Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sürekli kendimi mutsuz ve bulunduğum yerden kurtulma arzusu ile yaşıyorum
Ben 24 yaşında bi çocuk annesi kadınım. Eşimin ailesiyle yaşıyordum ve eşimin ailesiyle anlaşamadığım için bir üst kata kendi evime çekilip bir daha onlarla görüşmeme kararı aldım. Eşimle bu konuda çatışıyoruz ve onun beni görüşmeye zorlaması, trip atması, küsmesi ve annesini sürekli savunması beni çok üzüyor ve boşanma düşüncelerim oluyor. Eşimi sevmiyorum gibi hissediyorum. Sürekli üzgün ve depresif oluyorum. Bazen kendime zarar verip kurtulma arzusu da olmuyor değil. Kaynanamla tartışarak ayrıldık, ve tartıştığımızda ben 2 aylık hamileydim. İki gün sonrasında dr gittim fakat dr bana iki gün önce bebeğin kalbinin durduğunu söyledi. Ben de bunun suçlusu olarak kaynanamı görüyorum ama eşim de beni suçluyor. 2 aydır evime çekildim kaynanamdan uzak çok mutlu ve rahatım ama eşim zehir ediyor hayatı bana. Zaten aile zoruyla evlenmiştim, düğün gününe kadar kendisi ile hiç sohbetim dahi olmamıştı. Şimdi eşimin kaynanamla yemek yemesi, günün büyük bir kısmını onlarla geçirmesi, ve benim evime sadece uyumaya gelmesi beni çok üzüyor. Boşanmalı mıyım?
Gizli Kullanıcı
Kendimi çok yorgun hissediyorum kendime gelmem için ne yapmam gerekiyor?
6 ay önce doğum yaptım halen kendimi yorgun hissediyorum hiç bir iş yapmak istiyorum çevremden insanlardan çok uzaklaştım insanlar beni düşünmüyor bana değer verilmiyor gibi geliyor 3 tane çocuğum var evden dışarıya çıkmak istemiyorum hep uyumak istiyorum bu nedenle hep gergin oluyorum olumlu olumsuz herşeye sinirleniyorum bazı zamanlarda kendiliğinden ağlıyorum bu sorunlarım çocuklarımı etkiliyor ama kendimi yetersiz hissediyorum sadece evde onların istediği herşeyi yapıyorum kısa ve kolay yoldan diyorum benden birşey istemesinler eşim bana çok destek veriyor ev işini çocukların derslerinde destek veriyor ama ben kendimi rahat hissetmiyorum benim yorgunluğum ev işleri veya çocuklar değil ama kendimi toparlayamıyorum. bana yardımcı olur musunuz
Gizli KullanıcıÖzelden devlete yatay geçiş sonrası gelecek kaygısı oluştu
Ben yatay geçiş yaptım özelden devlete ama aldığım tüm dersler boşa gitti başa sardı artık devam etmek istemiyorum farklı şeylere yönelmek istiyorum bunaldım iyice ama kimse beni anlamıyor başta Ailem olmak üzere çok baskı var üstümde çok stresli dönemden geçiyorum geleceğimi napcamı bilmiyorum kendimi çok yorgun hissediyorum hiç bir şey düzene girmeyecek gibi hissediyorum hiç bir şey yapmak istemiyorum şuan kimse beni rahat bırakmıyor
Gizli KullanıcıOğlum ders çalışmıyor, onu nasıl motive ederim?
Merhabalar, 14 yaşında 8. Sınıfa giden bir oğlum var, akıllı bir çocuk derslerinde genel olarak performansı fena değildir, fakat evde ders çalışma disiplini yok. Ne yapsam, nasıl yaklaşsam bilemiyorum. Sakın ve sevgiye yaklasmaya çalışıyoruz, hediyelerle motive etmeye çalışıyoruz yine de değişen bir şey olmuyor. Bıraksam bütün gün telefonda takılacak. Şımarik biri olmasından kaygilaniyorum. Lütfen yardımcı olur musunuz?. .. .. ..
Gizli KullanıcıSayı sayma takıntımı nasıl aşarım?
Herşeyi sayı sayarak yapıyorum kötü düşünceler geliyor aklıma bu takıntıları yapmazsam bir şey olacak korkusu oluyor kendimi bu yüzden kötü hissediyorum misal kapatırken telefonda Biriyle konuşmuyorum Daha doğrusu konuştuğumda da görüşürüz öyle 4 sefer falan arayıp görüşürüz diye dört kez söylüyorum her birinde 4 kez söylüyorum Yani bu yüzden kimseyle konuşamıyorum kimseye mesaj atamıyorum sayı saymaktan dolayı Yani bu sayı saymayı yapmayınca da böyle bir şey yapmadım mı içim çok kötü oluyor İçim sıkılıyor Yani rahatlayamıyorum başım ağrılar giriyor bir şey olacak korkusu oluyor yani bu yüzden her şey sayı sayarak yapıyorum yani sayıda değişik sayı ya şimdi 4 kez sayıyorum bu 4 kezi 4 defa yapıyorum 1 2 3 41 23 4 1 2 3 4 1 2 3 4 böyle yapıyorum yani 4 sefer tekrarlıyorum bazen sayıyı unutuyorum yani tekrarladığım böyle unutabiliyorum o yüzden tekrar başlıyorum tekrar başlıyorum Yani bu böyle devam ediyor daha çok artıyor her şeyi sayıyorum ya mesela yürürken bazen böyle yürürken takılıyorum yani duruyorum sayıyorum Bir ileri olarak 4 kez sayıyorum sonra devam ediyorum bir şeylere fotoğrafını çekme gereği duyuyorum yani sadece dışarıda plakaları falan okuma gereği duyuyorum fotoğrafını çekme gereği duyuyorum Sonra misafir biri geldiğinde ses kaydı kaydediyorum Telefonda falan konuştum da Ses kaydediyorum yani Yoksa rahat edemiyorum Yani ne yapacağım bilmiyorum ilaç kullanıyorum aslında ama çok oluyor yani raporlu önceden beri ben doktora gideceğim de gitmedim ne yapabilirim yani galiba bana obsesi okb oluyor tahminim bunlar yani hep böyle kötü kötü düşünceler geliyor kötü düşünceler derken ölüm gibi birine bir şey olacak ya şunu bu takıntım yapmasam birine bir şey oldu ha olacak böyle korku oluyor yani işte böyle birine karşı kötü düşünce geçiyor işte öl geber işte İyi olmuş şöyle olmuş böyle olmuş ama ondan sonra ben Tövbe tövbe demeye başlıyorum bir şey Amin dediğimde sayı sayıyorum Yani mesela 4 kez amin diyorum yani bir şey kötü düşünce geldiğinde falan birine karşı bir düşünceye de o yani kötüsü söz gibi yani öyle geber işte İyi olmuş falan filan Bunu o kişiye söyleme gereği duyuyorum yoksa bir şey olacak korkusu oluyor ve tövbe tövbe demeye başlıyorum bu kişiye söyledikten sonra bir de o kişiye de tövbe tövbe söyletme gereğinde bulunuyorum böyle yani
Gizli KullanıcıHer gün hedef koyup başlayamama sorununu nasıl aşarım?
Okul, iş, spor gibi sorumlulukları aynı anda yürütüyorum. Yüksek hedefleri olan biri olarak her hafta kendime belli bir sayıda film ve belli bir sayıda kitap okuma hedefi koyuyorum. Çoğu zaman içimden gelmediğinden veya bu günün çok yorucu geçtiğini bahane ederek yapmıyorum. Bazı günler de gerçekten hedeflerini yapmama fırsat kalmıyor ve ben de yapmıyorum ama bunu daha sonra bahane de ediyorum. Hedeflediğim şeyler bana fazla geliyor olabilir ancak düşük hedefler de beni tatmin etmiyor ve düşük hedef koymak motivasyonumu bozuyor. Şu anki hedefim haftada 3 film bitirmek ve haftada toplam 8 saat okuma yapmak. Bunu belli günlere ayırdım. Bu günlerden çıkınca, diğer günler hiç yapmıyorum. Bağımlılıklarımdan nasıl kurtulup hedeflediğim sorumluluklarımı nasıl yerine getirebileceğimi bilmiyorum. Hedefimi günlere ayırmak mı yoksa bir günde birden fazla hedefe odaklanarak haftasonumu boş bırakmaya çalışmak mı iyi bilmiyorum. Hafta sonu da işte çalıştığım için bol günüm hiç yok.
Gizli KullanıcıOnca kalabalığın içinde neden yalnızım? Ne yapmalıyım kimse beni arayıp sormuyor?
Meraba ben 24 yasında evli bi kadınım esimi cok seviyorum ama eşimin ailesi beni istemedi dışladılar eşimide sürekli yanlarına iş tutması için calısıyolar kendi ailemden uzakta yasıyorum küçük 5 yasındayken annemi kaybettm babam tekrar evlenmişti üvey anneden cok sıkıntı yasamıstım yapmadıgı kötülük kalmadı bazen kendimi o kadar yalnız hissediyorumki kimsenin beni anlamadıgını düşünüyorum içsel olarak ne düşüncelerimi ne fikrimi kimseyle paylasamıyorum ne yapmalıyım kendimi iki uçurumun arasında kalmısım gibi hissediyorum eşimle ailesi yüzünden dogru düzgün vakit geciremyorum hic arkadasım komsum yok sosyal aktivetem yok sürekli evdeym kendimi evin içinde cok bunalmıs yalnız kaderime terk edilmiş gibi hissediyorum saclarım dökülmeye basladı bazen nefesim daralıyor ev üstüme geliyor dısarı cıkmak istiyorum eşimle cıktımızda ya markete yada pazara cıkartıyor oda cok calısıyor ne yapmalıyım bide bana yapılan haksızlıklar gözümin önünden gitmiyor aniden aklıma geliyor hakketmedigim sekilde davrandılar eşimin ailesi istemyolar beni ne dügünümüzü ne nişan ne esya hiçbişe yapmadılar şimdi esimin kardesine kız istediler altınını da yapcak olıyolar sözünüde nişanınıda yapıyolar peki neden ben hiçbişeyi hakketmiyorum neden bana yapılmadı ben mesafemi korumaya calısıyorum kırıldgmı bilsinler diye lütfen kendi pskilojimi nasıl ruhumu düzelteblirim yardımcı olurmusunuz
yorgunkadinAnksiyete ve panik ataktan nasıl kurtulabilirim?
Merhabalar ben Ceyda yaşadığım durumdan bahsetmek istiyorum çok fazla korku var içimde sürekli bişey olcak gibi kafamın içi dönüyo ellerim tuhaf oluyo günlük yaşamımı çok fazla etkiliyo normal düşünemez oldum icimde sürekli rahatsızlık hissi daralti bunaltı var bunu nasıl aşabilirim normal düşünmez oldum panik bozukluk teşhisi konuldu bana ama nasıl asicam bunu bilmiyorum kendimi sürekli motive ediyorum ama bı dakika iyiysem geri aynı şekilde kötü oluyorum sanki beynim benden ayrı bı şekilde dusnuyo yani kontrol edemiyorum hiç bir düşünceyi kalbimde sürekli bı sızı bazen delircekmis gibi hissediyorum herşey kontrolden cikiyo çok yoruldum artık lütfen bana yardımcı olun
beyda_8Hayatımdaki olumsuz döngüleri nasıl kırabilirim?
Merhaba. Bugün kendimi çok üzgün ve yalnız hissettim. Benim bir bitirme projem var ve bunun için kısa bir animasyon yapmam gerekiyor. Çizim tarzım daha tatlı ama yapacağım animasyonun daha gerçek bir şeyler anlatmasını istiyorum. Daha içsel. Ve bu animasyonun yetişkinlere uygun olmasını istiyorum. Bunları aileme anlattım beraber çay içmek için dışarı çıkmıştık. Annem birden dışkı hakkında yap dedi. Resmen dalga geçti sonra da güldü. Bu konunun benim için çok önemli olduğundan ve bu projeyi vermeden mezun olamayacağımdan bahsettim. Konu belki ufak bir konu ama o kadar üzüldüm ki. Kendimi yalnız ve yetersiz hissettiğimi söylediğimde bana ciddiydim ben dedi ama hala gülüyordu. Bu daha da kötü hissettirdi. Babam daha mantıklı şeyler sunmaya çalıştı. Ama sonra o da anneme katıldı ve gülmeye başladılar. Benim için ne kadar önemli olduğunu yaklaşık 5 kere falan söyledim. Ayrıca ona anlattığım şeyleri tekrar tekrar sordu ve bu da beni dinlenmiyormuş gibi hissettirdi. Gözlerim doldu ve ağladım. Annem de sulugözlülük hakkında yap diyip gülmeye devam etti. Sonra eve gideceğimi söyledim daha fazla dayanamadım ve anneme bir süre benimle konuşmamasını söyledim. Yolda yürürken gözlerim hep doluydu. Eve geldiğim gibi ağlamaya başladım. Sonra düşündüm, ben bu hissi bir yerden hatırlıyorum. Eski sevgililerimden mesela. Buradan düşünerek hayatımda ne kadar çok aynı hisleri ve döngüleri yaşadığımı farkettim. Ve bu kendimi çok güçsüz hissettirdi. Bazen hayatım döngülerden ibaret gibi hissediyorum. Bu konuda ne yapabilirim? Bir de böyle bir site yaptığınız için teşekkür ederim size. Kendimi bugün çok yalnız ve ezik hissederken anonim bir şekilde bunları anlatmak bana iyi geldi.
Gizli KullanıcıEşim benimle cinsel anlamda birlikte olmak istemiyor ne yapmam lazım?
merhaba biz 8 yıldır evliyiz evlendigimiz günden beri benimle cinsellik yaşamak istemiyor yani çok nadir bunun dışında çok iyiyiz bana çok iyi davranır herkes tarafından çok sevilir ama ne zaman gece olup da iş o konuya gelse ya yorgun ya uykusuz bu durum artık kendimi çok kötü hissetmeme sebep oluyor beni seviyor biliyorum ama bu konuyu aşamiyoruz ne yapacağımı bilmiyorum çok sıkıldım artık bu durumdan
Gizli Kullanıcı
