşıyorum. Normal hayatımda çok hiperaktif, çok neşeli bir insanken şuan depresyonumu yeneceğim, düzeleceğim diye uğraşıyorum fakat kendimi çok gel gitlerle dolu bir ilişkide buluyorum. Erkek arkadaşımı çok seviyorum. 1 yılı geçkin bir ilişkimiz oldu askere gitti. Bu 5 buçuk ayda birçok zorluk gördük. Gelmesine 13 gün kaldı ve ben onu beklerken elimden geleni yaptım. İletişimimi hiç koparmadım. Ama şuan ne yapmam gerekiyor. O geldiğinde onu kırmadan nasıl bir şeyleri düzeltebilirim. Sizden yardım istiyorum. Çok teşekkür ederim💖
Hayatımı yoluna sokmaya çalıştıkça kendi içime dönmem zararlı mı?
Başlıkta belirttiğim gibi uzatmak istemiyorum her şeyden herkesten sıkıldım. Bipolar eşimi boşadım zorda olsa hayatımı yerle bir etti kimseye gücenemiyorum hemen gardımı alıyorum ki zarara uğrarsam savunayım kendimi. Kimse iyi niyetli değil herkes çıkarcı ve artık bu dünyaya ait olmadığımı düşünüyorum çünkü bu düzene ayak uydurmak çok zor. Popüler olan şarkılar yiyecek eşya benim dikkatimi çekmiyor. Salaklık olarak görüyorum. Birbirini seviyormuş gibi yapan insanlar görüyorum onlar dışardan bakanların gözünde iyi ama bana göre rezil aldatmalarla dolu hayatlar. Çok samimiyetsiz geliyorlar mesela. Kendi içime dönük ruhumu seviyorum ama acaba benim bu hallerim zararlı mı ki bana ? Cünkü hiç bi arkadaşımı bırakmadım çevremde samimiyetsiz ve yanlış oldukları için.
eşim ilgisizliğinin nasıl farkına varır?
27 yaşındayım evliyim iki yaşında çocuğum var kocam her konuda çok ilgisiz aslında sorun yok gibi bir ilişkimiz var ama elinde telefon uyuyana kadar kafası kalkmıyor oyun oynuyor film izliyor kendimi yetersiz görmüyorum ama daha fazla ilgiye ihtiyacım var yavaş yavaş içime kapanıyorum ona karşı ilgi göstermek istemiyorum karşılık alamayınca bozuluyorum ne yapabilirim yüzüne karşı belli ediyorum ama yok adam değişmiyor çoğu şeyi zorla yaptırıyorum çocuğuyla oyun oynaması için bile ben itekliyorum beni dinlemiyor dalga geçer gibi tavrı var kavga bile edemiyorum içimden öyle bir şey gelmiyor ama ya kendine çeki düzen ver yada ben artık yokum derecesine getiriyor beni gezmek bir şeyler yapmak hep ben istediğim için oluyor onun için bi değeri yok çok net belli oluyor ilgiye o kadar açım ki en ufak ilgisinde kendimi geri çekmek istiyorum ama çekemiyorum çok yoruldum bi ara artık çocuk bakımından desteksizliği beni o kadar çok yoruyordu ki çocuğuma da yansıyordu sinir krizi geçirdim ağladım anlattım ilgilen çocukla dedim ama o kadar kısa zaman sürdü ki artık beklentilerimi bıraktım çocuğumla ilişkim daha güzel maddiyat olarak her türlüsüne kabulüm kendimi hep kısıtladım ama o biraz daha rahat davranıyor ben rahat davranmak istesem kıyamıyorum ama sanki bu onda alışkanlık olmuş gibi geliyo bana etrafıma bakıyorum insanlar eşiyle çocuğuyla o kadar ilgili ki kıskanmıyorum imreniyorum çok hoşuma gidiyor benim gördüğümü oda görüyor ama kendine hiç bakmıyor bu durumlar beni sabırsız ve sinirli bi insan yapıyo bundan rahatsızlık duyuyor tabi ki istemeden çocuğa da kızıp bağırıyorum sonra vicdan yapıyorum bir gün bi karar verdim yüzüne karşı söyledim bağırdım kızdım ağladım bu seninle böyle son defa konuşmam dedim ama yok umrunda dahi olmadı ben böyle ona anlatır ağlarken elinde telefonla beni dinlemiş gibi yaptı sürekli çabalayanın ben olması beni çok yıprattı ona ders vermek istiyorum fark etsin kaybetmekten korksun istiyorum farkıma varsın istiyorum artık
4 yaş oğlumun okulda tuvalet sorununa nasıl yaklaşmalıyım?
4 yaşında bir ana sınıfına giden bir oğlum var. Okul tuvaletine büyük tuvaletini yapamıyor. Altına yapıyor bu yüzden. Sorunu anlamak için konuşup okuluna da gittim. Temizlik görevlisiyle de konuştum ama okul tuvaletinde çıkmayan lekeler var. Bu lekelerden korkup oturmak istemediğini söylüyor. Bu durumda nasıl bir yol izleyebilirim? Küçük tuvaletini de ayakta yapıyor normalde evde oturarak yapar. Yardımcı olursanız sevinirim. Teşekkür ederim şimdiden.
Anneyim çalışmam gerek ne yapabilirim?
İki çocuğum var kızım 4 yaşında oğlum 2 yaşında. Ben öğretmenlik okudum fakat evlilik çocuklar derken çalışmadım ve şimdi çalışmak istiyorum ancak oğlum küçük olduğu için eşim istemiyor ama evde işlerle çocuklarla sadece gece gündüz her daim benim ilgilenmem psikolojimi bozdu artık bu yüzden çalışmam gerek ama çocuklar iyi olur mu okula vericem onları eşim istemiyor napıcam bilmiyorum benimde düzelme için çocuklarıma verimli olabilmem için yalnızlıktan sıkıntıdan kurtulmam lazım bana yardımcı olan birilerine ihtiyacım var nasıl olucak napıcam konusunda bana yardımcı olur musunuz evim herkese uzak kimsem yok bana yakın girip gelebileceğim birileri olsa daha kolay olurdu belki her şey ama çalışabilmek için elimden geleni yapacağım çok istiyorum ben bir emek verdim okudum emeklerim boşa gitsin istemiyorum