Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Hayatıma herkes müdahale ediyor ve ben onlara nasıl cevap vermem gerektiğimi bilmiyorum
Hayatıma müdahale eden çok kişi var ve ben kendi sınırlarımı nasıl çizip koruyacağımı bilmiyorum. Ve kendimle ilgili doğru kararlar versem bile dış etken beni çok etkiliyor ve doğru karar verdiğimi düşünsem bile böyle kötü bir şey yapmışım gibi hissediyorum başka bir şey odaklanamıyorum sadece içimdeki o korkunç duygunun geçmesini bekliyorum. Ve kendimi hiçbir yere ait hissedemiyorum sürekli kendimle yüzleşmek yerine kendimden kaçıyorum. Yoruldum kendimden yoruldum içimin sürekli bir şey olacakmış hissine kapılmasından yoruldum
Görülmediğimi hissediyorum nasıl çözebilirim
karmaşık bir aile düzenim var biraz olaylı bu olayları yaşamak sorun değil ama ben bu olayların içinde ya da dışında hissetmiyorum kendimi aileme ait değilim gibi varlığım ve yokluğum bir bu beni onlardan uzaklaştırıyor. Onlarsa kendilerine bir şey anlatmadığımı düşünüyor oysaki ben anlatıyorum böyle olunca da dinlenmediğimi düşünüyorum bende böyle olunca anlatmıyorum bu bir döngü haline geliyor ne yapacağımı bilmiyorum. kendimi bu yüzden çok yalnız hissediyorum
Şuanda sana yazacak halim bile yok o kadar mutsuzum
Şu anda size yazacak halim bile yok iyi değilim kendimi çok kötü hissediyorum ve eşim ile ayrıyız kendime çok kızıyorum kafam çok yoğun ve hiç bir şey kaldırmıyor ayrı yaşıyoruz ve ben bu duruma dayanamıyorum ne yapmam gerekiyor çok sinirli ve uyumsuzum hiç bir şeyden zevk almıyorum hiç bişey beni mutlu etmıyor iyi değilim çok bunalımdayım eşimi de hiç birseyden memnun olmadığım gibi kendimden soğutuyorum
Babamda büyü var gibi hissediyorum
Babam bir iyi bir kötü davranıyor garip bu aralar sanki büyü yapılmış gibi hep kusur arıyor her şeye bahane üretiyor her şeye bir şey diyor ve gereksiz yere bağırıyor yani çay koyuyoruz yanına hani bir şey poğaça koyuyoruz ben öyle mi dedim hasta bide getir götür ile uğraşıyoruz ailecek bunaldık hacılık hocalık mı mevzu var anlamadık adam bir an değişti büyü var gibi hissediyorum huzursuz oluyorum babam evdeyken işe de gitmiyor maddi sorunlardan dolayı mı böyle bize düşmanıymış gibi bakıyor şımartmıyor ileride istediğimizi yaparız diye çok garip ya acaba hayatında biri mi var bir insan nasıl bu kadar kötü olabilir babamla ben küçüklüğümden beri çok konuşmuyorum oda akrabaları dinliyor şımartmıyor yüz vermiyor yani ya konuşmaya konuşmasında bize takılıyor anda bu aralar bir garip ya tuhaf oldu ben babamdan nefret ediyorum sevmiyorum aynı babanneme çekmiş her şeyi kısıtlıyor baskıcı tam
Kilo vermek için nasıl iradeli olabilirim
Merhaba, ben irademi geri kazanmak istiyorum. 25 yaşındayım. Önceden zayıf bir kızdım; 170-73 kiloydum. Vücudum sıkı olduğu için ekstra zayıf duruyordum. 2024’ten sonra irademi kaybettim ve aşırı yeme isteğini durduramadım. Zamanla aşırı yeme atakları, mide yanmaları, hareketsizlik, açlık hissi duymadan yeme, tokluk hissiyatı duymama gibi şeyler yaşadım ve yaşıyorum. Şu an 97 kiloyum ve çok hızlı kilo alıyorum. Şu süreçte 73’ten 80’e, 80’den 90’a ve sonunda 97. Kendimi sıkışmış hissediyorum ve çaresizim. Çok kilo aldığımı bildiğim halde yine de yemek yemek istiyorum; şu an dahil engel olamıyorum. Orta hareketli bir yaşam geçiriyorum ve bu kilo almamı daha da hızlandırıyor. Ben kendimi, bedenimi her haliyle çok seviyorum ama bu kilo bana iyi gelmiyor. Karnımda çatlaklar oldu. Midemde yanma var ama bunun için hiçbir şey yapmıyorum. Resmen farkındayım, okey ama sonuç yok. Pantolonlarımı artık beli rahat tercih ediyorum. Kıyafetlerimi istediğim gibi seçsem de istediğim tarzda giyinemiyorum. Kilolu olduğunuzda insanların davranışları bile değişiyor. Size saygı duymayı bırakıyorlar, sizden hoşlanmayı. Kilo almadan önce karşı cinsle ilişkim daha iyiydi; şu an kimseyle konuşmuyorum, kimse yazmıyor, kimse istemiyor. kilomla ilgili pat diye bir şeyler söylüyorlar ve en çok bu yıpratıyor beni. Kilom en çok onları ilgilendiriyor ve kendimi sevmeme rağmen kilolu olduğum için sevilmediğimi düşünüyorum
Takıntılı düşüncelerim var ve bunu yapmazsam kendimi iyi hissetmiyorum
Yürürken basıp geçtiğim yerden geçerken içimden iyi birşey söyleyerek geçseydim daha iyi olacaktı ve ben yapmadan geçtim sevdiklerimin üzerine kötü bişey yapışmış gibi hissediyorum ve kendimi kötü hissediyorum yapsam mı tekrar onu düşünüyorum yoksa aklımdan hiç çıkmıyor ben çok sıkıldım yaparsamda belki çokta iyi olmayacak bilmiyorum bana yardımcı olabilir misiz teşekkür ederim ben ne yapayım bunun için lütfen yardımcı olur musunuz
Toplumda konuşmamak ve savunmasız nedeni?
Merhaba 19 yaşındayım,ben bir toplumda konuşamıyorum aklıma gelmiyor ne konuşacağıma dair,böyle yapınca da kendimi dışlanmış hissediyorum,aile içerisin de ya da başka bir yerde kendimi savunamıyorum kendimi güçsüz hissediyorum bana bir şey söylendiğinde donup kalıyorum aklıma söylenecek hiç bir şey gelmiyor ya gülümsüyorum ya da evet diyorum,çok kısa kelimeler kullanıyorum, bu durumumdan sıkılıyorum bende diğer insanlar gibi olmak istiyorum bol bol konuşmak.
İlişkimi Bitirmeli miyim?
Merhabalar, 21 yaşında erkek bir üniversite öğrencisiyim, 4 yıllık bir ilişki içindeyim. Başlarda herşey harika olsa da, 1. yıldan sonra her ilişkide olduğu gibi kavgalar artmaya birbirimizi gerçekten tanımaya başladık. Daha da ilerledikçe sevgi dillerimizin bambaşka olduğunu, eğlence ve hayata bakış açılarımızın tamamen farklı olduğunu anladık. Şu aralar ise çok nadir beraber vakit geçiriyor veya eğleniyoruz. Tamamen alışkanlığa ve rutine bağlı bir ilişkiye döndü, zaman zaman tartışmalarımızda birbirimize alışkın olduğumuz için bu ilişkiyi bitiremediğimizi dile getirdik. Beraber olduğumuz süre zarflarında bazen konuşabilecek bir konu bile bulamıyor, telefonda vakit öldürüyoruz, ikimizde sanki arkadaşlarımızla daha iyi vakit geçiriyor ve eğleniyoruz, bunların yanı sıra cinsel olarak da kötü bir ilişkimiz var. Son zamanlarda utanarak ve kendime yakıştırmayarak söylüyorum, acaba başka biriyle olsam daha mı mutlu olurdum diye düşünüyorum hatta bazı potansiyel kişiler bile düşündüm maalesef. Aynı şeyi sevgilim içinde düşündüm acaba başkasıyla olsa daha mı mutlu olurdu acaba. Ben sürekli eğlenmek, şakalaşmak ve beraber vakit geçirip anı biriktirmek isteyen bir insanım, hayatı biraz uçlarda yaşamayı seviyorum, sevgilim ise tam tersi fazlasıyla sakin ve benim yaptığım şakaları falan hiç sevmez sürekli kavga ederiz bu konuda. İlişkiyi bitirip hayatımın ilişkisini mi kaçırırım yada gençliği mi boşa mı harcıyorum düşüncesi uzun süredir kafamı yedi bitirdi.
Belirsiz duygular içindeyim bunu anlamak, değiştirmek istiyorum
Bugün okul bahçesinde arkadaşlarımla 'ortada sıçan' oynarken, bir süredir hoşlandığım çocukla ilgili kafa karıştırıcı bir olay yaşadım. Oyun boyunca saçlarını düzeltip sürekli bana bakıyormuş arkadaşlarım fark edip bana anlattılar. Bu durum beni çok umutlandırdı. Ancak daha sonra arkadaşlarım, ben oradan uzaklaştığımda ona 'arkadaşım sana sarılmak istiyor' demişler ve o 'Hayır, eyvallah' diyerek reddetmiş. Az önce bana bakıp saçını düzelten birinin, böyle soğuk bir tepki vermesi beni duygusal olarak darmadağın etti. Bilmiyorum belkide yanında arkadaşları olduğu için çekinmişte olabilir. Çünkü bunun öncesindede bahçedeyken aynı takımdaydık ve sürekli oyun oynarken aynı takımda oluyorduk. Takım kurduğumuzda ilk olarak beni takımına istiyordu. Belkide ben herşeyi yanlış anlamışımdır.
Gelecek kaygısı taşıyorum
param yok işim yok becerim yok networküm çok sınırlı gelirimden çok fazla harcamam var ve bunu kısamam tüm bunlara rağmen iyi hissetmek istiyorum. bu konuda benimle sohbet etmeni, bana yol göstermeni ve beni rahatlatmanı istiyorum. bir de sen konuşabiliyor musun? yazmak bana ağır geliyor. sen robot musun yoksa gerçek psikolog mu? görüşlerin sana mı ait olacak yoksa nesnel ölçütler var mı. kimden besleniyorsun yani