Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Ben kendimi yetersiz hissediyorum sanki herkes bir şey başarmış bir ben yapamıyorum

Ben kendimi sevmek , kendime inanmak istiyorum. Sanki herkes bana gülüyor gibi geliyor. Hiçbir şey başaramıyorum. Artık çalışmak bana korkutucu geliyor. Zihnimde bir ses zaten başaramayacaksın, olmayacak diye söylüyor. 25 yaşım var ama kendimle gurur duyacağım bir şey yok. Ben kendimi sevmek bir şey başarmak istiyorum. Çevremde herkes bir şey başarmış ben ot gibi kalmışım sanki. Kıskançlık da yaramıyor. . içimde bunu sevmiyorum.

Çocuk ve Ergen

Çocuklarım kendi kendine oynaması için ne yapmalıyım?

5. 5 ve 1. 5 yaşında iki kızım var büyük kızım tek başına oyun kurup oynamıyor sürekli benim yanımda benden ayrılmıyorlar odadan mutfağa geçiyorum geliyorlar sorduğumda ise tek başına korktuğunu söylüyor tırnak yeme alışkanlığı var ayrıca aşırı sinirli öfke nöbetleri geçiriyor ve sürekli yüksek sesle konuşuyor bana kötü davranıyor. bu durum beni çok yoruyor kendime vakit bulamıyorum ayrıca çalışıyorum yardımcı olur musunuz? Ne yapmalıyım sizce

Aile

Annemin psikolojik sorunları için uzmanlardan yardım istiyorum

Annem küçüklüğünden beri psikolojik sorunları olduğunu söylüyor, aynaya baktığını, ondan bir travma geçirdiğini söylüyor. Bir de rahmetli babamla daha yeni evlilik zamanlarıdayken babam işe gittiği için yalnız kalıyormuş, ondan yalnız kalamama korkusu oluşmuş. Babam rahmetli olalı 1 yıl olacak. 2 kişiyiz; illa 3 kişi olma takıntısı var. 2500 liraya yarın psikoloğa götüreceğim onu, durumum olmamasına rağmen. Ne yapmalıyım? Yardım edin lütfen, cevaplayın. Psikolog Beyefendi veya Hanımefendi, yaşadığım bu durum için bir yol gösterin. Sürekli de 2500 verecek durumumuz yok. Keşke devlet hastanelerinde ücretsiz konuşan psikolog olsa ilaç vermeyen, konuyu görürseniz lütfen rica ediyorum cevap verin

ademyilmaz

Mükemmelliyetçiliğimi nasıl yok ederim

Mükemmelliyetçiliğimi nasıl yok ederim? Her şeyin mükemmel olması takıntımdan kurtulmak istiyorum. Hata yapınca karalar bağlıyorum ve bıktım bu durumdan. Bu çok sinirlenmeme neden oluyor ve çevremdeki insanlara ister istemez kızıyorum ve kırıyorum. İş ortamında her şey mükemmel olsun diye her işi ben yapıyorum. Yetişemeyince de yetersiz olduğumu düşünüyorum ve bu kendimden nefret etmeme neden oluyor. Can acıtıcı bir durum bu. Bunalmış hissediyorum

Cinsellik

Kocam başka kadınlara bakıyor

Eşim, İnstagram'dan başka kadınlara bakıp tamam olmuş, bu sabah denk geliyor diyor, ama inanmıyorum. Denk geldiğine bana neden denk gelmiyor, anlamıyorum. Ayrıca, hatalı benmişim gibi, İnstagram şifremi değiştireceğim diyor. Görmezden geliyorsun, diyor. Kafayı yiyeceğim. Ne olur, yardım edin, başka çarem kalmadı. İsterdim ki böyle olmasın, ama yardımınıza ihtiyacım var. Lütfen, bir an önce dönüş yaparsanız çok severim. Çözüm bulunmasını istiyorum, lütfen, lütfen.

Romantik İlişkiler

İlişki sorumluluğu mu yoksa gerçekten seviyor muyum?

İlişkide yaptığım şeyleri ilişki sorumluluğu mu yoksa gerçekten partnerimi sevdiğim için mi yapıyorum anlayamiyorum. İkisini nasıl ayırt edebilirim? Bazen içimdeki bir ses " şunu yapmalısın" diyor. Sanki sorumluluk gibi hissediyorum. Mesela partnerim benim sevmediğim ama onun sevdiği bir şeyi yapmamı istese genelde yapmam. Ama o hemen benim istediğim şeyi yapar. Bazen sadece insan olarak üzmemek için mi iyi davranıyorum yoksa gerçekten önemsediğim için mi bilemiyorum. Ayırt etmek için yardımcı olur musunuz?

Romantik İlişkiler

5 Yıllık İlişkide Fevri Kavgalar Sonrası Sessizlik ve Geri Kazanma

Merhaba, 5 yıllık ilişkim 11 gün önce karşı tarafın (25 yaş, Akrep burcu özellikleri, keskin ve gururlu) 'tamamen bitti' demesiyle sonlandı. Kavga sebeplerimiz genelde benim fevri çıkışlarım, darlamalarım ve son tartışmada dozunu kaçırdığım ağır kelimeler/küfürler oldu. 26 Şubat’tan beri kopuk olan bu süreçte ilk haftalar yine benim tarafımdan oldukça baskılı ve yoğun iletişim çabasıyla geçti. Ancak son 11 gündür tam sessizlik (No Contact) dönemindeyim. Eski sevgilim şu an ortak hesapları kapatıp gruptan çıkarak 'beni tamamen sildiğine' dair hamleler yapıyor. 'Silersem tam silerim' diyen bu inatçı karakter yapısında; yaptığım hatalar (fevrilik ve küfür) sonrası sessizliğe gömülmem onda bir pişmanlık uyandırır mı?Negatif imajımı silmek ve 11 Nisan civarındaki sosyal/ailevi karşılaşma ihtimallerinde doğru duruşu sergilemek istiyorum. Bu ilişkiyi geri kazanmak ve onun 'özlem' evresine girmesini sağlamak için profesyonel bir yol haritası rica ediyorum.

Kaygı

Yorgun ve hevesiz hissediyorum.

Bazen kendimi yapayalnız hissediyorum. Kendimi hiç bir yere ait hissedemiyorum. Hep kendime diğer insanların gözü ile bakıyor öyle yaklaşıyorum. Duygularıma temas etmek beni korkutuyor. Çünkü temas edersem yaralarımın derin olduğunun farkına varıcam. Ve hayatın bana yaptığı adaletsizlik beni hayattan daha da soğutucak. Bazen kendime dahi dürüst olamıyorum. Hep yalnız olmaktan değil de yapayalnız olmaktan korkuyorum. Yani yapayalnızlık beni düşüncelerimle savaşmaya itiyor

Kaygılarımı nasıl azaltabilirim

Bir ilişkiye başlayamıyorum. Hep eski ilişkimde yaşadığım olayları hatırlıyorum. Hep mutsuz olacakmışım gibi hissediyorum. Normal hayatımda da böyle yalnızlığa alışmış gibiyim. 2 senedir kimse yok hayatımda olsa da, 2 gün sonra hemen sıkılıyorum çünkü sanki insanlar hep bana yanlış yapacaklarmış, sanki hiçbir tarafından sevilmeyecekmişim gibi hissediyorum. Bir o kadar da kendimi çok seviyorum; birine ihtiyacım yok ama dağ olsun istiyorum, birini de bana bulamıyorum.

Baba sorunları, hep olgun olmak ve yaşlı adamlara ilgi

Korkuyorum ve istiyorum, ciddi anlamda bebekliğimden bu yana hep anlayışlı herkesi iyileştiren çocuk oldum. Babama 2 yaşındayken benden büyük kardeşlerimle ve babamın kendisinden 28 yaş küçük annemi terk etti ve diğer eşiyle kızının yanına gitti. Yani yaklaşık hiç baba sevgisi görmedim ve hiç ailede tercih edilen çocuk da olmadım. Annem abilerime karşı erkek olduğu için daha ilgiliydi ve kız çocuk olduğumdan küçük de olsam görülmedim ve her zaman olgun birey oldum . Çok fakir olduğum için hem hiç şımartılmadım hem de hep özgüvensiz oldum ve dışlandım. Ailem hep sorunluydu ve ben hiç çocuk olamadım. Asıl sorun şuydu: 7. sınıfta benden hoşlanan biri vardı, herkes bizi shiplerdi ama ben gram ilgi duymamıştım. Çocuğun ilgimi çekmek için hep uğraşmasına rağmen, bir gün yaşı büyük fen hocam tüm sınıf içinde soruduğum sorulardan beni zeki bulup herkesin içerinde benimle ilgilendi. Sadece beni laboratuvara götürdü. Aramızda hiçbir şey geçmedi ama ondan uzun süre hoşlandım. Liseye geçtim. Birileri hoşlandı benden. Yine ilgisizdim, çünkü hepsi çocuk, eğlence ve aşk istiyorlar, bana göre. Yine büyük adamlar ilgimi çekti ve fark ettim ki ben babamın aksine, beni tutacak, seçecek, güçlü birini istiyorum, yanında fiziksel ve zeka olarak olgun, ruhen önemsenen, şımartılabilen kız çocuğu olacak sevgili değil, baba arıyorum.