Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevgilimi arkadaşlarından bile kıskanıyorum neden böyle?
Erkek arkadaşımı arkadaşlarından ve hatta ailesinden bile kıskanıyorum. Sadece benimle ilgilensin istiyorum. Arkadaşlarıyla buluştuğunda mesajıma 10 dakika geç cevap verse çılgına dönüyorum ve böyle saçma davranışlar sergileyecek bir kadın değilim. Ona çok güvenmeme rağmen bir anda kafamda senaryolar dönmeye başlıyor ve akabinde tartışma çıkartıyorum. Bir anda beni aldattığını veya aldatabileceğini düşünmeye başlıyorum ve bu düşünceden neredeyse emin hissediyorum üstelik ortada bunu düşünmeme dayanak sağlayan hiçbir şey yokken. O anlarda çılgına dönmüş gibi hissediyorum, sinir krizleri geçiriyorum. Niçin böyle hissediyor olabilirim? Ve bunu nasıl aşacağım?
İçimde bir boşluk hissi ve hüzün var hayattan tat almıyorum
Sürekli yorgun ve bitkinim ne kadar uyusamda yetmiyo yataktan çıkmak istemiyorum zaten bi sebebte yok gibi hayat boş geliyo ruhum ölmüş gibi hem yanlızlıktan korkuyorum hem ünsanları sevmiyorum kafam sürekli konuşuyo geçmiş ve gelecek kaygısı kafamında için konuşuluyor sürekli sık sık çarpıntılarım oluyo en çokta insanların yanında dışarı çıkmakta insanlarla iletişime geçmekte zorlanıyorum kendime hiç bir konuda güvenmiyorum kendimi sevmiyorum
Manipüle ediliyorum ve eşim ailemi istemiyor
9 aylık evliyim eşimle severek evlendik ailemin bize gelmesini istemiyor kimsenin evimize gelmesini istemiyor hep aileler yüzünden kavga ediyoruz ve bana çok bağırıyor beni ağlatıyor ve ben ağlarken hiç yanıma gelmiyor sonra bir şey olmamış gibi özür diliyor sonra yine aynı şeyler kendimi çok değersiz ve boşlukta hissediyorum kendimi sürekli ailem ve eşim arasında kalarak buluyorum bu duygular günlük yaşamda hiçbir şey yapmak istemiyorum buna sebep oluyor hep uyumak istiyorum işimi bıraktım öğretmenim ama işe gitmek istemedim ve istifa ettim evliliğim ve eşim benim için tam bir hayal kırıklığı düğün gününden itibaren eşim gerçek yüzünü gösterdi düğün günüm benim için bir travma o günü hatırlamak bana çok acı veriyor ailesi ve eşimin yaptıkları hiç aklımdan içimden çıkmıyor evde yalnızım sıkılıyorum annem ve kız kardeşim yanıma geliyor eşim işten geldiğinde kızıyor rahatsız oluyor buraya gelmesinler diyor ailemin bir işini yaptığında hep yüzünü aşıyor minnetle yapıyor hiç onları arayıp hal hatır sormuyor ve ailemde bundan rahatsızlık duyuyor bende hep arada kalıyorum eşim evlendikten sonra çok değişti bizim için hiçbir şey yapmıyor ve hep yalan konuşuyor ben onun ailesiyle görüşüyorum ama o aynısını istemiyor bana merhameti yok bazen boşanmayı düşünüyorum sonra onsuzda yapamam basen diyorum ki kimseye haber vermeden çok uzaklarda tek başıma bir hayat kursam lütfen yardım edin lütfen
Evliliğimin yoluna girmesi için ne yapmalıyım?
Merhabalar 3 yıldır evliyim 2 yaşında kızım var eşimle sürekli tartışyorduk sinirlenip bağırdığım için böyle olduğunu söylüyor sürekli eskisi gibi bağırmıyorum ama yine olmuyor bana karşı sürekli ilgisiz sürekli bahaneleri var oysa sevginin bahanesi olmaz ki kendimi yalnız hissediyorum üzüntümü sevincimi paylaşabileceğim hiç kimsem yok bazen kendimi anne olarak da yetersiz hissediyorum güçlü olmaya çalışıyorum ama yapamıyorum bedenim de ruhum da çok yorgun hissettiriyor bana ailemde sevmedi beni zaten bir kere başımı okşayıp güzel kızım demediler aynalara küstüm sevmedim yıllarca kendimi elimden tutan hiç kimse yok kendi kendime güçlü olamıyorum ben
Hayır diyemiyorum
Kimseye hayır diyemiyorum. isteklerimi dile getiremiyorum birinin bir şeyi yanlış yaptığını görüyorum ve yanlış yaptığını biliyorum ama ona bu yanlış doğrusu böyle diyemiyorum. Hislerimi dile getirmekte güçlük çekiyorum ve bunlar hayat kalitemi çok etkiliyor artık hayır diyemediğim için ne denilirse yapıyorum ama hiç mutlu olmuyorum kendi içimde sürekli bunu değiştirmek için savaş veriyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum, örnek veriyorum bir yere çağrılıyorum hayır diyemediğim için gidiyorum ama çok mutsuzum ve artık bu huyum yüzünden çok kullanılıyorum ve bu durum beni çok üzüyor. Yardımcı olursanız çok sevinirim şimdiden teşekkürler iyi çalışmalar 🍀
Yanlızlığımı yenmek için ne yapmam gerek?
Yalnızlıktan korkan birisiyim kendim olmak için çabalamak yerine başkalarının düşüncesine göre hareket ederim onların hoşuna gidicek şeyler konuşmaktan onlarin onaylayacağı yada beni sevecekleri takdir toplayacagım şeyleri yaparken buluyorum kendimi içimdeki benle çelişiyorum ne yapmam gerek böyle olmamak için kendimi ben iken sevilmeyen deger görmeyen biri olarak görmeye başladım bunu aşmak istiyorum hata yaptığımda vicdanımın sesi beni kahrediyor bunu nasıl aşarım.
Sevgi nedir bir ailede?
Bazen kendimi çok kötü hissediyorum bütün bu olanlar benim değerimi ailem de ki yerimi b li etmiş ti ve ben bugün bir evlik içindeyim ve mutluyum ben hiç bir zamana annem ve babamın evinde kendi evim gibi hissetmedim ve hiç bir zman kardeşlerim yakın ve koşul siz. benim ile her zorlukta yanımda olmadılar ve herkes masraf aile nedir sevgi saygı vs bilmiyorum evet bir evlilik yaptım ve. Kimse bunu istemedi başta annem annem benim. Hep ablam ile kıyasladı o bana hediyeler alır sen almıyorsun yada o şöyle bu böyle kıyaslama dan nefret edim o gün ve evde ol. ak istemedim bir eşim teyzesi ile sohbet etim eve geldiğim için pişmanım dedim ve annem eşimin teyzesini o gün tanıdı ve benim evliligimde sahip çıkmadı her şey bahane oldu benim de istemediğim bir evliliğe. Zorlarken ben de annem ben onla evlenmek istemiyorum biri ile tanıştım dedim konuş anlaş dedi ama o kişi eşim teyzesi olduğunu bilmezdi sevmedi kadını benim de evliliğe karşı geldi herşey ters giti maalesef deprem mi. Ablam hamileliği abim görev yeri hepsi engeldi benim mutluluğuma ama annem karşı geldi ve ben de evde o ay çıktım ve ise gitim yatılı yurtta kalır Ken işten cikarildim bu eve gitmem söylediler ve ben o gün evi terk etim. Ama bir umut annem benim aramda durur da bana sahip çıkar dedim olmadı şimdi benim abim kardeşlerim ve ailem yok bizi öldü bil dediler 2yil geçti ama annem bana karşı hiç bir özlemi olmamız gibi davrandı bir kere gördüm yüzünü annem bana sarilmadi bile ve kardeşlerim iyi günü bırak kötü gunumde yanımda olmadı lar ve kırgınım umarım birgün beni analr lar tek umudum bu yönde ve pişman degilm insanlrin beni anlamadı için ne yapmaliyim.
Ailesi ile çok yakın olan sevgilimden ayrılmalı mıyım?
Merhabalar, 22 yaşında bir genç kadınım. Sevgilimi çok seviyorum ve onunla ciddi düşünüyorum. Bazen ondan ayrılmayı düşünüyorum ve bu fikirlerimin başlıca sebebi ailesiyle çok yakın olması. Bahsettiğim normal bir yakınlık değil, annesi aşırı panik bir kadın ve günde 10 defadan fazla arıyor ve açmazsa çok endişeleniyor. Sevgilim her seferinde telefonu açıyor ve ben bir şey anlatıyor olsam bile bu durum değişmiyor, ona bu durumdan rahatsız olduğumu söyledim fakat hala devam ediyor. Artık onun telefonunun zil sesine bile katlanamıyorum. Babası da aynı şekilde ama annesi kadar sık aramıyor. Abisi ise ona karşı çok saygısız bir insan, bana karşı yanlış bir hareketi yok ama ben ikisinin arasındaki ilişkiden rahatsız oluyorum. Ailesi her zaman abisini şımartıyor neredeyse 30 yaşında olmasına rağmen hep onun istekleri yapılıyor, olur da yapılmazsa yapılana kadar kıyameti koparıyor. Ben abisiyle arasına mesafe koymadığı için ona olan saygımı yitiriyorum(Kendisine saygısızca davranılmasına izin verdiği için). Ondan böyle bir istekte bulunmadım ama kendi içimden çok kızıyorum. Ailesiyle arasına girmek istemiyorum ama ileride evlenirsek kök ailesiyle benim aramda kalacağını hissettiğim için huzursuz oluyorum ve sürekli olabilecek olayları düşünüp kendi kendimi yiyorum, bu düşüncelerimi onunla paylaştığımda o da korkup huzursuz oluyor, o da korktukça ben düşüncelerimin gerçekleşebilecek olan olaylar olduğunu düşünüyorum. Annesi oğullarının çocukluk fotoğraflarına her gün bakıp duruyor ve sanki hala bebeklermiş gibi sevgi sözcükleri kullanıp ses tonunu bebek sesi yapıyor, özellikle benim sevgilime karşı. Ailesiyle tanıştığımda bana karşı çok iyilerdi, herhangi bir sorun yoktu fakat ben bana karşı olan davranışlarından daha çok ona karşı olacak davranışlardan korkuyorum. Ailesinin evlenirsek bile onların ilişkisinin değişmesini istemeyeceğini, yeni bir hayatı olması gerektiğini kabullenmeyeceğini düşünüyorum. İleride annesinin benimle çok yakın olmak isteyeceğini düşünüyorum ama ben ne kadar sevsem de çizgilerimi korumak istiyorum. Böyle şeyleri düşünüp ileriyi düşünmem ne derece sağlıklı bilmiyorum ama potansiyel bir boşanmam olacaksa neden evleneyim diye düşünüyorum. Bu konu dışında mutlu giden ilişkimi ileriyi düşünüp bitirmem doğru olur mu yoksa ben mi sabote ediyorum?
Çok fazla şeylere kafaya takıyorum ne yapmalıyım?
Geçmişte veya şu an da yaşadığım şeylere çok kafaya takıyorum. Geçmişte yaşadığım utanç verici saçma sapan ve travma yaratan olayları son zamanlar da tekrar düşünmeye başladım. Ben de biraz mükemmelliyetçilik var. Bunu ben neden yaptım ki diye sürekli yaşadığım olayları düşünüyorum. Artık geçmişi düşünmekten çok yoruldum. Geçmişi düşünmekten şu an ki anı kaçıyorum ama düşünmeden de edemiyorum ne yapmalıyım? Ve bundan dolayı içim daralıyor.
Eksik yanlarımı nasıl düzeltebilirim?
Çok fazla eksik yönüm olduğunu fark ettim inceden de fark ediyordum ama her girdigim ortam bunu bana hissettiriyor sanki herkesten geri kalmış bir cahil gibi hissediyorum bildiğim şeyleri dahi unutuyorum bir kac psikolojik destek Ali için başvurdum ama sonuç olmadı genelde ya ilaç yada randevu bulamadım o yüzden sizden ricam bana bu konuda oberebiliceginiz kitaplar olabilir filmler olabilir yada eğitimler nasıl kendimi bu konuda geliştiririm. Biraz durumdan bahsedecek olursam mesela çok heyecanlı bir yapıya sahibim , insanlar konuşurken çok çekingen ve fikirleri ise kötü dinlenemeyen biri, iş gorusmelerinde kendini doğru ifade edemeyen biri, hobileri konusunda kendini bilmeyen ve kendini keşfetmeyen biriyim, beden dili ile kendimi düzgün ifade edemediğini düşünüyorum çoğu şeyden eksik gibi hissediyorum yardımlarınızı bekliyorum.