Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Zorla evlendirildim
Merhaba Aile baskısıyla daha doğrusu annemin baskısıyla amcamın oğluyla evlendim 7 ay oldu alışırım sandım ama alışmadım ondan tiksiniyorum şuan boşanmak istiyorum ama annem mantıklı düşün gibi şeyler diyerek beni ikna etmeye çalışıyor ama benim kararım net çevremdeki Kişiler beni manipüle etmeye çalışarak evliliğe devam etmem için zorluyorlar ama ben boşanmak istiyorum kimse arkamda değil destek olacak kimse yok napıcam bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
Hayattan aldığım keyfi nasıl arttırabilirim?
Mezun senesinde bir YKS öğrencisiyim. Son haftalarda nedensizce yaptığım her şey anlamsız gelmeye başladı. Rutin işlerimi yapmak bile çok sıkıcı geliyor. Hayatın anlamı üzerine çok fazla düşünüyorum. Mezun ol, işe gir, çalış ,evlen vs. Çok anlamsız geliyor. Etrafımda birileri varken sevdiklerimle geçici olarak iyi hissediyorum ama genel olarak bir donukluk halindeyim. Sürekli ağlamak ve uyumak hissediyorum. Nasıl daha iyi hissedebilirim ?
gilmoreAnksiyetem var nasıl başa çıkabilirim
Anksiyete ve panik atağım var. Bazen nefes alamıyor hissi, bazen de kalbimin üzerine bir şey oturuyor gibi hissediyorum. Halsizim. Bayılacakmış gibi hissediyorum. Herhangi bir yerim ağrıyorsa, kalp krizi geçireceğim sanıyorum. Korkuyorum. Stresten dudak yiyorum. Ayak sallıyorum gerçekten, napıcam bilmiyorum. Bazen gözüm kararıyor. Ne yapmam lazım? Nasıl davranmam lazım? Nasıl iyi hissederim? Gözlerim bulanıklaşıyor; aynı zamanda vitamin eksikliğim var. Hastalık hastası gibiyim.
Gizli KullanıcıKız arkadaşım bazen iyi bazen kötü
Sevgilim bana bazen iyi, bazen kötü davranıyor. Onu gerçekten çok seviyorum ve bu konuyu defalarca konuştuk. Bazen benimle konuşmazken ilgisinin oldukça düşük olduğunu fark ediyorum. Sorunun ne olduğunu sorduğumda ‘bir şey yok’ diyor ama o anlarda çok sinirli ve kırıcı birine dönüşüyor. Özellikle bu konuyu çok konuştuk. ‘Eski ilişkilerimden böyle öğrendim’ gibi bir şey söyledi ama ben bunun doğru olmadığını ve böyle davranmaması gerektiğini defalarca dile getirdim. Buna rağmen devam ediyor. Durduk yere soğuk davranıyor ve ben o anlarda çok kötü hissediyorum. Onu çok seviyorum ama bu yüzden soğuyacak gibi oluyorum, yine de tam olarak soğuyamıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Gerçekten seven, ilgi gösteren biriyim; hatta fazlasıyla iyi davranıyorum. Sevmeyi bilen bir insanım ama neyin yanlış olduğunu anlayamıyorum.
Gizli KullanıcıYks destek yardım almadan çalışıyorum
Hataylı depremzede biriyim. Bazen hayatın bana geç kaldığını düşünüyorum. 21 yaşındayım ve üniversite sınavına son kez hazırlanıyorum. Bir yardım almadan çalışıyorum ama yapamayacağım, sanıyorum. Bazen olumsuz düşünceler beynimi yiyor ve kendimi her açıdan çok eksik hissediyorum. Bu durum için neler yapacağımı bilmiyorum kafam çok karışık ve birilerden yardım almaya ihtiyacım var ruh halim düzensiz gibi herşey karışık ve çıkmaz hissi
Gizli KullanıcıGelecek kaygısıyla nasıl başa çıkabilirim
Ben ve babam ortak olarak çalışıyoruz. Babam muhasebeyle ve ihale işleriyle uğraşıyor; yani o iş alıyor, ben yönetiyorum, ama bizim işimiz sürekli bir şey değil. 12 ayda 6 ay çalışıyoruz, 6 ay çalışamıyoruz. Babamın herhangi bir malvarlığı da yok. Babam olmazsa ben iş alamam. Bunları geçelim, bunlar kolay öğrenilir. Biz çalışmadığımız 6 ay hiçbir şey kazanmıyoruz, dolayısıyla harcayamıyoruz da. Evin giderlerini bile karşılayamıyoruz benim şöyle bir fikrim var babamla anlaştık bu sefer çalışınca 3000000 tl verecek araba alacam kendime ben de şöyle düşündüm araba almak yerine bir dükkan açsam daha mantıklı çalışmadığımız 6 ay ordan para çıkarırız hem de araba alınca çalışmadığımız 6 ay arabalara benzin atamayacaz zaten ne anlamı varki işten dolayı bizde 4 tane araba var zaten ama hepsi şirketin hem bu konuda size danışmak istedim yani napmam lazım bu 6 ay için şimdi diyebilirsiniz bunu sen değil babanın düşünmesi lazım onun umrunda değil genç olan benim bana para lazım hem de artık küçük değilim bişeyler yapmam lazım bir de allah korusun allah gecinden versin babama bişey olursa ben nasıl hayatta kalacam bi mesleğim yok okul okumadım yani ne yapacam gelecekte babam olmazsa ben bir hiçim, hiçbirşey bilmiyorum
Gizli Kullanıcı10 yıldır sevdiğim birini unutmak için ne yapmam lazım
10 yıldır birini seviyorum başka kimseyi sevemiyorum unutamıyorum da denedim ama yapamıyorum. Son zamanlarda kapısına gittiğim için hakaret dolu mesajlar attı ve artık unutmak istiyorum bu mesajlardan sonra çok daha fazla düşünmeye başladım. Yatamıyorum, yemek yiyemiyorum, günümün neredeyse her saniyesinde onu düşünüyorum. Yazmıyorum, kapısından geçmiyorum, arkadaş çevremi değiştirdim sırf aklımdan geçmesin diye ama olmuyor bir şekil yine aklıma geliyor unutmam için ne yapmam lazım
Gizli KullanıcıErteleme sorunumu nasıl çözebilirim?
Kolay veya zor fark etmeden her işimi erteleyerek daha sonra yaparsam daha iyi olacağını düşündüğüm bir düşünce yapısı ile hareket ediyorum. Bu durum günlük işlerimi halledemediğim için beni çok zorluyor. Telefon aramalarını dönerken bile ertelediğimi fark ediyorum. Mesajları da aynı şekilde yanıtlamakta zorlanıyorum. Bazı mesajlar çok altlarda kalabiliyor ve sonra bu kişilere dönüş yapmayı unutuyorum. Bunun çözümü için ne yapabilirim?
Gizli KullanıcıAile baskısıyla kapanmak zorunda kaldım, açılmak istiyorum ne yapmalıyım?
Merhaba,Ben ortaokul 5. sınıftan beri başörtüsü kullanıyorum. 5–8 arasında yarı kapalıydım, ancak 9. sınıfa geçerken annemin ciddi baskı ve tehditleriyle tamamen kapandım. Annem din kültürü öğretmeni ve dini konulara çok bağlı. Günlük hayatı ibadetle geçiyor ve başörtüsüne büyük bir anlam yüklüyor. Açılmak istediğimi birkaç kez dile getirdim ama “Açılırsan annen olmam”, “Beni kaybedersin” gibi çok ağır sözlerle karşılaştım. 9. sınıfta beni okuldan almakla da tehdit etti. Şu an 12. sınıfım ve üniversite sınavına hazırlanıyorum. Aynı şeyleri tekrar yaşamak, eğitimimin yarıda kesilmesi ihtimali beni çok korkutuyor. Kendimi özgür hissetmiyorum. Başörtüsü benim için artık bir tercih değil, bir zorunluluk ve yük gibi. En yakın arkadaşlarımdan biri açıldı ve ona karşı özenme hissediyorum. Aynaya baktığımda özgüvenim düşüyor. Çoğu zaman isteksizce takıyorum. Önceden fotoğraf çekinmeyi çok severdim, şimdi ise doğru düzgün fotoğrafım bile yok. Makyaj yapmadan kendimi güzel hissetmiyorum. İçimde sürekli açılma isteği var. Bunu bastırmaya çalışıyorum ama her seferinde daha da büyüyor. Dinimden soğmak istemiyorum ama bu baskı beni uzaklaştırıyor. Ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıKendimde farkettigim kötü huylarım
Merhaba, ben uzun zamandır kendi kişisel gelişimine çok önem veren ve olmak istediği kişiye dönüşmek için çabalayan, travmalarını iyileştirmeye çalışan, şefkatle içindeki sese dokunan biriyim, ama kendimde fark ettiğim değiştirmek istediğim birkaç konu var. Birincisi, yalnız kalmaktan korkuyorum. Etrafımdaki insanlara sınır çizmekte zorlanmıyorum; hayatımdan çıkarmakta zorlanıyorum. Kendi içimde pazarlık yapıyorum: Bana bir saygısızlık yapmış ve hayatımda kalırsa bana zarar vermeye başlayacak, ama konuşmasam da bir köşede dursun istiyorum. Kendi başıma takılırken de biraz anksiyete yaşadığımı fark ediyorum. Konuşmalarımda falan özgüven eksikliği yaşadığımı görüyorum. Diğer bir konu ise, kendimi iyi, yeterli ve güçlü hissedebilmek için karşımdaki kişinin eksikliğini bulmaya çalışıyorum. Bir ortamda bana rakip olarak görülmüş bir insanın kötü özelliklerini, kötü yanlarını bulmaya çalışırım; onu ezmeye çalışırım, kendimi daha iyi hissedebilmek için. Halbuki yanlış bi bakış açısı farkındayım ve düzeltmek istiyorum altında yatan yine maalesef ki aileden kaynaklandığı travmalardan ötürü olduğunu düşünüyorum
Gizli Kullanıcı
