Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Alışkanlıklarım değişirken nasıl mutlu olurum?
Ben üniversite okuduğum şehirde 7 sene sevgilimle yaşadım ve şimdi aile evine döndüm. Hem sevgilimle farklı şehirlerdeyiz, hem annem sürekli kendi kurallarını uygulatmaya çalışıyor, hem abim ailemi benimle ilgili kışkırtıyor, hem de babam daha iş bulamama rağmen çalış iş bul diyor ve bana aylık 1000 lira dışında para vermiyor. Kesinlikle baskılara dayanamıyorum çok mutsuzum. Ne yapmam gerek nasıl mutlu olacağım bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
Her şeye ağlıyorum
son birkaç aydır düzensiz regl oluyorum her şeye ağlamaya başlıyorum en ufak seyde hüngür hüngür ağlıyorum komik bir video izlerken bile ağlamaya başlıyorum ayni zamanda iştahım kapandı insanlarla zar zor konuşur oldum nasılsın deseler cevap veremiyorum zihnim çok dolu asla düşünemiyorum kendi kararlarımı alamıyor gibiyim nefes alış verişim bile değişti nedense insanlara daha kolay bağlanmaya başladım birisi halimi hatırımı sorsa hemen o kişiye sarılıp ağlayacak gibiyim eski hobilerimi yapamaz hale geldim lütfen yardımcı olun
Gizli KullanıcıSessizlikte kalamıyorum
İnsanların arasından olabildigince kaçıyorum kimseyle iletişim kuramiyorum istemesemde kısa cevaplarla geçiştirmeye çalışıyorum, 5 kişinin veya daha kalabalık olduğu ortamlarda konuşma yapamıyorum, okulda el kaldırmaya utanıyorum, teneffüslerde uyuyorum,insanlarla göz teması asla kuramiyorum, yanlışlıkla kurarsam kızarıyorum hatta gözümden yaş geliyor kötü oluyorum sıcak basıyor. Özellikle tanımadığım kişilerle dolu bı mekandaysam ve kimseyle alakam yoksa başım dönüyor dünyayı simülasyon gibi izleyici gibi hissediyorum. Geneldede böyle AVM, sokak, cadde gibi yerlerde en karanlık en boş yerlerden gidiyorum, eğer fazla kalabalık bı sokaksa 3 sokak kadar yolumu uzatiyorum. Nasıl düzelebilirim?
Gizli KullanıcıSosyalleşemiyorum ve sessizlikten korkuyorum
İnsanların içinde hatta çoğu zaman ailemle evin içinindeyken bile onlardan kaçmaya çalışıyorum, kendimi rahatsız huzursuz hissediyorum. Kalabalık ortamlarda ise tanıdığım olmazsa ve aşırı kalabalık ortamlardaysam başım dönüyor dünyayı simülasyon gibi izleyici gibi hissediyorum ve bir yere oturup uzun süreler bekliyorum. Artık böyle olmaktan sıkıldım. Ayrıca sessizliktende korkuyorum, ses olmadan uyuyamam, sanki biri sessizlikten kulağıma çok yüksek sesle bağıracak gibi oluyor. Özellikle hem karanlık hemde sessizlikte 16 yaşındayım dakikalar sonra istemsizce korkudan ağlayabiliyorum. 12 yaşımdan beri sessizlikle aram hiç yok.
Gizli KullanıcıUyuyamama sorunumu nasıl aşabilirim?
Son bir haftadır gece ve gündüz olmakla birlikte asla uyuyamıyorum. Sürekli zihnimde düşünceler dolanıyor. Mutsuz başlayan ve mutsuz devam eden evliliğimi, eşimin nefret ettiğim ailesinin yaptıklarını, henüz küçük bir bebeğim varken tekrar hamile kalışımı, üniversitesi mezunu olduğum halde değil çalışmak özgürce dışarı bile çıkamadığımı, hayatımdan ben istemesem de uzaklaşan ailem ve arkadaşlarımı, çocuğumun geleceğini düşünmeden edemiyorum. Ve bu düşünceler uyumamı engelliyor. Artık gerçekten vücudumun da isyan bayrağını çektiğini hissediyorum. Her gün bir yerlerim ağrıyor ve sanki çürüyerek öleceğimi hissediyorum. Aslında düşünüyorum ki hepsi sevgisizlikten. Gerçek sevgiye sahip olsaydım tüm bu sorunların üstesinden gelebilirdim ama her şeyle tek başına başa çıkmaya çalışmak çok zor. Kısacası hayatım berbat ötesi gidiyor ve ben durdurmak için bir şeyler yapmak istesem de yaşadığım coğrafya elimi kolumu bağlıyor. Çevrem eşim de dahil olmak üzere bağnaz insanlarla dolu, aklımı kaçıracağım artık başka yolu yok
Gizli KullanıcıAilemle yaşadıklarım için yardım almam gerekli mi?
Yardım almam gerekli mi bilmiyorum. Sadece hissettiklerimi kontrol edemiyorum ve sürekli bana kim ne derse desin iyi veya kötü sürekli kafamda düşünüyorum. Özellikle ailemle kavga ettiğimiz olayları daha fazla düşünüyorum. Derdimi anladıklarını ve ya beni dinlediklerinden emin değilim. Annem ve kardeşimle birlikte yaşıyoruz. Her gün annem benimle tartışma içerisinde. Onun için söylediğim şeyleri sanki ona bir suçlamada bulunuyormuşum gibi benimle kavga ediyor oysa ki ben sadece onu düşünüyorum. Kardeşimle ise sürekli beni küçük görme gibi bir davranışı var. Bunu doğduğum andan beri hissediyorum. Bazen bu davranışı çok üst noktalara ulaşıyor ve kalbim çok kırılıyor. Kendimi evde çok rahat hissediyorum. Mümkün olmadıkça evden çıkmak istemiyorum. Tek başıma kaldığımda çok rahatlıyorum. Ailem ya da başkası benimle birlikte olunca kendimi rahat hissetmiyorum. Bir kaç aydır hafta da en az 3 gece düşüncelerimden uyuyamıyorum, ölüm aklıma geldiği zaman düşüncelerimi durduramıyorum, soğuk terliyor ve kalbim çok hızlı atmaya başlıyor. Eskiden çok yardım sever birisi olarak tanılırken şimdi en yakınlarım bana bencil diyor. Kendimi anlatabildim mi emin değilim.
Gizli KullanıcıEşim ben mutsuzken benden kaçıyor
1 yıldır evliyim bu süreçte çok fazla duygusal olarak çöküşe uğradım ve ağlama krizleri geçirdim. Eşim ile birbirimize iyi gelmiyoruz. Ben mutsuzken benden kaçıyor hep tek başıma ağlıyorum. Mutluyken morelimiz yerindeyken çok iyiyiz. Ama en ufak bir olayda kalbimiz çok kırılıyor o atlata biliyor ama ben duygularımı kontrol edemiyorum bu beni mutsuz ediyor. Bu durumla baş etmek istiyorum. Bu duygularımı nasıl kontrol edebilirim?
Gizli Kullanıcıİnsanların bana olan sevgisi şüpheye düşürüyor
Etrafımdaki insanlar beni sevdiğini söylese de şüpheci davranıp sevilmediğimi kanaatine varıp huysuz oluyorum ve arkadaşım yada değer verdiğim biri benden uzaklaşınca aşırı üzüntü yapıp günlerce düşünüyorum yani insanlara bağımsız görünüp aslında onlara bağımlı gibiyim. Bu durumda nasıl Bi çözüm yolu önerirsiniz, yardımcı olursanız çok sevinirim, yani nasıl bir yol izlemeliyim ki bu durumdan kurtulabilirim, şimdiden çok teşekkürler yanıtınız bekliyor olacağım
Gizli KullanıcıYaşadığım olayı unutamıyorum
Yıllar önce okulda bir öğretmenim benim vücüdum yemem vb şeyler hakkında hakaret etti üstünden uzun bir süre geçmesine rağmen unutamıyorum yemek yerken sürekli aklıma geliyor yaşadığım ilk zamanlar hiç yemek yiyememiştim şimdi zorlayarak yiyebiliyorum toplum içinde aynısını yaşarım diye yemek yiyemiyorum o gün yaşadığım kavgadan dolayı her ağladığımda stres anında aklıma geliyor kalp krizi geçircek gibi oluyorum bir türlü unutamıyorum aklımdan çıkmıyor
Gizli KullanıcıTıkanırcasına Abur Cubur Yemek
Genellikle sırf bunun için tatlı abur cubur alışverişi yapıp tikinircasina yiyorum bazen de pişmanlık duyuyorum sonrasında , hatta bu günlerde kusma derecesine gelene kadar çok yiyorum tabağımı bitirmeden kalkmıyorum ve moralim bozuksa ya da sıkıntıdan aç olmasamda yemek yiyorum fazla kiloluyum ayrıca bunu nasıl çözebilirim diyet yapmaya çalıştım ama aklımdaki tikinircasina yeme hayali yüzünden yapamadım artık bu sorunu çözmek istiyorum lütfen yardım edin ayrıca ergenlikteyim ve internetteki birkac bisküvi ile geçen günlerin videoları beni kötü hissettiriyor eğer tikinircasina yemezsem yiyene kadar bu düşünce aklımdan çıkmıyor
Gizli Kullanıcı
