Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Terapinin işe yaradığını nasıl anlarım?
Merhaba. Yaklaşık 2 aydır terapi alıyorum yüzyüze. Meslek seçimi kararsızlığı+kaygı bozukluğu+anksiyete+yeme bozukluğu. +okb. .. daha birçok şey var. Meslek seçimi kararsızlığını terapiyle aştım. Ama kaygı bozukluğu için çok yol katedemedim. Terapi iyi geliyor gibi de ama sanki bir şeyler eksikmiş gibi de geliyor. Terapistim de iyi ama bilmiyorum sanki bir şeyler olmuyor olmayacakmış düzelmeyecekmiş gibi geliyor. Terapiyi bırakasım bile geliyor bazen ama verilen randevulara düzenli gidiyorum. Sanki sorunlarımım üzerine sorun ekleniyor ve ömrüm boyunca terapi alacakmışım gibi hissediyorum. Terapide ödevler veriyor terapistim. Yapınca iyi hissediyorum aslında. Ama bilmiyorum bir şeyler eksik gibi ama o eksikliğin ne olduğunu bulamıyorum? Ne yapmalıyım
Her Şeyi Erteliyorum
Gerçekten her şeyi erteliyorum. Ev süpürülecek yarın süpürürüm diyorum, yarın da aynısını söylüyorum. Doktora gitmem gerekiyor sonra giderim diyorum. Çocuğu parka çıkarmak istiyorum sonra götürürüm diyorum. Evden çıkmak istemiyorum , çıkınca girmek istemiyorum. Evden çıkarken sanki ben yokken bir şey olacak gibi hissediyorum. İç güdüsel olarak her şeyi erteliyorum ve bu durumdan çok sıkıldık artık. 30 yaşında genç bir anneyim. 4 yaşında bi kızım var. Sürekli çıkıp gezmek onunla bişeyler yapmak istiyorum ama çıkınca ne yapacağız ki diye düşünüyorum. Kafam sürekli dolu. Yapılacak işler , çarşıda halletmem gerekenler evde yapmam gerekenler ama içim bi odaya kendimi kapatıp aylarca uyumak istiyor. Kilolu bi kadınım ve bedenimi sevmiyorum, giydiklerimi kendime yakıştırmıyorum. Durum böyleyken bile istikrar sıfır. Ne yapmam gerekiyor?
Eski ilişkimi özlüyorumu
Yaklaşık 5 ay önce aldatıldım. Ayrıldım ve ailevi şeyler yaşadım bu süreçte yanımda kimse olmayınca boşluğa düştüm ve geri yazdım ona barıştık. Eskisinden daha ilgili daha yumuşak daha da alttan alıyor hatta her şeyi alttan alıyor. Başlarda affederim geçer sanmıştım ama zaman geçtikçe içimdeki sevgim azalıyor. Eskisi gibi heyecanlı hissetmiyorum mesela. Onu görmek için can atmıyorum eskisi gibi. Sarılmak öpmek istemiyorum. Konuşmak istemiyorum. Her şeyi zorla yapıyorum. Bunu ona da söyledim. Gerçi söylemesem de farkında artık bazı şeylerin aynı olmadığını. Geri eskisi gibi hissetmek istiyorum. Ama beynim silmiyor işte olanları. Unutamıyorum. Sürekli aklıma geliyor yaptığı. Eminim aslında daha aldatmaz beni. Namaz da kılmaya başladı. Ama ben eskisi gibi hissedemiyorum eskiden aklım git kalbim kal derken yavaş yavaş kalbim de gitmek istiyor. Ama ben eskisi gibi olmak istiyorum. Eski günlerimizi özlüyorum. İlk sevgilim bir de çoğu ilkimi onunla yaşadım ben. Bırakmak istemiyorum onu ama ayaklarım geri geri gidiyor. Aklımdan gitmiyor yaptıkları. Ben ne yapacağım bilmiyorum. Onu bırakmak istemiyorum ama yavaş yavaş duygularım da bitiyor. Affetmek istiyorum ama kalbim affedemiyor sindiremiyor yaptıklarını. Ben eskisi gibi gözlerine baktığımda heyecanlanmak istiyorum. Bir kötü şey daha var. Ben ayrıldığımızda bütün herkese söyledim aldattığını. Ablam kardeşim yakın arkadaşlarım herkes biliyor aldattığını. Ondan dolayı izin vermiyorlar artık birlikte olmamıza. 5 aydır çoğu kişiden gizli yaşıyorum ilişkimi ama yoruldum artık. Ben de bir şeyler paylaşmak istiyorum sevdiklerimle. Son zamanlarda çok fazla eski zamanlar geliyor aklıma. Böyle hep mutlu olduğumuz ilk aylarımız ilk heyecanlarımız geliyor gözümün önüne. İlşkinin başında parmağım kırılmıştı ama o bile güzel geliyor bana. Çok istiyorum eski günlere dönmek. Ben affettim barıştım ama sürekli sürekli yüzüne vuruyorum sürekli azarlıyorum sürekli bağırıyorum sürekli trip atıyorum. Alttan alıyor belki ama ben yoruldum bu durumdan o da yoruldu biliyorum ama engel olamıyorum içimden iyi davranmak gelmiyor. Bazen gece gündüz fark etmez ağlama krizleri tutuyor. Durduramıyorum ağlamamı. Kafayı yemek üzereyim. Derslerim inanılmaz etkilendi hiçbir şey yapmak istemiyorum sadece yatmak istiyorum. Kimseye anlatamıyorum doldum taşmak üzereyim nolur bir çare bulun artık iyi değilim gerçekten.
Tercih yapamıyorum yada seçmem gereken şeyleri açıkça soyliyemiyorum
Ben 11 sınıfa gecicegim ve şuan okuduğum okul çok kötü özele gidiyorum ve ailem beni devlete ericek ama bilgili kişiler daha iyi bir özel okula verin diyor ailem benim seçmemi istedi ama ben seçim yapamıyorum ha gisi daha iyi bilmiyorum sadece bu konuda da değil en basit şeylerde bile örneğin hangi yemegi yiyeceğim nereye gideceğim hangi kıyafeti alicagim en kolay şeylerde bile seçim yapamıyorum ve verdiğim kararlardan genellikle mutlu olmuyorum kendimi kötü hayatimida kötü yönde etkiliyor. Çünkü bence daha çok seçim yapma deneyimim olucak bu kadar o yüzden kötü hissediyorumm daha doğru seçim nasıl yapabilirim?
İçimdeki bitmeyen boşluk hissinden nasıl kurtulabilirim?
Yaklaşık 15 sene önce aile bireylerim boşandı. Annemle yaşıyorum. Kanserdim, yendim ve beni düşünmeyen babam her gün aramaya başladı ama 25 yaşına geldim. Sesini duymamak icin çoğu zaman telefonları bile açmıyorum. Her kız çocuğu gördüğümde gözlerim doluyor. Yaşanamamışlıklar canımı çok yakıyor. Annem 2. Eşiyle evlendi ve sürekli şiddet gördük. Tekrar boşandı tabiki ama o yaşanılanları unutmakta zorluk çekiyorum. Biri bana bağırdığı zaman tepkisiz kalıp ağlamaya başlıyorum. Çoğu zaman donuk birisi olarak tanınıyorum arkadaşlarım arasında. Bu durumlarla nasıl başa çıkabileceğimi artık bilmiyorum. Bir iş yapmaya başlayacağım da sürekli kendimi çok yorgun ve bitkin hissediyorum. .
Kendi kaygımla nasıl başa çıkabilirim?
Ben sürekli kaygı yaşıyorum mesela bir arkadaşıma bir mesaj yazarsam ve sadece yarım saat geç baktığı anda aklıma sürekli kötü seyler geliyor, ya bişey olduysa, ya çok kötü bir durumdaysa, ya başına birsey geldiyse gibi, ve bu kaygı sadece bununla da sınırlı kalmıyor sürekli en küçük şeyde bile kaygı atakları yaşıyorum. Mesela arkadaşlarımla konuşurken bi anda soğuk yaptıklarında acaba benden mi sıkıldılar yada onları üzicek birşey mi yaptım diye kaygilaniyorum ve kaygı ataklari yaşadığım siralarda ayağa kalkamıyorum, yemek yiyemiyorum, nefes alamıyorum. Hatta bu kaygı ataklarim sürekli yaşanmaya başladığı için artık günde sadece 1 öğün yapmaya alıştım daha fazla yemek yiyemiyorum. Bu kaygıyla başa çıkmak için ne yapabilirim?
Sürekli kötü düşünme ölümü düşünme
Sürekli kötü düşünüyorum aklımdan ölüm çıkmıyor araç kullanırken karşı şeritten gelen araçın bi anda önüme fırlayacağını kaza yapıp öleceğimi düşünüyorum yolda yürürken binanın altında kalıp ölebileceğimi düşünüyorum sürekli böyle senaryolar oluşuyor kafamda sadece kendim için değil ailem sevdiklerim için de böyle şeyler düşünüyorum kafamdan ve bu düşünceleri durduramıyorum sürekli kafamın için de böyle şeyler dolanıyor bu durumdan çok rahatsız oluyorum oturduğum yerde uyandığım zaman yemek yediğim zaman her ne is yapıyor isem kafamın için de ölüm senaryoları kuruluyor
Neden ilişkiye Bağlı Kalamıyorum?
İlişkilerim genel olarak kısa sürüyor yıllar önce birine ilk kez aşık oldum uzun süredir onu içimden atamadım. O gittikten sonra iki yıl boyunca kendimi çok kötü hissettim bende travma olarak kaldı belki de bilmiyorum. Şu an tam beş sene geçti ve bu süre zarfında birkaç ilişkim oldu fakat hepsinde ilkim gibi çaba sarfetmedim hemen bitti dedim ve ondan başka ciddi ilişkim olacağını düşünmüyorum. Bana aylar öncesinde döndü tekrar başlamamız için hayır dedim ama içimde o var biliyorum. Hayatıma yeni birini almak istemiyorum yeni birini tanımak istemiyorum tek güvenilir kişinin o olduğunu düşünüyorum. Neler yapmalıyım?
İlişkimde kararsızlığı yenemiyorum
Sevgilimle yan yanayken en büyük kavgalar bile uzamazken mesajlasirken hep ayrılma eşiğine geliyoruz ailesiyle çok büyük sorunlar yasiyor çok zor zamanlar geçiriyor intihara teşebbüs etti (erkek) içimde ona karşı geçmeyen kırgınlıklar olsa bile iyi olmadığı için her şeyi kenara bırakıyorum ama diğer kavgada daha büyük patlıyorum ayrilirsam kendine zarar verecek buna da eminim ne yapmalıyım biz daha 18 yaşlarında 2 genciz ve ten uyumu yakaladık (cok ileri gitmeden) birbirimize çekildiğimizi hissediyorum yanında çok iyiyim ilk öptüğüm ilk evine gittiğim ilk ailesiyle tanıştığım çocuk ama gecen günlerde onun ilki olmadığımı itiraf etti ve ayrildik benim için ilkler çok önemliydi ne yapmam gerektiğini bilemedim onun ilki olmamamdan çok beni kandırıp güven vermesi yaralamisti beni araya psikolog ablası girdi cozulemeyecek bir şey degil aşarsınız tekrar güvenini kırarsa ayrılırsın dedi bende kabul ettim 3 4 günün sonunda baristik geçen günlerde bir kız , (agasinin aşık oldugu)gece 4te yazmış sevgilime tecavüze uğramış anlattigina göre ama sevgilim bu mesajları silmiş? Neden dedim aciklayamadi çok özel bir durumdu vs dedi kıza yazdı dün ne konuştuk diye ss atti inandım dün naber lan götveren yazmış sevgilime? 1. si ne bu samimiyet? 2. si ne bu laubalilik 3. sü neden soruyosun nasıl diye sanane . Sevgilisi olduğunu bile bile ne bu konuşma isteği neyse onu daha hallettik engelledi kızı ama gece çok yorulduğunu ayrılmak istemediğini ama böyle de yapamadığını söyledi babasıyla çok büyük tartısmislar yine keşke becerebilseydim intihar etmeyi dedi cevap veremedim ne yapmaliyim bilmiyorum artık onu seviyor muyum yoksa onu bırakırsam intihar edeceğinden emin olduğum için vicdanım mi el vermiyor bilemiyorum sabah çok seviyorum akşam Bi duygusuzum çöküyor kafam çok karisik
İlk doğumumda eşimin beni aldattığını
İlk dogumumda eşimin beni aldattığını öğrendim bebeğim daha 1 aylık bile olmadığı için ve ailemin yanında da yapamayacağım için affettim ama her seyinde detay istiyorum üstünden 3 yıl geçmesine rağmen adım attığı yeri bilmek istiyorum maça gitse şüphe ediyorum bu durumdan çok sıkıldım ne yapmam gerektiğini bilmiyorum cinsellikte hep aklıma geliyo ve uzaklasmama neden oluyo gün içerisinde bile sesli bir iş yeri var normalde fabrika aradığımda arkadan ses gelmeyince şüpheye düşüyorum