Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Manipüle mi ediliyorum?
Haklı olduğum konu olduğu halde karşı tarafın ağlayarak veya sözlü şekilde inkar etmesi beni olumsuz etkiliyor ve kendimi suçlu ve pişman hissediyorum her seferinde kafama takılıyor haklı olduğumu bildiğim halde acaba haksızlık mı ettim gerçekten,onu çok kırdım ne yapmalıyım gibi şeyler düşünüyorum ama düşünmek istemiyorum. Karşımdaki ağladığın da hemen ağlamaya başlıyorum ve haksız duruma düşüyorum her seferinde neler yapabilirim? Neler önerebilirsiniz
Kendimi toparlamam için ne yapmam gerekiyor?
Bi çocukla 20. 01. 2023 tarihinde tanışıp sevgili olup 28. 03 ayrıldım kendisi 05. 04 sevgili yaptı ve 3 buçuk ay sonra ayrıldı yanında her zaman oldun sabaha kadar konuştum destekledim hiç bi zaman yalnız bırakmadım kalitesiz damgası yedim adam yerine koyup 5 Gere şans verdim başka kıza gitti ne hediye alıp almayacağını benden sordu salak gibi güvendim yine yanında oldum bi buçuk sene sonra sebepsiz yere engel yedim onun yüzünden psikolojik sorunlar yaşadım allahın her günü fotoğraflarına bakmaktan yaptığım hiç bir şey yok ne yapmam gerek artık
Özgüven problemi nasıl aşılır?
Hocam merhabalar ben sosyal ortamlara girince veya biriyle buluşacağım zaman çok kaygılı ve heyecanlı oluyorum çocukkende babamdan çok korkardım hala bişey dediği zaman kafama çok takıyorum eşimin ailesiylede bazı sorunlar yaşadık ve ben bunları hep düşünüp kendimi dolduruyorum içim nefret doluyor kendime özgüvenim yok her ortama girerken geriliyorum heyecanlanıyorum eşimin ailesinin yanına giderkende kaygılanıyorum ve eşimin onlarla görüşmesine bile tahammül edemiyorum
Kaybettiğim her şeye neden üzülüyorum?
kaybettiğim, benden giden en ufak şey için bile aşırı üzülüyorum, o seyi veya onu bırakamıyorum. kaybettiğim şey bir insansa sanki özellikle bırakmak istemiyorum bırakamıyorum. ben vazgeçmeyi bilmiyorum. hep daha cok cabalarsam olur sanıyorum. ayrica artik bu kaybetmeyi kabullenememe, birakamama durumu yalnizca insanlarda olmuyor. mesela bir kalemimi kaybetsem bile onun arkasindan üzülüyorum onu kafaya takıyorum. işte diyorum ki ben onu cok seviyodum o kalemin rengi cok guzeldi vs. insanlarda yenisi alınır, ayni renkte daha iyi alınır diyor, hiç kafaya takmadan ya da sadece birkac kez düşünerek atlayor. .. Ben neden benden giden herhangi bir şey için bu kadar cok üzülüyorum , neden bırakmayı ve vazgecmeyi bilmiyorum?
Umutsuzluğumla nasıl başa çıkabilirim?
Merhaba ben lise mezunuyum bazı sebeplerden ötürü üniversiteye gidemedim ama gidip öğretmen olmayı çok isterdim şu an evliyim bir kızım var eşimin ısrarı üzerine üniversitesi sınavına girdim iyi bir puan yaptım çocuğum olduğu için açıktan okumaya karar verdim daha sonra tercih yaptım ve bir üniversiteye yerleştim o an çok mutlu oldum çünkü yıllardır hayalini kurduğum mesleğe bir adım da olsa yakın hissettim kendimi derslere çalışmam gerekiyor ama dersler aşırı zor kızımı ihmal etmemek için o uyuyunca ders çalışıyorum bazen eşim ilgileniyor o zaman da çalışıyorum kendim için birşeyler yapmaya çalışıyorum ama kızımı ihmal ediyormuş gibi hissediyorum zorlandığım dersler yüzünden yine başaramiycakmışım gibi hissediyorum motive olamıyorum okuduğumu anlamıyorum zorlanıyorum açıkçası ama bu benim en büyük hayalim öğretmen de olmak istiyorum kızım için yetersiz kalıyor muyum yoksa sadece endişe mi duyuyorum
Fazla kıskançlık ve özgüven sorunu yaşıyorum sebebi nedir?
Şu an ki ilişkimdeki partnerim gayet guvenilecek bir insan sürekli benle buluşur telefonunu verir ailesiyle tanıştırdı şüphelendiğim şeyleri açıklar veya gösterir ama nedense benim içimde yine sürekli düşünceler dolanıyor o kızamı baktı beni sevmiyor mu üniversite veya iş ortamında mesela ya bi kızla samimi olursa diye sürekli endişe var yani neden bilmiyorum çalışan bir insandim2 aydır monoton bir hayatim var bundan olabilirmi diye düşünmüyor değilim ama isteyken de aklıma geliyordu bu tarz düşünceler az bile olsa sizce ne olabilir hocam
Mobbinge Maruz Kalıyorum İstifa Etmeli miyim?
Merhabalar. Muhasebeci olarak çalıştığım bir ofis var 6 aydır bu işi yapıyorum. Her şey güzel mesleğimi seviyorum fakat yöneticim ile anlaşamıyorum kendisi çok fazla sinirli ve insanlara üstten bakan biri. En ufak hata olsun ya da herhangi bir şey bağırıp çağırıp azarlamayi biliyor onunlayken hiçbir şekilde hata yapabilme lüksümüz yok. Bu da beni ve diğer çalışan arkadaşımı ister istemez mental açıdan düşürüyor. Hakaret etmesi ve aşağılaması da cabası. Bundan dolayı çalıştığım yerde artık huzurlu ve mutlu hissetmiyorum. Çünkü bu tarz mobbinglere katlanamiyorum. Fiziksel açıdan da işim gereğinden fazla iş yaptığım için çok yoruluyorum. Bana huzur vermeyen fiziksel ve mental açıdan yoran bir yerde kalmak da istemiyorum ama kaygılarım var yeni bir ortama alışma iş bulabilme konusunda vs sizce ne yapmayalım bu kaygıyı aşabilmek için?
Stres altında kendimi nasıl kontrol ederim?
Ben çok stresli bir olay yaşadığımda, aniden kendimi kaybediyorum. Gerçekten kaybediyorum,sanki bedenim benim değilmiş gibi,sanki başkasıymış gibi,ben sadece etrafı bir telefondan video izlermiş gibi izliyorum. Etraftaki insanları da aynı şekilde garipsiyorum. Her kesi tanıyorum, ama sanki tanımıyor gibiyim. Karşimdekinin kim olduğunu beynime soru olarak kendim yöneltmesem tanımıyorum. Sanki beynim donmuş,uyuşmuş gibi. İlla kenidime soru sorucam,öyle bir şeyleri hatırlayıcam. Ek olarak panika atak ve anksiyetem var.
Ayrılmalı mıyım bilmiyorum. Ne yapmam gerekiyor?
Sevgilimle 9. Ayımıza gireceğiz. Ama son 3 4 aydır doğru düzgün büyük kavga etmediğimiz zaman olmadı. Sakin olduğumuz zamanlarda iletişimimiz çok güçlü. İkimiz de ilişkimiz için çabalıyoruz. Kavgalara çözümler üretiyoruz,telafi ediyoruz ve çabalıyoruz. Çoğu işe de yarıyor. Ama son zamanlarda özellikle ayrılık noktasına gelen çok fazla kavgamız oldu. Ve hepsi onun siniriyle başlıyıp benim sinirimle devam eden şeylerdi. İkimiz de çok yıprandık ve yorulduk. Çok fazla saygısızlık yapıp birbirimizi kırdık. Ve 5 6 gündür kavgalıyız. İkimiz de konuşup çözmek için çok yorgunuz. Konuşmaya adım attığımızda karşımızdakinin yanlış bir hareketi hevesimizi kırabiliyor. Ve ben son 2 gündür ayrılacağımıza inandığım için biraz soğumuş hissediyorum veya ayrılsak atlatabilecekmiş gibi hissediyorum. Ayrılsam çok üzüleceğim çok özleyeceğim. Belki konuşsak çözeceğiz ama suzun süreli bir telafi süreci olacak onun için de yeterli gücüm var mı bilmiyorum. Onunla ilişkimize son zamanlarda olan kavgalar dışında hayrandım. Çok sağlıklı,iyi ve değerli hissettiren bir ilişkiydi. Tartışma sağlığı dışında anlaşamadığımız nokta da yok. Ben ilk defa birine karşı bu kadar uzun süreli his besledim ve galiba beslemeye devam ediyorum. Ama şu an ayrılamamın sebebi sevgim mi yoksa alışkanlığım mı bilmiyorum. Bunu nasıl anlayabilirim? Veya kendimi zorlıyıp çözmek için adım atmalı mıyım? Ayrılmalı mıyım?
Neden kendimi çok yorgun hissediyorum?
Kendimi okul başladığından beri o kadar yorgun hissediyorum ki. Bu psikolojik mi yoksa fiziksel mi onu da bilmiyorum . Okula gidiyorken bile her şey o kadar gözümde büyüyor. Her şeye üşeniyorum ve yorgun hissediyorum. Günlerin çok hızlı geçmesi de sinirimi bozuyor. Kendimi dinlenememis gibi hissediyorum her gece. Kabuslar görüyorum. Psikolojik belki de bu, bir buhranin içindeyim sanki. Yorgunum her seye karşı ,hayata,yaşama,insanlara. ..