Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Eşimin üstüne çok gidiyorum bundan nasıl kurtulabilirim?
eşim bir yere gittiğinde nereye gittiğini kiminle gittiğini ve ne yaptığını bilmeme rağmen her seferinde sürekli arayıp yazıyorum yanlış bi davranış olduğunun farkındayım ama tutamıyorum kendimi. 4 aydır evliyiz ama 3 yıldır sevgiliydik ve sevgiliyken de aynı davranışı yapıyordum. eşim bu durumdan çok şikayetçi bende çok üzülüyorum. bu davranışım ilişkimizi çok etkiliyor ve büyük kavgalar ediyoruz. bundan kurtulmak istiyorum bunun için ne yapabilirim?
Anksiyetem çok arttı ne yapmalıyım?
Merhabalar hocam ben daha önce de yoğun anksiyete sahibi biriydim fakat uzun zaman önceydi ve kontrol altında tutabiliyordum. Hayatımı etkileyecek tarzda değildi. Ama şu aralar daha önce yazmış olduğum sorulardan da kaynaklı yoğun anksiyete dönemindeyim. Daha öncesinde yaşadığım için farkındayım fakat engel olamıyorum. Ciddi derecede gündelik hayatımı etkiliyor. Gündelik ev yaşamında bile bir isteksizlik mevcut. Sürekli sinirlilik hali, söylediklerimi kontrol edememe, sürekli negatif düşünme ve kafada kurma. Çarpıntı, hızlı nefes alıp verme, titreme ( Yalnızca tetiklendiği anda da değil normal zamanlarda da titreme ve atma şeklinde istemsiz hareketler kol ve bacaklarda) Kendime olduğu kadar çevremdekilere de yansıyor bu durum. Nişanlımla olan ilişkimizi de etkiliyor. Bu durumu aşmak için nasıl bir yol izlemem lazım. Çok zorlanıyorum artık.
Kendimi olduğum gibi kabul edemiyorum
Psikolojim ciddi anlamda çok kötü. Kendimi boğulmuş hissediyorum. Arkadaşlık ilişkilerimde hep bir sorun yaşıyorum hepsinin hayatının benden iyi oluşu dış görünüşlerinin benden iyi oluşu beni çok büyük umutsuzluğa sürüklüyor. Beğendiğim insanlarin yaşamına baktığımda hepsini özelliklerinin bende olmayışı kendimden nefret etmeme sebep oluyor. Mesela güzel arkadaşlarımın aile hayatı hep çok iyi ve onları seven beğenen insanlar var. Benim ise aile hayatım kötü ve dış görünüşüm güzel değil. Kimsenin beni seveceğini düşünmüyorum. Açılmaktan çok korkuyorum ve açıldığımda sonu hep reddedilerek bitiriyor asla kabul görmüyorum.
Duygu ve davranış yönetimi
Merhabalar,Eşim ve ailesi ile birlikteyken bir problem oluştuğunda ortamda sesimi çıkarmıyorum fakat baş başa kaldığımız ilk dakikada hemen konuyu aktarıp çözmek istiyorum. Eşim konuyu geçiştirdiğinde ya orayı terketmek istiyorum ya da konuyu sürdürmeye devam ediyorum. Bu durumun doğru olmadığını farkındayım. Ve eşim bana hak vermiyorsa daha ısrarcı olup üzerine konuşmaya devam ediyorum. Haklı olduğumu bildiğim için bir yerde noktalayamıyorum. Sadece ailesine gittiğimizde ve onlarla birlikteyken bu durum oluşuyor. Çünkü eşimin annesi bana huzuru vermiyor. Aslında çok sık da bir araya gelmiyoruz. Geldiğimizde kendimi nasıl yönetebilirim? Orada hemen aktarmak yerine sonrasında daha uygun bir ortamda dile getireceğimi biliyorum fakat başarılı olamıyorum. İçimde ciddi bir hzuursuluk beliriyor ve hemen tepkimi gösteriyorum.
İyi bir anne olmak için konfor alanımı nasıl terk ederim?
Merhaba hocam, konfor alanım dan nasıl çıkabilirim sürekli kendimi güvende olduğum yerde buluyorum yani evde dışarı çıkmak çok istemiyorum çıkınca hep diken üstündeyim sanki bi huzursuzluk olucak gibi yaşam kalitem düştü zevk alamıyorum çok bi çocuğum var ona iyi bi anne olmak istiyorum bunları aşmak istiyorum nasıl adım atarım bu arada negatif şeyler düşünme çok bi türlü olumlu düşünce yok bunuda aşamıyorum rahat bi nefes almak istiyorum. Sorumluluk sahibi olmak mı insanı böyle yapar bilmiyorum cevap verirseniz çok sevinirim teşekkür ederim
Eşim beni istemiyoru mu?
3 yılık evliyiz düzenli bir cinsel birlikteliğimiz yok tahmin ettiğim kadarı ile genetik cinsellikte sorunları var kendisine tedavi olmasını ve erkeklerin genelinde bu sorunları olduğunu tahmin edebiliyorum kendisi ile görüştüğünü tedavi çekindiğini ve hallederiz demesi ile uzatıyor konuyu Ve ben eşi olarak kendimi çok mutsuz takıntılı ve bana karşı mesafeli gibi geliyor yada bazen beden rahatsız ona karşı çekici gelmiyorum diye düşüne biliyorum ne yapmalıyım. .. .. .
Çok fazla alınganım bunu değiştirmek için ne yapmam gerekiyor?
Çok alınganım her şeye küsebilirim özellikle sevgilimden yana olunca daha çok üzülüyorum istemsizce oluyo kendimi bi anda değersiz hissediyorum ve bu durumda sürekli trip atıyorum o yüzden ilişkim de çok yıprandı susuyorum konuşmuyorum o yüzden ilişkide derin sessizlikler oluşuyor susunca beni anlamasını bekliyorum aslında yapmak istemiyorum ama sanki içimdeki diğer şeytan bana bunları yaptırıyor gibi geliyo hislerimi çok ciddiye alıyorum bazen düşüncelerim beni ele geçiyo ve onlara inanıp geçmişteki iyi şeyleri unutuyorum ve daha çok küsüyorum ve sonrasından sevgilim gereksiz oldığunu söyleyip o haklı oluyo ve ben tekrar özür dilemek zorunda kalıyorum ve aslında istemeyerek özür diliyorum çok paradoks bi olayın içindeyim sanki yardım edebilirim misiniz
İş hayatındaki savaştan çok yoruldum
Bir plazada beyaz yaka bir çalışanım. Bankanın kazancı ve verdiği imkanlar gerçekten çok iyi ancak tüm hayatımı işime göre ayarlamak zorunda bırakıyor, kendime ve aileme vakit ayıramıyorım. Bunların yanında bir de ofis savaşları ile uğraşmak zorundayım çünkü herkes birbirinin kuyusu kazıyor, kendimi ve pozisyonumu sürekli korumak zorundayım, arkamdan dönen olayları duyunca kendimi çok zor tutuyorum kavga etmemek için. Köylü bir aileden geliyorum şehirli biri değilim ama iyi eğitim aldım, ve bunu bazen bana karşı kullanıyorlar gerçekte çok sinir bozucu. Bunlarla nasıl başa çıkabilirim kendimi de yıpratmadan?
Psikologları netten takip edip bilgi edinmek bize ne kazandırıyor?
Evliyim yani bu demek oluyor ki normal hayattan extra sıkıntı ben psikologları psikolojiyi bilinçaltıni insanlar neden böyle davranıyor severim bilgi edinmeyi ne yapmam gerektiğini çok faydası oluyor kişisel olarak bu bilgiler, ama diğer insanlarla olan ilişkilerimizde maalesef bir etkisi olamayabiliyor örn: narsist bireyle, eşimize sürekli anlattığımız haklı olduğumuz davalarda doğrusu bu bak dedigimizde umursamıyor ve diğer bireylerle birçok yerde birlikte olmak zorunda kalıyoruz ve ben diyorum ki; " Bu bilgileri Onun bilmesi gerekiyor " ben zaten biliyorum ve insanlari degistiremedigimiz gibi aynı yerde olmak zorunda olduğumuzdan dolayı muhattap olmak zorunda kalıyoruz o zaman psikolojiyi severek ve merak ederek takip ettiğim halde o zaman benim izlememe gerek yok diyorum sizce mantıksız mı?
Her şeyi son dakikaya bırakma huyumdan nasıl vazgeçerim?
Gereksiz rahatım her şeyi son dakikaya bırakıyorum. Gelecek için endişe duysam da bir şey yapmıyorum. Mesela bize bir hafta verilen ödevi (120 sayfa kitapı okuyup min 5 sayfa özet çıkarma) son güne bıraktım sabahladım uyumadım bile ama hala oyalanıyorum. Elimden geleni yaptım aslında biraz ama genel olarak bu aralar elimden geleni yapmıyorum bile. Umursuyorum endişeleniyorum ama bir şey yapmak gelmiyor içimden. Genelde felsefem şudur: max bi kaç hafta sonra bunu hatırlamıyor olucam ve zaten ilerde bu aklıma bile gelmeyecek ne olucaksa olsun vs vs. Bunun sebebi ne ve nasıl çözebilirim.