Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Soru sorma şeklimi nasıl değiştirebilirim?

Merhaba, Dün akşam nişanlım ile aramızda geçen bir diyalog ile ilgili danışmak istedim. Kendisiyle 4 yıllık uzak mesafe bir ilişkimiz var. Gün için sık sık konuşuruz. Bir şeyler yapar vakit geçiririz. Sık konuşamadığımız günlerde olur nedenini açıklarız. Günlük rutinimiz böyle konuşmada. Dün akşam işte ikimizin de işi vardı tam konuşamadık ama bir anda beni görüntülü aradı çok mutlu oldum kısada olsa konuştuk. Sonra onun yemek hazırlama süreci başladı. Yemek yapıyorum dedi o arada konuşmamız kesildi ki genelde böyledir zaten sorun yoktu. Benim için sorun olan kısım ise ben o aralıkta ona mesaj attım. Görüldü attı. uzun bir sürede gelmedi. 3-4 saat kadar olmayınca bende merak ettim bir şey mi oldu diye. Oyuna mı daldın dedim. bi yarım saat sonra falan yemek yiyordum dedi. uzun sürdü dedim. O da film de izledim çünkü dedi. Bende görüldü atınca diye bir cümle yazdım. yazamadım dedi. niye dedim bende gülen emojilerle. sorgulayıcı moda geçtin dedi. bende soruyorum sadece diyince işte film izlerken yazmaktan hoşlanmadığını altyazılı diyede yazarsam hiç bişey anlamam zaten dedi. ben bunu zaten biliyordum onu sormuyordum. Daha fazla bir şey demedim. Normal konuşmaya döndük bir şey anlatıyordu sonra benim yazdığım bir kelimeye böyle diyince enerjim düştü anlatmıcam yeterli dedi. sen bilirsin dedim. Sonradan benim alındığımı bildiğini söyledi. Bende bir şey daha sorucam dedim. " Neden yazmadın" demek yerine nasıl şekilde sormamı istersin?" sorugulayıcı hiissetme diye dedim. sorunun arkasındaki niyet değişmediği sürece kelimenin önemi yok dedi. Neymiş niyetim dedim. Şu an konuşacak enerjim yok dedi. Bende tamam o zaman enerjin olduğunda konuşalım dedim. Konu gece böyle biraz başka şeylerden konusarak kapattık. Ama içimdan hem kırgınım hemde nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum. başka zamanlarda böyle konularda soru sordugumda sorgulayıcı memur gibi görmesi beni rahatsız ediyor. 4 saatlik vakitte bir emoji olur gif olur ya da şu an işim çıktı gece gelicem dememesi beni deli ediyor. Bazen geç geldğini biliyorum ama en tetikleyen kısım beni görüldü atıp cevap vermemesi oldu. İlişkimizin başından beri eğer işi varsa belirtmesini söylerim ,görüldü atma diye defalarca söyledim. Açıkcası ben soru sorduğumda bir travmasını mı tetikliyrum o yüzden mi böyle diyor yoksa umursamazlıktan mı öğrenmek istiyorum. Nişanlıma nasıl bir şekilde yaklaşıp soru sorarsam, ya da nasıl cümleler kurmam gerek ki beni sorgulayıcı görmesin. ..

Aile

Eşimle sorunlarımızı çözmek istiyorum

Kocamla anlamsız yere sürekli kavga ediyoruz. Sürekli tlfınunu kontrol ediyorum beni aldatacak düşüncesi var sürekli şüphe duyuyorum. Çalışıyor akşam geliyor uyuyor sosyal bir hayatımız hiç olmadı. Son kavgamızdan sonra git gide birbirimizden soğuduğumuzu anladım birbirimizi çok yıpratıyoruz iki tarafta anlaşılmak istiyor beni anlatmasını o kadar çok istiyorum ki beni anlamak yerine yaptığı davranışa kızarken davranışlarımı yargılıyor. Her sözünü her hareketini çok kafaya takıyorum. Telefonunda arkadaşıyla bir konuşmasını gördüm eski bir sevgilisini arkadaşının düğününe gelmesini istemediğini arkadaşına gelmesin sakın hayatımı mahveder diyordu beni geleceğim için. Bana açıklaması da şuydu kadın takıntılıymış durduk yere gelip olmayan şeyleri söyleyebilirmiş kadın nişanlı çocuğu var gayri meşhur normalde bana eski tanıdık olsun görse söylerdi bunu saklama gereği duydu üstüne kızı düğünden uzaklaştırmak istediler konuştuğu arkadaşını aradım kocamdan gizli sordum kız takıntılı dedi değişik dedi herkesin hayatına karışan biriymiş durduk yerde huzurunuz kaçmasın diye söylemek istememiştir sana eşin dedi. Ama hala içimde şüphe var. Bu yüzden onunla kavga ettiğim için çok sinirlendi ilk kez başka yataklarda yatıyoruz. İkimizde konulmak istemiyoruz birbirimizle. Ne konuşsam boş geleceği için konuşmuyorum onun konuşmasını bekliyorum ama o da konuşmuyor benle dışarda hiç bişey yok gibi davranıyoruz evde yüzümüze bakmıyoruz çok yoruldum çabalamaktan. Benim için bişey yapmıyor artık bunu ona söyleyince de kızıyor bana. Cidden ya tamamen bitsin istiyorum evli gibi bir değiliz ya da gelip bişeyleri düzeltmeye çalışıp sorunlarını görüp çabalasın istiyorum içimizinse tahammülü yok artık. Birbirimizi çok seviyoruz beni sevdiğini biliyorum benim için ailesinin karşısında durdu kaç defa ben de zor biriyim bazen çekilmez de olabiliyorum ona da hak veriyorum ama anlaşamıyoruz o işi dışında hiç bişeye ilgi duymaz oldu kendi ailesine çok önem veriyor aşırı sosyal biri tanımadığı insan yok tam tersi ben hiç dosya biri değilim hep onunla konuşup gülüp eğlenmek dertleşmek istiyorum ama olmuyor bu istediğim o derdini içine atar iş konusunda abisiyle dertleşir ya da . Çocuğumuz oldu o olduktan sonra bana karşı ilgi alakası kesildi en son 5 ay onca birlikte bişeyler yaptık şimdi diyorum yalnız bişeyler yapalım tamm diyor ama yapmıyor isteksiz hep sohbet eksikliğimiz var ben hep eksik hissediyorum eve geliyor tlfla vakit geçiriyoruz uyuyor sonra. Güvenimi daha önce kırdı bu son olaydan sonra hiç güvenim kalmadı toplamaya çalışmıyor hiç. Hep bir kavga ederiz kalbimi kırar bir süre sonra hiç bişey olmamış gibi yapar ben yoruldum gönül almasını bilmiyor. Sadakatli ama bazı şeylerini gördükten sonra onda da şüphe duyurum . Saygımız herzman var ama kavga ederken kendimizden geçiyoruz . Ben ona çok bağlıyım bütün hayatımı ona bağlamışım biliyorum yanlış yaptığım ama ona çok değer veriyorum herşeyden çok en ufak bişeyinde üzülüyorum ağlama isteği oluyor o da bundan sıkıldı çok duygusalım. Ben böyleyim diye pandanda biraz hassasiyet göstermesini bekliyorum ben ağlayınca kızıyor bana değer vermesini beklerken değersiz hissediyorum. Başka kişilere ilgi duyduğunu düşünmeye başladım. Bu beni çok üzüyor çok etkiliyor kafaya takıyorum çok üzülüyorum kendi içimde sürekli mutsuz oluyorum beni üzüyor gönlümü alınıyor sonra neden hep yüzün düşük diyor bana. Biliyorum ilişkimiz hiç sağlıklı değil çok kavga ettik sonra bir bişey olmamış gibi barıştık hep bazen konuşarakta oldu konuşup birbirimizi anlayınca dünyalar kadar mutlu oluyorum. Sorunlarımızı görmezden gelmek yerine konuşunca düzeliyor bişeyler. Şuan ne yapacağımı bilmiyorum bağırıp çağırmak istiyorum bir yandan bir yandan susmak yavaşça bitirmek istiyorum beni görmüyor. Bu kadar mutsuzken beni görmüyor . Onu anlayamıyorum çok karışık çok zor. Arkadaşının düğününe gidecem eski sevgilisi gelirse ne yapmalıyım neye inanacağım bilmiyorum aralarında yeni bişeyler olmuş gibi hissediyorum ama yanılıyorsam çok şüphe ediyorum onun yüzünden. Açıklama yaparken neden özeline girdiğim için tartıştık benim hiç özelim olmayacakmı herşeyin içindesin dedi . Açıklama yap diyorum inanmak istiyorum ona eski konular konuşmak istemedi bir süre sonra anlattı kız takıntılı seninle yüz yüze gelsin istemiyorum dedi bana saçma sapan hareketler yapıyor dedi geçen görmüş kendisini öyle açıldı konu. Ya bilmiyorum bana yalan söylüyor bazen herşeye kavga ediyormuşum diye yine yalan söylüyor ama bu sefer farklı geliyor bişeyler var ama benden saklıyor . Kızla bişeyler mi yaşamış şüphe ettiriyor bana arkadaşına da demiş kız sorarsa beni o piç aldatır ortada bırakır gibi şeyler söyle arkadaş ortamında ki benden uzaklaşsın demiş heryerden engelledim demiş baktım 3 tane tlf kullanıyor hiç birinde yeni engellemiş biri yok herşeyini kontrol ederim hiç bişey bulmadım çok aklllı ve çok iyi yalancı olduğu için de şüphem devam ediyor. Şey de der benim gizlim saklım bişeyim yok al bak ne istersen ama işteyken sildiğini düşünüyorum bilmiyorum siliyor mu. Düğüne gitmek istemediğini söyledi bende gşdecez dedim kız gelebilirmiş gelsin ya niye bu kadar sıkıntı yapıyor görmek istiyorum hatta kızla gidip konuşmak . Beni kendisi böyle yaptı ben bu kadar paronaya değildim onu eskiden dahs çok sıkardım şimdi daha çok sıkılıyor . Ne yapmam gerek kendimi berbat hissediyorum

Sosyal Hayat

Birden Fazla Şeyi Aynı Günde Yapamama

Ben, kendimi bildim bileli bir günde iki tane şey yapmaktan kaçıyorum. Mesela Çarşamba günü arkadaşımla 3 te gorüşeceksem Çarşamba günü saat 3 ten önce kitap dahi okuyamam ki okumayı da çok severim. Ya da gidip postaneye bir kargo teslim etmek gibi basit bir şeyi yapamam . Ya da mesela yarın okulum varsa okuldan sonra spora gidemem bazen kendimi zorlayıp gidiyorum. Eve dönünce kendime bugün çok şey yaptın çok yoruldun diyorum. Aslında bunlar herkesin rahatça yaptığı şeyler ben neden bu kadar basit iki şeyi aynı günde yapamıyorum diye kendime çok yükleniyorum . Bu sorun yüzünden kendimi çok tembel hissediyorum ama aslında tembel olduğumu düşünmüyorum sadece bir şey beni engelliyor ne olduğunu bilmiyorum

Sosyal Hayat

Zorbalığa uğramak ve dedikodumun yapılması

Merhaba şevval ben. Ben 11. sinifa gectim. Ama gecen sene bi kac kiz grubunun sıkıştırılmasina ve dedikodusuna maruz kaldim. Bunlar her okulda olan belali kiz cetesi. Sırf bir öğretmene şikayet mevzusu yuzunden bana ve 1 2 arkadasima kurulmuşlardi. Ancak benim yaptigim bi sey degildi. Surekli boyumla dalga gecerlerdi. Alakam olmadigi halde sacma nedenler yuzunden cıkışa cagrirlardi ve benim yanimda kimse olmazdi onlarin kalabalik olmasina ragmen olsa bile max 2 kisi. Hala bazi ortamlarda dedikodumu yapip beni herkesten kucuk goruyolarmis duydugum kadariyla. Muhattap olmuyorum ama neyse.

Ailemle herhangi bir konuda bile konuşsam ağlayasım geliyor

Bu önceden oluyor muydu hatırlamıyorum ama bu yaz o kadar çok oldu ki artık bunalmaya başladım. Ailemle ne konuda olursa olsun aslında ailem dediğim babam ve ne zaman babamla konuşursam konuşayım o kadar ağlamak istiyorum ki bazen kendime engel olamayıp ağladığım oluyor annem de hamileliğinde ağlıyordu b12 eksikliği varmış ve bu ağlama yapıyormuş benim de b12 değerim eksik ve buna bağlamışlardı vitamin hapı kullansam da aynı sürekli ağlamak istiyorum. Babam sinirli bir insan her konuda insanların kalbini kırabilir, benim yapmayı istediğim şeylerde sert şekilde konuşup emir vererek o şeyi yapmaktan soğutabiliyor hepsinde odama çekiliyorum ağlamamak için önlerinde çünkü ağlamaktan da biraz utanıyorum ama bu sadece aileme karşı arkadaşlarımlayken rahatça ağlayan bir insanım, babam biriyle benim hakkımda konuşurken de ağlayasım geliyor sürekli bu konu iyi de olsa kötü de olsa karşı beni savununca da ağlayasım geliyor oda değiştiriyorum. Babamın evde bulunmasından rahatsız oluyorum bu yüzden. O evde olmayınca bence ev de daha huzurlu çünkü her şeye karışıyor ama babam bir şeylere karışmadığında da ağlayasım geliyor bu ağlama isteği bazen sinire ve iğrenmeye dönüyor böyle olmasını seviyorum. Bazen yine gereksiz bir şey için bağırdığında ağlamak yerine sinirli bir şekilde tepki veriyorum onu da aynı şekilde vurmak az da olsa beni tatmin ediyor sanırım bilmiyorum ama bu ağlama duygusunu yok etmek istiyorum :(

Eğitim

Ders çalışma konusunda nasıl istikrarlı olurum?

Ales ve yds sınavına hazırlanmam gerekiyor hayatımın en önemli konusu bu iken asla program yapamıyor yaptığıma uyamıyorum sabah 7 de uyanıp akşam10 da dışarı çıkacaksam elim kolum bağlanıyor ve asla derse oturamıyorum otursam da 30 dakika zor kalabiliyorum ve sınava son 1-2 ay kala her şeyi bırakıyorum çalışırken de odaklanamıyorum sıkılıyorum ya da asla algılayamıyorum ve doğru yaptığım zaman kendime hakaretler ediyorum (kopya çektin, tesadüfen oldu sınavda böyle olmaz, sınavda daha zor olacak yapamayacaksın ve bunun gibi pek çok şey) hatta yanlış yaptığımda da . Hep içten içe kendimi başarısız olduğumu hiçbir şeyi hakketmediğimi düşünüyorum(yemek yemeyi bile) ve başaramayacağımı düşünüyorum sonuç ise istediğim puanı alamıyorum. Bu yazdığımı baştan okuduğumda bile düzgün ifade edemediğimi ordan oraya atladığımı görebiliyorum ve artık son şansım var o dersi oturup son ana kadar anlayarak ve başararak ilerlemek istiyorum ben nasıl tam odaklı istikrarlı ve anlayarak ders yapabilirim

Sesten korkuyorum

Yüksek seslerden gereksiz bir şekilde korkuyorum, fazla rüzgar estiğinde de çok korkuyorum ve bu korkunun sebebini bilemiyorum bana saçma geliyor ama mesela televizyonun sesi sonda iken aşırı geriliyorum bir defa annem şarkı dinleyip eğleniyordu televizyonda son ses onu haklı buluyorum eğlenmek isteyebilir ama o an gereksiz sert tepkiler verip annemi kırdım sesi kapat yeter vs şeyler söyledim annem sinirlenip kapatmıştı. Böyle olaylarda gerilmek ve korkmak istemiyorum, saçma olduğunu düşünüyorum ama yine de korkuyorum. Telefonu son sese alamıyorum, alarm sabah çalmasın diye titreşimli kuruyorum alarm çaldığında anında uyanıyorum gerildiğim için ve alarm birkaç saniye çalınca çok saçma biliyorum ama korkuyorum. Sadece alarm olduğunun farkındayım bu yüzden alarmlarımı ya sessiz yapıyorum ya da başımın yanına anında kapatmak için koyuyorum. Ve rüzgar da aynı şekilde rüzgar ve yağmur aynı anda birlikteyse şemsiye kullanmıyorum rüzgar ve şemsiyenin aynı anda bulunması da beni geriyor. Ama asla nedenini anlamıyorum ve böyle durumlarda gerilmek istemiyorum.

Eğitim

Sınav stresiyle başa çıkamıyorum

Sınav zamanları o kadar stres oluyorum ki mideme vuruyor bu durum, günde 4-5 defa kusuyorum istemeden. Sürekli midem bulanıyor stres yüzünden. Bulantı ilacı içsem de fazla etkili olmuyor. Geceleri stres yüzünden uyuyamıyorum, çok zor uykuya dalıyorum. Her zaman uyuduğum yatak dar oluyor resmen dönüp duruyorum mide bulantısı ve stres yüzünden uyuyamıyorum. Uyusam bile çok sık uyanıyorum ve toplam uykum 3 saati geçmiyor maalesef. O kısacık uykumda da sürekli sınavla ilgili rüya görüp rüyamda bile stres oluyorum, uykumu alamıyorum daha yorgun uyanıyorum. Ama nasıl başa çıkarım bilmiyorum.

Odak süremi arttırmak için ne yapmalıyım?

Gün içerisinde yapmam gereken şeyleri hep erteliyorum kendimi geliştirmek için her gece plan yapıyorum ertesi günler için ama maalesef bunları faaliyete geçiremiyorum. Erken uyansam bile yataktan çıkmak istemiyorum, yapmak istediğim şeylere ise kolayca odaklanamıyorum, bir türlü faaliyete geçemiyorum. Günlerimin çok verimsiz geçtiğini düşünüyorum ve bu durumda bana kendimi yetersiz hissettiriyor. Nereden başlayacağımı bilemiyorum, odak sürem de oldukça az olduğu için bu sanki işleri daha da zorlaştırıyor. Sizce nereden başlamalıyım ve odak süremi nasıl arttırabilirim?

Eğitim

Stres ve Başaramama Korkusu

12. Sınıfa yeni geçmiş bir öğrenciyim ve fen lisesinde okuyorum. Fen lisesinde olmanın getirdiği ders avantajıyla birlikte diğer arkadaşlarımın benden çok daha iyi olmasının getirdiği özgüvensizlik var üzerimde. 9. Sınıftan beri böyle ve sürekli ne zaman ders çalışacak olsam zaten diğerlerine yetişemem onlar kadar iyi olamam naparsam yapayım başaramam düşünceleri ile sürekli erteliyorum şuan sosyal ve fenim asla iyi değil matematik netlerim 20 civarı ve derslerim çok kötü olduğu için 12 olmama rağmen erteliyorum ve bundan vazgeçemiyorum ne zaman derse otursam çabuk bunalıyorum zaten çalışsam da netlerim kötü olduğu için yapamam diyorum. Okul sonuncusu veya sonlarda olduğum için hiç optik vermiyorum utanıyorum böyle kötü sonuç almaktan ama çalışmayı da hep erteliyorum. Şuan da o kadar ertelediğim ve okul çok yakın zamanda açılacağı için aşırı stres oluyorum. Stresle başa çıkamıyorum o kadar stres oluyorum ki saçlarım avuç avuç dökülüyor gece uyuyamıyorum ama hiçbir şeyi düzeltebileceğime inancım yok sürekli birinin motivasyon vermesini istiyorum ki ders çalışayım ve sürekli kendimi insanlarla kiyasliyorum yanlış olduğunu bildiğim halde kendimi alamıyorum çünkü insanların tyt netleri 100 altına bile zor inerken benimkinin 50 olması çok kötü bir durum. Ne yapacağımı bilmiyorum.