Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Çabuk sinirleniyorum ne yapabilirim?
Merhaba benim bebeğim var 9 aylik çok çabuk sinirleniyorum ve hemen bağırıyorum sonra çok üzülüyorum pişman oluyorum bağırdığım için hatta ağladığım bile oluyor ama kendimi tutamıyorum sesimi yükseltiyorum hemen sinirlerime hakim olamıyorum bebegimi çok seviyorum küçücuk cani yansa ondan önce ben aglarim kıyamam ama kendimi tutamıyorum babasida kızıyor çok bağırıyosun diyip duruyor oda stres yaptiriyor bana Ne yapicam bilmiyorum hiç yani
Gizli Kullanıcı
Hayatıma birisini alamıyorum ne yapmalıyım?
Aslında hayatıma birisini almak istiyorum. Bir ilişkiye başlamak istiyorum ama sürekli kendime ket vurup görüşmeyi dahi kabul etmiyorum. Yüzyüze gelip kimseyls konuşmadım. Telefonla görüştüklerimde fikir uyuşmazlığı nedeniyle olmadı. Yaşadığım sorunlara göre sanırım ilişkide kaçıngan bağlanıyorum. İstediğim halde kendime saçma bahaneler üreterek kendimi manipüle ediyorum o kişiden kendimi uzaklaştırıyorum. Ama ayırt edemiyorum kendimi manipüle mi ediyorum yoksa fikir uyuşmadığı için mi öyle oluyor. Ya da manipüle ediyosam napmalıyım.
Gizli Kullanıcıİnsanlara çok bağlanıyorum ne yapabilirim?
İnsanlara hemen ve çok bağlanıyorum yanlış olduğunu bildiğim şeyden dönemiyorum napabilirim ? Kendim gibi hissedemiyorum mantıklı düşünemiyorum korkuyorum. Kendimden çok büyük biriyle beraberim hiç doğru bir ilişki değil ve kendi karakterime yakıştıramıyorum ama onunla mutluyum heyecanlıyım bana değer veriyo fakat evli mutsuzlar sevmiyolar birbirlerini ama boşanmalarina engel olunmuş ne yapicam ne düşüncem nasıl doğru olanı yapacağım çok çaresiz hisssediyorum kendimi çok duyulur diye korkuyorum bide ilişkimiz.
Gizli KullanıcıEvli bir adama aşık oldum
Evli bir adama aşık oldum ondan bir türlü vazgeçemiyorum kırsa dahi affediyorum ne yapabilirimİki güzel kelimeye az bir şey verdiği güvene biraz gösterdiği sevgiye hemen kanıyorum . Bana hep takıntılısın abartıyorsun yine başladın gibi kırıcı cümleler kuruyor . yazışmayı sevmiyorum diyor aramayı sevmiyorum diyor nasıl iletişim kurucaz dediğimde de az ve öz konuşalım diyip konu hemen kapatıyor unutmam için yardım edin lütfen
Gizli KullanıcıKonfor alanını terk edememek
Merhaba bugün üniversiteye gideceğim ilk kez bi süre geçti uyandıgımdan beri ve fark ettim ki ben konfor alanımdan çıkmak istemiyorum hatta bunun için şuan midem agrıyor. Sorun ailemden ayrı kalmak değil daha önce kaldım ona üzülmüyorum ama ne biliyim kurulu düzenimi bırakmak bana ters gibi geliyor . Elbette gittikten sonra sorun olmaz bılıyorum ama ne biliyim işte bu bir soru mu oldu onu da anlamadım ama yardımcı olursanız çok sevinirim
Gizli KullanıcıBeni herkesin önünde aşağılayan öğretmeni unutamıyorum ne yapmalıyım
Eskiden beni baya hir goren dışlayan kucumseyen hocayı kafamdan atamıyorum travma olmuş artık bir olay yaşasam onunla bağdaştırıyorum o aklıma geliyor sonra ben de kendimi yetersiz hissetmeye başlıyorum. Şimdi o kadın kardeşimin de öğretmeni ve ona da benim hakkımda hoşuma gitmeyen bir şey söylemiş duyduğum an beyninden vurulmuşa döndüm kendimi zor toparlamıştım yine eski günlere geri dönmüş gibi oldum resmen şimdi olsa bana böyle şeyler söylemesine izin vermem asla ama o zamanlar küçük olduğum için pek farkında değildim yani. O öğretmen benim travmam oldu bundan nasıl kurtulucam insanların düşüncelerini de çok önemsiyorum bunun da bu hoca yüzünden olduğunu düşünüyorum. Hem mükemmel olmak zorunda gibi hissettiriyor bu yüzden her şey üzerinde çok fazla düşünüyorum kafa patlatiyorum ve çok yoruluyorum hem mental olarak hem bedenen kendimi çok yorgun hissediyorum. O kadının beni tüm sınıfın önünde aşağılayışı,onun yüzünden ailemle ettiğim kavgalar, tahammülsüzlüğüm onun yüzünden bu kadın benim hep travmam olarak kalacak,o sınıftaki kişiler de öyle ayrıca baya dislandim ve hor görüldüm bir kere dislandigin zaman hep dışlanacakmış gibi hissediyorsun geçmişteki şeyleri bugüne taşıyorsun bugünün mahvoluyor napmaliyim
Gizli KullanıcıAnnemle nasıl iletişim kurabilirim?
Babam kardeşime annem de ablama ilgi gösteriyor. Annemle konuşmak istediğimde beni dinlemiyor, önemsemiyor ama ben bunu dile getirdiğimde ben suçlu ilan ediliyorum. Herkes bana sen güçlüsün her şeyi kaldırabilirsin gözüyle bakıyor. Anlaşıldığımı düşünmüyorum. Annemin gözünde ablamın sorunları benim sorunlarımdan her zaman daha önemli olduğu için sürekli onu önemsiyor ve ben artık bu durumdan çok yoruldum. Anlaşılmak istiyorum. Her zaman asi olan ben ilan edildim ablam ise uysal ve uyum sağlayan oldu. Eğitim hayatımda da başarılı bir insanım ama kimse bunu görmüyor. Hayatta her şeyi tek başıma yaptım ve artık yorulduğumu hissediyorum. Bu durumda nasıl bir çözüm bulabilirim ?
Gizli KullanıcıEşim kanser olduğunu sakladı
Merhaba 3 yıllık evliyim yeni evlendiğimiz zaman eşimin kanser olduğunu öğrendik daha doğrusu ailesi bilip saklamış 3. Yılındayız halen kanserle uğraşıyoruz çocuğumuz olmadı tüp bebek tedavisi gördüm benden kaynaklanan bi sorun değildi eşimin kanser olmasından kaynaklı ama şimdi bi oğlum var 6 aylık oğlum doğduktan bi süre sonra eşimin tekrar kanser olduğunu öğrendim yılım gibiydi benim için şimdi ise duygularımın bittigini ama bu eşimin için değil duygusuzlaştım ağlanacak şeye bile içim kıpırdamıyor ağlamak istesem de anlayamıyorum kendimi nasıl hissettiğine gelirsek hiç bilmiyorum ne hissetttigimi diyorum ya duygularımı alınmış gibi hissediyorum severek evlendik ama çok zor bi sürecin içindeyiz ister istemez evliliğimiz etkileniyo eşim tarafından değilde genel olarak ben kavga çıkarmaya sanki meraklıymışım gibi onu sevmediğim için değil sadece çok yorgunum çok fazla ne yapmam gerekiyor duygularımı kazanmama yardım edin
Gizli KullanıcıBaşarılıyım ama neyi yanlış yapıyorum?
23 yaşımdayım. Akademik anlamında oldukça başarılıyım. Atamamın yapılmasımı bekliyorum. Atama yapılana kadar en az 1 sene evdeyim. Akademik anlamda başarılı olsam da sosyal anlamda bir o kadar başarısızım. En azından ben böyle düşünüyorum. Çünkü aile huzurumuz yok. Annem, beni hiç dinlemiyor. Babamsa konuşmak istediğimde beni tersleyip gönderiyor. Konuşacak birini çok arıyorum. Üniversiteden sonra memlekete geldiğim için burada arkadaşlarım, yok. Arkadaşlarımın çoğu taşınıp gitti. Bana destek olacak bir kız arkadaşım, yok. Düzenim, yok. Şu an için işim yok. İş bulabilmek için her gün vitrinlere baka baka 8-10 km yürüyorum. Her gün iş ilanlarına bakıp mağazalara, her türlü işe başvuruyorum ama olmuyor. 50-60 yere başvurdum. Kimi geçici işçi almıyor kimi de tecrüben yok deyip çeviriyor. Düzen kuramıyorum. Cebimde param da kalmadı. Hâliyle hevesim de umudum da yok. Bazen banka oturup gelen giden insanlara bakıyorum. Onlara çok özeniyorum. Ne kadar mutlular, birliktelikleri var, huzurları ve onları anlayacak birileri var. Bazen onları kıskanıyorum. Benim de çevremde insanlar olsun istiyorum. Beraber eğlenelim. Gezelim, gülelim, dertleşelim ama olmuyor. Böyle olunca ben daha da sessizleşiyorum. Düzen kuramıyorum, beni anlayacak biri zaten yok. Bazen mutlu oluyorum ama öyle üzücü şeylerle karşılaşıyorum ki dünyam yıkılıyor. Mecburen kendi kabuğumda zaman öldürüyorum. Ben, nerede yanlış yapıyorum ki? Ben, neden diğer insanlar gibi olamıyorum ?
Gizli KullanıcıYeni evliyiz eşim ailesiyle ev dışında konuşuyor
Eşim ailesiyle sürekli ev dışında konuşuyor bu durum beni rahatsız ediyor ve aklıma acaba benden sakladığı şeylermi var şüphesi uyandırıyor ona bunu söylediğimde de kendini aileden soyutlama gibi söylemlerde bulunuyor ama aslında beni soyutlayan ailesinde bir şeyler olduğunda anlatmayan o artık eşimle aynı ortamda bile olmak istemiyorum daha öncede size sorunlarımı yazdım benden hep geçmişe takılmamamı söylüyor ama okadar çok şey varki hangisini unutsam bilmiyorum eşimle oturmak yerine puzzle alıp başka odada oturuyorum ve çok yeni evliyiz ama hep şikayetçi olan söylenen o ne yapmam gerekiyor bilmiyorum ama çok yoruldum
Gizli Kullanıcı
