Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sürekli aynı sorularla baş başa kalmak
Merhaba ben 20 lerin başında bir genç kızım. Küçüklüğümde hep sosyal bir kişilik olup büyüdüğünde mesafeli ama yine cana yakın diye tabir edilen bir insan haline geldim. Ortaokul ve lisede annemin her eve geldiğimde bugün kimle yemek yedin arkadaşın var mı gibi soruları yüzünden hiç arkadaş olmak istemediğim kızlarla arkadaşlık yaptım ve kötü deneyimler yaşadım. Sürekli kendimi eksik ve çirkin hissetmemi sağladılar. Büyüdükçe terapi alarak ve kendi üstümde çalışarak bunları hallettim. Fakat güven duygum eskisi gibi duvarsız kalmadı. Sınırlarım oluştu. Ve kendi kendime vakit geçirmeyi sever hale geldim. Ve üniversitedeyim şuan. Ne zaman yalnız bir kafeye ya da etkinliğe girsem senin arkadaşın yok mu niye tek geldin gibi sorularla karşılaşıyorum. Bunun sebebini anlayamadım. Sürekli gülücük saçan herkesi konuştuğunda eğlendiren biriyim ve bu soruyu benimle yakınlaştıktan sonra soruyorlar. Bu kadar eğlenceli bir kızsın nasıl arkadaşın az vb. diyorlar. Anlam veremiyorum ne yapacağımı da bilmiyorum. Bilinçaltımda eskiden kalma yalnızlık duygusu kaldığı için mi sürekli etrafımda bu sorularla karşılaşıyorum?
Gizli Kullanıcı
Akranlarım, bana karşı neden böyle davrandılar?
Eğitim hayatım boyunca hep çok başarılı bir öğrenciydim. Öğretmenlerim ve yakın çevrem tarafından hep takdir edildim. Çok saygılı ve efendi biti olduğumu herkes, söyler. Her başarı, beraberinde bazı sorunları da getiriyor. Örneğin ilkokulda ve ortaokulda sınıf arkadaşlarım, sınıfta herkesin doğum gününü parti ile tek tek kutlarken sıra bana gelince-birkaç dostum hariç- hep es geçtiler. Ötekileştirildiğimi özellikle hissettim. Lisede çok mutluydum. Rüyalarda yaşıyor gibiydim. Üniversiteye geçiş sınavında ilk 900'de yer aldım ve istediğim bölüme yerleştim. Düzenli ve disiplinli olarak çalıştım. Üniversitede sınıf arkadaşlarım tarafından gene dışlandım, ötekileştirildim. Onlara karşı hiçbir şey yapmadım. Kendi hâlimde ders çalıştım. Kımseyi kırmadım. İncitmemeye özen gösterdim. Ama onlar, benimle hiçbir şey yapmak istemediler. Sınıfça etkinlik yaptıklarında bana hiçbir zaman haber vermediler. Hep, yalnız kaldım. Ben etkinlik yaptığımda gerek aynı bölümden gerekse farklı bölümden arkadaşlarımı çağırıyordum ama genel olarak benimle bir şey yapmak istemediler. Üniversitede dışlandığımı, ötekileştirildiğimi, istenmediğimi, yalnızlığın acı yüzünü iliklerime kadar hissettim. Üniversite hayatım boyunca sadece yurt arkadaşlarımla eğlenebildim. Bazen acaba bende mi sorun var diye düşündüm. Benden yaşça büyük olanlar, hocalarım, öğretmenlerim; beni hep çok sevip takdir ettiler ama akranlarım, beni hiçbir zaman istemedi. Acaba neden?
Gizli KullanıcıBabam neden bize acımasızca davranıyor?
Babam, ben küçükken bize karşı iyiydi. Bağırma, çağırma huyu vardı ancak birkaç dakika sonra pişman olup gönlümüzü almak için çabalardı. Son 8 yıldır ise her şeye sürekli bağırıp çağırıyor. Kavga çıkartıyor ve kavga zamanlarında bize bir kuruş vermiyor. Evdeki yiyecekleri bile evden götürdüğü oldu. Bizi sürekli -özellikle parayla-tehdit ediyor. Sürekli şart koşuyor. Emir veriyor, zorla saygı göstermemizi bekliyor. Dışarıya karşı melek gibi olmasına karşı anneme, kardeşlerime ve bana karşı çok sert ve acımasızca davranıyor. Haliyle ben ve kardeşlerim, bir oluyoruz. Küsüyoruz. Bizi hiç umursamıyor. Dışarıdaki insanlara karşı ise melek gibi davranıyor. Haliyle biz de ondan soğuduk. Evimizde sadece mekanik bir ilişki var. Araya duvarlar örüldü. Özellikle beni sürekli eleştiriyor ve hiçbir şekilde beğenmiyor. Kendini mükemmel gibi görüyor. İnsanlık yapıp alttan alınca daha çok yapıyor ama sert tepki gösterdiğimizde geri adım atıyor. Neden böyle yapıyor anlayamadım ama niçin böyle olduğunu çok merak ediyorum.
Gizli KullanıcıStresten uyuyamamak
Çok stresli olduğumda ve kafaya bir şey taktığım zaman çok düşünmekten uyuyamıyorum. Bu yüzden de yapacağım şeye konsantre olamıyorum, odaklanamıyorum. Aşırı düşünmekten nasil kurtulabilirim? Benim ibs rahatsızlığım var bu hastalık yüzünden bu haldeyim. Bu hastalık yüzünden her an tuvalet merkezli yaşıyorum yaşam kalitem düşüyor bu yüzden çok mutsuzum nasıl geçecek nasıl düzelecek bilmiyorum genelde sabahları beni rahatsız ediyor sabah uyanınca sanki bağırsakların da benimle beraber uyanıyor. Gün içinde beni çok fazla etkilemiyor ama sabah kötü oluyorum. Ben stres olunca sanki bağırsakları da oluyor. Bir mucize olsa da kafamdan ve bedenimde tamamen bu hastalık gitse diye dua ediyorum hep .
Gizli KullanıcıAğda yaparken anneme yakalandım utanıyorum
Öncelikle merhaba ilk kez bu sorundan bahsedeceğim hemde herkesin içinde bu yüzden çok utanıyorum şu anda çok fena ağlıyorum ve kendimi tırmalayıp tokatlıyorum lütfen bu basit şey için bana gülmeyin ben 22 yaşımdayım annemle aramız hep mesafelidir bir yabancı gibi onun yanında kendim gibi veya şımarıkca davranmaktan çok utanırım arkadaşlarımın arasında farklı ama annem arkadaşlarımın yanına gelince daha sert ve ciddi olurum hani olur ya genç kızlar heves eder yeni ergen olduklarında sütyenlere bende etmiştim ve 12 yaşımda bu konuyu anne göğüslerimin ucu belli oluyor sütyen almam lazım dediğimde hafif sırıtarak büyütmeseydin dedi şaka yaptı ama yine de almadı bana sütyen ben lisede bile sütyen takmadım hep göğüs uçlarım belli olmasın diye bantlardım normal bantlarla ve bu canımı çok acıtırdı. İlk sütyenimi 18 yaşımda aldı bana o seçmişti. bunları anlatmamın sebebi annemle ilişkimi anlamanız işte asıl konuya geçiyorum. Ben hep babamın jiletleri ile tüylerimi alırım gizlice bu sefer hep çabuk çıktığı için ve hormon bozukluğum olduğu için daha çabuk çıkıyor ağda ile almak istedim her şeyi çok gizli tutmaya çalıştım televizyon sesini açtım evdekileri kolaçan ettim ama ne fayda tam rahat rahat ağda yaparken annem kapıyı açtı ve o kadar utandım ona karşı sinirlendim ki belli etmedim ona bana ağda mı yapıyorsun dedi ve evle alakalı bir şey dedii bende ona tamam dedim ama o kadar utanıyorum ki neden bu anı yaşadım keşke yok olsam yaşamak istemiyorum şu an odaya kendimi kapattım ve hüngür hüngür ağlıyorum çok incindim annem kızmadı tabii ağda yaptığım için ama dediğim gibi hiç yakın değiliz çok utanç duyuyorum nasıl artık onun yüzüne bakacağım lütfen beni yargılamayın çok üzgünüm çok ne yapacağım bilmiyorum çok fena bir utanç duyuyorum zaten hep de kavga ederiz annemle hiç anne kız olamadık ne yapmalıyım sanki yanlış bir şey yapmış gibi hissediyorum ağlamam durmuyor
Gizli KullanıcıBiri bayılınca ben de bayılıyorum
Merhaba ben bir insan bayıldığın da önümde benim gözlerim kararıyor geçen gün otobusteyim birisi önümde düştü bayıldı bende o görüntüyü gördükten sonra gözlerim kararmaya basladi kulaklarım sesler gitti aniden kusacağım hissettim düğmeye bastım ve durakta indim kusmaya başladım otobüsten zor indim gözlerim karardı yüzüm beyazladı kendime gelemedim 2 gün boyunca Bundan bir kaç ay önce yolda yürürken bir insan düştü ağzından kanlar gelmeye başladı bu olayı gördükten sonra aynı şekilde gözlerim karardı ve kusmaya bbasladim aniden nefesim kesildi yüzüm beyazladı sürekli böyle olaylarda kan verince de bu şekilde oluyorum
Gizli KullanıcıOğlum için yardıma ihtiyacım var
Merhaba 10 yaşında oğlum var . Bu sene 5 e başladı. ilkokuldada şimdide dersleri pek dinlemiyor yazmıyor okula gitmek istemediğini söylüyor. Biraz çekingen pek sorulara cevap vermiyor içine kapanıyor arada para ile ilgili yalan söylüyor. Bu konuda çok hassasiz babası da bende. Ortanca oğlumuz bir abisi 12 yaşında birde 4 yaşında kız kardeşi var. Biz de bazen üstüne gidiyoruz görevlerini yapması konusunda. spora gönderiyoruz. Fakat ilgisiz nasıl davranacağımizi bilemez olduk kızıyoruzda sinirleniyoruz ona ulaşamıyoruz gibi geliyor.
hatiEşimle terapi sürecini en güzel nasıl yürütebilirim?
Eşim ile ciddi boyutlarda sorunlar yaşıyoruz. Kendi yaptığı hataları kendisine yapılmış gibi anlatıp bütün yakın çevremizle aramızı açıyor. Sabrın sonuna getirip verdiğim tepkilerden beni sorumlu tutuyor. Sürecimiz boşanmaya doğru gidiyor. Bu yol en başta çocuğumuz olmak üzere herkese zarar verecek biliyorum. Ve aramızdaki tartışmalar çocuğumuzu da kötü etkiliyor. Suçlama ve yargılama yapmadan sorunun ikimizden de kaynaklanabilir olduğunu ve birlikte alacağımız bir uzman desteği ile bunun önüne geçme şansımız olduğunu söylesem de uzman desteğini kabul etmiyor. Altını çizerek belirtmek istiyorum ki desteği sadece kendisinin alması yönünde değil benim de kendimdeki eksiklikleri farkedemeyebilecegimi ve birlikte alma yönünde teklifte bulunuyorum. Bu yuvayı kurtarmak için ne gerekiyorsa elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Bu süreç beni mental olarak çok etkiliyor. İşimi ve gündelik yaşam kalitemi fazlası ile düşürdü. Yaşananları düşünmekten, çözüm yolu aramaktan ve çocuğumuzun etkileneceğini hesaba katarak sürekli düşünceler içinde olmaktan çok yorgun düştüm. Ve kendimi biraz geri çekmek durumunda kaldım. Belirtmek isterim ki sinir ve stress kaynaklı ciddi bir rahatsızlığım bulunmakta. Sürecin devam etmesi hastalığımın tetiklenmesi konusunda da endişe yaratıyor. Mevcut sıkıntıların bahsettiğim gibi bir uzman desteği ile çözülebileceğini düşünüyorum ancak bunu en naif ve ılımlı şekilde söylememe rağmen teklifimi kabul etmiyor. Süreci en güzel nasıl yürütebilirim?
Gizli KullanıcıArtık iletişimimizin eskisi gibi olmadığı birini unutmak?
beni eskiden çok seven birinin artık beni eskisi gibi sevmediğinin farkına vardım eskisi gibi sık da görüşmüyoruz ama o kadar hayatımı etkiliyor ki o kadar üzülüyorum ki bunu fiziksel olarak da hissediyorum nasıl atlatacağım veya onunla iletişimim nasıl eskisi gibi olabilir? artık benim gibi sevdiği başka birisi var günlük hayatta bu üzüntümü ona ne yapmalıyım nolur yardım edin canım yanıyor, çok üzülüyorum
Gizli KullanıcıManipülasyonu uğradığımı 8 ayın sonunda fark ettim
Hayal kırıklığıma bir çözüm bulabilir miyiz? Enayi gibi hissediyorum üstüne arkadaşımı çok seviyordum. Her konuda onu savundum kendisini bana acindirdi. Nasıl başarıyor bilmiyorum. 8 aydır beni kullanmış fikirlerini empoze etmiş ve yeni yeni fark ediyorum. kendimi sorgulamaya başladim umursamaz biri zannederdim ama çok kafama takılıyor ne yapmam gerekiyor? Bir yol gösterirseniz çok mutlu olurum hocam şimdiden çok teşekkür ederim iyi ki varsiniz
cedaymis
