Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Bazı olaylarda kendimi çok kasıyorum
Birinin yanında kendimi çok kasıyorum rahat olamıyorum. Bunu şöyle açayım bir örnekte verebilirim (müdür bey ve memurlarla gittiğimiz ağaç dikiminde gözlerin üzerimde olduğunu hissettiğim anda yüzümde seğirmelerin başlaması "ama çekinme yoktu yani tanıdığım konuştuğum insanlardı hiç istemediğim bir anda oldu") yani çekinmek değil aslında vücuduma etkileri oluyor. Kolumda ağrı, yüzümde kontrol edemediğim mimik kaymaları, yüzümün gerginleşmesi gibi şeyler yaşıyorum. Bir diğeride çok gülme isteği konu bittiğinde bile benim hâlâ o olaya gülesim geliyor kendimi durdurmaya çalıştığında karnımda bi acı hissediyorum ve gülerken kontrol edemediğim şey gözümden yaş gelmesi yani millet benim ağladığımı sanıyor sırf bundan dolayı kahkaha atmayı bırakın gülmek bile istemiyorum bazen. Bunların psikolojik bir sorun ile alakalı olduğunu düşünüyorum sizce de öyle midir nasıl üstesinden gelebilirim psikolojik bir belirti ise?
Gizli Kullanıcı
İş hayatında yetersizlik hissinden muzdarip olmak
Akademik olarak pek başarılı olduğumu düşünmüyorum liseye kadar çok başarılı bir dönem geçirdim üniversite seçimim yanlıştı şu an atanmayı bekliyorum potansiyelimin farkındayım ama gerçekten de ( hala bir işsiz olduğum) kaçamıyorum 23 yaşındayım ve zamanı tutamadığımı her geçen günün benim aleyhime işlediğini düşünüyorum bir işe yarayınca anca kendimi mutlu hissedebiliyorum dışarıdan çok enerjik gözüküyorum ama her gün bu düşünceler ve duygularla boğuluyorum ne yapmam konusunda çok kararsızım ikilemde - arafta- kalmış gibiyim sıkışıp kaldım ve elimden bir şey gelmiyor ailemde şuan çalışamayan ben varım yük olduğumu düşünmeye itiyor bu hal
Gizli KullanıcıUykumdan çok fazla konuşuyormuşum, nasıl önüne geçebilirim?
Geceleri ailemin dediğine göre her gece çok net şekilde konuşuyormuşum, bağırıyorum çağırıyorum, günlük yaşamımdan yani neler yaşadığımdan bahsediyorum, etrafa vuruyorum, ve yataktan kalkıyorum fakat yürümüyorum ve geri yatıyorum, geceleri hep 3 4 kez uyanıyorum ve düşünmekten uyuyamıyorum bu beni çok rahatsız ediyor, bunun bir çözümü varmıdır bilmiyorum ama bu yaklaşık 1 senedir var hastalık mıdır psikolejikmen mi bilmiyorum ama hiç susmuyormuşum geceleri. Nasıl bırakabilirim geceleri konuşmayı?
Gizli KullanıcıTıp okumak için bu senede hedefime ulaşamamaktan çok korkuyorum
Ben geçen sene kötü olmayan ama benim için kötü olan bir sıralamadan ilk kez mezuna kaldım. Tek hedefim tıp okumak yani ilk 50bine girmek zorundayım. Geçen sene içinden çıkamadığım bazı durumlardan dolayı deli gibi çalışsamda verim alamadım. Geçen sene Bursa’nın en zor okulundaydım ve durumum kötüydü bu sene dershaneye gidiyorum çok başarılıyım geçen seneye göre. Ama içimde huzursuzlukta var ya benim başarım değilse de bu dershanenin sınavları çok kolaysa diye ben bu sene de doktor olamam diye çok korkuyorum çünkü olmak için kendimce değerli sebeplerim var
Gizli KullanıcıEşim beni aldattı affettim geri döndüm ama asla güvenemiyorum
Beni aldattığı için güvenim geri gelmiyor oda sürekli duygusal olarak güçsüz görünüyor ben nasıl bir karar verebilirim. Ben her ayrılmak istediğimi söylediğimi evden gidiyor ve bana mesaj atıyor artık gerekeni yapacağım sende o şekilde rahatlayacksin diye. Ona güvenmediğimi görüyor ve asla boşanmaya yanaşmıyor. Her seferinde duygusal olarak beni kullanıyor. Bende yanlış mı yapıyorum acaba diye arada kalıyorum. bu durumda ne yapacağım. Onun ağladığını görünce neyse devam edeyim diyorum evliliğe fakat maksimum bir hafta sonra tekrar aynı şeyleri düşünüyorum ve asla mutlu olamıyorum. Onu nasıl boşanmaya ikna edeceğim?
Gizli KullanıcıAtanmadan dolayı özgüven eksikliği yaşıyorum
Atanmadan kendimi iyi hissedemiyorum öz güvenimi kaybettim istediğim başarıyı elde edemiyorum aslında her istediğimi başaran birisiyim ama bu konuda yapamadım ekonomik olarak özgür hissetmek istiyorum statüme kavuşmak istiyorum yapamadım ve Bu durum beni negatifliğe sürüklüyor karışık duygular hissediyorum ve bu duygular her anımda beni olumsuz etkiliyor sinirli ve olumsuz bir birey oldum ne yapmam lazım bu durumun üstesinden gelmek istiyorum.
Gizli KullanıcıAnksiyete panik atak, panik bozukluğu
Ben 33 yaşındayım ileri derece depresyondan kalktım. Anksiyete panik atak devam etmektedir. pa*era 40 kullanıyorum. Ama ilacın çözüm değil yavaşlatma görevi gördüğünü düşünüyorum. Sorum şu kalıcı olarak kurtulabilir miyiz ve nasıl. Bilinçaltı kodlama ilemi yada sinir uyarmalari sanırım cihaz yardımı ile bilemiyorum pek araştırmadım. Ben rahatsızlığı tanıyorum. Ama karşı duruş mekanizmasını geliştirmek yada komple kurtulmak istiyorum konuyla ilgili bilginize talibim.
Gizli KullanıcıAnksiyete ve buna bağlı konuşma sıkıntıları
Merhabalar ismim Kaan 18 yaşındayım maalesef anksiyete ile mücadele etmekteyim. Bazen bir ortamda konuşmam gerektiğinde -ki bu genelde ingilizce olabiliyor - ne kadar iyi bilsem de sanki beynim donmuş gibi oluyorum ne kadar denesem de tam olarak bir çözüme varamadım. Çoğu yerde anksiyete yüzünden kendimi kisitliyorum ve bu da beni çok geri atiyor ortamlarda . Bunun için ne yapabilirim? Başlıca çözüm yolları ve teknikler nelerdir?
Gizli KullanıcıKüfür alışkanlığımdan nasıl kurtulabilirim?
Çocukluğumu sokaklarda oynayarak geçirdim. Ve şimdi evli bir bayanım belki ayıplayacaksınız ama dini bütün de bir insanım Bende bir bayana küfürlü konuşmayı yakıştıramıyorum ama nasıl bir acizlikse bu sinirlerime hakim olamadığım zaman direkt kötü konuşarak küfür ederek kendimi savunmaya geçiyorum ve bu huyumdan kurtulamıyorum. Ben bu huyumdan nefret ediyorum duş da ediyorum sürekli gunaha batıp duruyorum nefsimin oyunlarına geliyorum . Bana lütfen yardım edin ben böyle biri olmak istemiyorum.
Gizli KullanıcıEşimle aramızdaki olan olumsuz her şey
Merhaba. 4 senedir evliyiz bu sene içinde iki cocugum oldu. Biri 8 aylık biri 2 yasında Fakat eşimle hiç anlaşamıyoruz ben bu duruma o kadar cok üzülüyorumkii artık cok yoruldum ayrılmayı düşünecek kadar seviyeye geldik. Kavga sebepleri ise saçma şeyler. Eşim sürekli küfür edip bana hakaretli konuşuyor. Bana güveni yok. Aslında benim güvenimin ona olmaması lazım çünkü daha önce birşey yaşadık. Artık cocukların karsısında beni aşağılıyor ittiriyor falan 2 yasındaki kızım bunu görüyor ve cok korkuyor korku basladı ondada. Sürekli beni istemediğini bittiğini söylüyor. Ve benim her yolu denememe rağmen. Güzel dillede konuştum daha önce kendisiyile ama hep kararı istememek. Beni kâle almıyor hiç hayatında. Birde gurbetteyiz o kadar yalnız kaldımki sürekli ağlıyorum. İçim içimi yiyor. Tırnaklarımı yemeye basladım sıkıntıdan. Üstüne birde annemin hastalıgını öğrendim cok üzüldüm bunları bilmesine ragmen tartısıyor hep kendini haklı cıkartıyor. Konusmak istesem kacıyor gibi. Neden böyle sizce? Arkadaslarıma anlattıgımda hepsi yanlış oldugunu söylüyor. Senin gibi birine nasıl böyle yapıyor diyorlar. . Ben artık cok yoruldum. Çıkmazdayım lütfen yardım edin. Sürekli beni görmek istememesi benimle konuşmak istememesi normalmi tabiki değil. . Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ayrılmak daha ağır basmaya basladı artık cok üzülüyorum cocuklarımda var 🙁🙁
Gizli Kullanıcı
