Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Çok değersiz hissediyorum nasıl başa çıkabilirim?
17 yaşındayım. Kendime karşı çok sert ve kırıcı bir iç sesim var. Baş edemiyorum gerçekten çok değersiz hissediyorum. Sosyal sorunlar yaşıyorum bu yüzden okul hayatım boyunca hiç arkadaş edinemedim sırf şu sebeple bile iç sesim saatlerce bana işkence ediyor uyuyamıyorum. tamam belki haksız değildir ama çok yoruldum. Bana sürekli yalnızlığı hak ettiğimi, diğer insanların gözünde sadece yer kapladığımı, öğretmenler için bile sadece fazladan sınav kağıdı ve zaman israfı olduğumu söyleyip duruyor. Şanslı olduğum tek ortam ailem yani duygusal olarak da desteklendiğim tek ortam evim ama ben artık orada da değerli hissedemiyorum iç sesim bana maddi yük olduğumu söylüyor bu yüzden ki çok sınav kaygısı da yaşıyorum. Bana ait olmayan bir hedefim var yüksek bir puan yapıp iyi bir meslek edinip aileme olan borcumu ödemek gibi bir planım var ama ailemden hic böyle bir baskı almadım. ben neden böyle oluyor bilmiyorum. Psikoloğa gitmekten de korkuyorum hem iletişim kurmaktan korkuyorum hem de psikoloğu boşuna uğraştıracakmış gibi hissediyorum. Saçma olduğunu biliyorum ama bu düşünceleri susturamıyorum. Birinin beni sevebileceğine bile inanmıyorum ( romantik olarak değil). Sevilirsem birilerine zarar veriyormuş gibi hissediyorum. .. ve ben sevildiğimi hissetmek istediğimde iç sesim açgözlü olduğumu söylüyor. Ve kimseye karşı olumsuz düşünce oluşturamıyorum Bana kasıtlı zarar veren kişilere bile.
Gizli Kullanıcı
Retroaktif kıskançlık mı yapıyorum? Buna nasıl engel olabilirim?
Merhaba. Evliliğe giden bir ilişkim var. Dindar bir insanım karşımdakinin şu an ki yaşantısı da öyle. Aileler tanıştı nişan olacaktı ki bana geçmişteki bir ilişkisinde 2 yıl boyunca sevgili olduğu bir insanla düzenli cinsel ilişkisi olduğunu yani zina yaptığını söyledi. Hem islami çerçevede düşündüm bunu çünkü benim öyle bir ilişkim olmadı. Kaldıramıyorum, şok oldum sanki tüm hislerim kayboldu, bomboş içim sürekli ağlıyorum. Dini açıdan da beni rahatsız ediyor bu durum psikolojik açıdan da. Ama onu çok seviyorum ilişkimiz boyunca hiç yanlış bir hareketi olmadı bana karşı. Geçmişindeki yaşantısı kafamda o kızla bunu da yaşamıştır, bunu da yapmıştır bana ne kaldı? Çünkü ben ilk onunla yaşayacaktım her şeyi. Kafamın içinde görüntüler dönüyor sürekli. Evliliğimizdeki helal dairede ona heyecan vermem, yeterli olamam gibi bir sürü düşünceyi getiriyor. Fotoğraflarımıza onun yüzüne bakmak istemiyorum. Aşırı kaygı durumu ve çarpıntım başladı. Retroaktif bir kıskançlık mı bu acaba? Ne yapabilirim ? Teşekkürler.
Gizli KullanıcıAyrıldık ben çok çaresizim lütfen yardım edin
Merhaba Öncelikle ben 10 aylık bir ilişkiden çıktım. bu 10 ay iiçerisinde kendisi ile cinsel olarak yakınlaştığım için onu unutabileceğimi düşünmüyorum ve kafayı yemek üzereyim kendimi cok kötü hissediyorum ve onu cok özlüyorum. severek ayrıldık cok ayrıl barışlı bir ilişkiydi en son bitirme kararı alındı ortak olarak. korkuyoruz tekrar baslamak icin ve bu yüzden tamamen konusmayı kesmeye karar verdik ama bu 10 ay icerisinde birbirimize aile olduk. birbirimizi cok seviyorduk. karsı tarafın bir kac hatası yüzünden benim psikolojim bozuldu. sürekli kafada kurmaya başladım ve soğuyup ayrılma istegi geliyordu o da hep cabalıyordu. en son o da yoruldugu icin bitirdik. su an onu basında büyük bir derdi varmıs ben ona tekrar olalım diye 3 kere söyledim 3ünde de güzel acıklamalar yapıp olmayacağını söyledi ve ben gerçekten çok çaresizim çok seviyorum çok özledim unutmak istesem nasıl unuturum bilmiyorum onunla yasadıklarımı kimse de yasamadım lütfen bana yardım edin gerçekten çok kötüyüm
Gizli KullanıcıSinirliyken ağlama huyumu nasıl yenebilirim
ailemle tartıştığımda ağlıyorum bu ağlama huyumu yenemiyorum çok çabuk sinirleniyorum sakin kalamıyorum en ufak şeyde sinir oluyorum sakin kalmak istiyorum sinirlenmemek istiyorum sinirlendiğimde ağlamak istemiyorum olaylara tepki göstermemek istiyorum sinirden ellerim vücudum titriyor gözlerim doluyor titremem durmuyor ailem beni sinir hastası yaptı psikolojim bozuldu hiç bir cümlelerine katlanamıyorum hemen sinirleniyorum ağlıyorum titriyorum nefes alıp verişim bile değişti benim çok üzülüyorum
Gizli KullanıcıDuygularımı kontrol edemiyorum.
Merhaba, duygularımı çok yoğun yaşıyorum ve kontrol etmekte fazlasıyla zorlanıyorum. Çok küçük şeylerden mutlu da olabiliyorum, çok küçük şeylerden mutsuz da olabiliyorum. . Kendimle barışık değilim ama bir gün özgüvenli, kendini seven ve beğenen bir kadın olmak çok istiyorum. 2 Yıllık bir ciddi iliskim var, erkek arkadaşımdan bile zaman zaman çok duygusal ve çok negatif oldugumu belirtiyor. Tabii ki her şeye üzülebilme durumumu tek bir kişiye yani erkek arkadaşıma üstüne yük bindiriyor gibi de olmak istemiyorum ama içimdeki bir his sürekli ona en ufak şeyi anlatmak istiyor. İçimdeki bir his sevildiğinden ve anlaşıldığından sürekli emin olmak istiyor sürekli anlayış görmek istiyor. . Ben bunu düzeltmek istiyorum artık derdim kimseye yük olmasın kendimi taşıyabilen ve duygularımı yöneten bir insan olmak istiyorum, bu konu hakkında ne yapabilirim bilmiyorum. Cok durduk yere de olabiliyor yani her şey normal ve bir anda üzgün hissediyorum? Neden yani ben dahi bilmiyorum. Günlük hayatımı çok etkiliyor, çok yoruldum kimse benimle uğraşsın kimseye yük olayım istemiyorum. Bu yolda ne yapacagımı da bilmiyorum
mieraBiriyle konuşmuştuk unutamadım ne yapacağım?
merhaba betül hocammmben 3 senedir sanaldan bir çocukla konuştum ve malesef bitti zaten hiç buluşmamıştık. benden epey küçüktü. . çok üzüldüm ama toksikleişmiştik zaten hani zaten geleceğimiz olamazdı evet. ama yine de iyi geliyordu onla bazen konuşmalarımız felan. . ama beni çok strese sokup kaygılandıryordu da sonumuz ne olur diyodum hep ve hüsranla sonuçlandı aslında böyle oalcağını az çok tahmin ediyordum ama işt e bi umut diye bekledim. ama değişmedi malesf. engelleştik 3 ay önce. . şuan birileriyle konulunca mesela görüldü felan atınca aşırı sinir oluyorum eskisi aklıma geliyor ve kestirip atıyorum hemen. sağlıklı bi iletişim kurulmuyor bu devirde hocam ne yazık ki. hem bi yanım birisiyle konuşmak istiyor diğer yanımsa daha hazır değilim diğerini tam unutamadım diyor ve arada stalklıyorum onu. .. ne yapmma lazım sizce
Gizli KullanıcıKız arkadaşımdan ayrılmakta haklı mıyım?
2 yıllık ilişkimi kız arkadaşımın duygularımla alay etmesi ve erkekliğime dair aşırı hakaretleri ve bu 3 yıllık ilişki içinde eski sevgilisini olumsuz şekilde ilişkimize dahil etmesinden dolayı bitirdim. Asıl ayrılışımın sebebi ise ağırlıklı olarak bana karşı başka erkekleri kullanması ve benim erkekliğime dair çok kötü onur ve gururuma yediremeyeceğim şekilde aşşağılamasıydı ki kendimden asla bir şüphem yok canımı böyle yakmak istedi. Hiçbir şeyin sorumluluğunu almadı, en son kavgada yine erkekliğime dair kimlik hakareti duyunca ayrıldım ve pişman değilim bunun olması gerektiğini düşündüm. önceki süreçlerde üzülüyordum. Şimdi ise daha rahat hissediyorum. Ayrılmadan önce günlük yaşantımda sinirleniyordum bu tarz yaptığı şeylerden dolayı şuan daha iyi hissetsem de arada sırada yine öfkelenip çok düşünebiliyorum kendimi oyalamak için başka şeylere yormalıyım diye düşünüyorum. Nasıl bir yol izlenmeli?
Gizli KullanıcıKendi ışığımı kazanmaya bir yerden başlamalı ama nerden başlamalıyım?
Sosyal bir insandım güzel bir işim vardı evlendim çocuğum oldu eve kapandım çocuğumun bakimini üstlenmek için 1,5 yıldır bu şekilde yaşıyorum tek faaliyetim ailemin yanına gitmek (eşim ile) veya çocuğumu parka götürmek. . kendimi ışığımı kaybetmiş gibi hissediyorum hep bir yetersizlik hissi kendime çocuğuma evime eşime karşı,geceleri uyuyamıyorum fazla düşünmekten, neyi farklı yapsam her şey daha güzel olur diye sürekli sorguluyorum kendimi, fazla empat bir insanım. eşim zaten tam tersi zit kutuplar böyle çekildik birbirimize. Adeta zihnim sürekli geviş getiriyor gibi, binlerce şey denedim evde kendi kendime terapi gibi kendimi anlamak için mindfulness gibi. .bir kaç yıl önce başladım araştırmaya acaba bende mi sorun var ailemde kalitsal şizofreni tehişi bir yakınım var fazla araştırdım araştırdıkça zihnim iyice dağınıklaştı. . ve farkındayım konudan konuya geçiyorum sürekli bir de daha önce bu sebeple bana psikolojik ilaç yazmıştı. . aslında bunu bilinçli değil ama bir nevi de bilinçli yapıyorum sanki vaktim yetmeyecekmiş de beni anlayamayacakmışsınız gibi her şeyi söylemek istiyorum. .
Gizli KullanıcıKayınvalidemle aram kötü yardımcı olur musunuz?
Merhaba şı şekilde anlatacağım ki kayınvalidem sürekli beni kötü ediyor her geldiğinde bana laf sokuyor susuyorum ama bu seferde aileme laf söylüyor ne yapacağımı bilmiyorum bunları aileme söyleyemiyorum daha 6aylık evliyim ya bu şekilde çok üzülüyorum sürekli stres halindeyim o şekilde mutsuzum evliliğime yansıyor bu süreklii desteğe ihtiyacım var lütfen yardımcı olur musunuz bana çok ihtiyaç var yani çok lütfen ya
esraaticiEşimin geçmişte ailemle ve benimle yaşadığı sorunlar
Ben ve eşim 51 yaşında iki çocuklu bir aileyiz. Evliliğimizin ilk yıllarında eşim ve ailem arasında bazı tatsızlıklar yaşandı. Annem ve Babam gerekyigi kadar bana ve eşime sahip çıkmadı. ayrıca eşim çok duygusal bir insan en güvendiği kişi abim kendisini dolandırıldı. benide güç durumda bıraktı. cocuklarımıza gereken ilgi ve alakayı gösteremedik kızım şu an takıntılı biri bu yüzden hayatını tam olarak idame etmekte güçlük çekiyor kendi başına yemek yapamıyor tek başına banyo yapamıyor bir işe girip çalışamıyor oglumda isyankar annesine karşı saygısız duyarsız. Uyku düzeni yok yemek düzeni yok okula hep geç kalıyor asla ders çalışmıyor eşimde kendisine eleştirel yaklaşım da bulununca annesine karşı kırıcı hakaret vari tavır takınıyor . ben ise arada kalan biri olarak ne babalık ne kocalık yapabiliyorum. . tekrar ailemi kazanmak için ne yapmam gerekir yeni bir başlangıç yapmak bir aile olmak için ne yapmam gerekiyor. ..
Gizli Kullanıcı
