Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Ölüm korkusundan nasıl kurtulabilirim

merhaba. Gün içinde sürekli eşimi ya da çocuğumu kaybedecekmişim ya da ben ölecekmişim gibi düşünceler beynimin içinde dönüp duruyor. Sürekli kötü bir şeyler olacak da sevdiklerimi kaybedeceğim ya da bana bir şey olacak da onlar bensiz kalacaklar diye düşünmekten çok yoruldum. Bunu sürekli düşünmenin normal olmadığını kendime tekrar ediyorum, düşünmemeye çalışıyorum ama vazgeçemiyorum. İnandığım dine göre dua ederek biraz olsun kafamdan uzaklaştırsam da tamamen silemiyorum bu düşünceleri. Ne yapmam gerekiyor

Çocuk ve Ergen

İnsanlara bağlanmamak için ne yapmam gerekir

İnsanlara çok çabuk bağlanıyorum ve artık bu durum beni çok kötü tetikliyor buna bı çare bulmak lazım o yüzden size geldim bana bir fayda yolu bulun lütfen teşekkür ederim şimdiden yardım için bekliyorum tek istediğim artık mutlu olup derdime çare bulmaktır başka bir şey değil cidden teşekkür ederim bu yardım için

i̇remcolak

Duygular

Herhangi bir olay karşısında mesela sevinmem gerekiyorsa sevinmiyorum yani o olayın ya da şaşıracak bir olay varsa ona şaşırmıyorum her şey sanki normal olması gerektiği gibime geliyor olaylar karşısında tepkilerim normal değil mi ? İnsanlara karşıda güvenemiyorum bir şey duysam yani nerdeyse gözümle görmem lazım ki inanayım Nasıl davranmam gerektiği konusunda bir bilgim yok yardımcısı olabilirmisiniz

Kendimi herkese yük hissediyorum bunun üstesinden nasıl geleceğim?

Üniversiteden mezun oldum ve şimdi KPSS çalışma sürecindeyim bu süre zarfında kendimi aileme o kadar yük hissediyorum ki önceki zamanlarda da sanki çok para harcadığım ya da bir seyler istediğim için sürekli yük olarak görüyorum. Aslında bana bunu hissettiren hiçbir davranışları yok ama ben sürekli bir yerlerde kendimi böyle hissediyorum. Oysa ki annem bu konuda hep benimle konuşuyor bunu nasıl hissedebiliriz diye ama ben kendime bunu ikna edemiyorum ve en küçük bir söz söylendiğinde kendimi yük konumuna getirip bu olayı içimde çok büyütüyorum. Acaba sınav stersiyle mi bu kaygım büyüdü diye düşünüyorum ama önceki zamanlarda da bu konu hakkında hep konuşmaktan kaçındığımı biliyordum asla babam ve annem bana bunu hissetirmedikleri hâlde bu yük hissinden nasıl çıkacağını bundan kurtulacağımı bilmiyorum ve bu özgüvenim ile aile ilişkilerimi çok zedeliyor.

Cinsellik

Eşimle cinsel anlamda aramıza soğukluk girdi

Eşimle cinsel anlamda aramıza soğukluk girdi. Ben adım atamıyorum başka kırgınlıklarım olduğu için ama o da adım atmıyor. Bu durum beni ciddi anlamda üzmeye başladı. Bu durumu düzeltmek istiyorum. Ama nasıl yapsam onu da bilmiyorum. Neler yapabileceğime dair sizden yardım istiyorum. Bana bir fikir verirseniz çok mutlu olurum. Teşekkür ederim şimdiden. 🙏

Annemi covidden kaybettim atlatamıyorum ne yapmalıyım kendimi çok güçsüz kimsesiz yarım kalmış hissediyorum

3. 5 yıl geçmesine rağmen annemin acısı ilk gün ki gibi yüreğimde farklı bi şehirde yaşarken annemin kaybıyla başka şehriire akrabalarımızın olduğu yere taşındık doğup büyüdüm şehirde annemle birlikte bıraktım ve sürekli ağlama krizleri yaşıyorum acıyla baş edemiyorum sinirli öfkeli duygusal birisine dönüştüm annemi çok özlüyorum bu duyguyla baş etmekle çok zorlanıyorum çevremde herkes zaman geçti iyileşmem gerektiğini söylüyor ama benim acım çok derin annem hem arkadaşım sırdaşım hem en yakınımdı herseyi birlikte yapardık yarım kaldım eksik kaldım ondan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı evden çıkmak sosyalleşmek çok zor geliyor hep yorgun hissediyorum

Sosyal Hayat

Yeteneksiz hissetme

Ben hayatim boyunca hicbir sanat spor edebiyat dalinda basarili olmadim. Simdi liseye gidiyorum belki erken ama cevremdeki herkesin kucuk buyukde olsa bir yetenegi var. Benim hic olmadigi icin kendimi ise yaramaz biri gibi hissediyorum. Kendimi gelistirmek adina birseylerde denedim mesela keman ve gitar kursuna gittim ama hepsi husranla sonuclandi. Napabilirim ben?

Hayat yorgunluğu

Liseye gidiyorum 1 sene sonra ykseye giricem. Okul stresi, arkadassizlik, ailenin yukledigi sorumluluklar derken kendimi cok sıkışmış istiyorum. Birde begenilme sorunuda var. Cevremdeki tum kisiler karsi cinsten cikma teklifi yada hoslanti itirafi gibi birsey aldi ama ben hic almadim veya birini sevmedim. Bunlar normalmi yada benmi herseyi abartiyorum. Bazen herseyden bikiyorum

Kötü hissetmemek ve gerceklik algımı kazanmak için ne yapmam lazım

Ben sürekli düşünen bir insanım kendimden haberim yok ama bilmiyorum. Panikliyorum en ufak bisey oldugunda onu kafamda buyutuyorum olmuyor normal insan gibi yaşayamıyorum artık hayattan zevk alamıyorum normalde alkol sigara falan diyince de korkardım şimdi onlara başlamayı bile düşünüyorum nolur yardım daha 15 yaşındayım 16ya giricem daha çok gencim ilgilenirseniz çok sevinirim cidden hayatımı cidden çok degistirirsiniz ben degistirilmesi zor bir insanda değilim sadece yaşama zevkle bakmak istiyorum normal insan olmak istiyorum bıktım cidden yalan söyleyip duruyorum yaşadığım hayattan utanıyorum ama yaşadığım hayatta bise yok kafamda kurduğum hayata göre kendimi değiştirmeye çalışıyorum nolur yardım edin annem benimle ilgilenmiyor böyle psikolojik sıkıntılara önem vermez kendimi kötü hissettiğim zaman söylerim ama cidden umursamaz bu beni daha çok üzüyor tek tutuncak dalım. siz kaldınız kendi kendimi artık tedavi edecek mecalim. kalmadi gerçi daha yeni başladım ama. olmuyor nereye kadar böyle en ufak düşünce beni yerle bir ediyo

Sosyal Hayat

Sosyal olmak için ne yapmalıyım

Ortokulda çok sosyal biriydim şimdi lisedeyim ve bütün herkesten soğudum insanlarla iletişim kurmakta güçlük çekiyorum toplasan 5 tane arkadaşım vardır diğer insanlarla konuşup eglenemiyorum hayat bu şekilde çok sıkıntı. Bazen acaba onlara göre daha mı olgunum diye düşünüyorum ama asıl sebebi hala anlayamadim gerçekten yetenekli biriyim ve her dalda basarilarim var . Normalde böyle birinin o dallardan edindiği arkadaşları olmalı bir sürü ama ben onları geride bırakmayı tercih ediyorum bu yüzden de zaten hiç sevgilim olmadi