Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler

Filtrele

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler
Psikoloji

Neden kendimi kullanılmış hissediyorum?

Çok sevip değer verdiğim bir insanın iş yerlerimiz ayrıldıktan sonra ne arayıp ne sorduğu yok, neden arayıp merak etmiyorsun dediğim zamanda ‘ben aramam’ ‘ben böyleyim’ ‘bana sitem etme’ gibi cevapları oluyor, kendimi zamanında kullanılmış (çünkü çok fazla fedakarlıklar yaptım) sonra unutulup bir kenara atılmış ve değersiz hissediyorum ve günlük hayatıma da odaklanamıyorum, ve kendisi normal hayatına devam edip aklına bile geldiğini düşünmüyorum

Aile

Depresyonla nasıl başa çıkarım?

Nişanlımla ayrıldık, 5 senelik bir ilişkimiz vardı. O gitmiş yerine başka birisi gelmiş sanki. Başka bir erkeği sürekli gözüme gözüme sokuyor, çok acı çekiyorum, dünyam başıma yıkılmış gibi hissediyorum, bir saniye hiç aklımdan çıkmıyor. İlaçlarla ayakta duruyorum antidepresan ve sinir için ilaç kullanıyorum. Çektiğim sıkıntının üstüne beni kışkırtmak için, acı çektirmek için elinden geleni yapıyor. Beynimdeki düşünceleri durduramıyorum, lütfen bana ne yapmam konusunda yardımcı olun.

Psikoloji

OKB rahatsızlığı ve başkaları ile kıyas

OKB rahatsızlığım var, sürekli bir şeyleri sorguluyorum erkek arkadaşım var onu gerçekten sevip sevmediğimi, beğenip beğenmediğimi sorguluyorum. Kendi kararlarımdan, duygularımdan ve düşüncelerimden emin olamıyorum. sürekli erkek arkadaşımın dış görünüşünü başkalarıyla kıyaslıyorum. Temel sorunum kıyas, vesvese, kararsızlık, emin olamama ve sürekli sorgulama, düşünme. Ne yapmam gerekiyor bu durum beni çok zorluyor. İlk defa biriyle ilişkim var ve bu düşünceler, kıyaslar beni çok yoruyor.

Psikoloji

Değersizlik hissi nasıl aşılır?

Ben 18 yıl evli kaldım ve 3 ay önce boşandım. Ben ona göre yeterli bi eş değildim yeterli bi anne değildim hiç bir işi başaramayan biriydim. O kadar manipüle edildim ki bu duyguyu aşamıyorum ondan ayrı olduğum için mutluyum ama o suçlamaları aşağılanmaları o kadar alışmışım ki nefes alırken bile yanlış alıyormuşum gibi hissediyorum 3 oğlum var onlara da yansıtıyorum ister istemez bu duygudan kurtulmak istiyorum ne yaparsam yapayım ne düşünürsem düşüneyim herşeyi yanlış yapacakmışım gibi. Beni kendine o kadar bağımlı hale getirdi ki bu dıyguyu atamıyorum. O yanımdayken onunla evliyken ben hep tek başıma hallediyordum herşeyi hiç bir konuda yardımcı olmazdı hatta eleştirirdi buna rağmen sanki o yokken ben nefes alamıyorum. beni hiç bir iş elinden gelmemesine rağmen kendine bağımlı hale getirip eleştiren aşağılayan adamdan kurtuldum artık çocuklarımla beraber yaşıyorum. Bunların farkında olup neden bu değersizlik duygusundan kurtulamıyorum?

Aile

Annem ve kendim ile olan bağlanma problemim?

Merhaba, ben Elizabeth. Yani en azından kendime öyle diyorum. Bir kitap karakteri, belki biliyorsunuzdur. Tabii bunun konumuzla ilgisi yok. (:Karşımda bir psikolog var diye hayal edip size kendimi anlatmak istiyorum. Siz de eğer müsait iseniz ve dilerseniz ; beni yorumlayabilirsiniz. Ben 6 kişilik bir ailede büyüdüm. Annem, babam ve 4 kız kardeşiz. 2. Çocuğum ben. Küçüklükten beri annem ile bağlanma durumum biraz değişik. Kaygılı bağlanma gibi yani. 22 yaşındayım ve annem bir kaç günlüğüne şehir dışına çıksa kendimi çok kötü hissediyorum. Hatta şehir içinde bile , 1 gün başka bir akrabamızdakalmak istese( örneğin annesi, ananemde); yine karnıma sancılar giriyor ve o gün çok mutsuz oluyorum. Bunu kendime hatırlattıklça aşmaya çalışıyorum. "Sen kaç yaşına geldin, ne bu kaygı" gibisinden kendime sorular yönelttip duruyorum. Bir başka sorun ise, gerçeği ilki ile biraz alakalı bir durum. Bundan yaklaşık 2 sene önce, annem ile kahvaltı ederken; annemin boğazına toz biber kaçmıştı. ++ Çok fazla öksürüyordu, kardeşlerim normal bir şekilde karşılarken ( ki bu normal bir şey, çünkü bir lokma değil, bir toz kaçmış) benim bacaklarım titriyor, sesim kısılıyor, annem nereye gitse oraya gidiyordum. Ve bu 2 senedir ben ağzıma acı biber, toz biber sürmedim. Nefret ettin ondan. İlk zamanlar sofraya bile koydurmadım. Anneme izin vermedim yemesine. ( şu aralar çok karışmıyorum)Şu anda yanımda herhangi birisi yemek yerken öksürse, ellerimle kulaklarımı kapatıyorum ve gözlerimi yumuyorum. Son olarak çok oldu ama şunu da belirtmek istiyorum. Ben kendimi hep yetersiz hissediyorum. Yani işe gitmediğim zaman, okula gitmediğim zaman ; evde oturamıyorum, gün içerisinde yatamıyorum. Hep kalkıp bişey yapmam gerekiyor diyorum. Örneğin ders çalışmak, ne bileyim; mesela film izlerken bile alt yazısız izliyorum yabancı dilleri. Sırf o saatlerim boş geçmesin, dilimi geliştirim diye film bile doğru düzgün izleyemiyorum. Ha bir de , eskisi kadar kitap okuyamıyorum. Yani aslında eskisinden daha çok okuma isteği var ama bir yerde sabit kalamıyorum. 20 sayfa okuduktan sonra başka bir işe girişmem lazım diye düşünüp yarıda bırakıyorum. Şimdilik bu kadar, biraz uzun oldu ama yorumunuzu bekliyorum. Şimdiden teşekkür ederim💗

Psikoloji

Çok düşünmekten nasıl kurtulabilirim?

En ufak bir olumsuzlukta felaketlerin olacağını düşünüp panik ve korku halinden çıkamıyorum son bir aydır hayatıma mutlu devam edemiyorum başıma bir şey geleceği korkusunu yaşıyorum ataklar geçiriyorum kalp çarpıntısı ve uykusuzluk yaşıyorum bitmiş bir durumdayım her şeyi takıntı derecesinde düşünüyorum başıma felaketler geleceğine inanıyorum en kötü durumlar benim başıma gelecek gibi geliyor bu döngüden kurtulamıyorum insanlara karşı çok ciddi bir güvensizlik içindeyim ve zarar göreceğimden eminim bu korkulardan kurtulamıyorum gün içinde hiçbir şey yapamıyorum dikkatim dağılmış durumda çok fazla düşünüyorum yardıma ihtiyacım var

Psikoloji

Gerçek hayattan kopukluk hissinden nasıl kurtulabilirim?

Merhaba, bende ikinci çocuğumun doğumundan 3 ay sonra gerçek hayattan kopma hissi gelişti. Araştırdıktan sonra psikolojideki ismini derealizasyon olduğunu öğrendim. Kendimi diğer insanlardan farklı bir dünyada yaşıyormuş gibi hissediyorum. Geceleri pek fazla uyuyamıyor çoğu zaman kabus görüyorum, uyanıkken ise sanrılar görüyorum , sürekli endişe halindeyim. Her an ölecekmiş gibi hissediyorum. Sanki hayat bir filmden ibaret. Her şey anlamsız, geçici ve gereksiz gibi hissediyorum. Herkese ve her şeye yabancılık çekiyorum. Kendi öz oğluma bile. Bazen de kendi vücuduma. Sanki aklımı yitirmek üzereyim. Düşüncelerimi durdurmak istiyorum fakat hiçbir şekilde kontrol edemiyorum, sanki yaşamak bir işkence gibi. Bu durumum için nasıl bir çözüm önerebilirsiniz acaba ? Teşekkürler

Psikoloji

Anksiyete - Öfke kontrolü

Kompulsif obsesif bozukluğu kaygı ve endişe bozukluğu stres bayılma travmalar sonucu meydana gelen kaygı konuşularak kontrol altına alabileceğimi düşünüyorum bunun için bir yardım arayişindayim üç hamilelik yaşadım ikinci doğumum dokuz aylıkken ölü doğum oldu üçüncü hamileliğimde sürekli bebeğim ölücek korkusundan kansızlıktan hep bayılmalar yaşadım sonradan panik atağa dönüştü sosyal hayatımı da etkiledi yardım istiyorum sadece konuşma terapisi ile geçicek eminim çok şükür ne kendime ne çocuklarıma zarar verme gibi bir düşüncem asla olmadı ofkeleniyorum bunu kontrol altına almak istiyorum

Aile

Bilgim dışında bir konu üzerinden suçlanıyorum

Merhaba, ikiz kardeşim yıllardır benimle görüşmüyor. Sebebini bilmiyorum, hakkımı helal etmicem diyor. Onun evliliğini etkilemisim, bir enkaz yaratmisim ve o eşi ile birlikte o enkazın altında kalmış dedi… ne yapmis olabilirim neyle suclaniliyorum bilmiyorum. Kesinlikle söylemiyor. Yıllardır düşünüyorum bulamıyorum. 2 gün önce Konuşmak için cagirdim, geldi, fakat yine anlatmadi… bu da son görüşmemiz oldu. . kendimden eminim fakat hazmedemiyorum… ne yapabilirim… neden huzursuzluk var?

Romantik İlişkiler

Güvensiz bir ilişkide kalmaya devam ediyorum! Bundan nasıl kurtulabilirim?

Sevgilimle 1 yıldır beraberim. Aynı zamanda cinsel birlikteliğimiz de oldu. Bana karşı kötü üslubu var ve manipülatif birisi. Yurtdışından kızlarla konustuğunu yakaladım ve eski sevgilisi ile doğum gününü kutlayacak kadar samimi hala. Bana hala o benim için değerli dedi. Ben değersiz ve güvensiz hissediyorum . Ondan gizli telefonunu karıştırıyorum ve hesaplarını kontrol ediyorum. Bu dürtüme engel olamıyorum. Bu kişiyi terk edemiyorum da . Ve bu kişi yaptığı yanlışlara devam ediyor. Paranoyaklıktan kurtulup öz değerimi geri kazanmak için ne yapabilirim?