Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Lisede yurttayım ve büyük bir yalnızlık çekiyorum
Lisedeyim 11. Sınıfım bu yıl babamla aram iyi değildi zaten ve beni lisemin yurduna bıraktı. Kendisi de ailemi alıp köye taşındı. Burada oda arkadaşlarım olan 3 kız da çok yakın arkadaşlar ve birlikte vakit geçiriyorlar ben çok yalnızım. Aynı zamanda yakın arkadaşlarımdan birisi eskiden onlarla aynı odada kalıyordu ve üçü birlikte yalnız kalmak istedikleri için sürekli onun arkasından falan konuşuyorlardı. Şimdi benim de arkamdan bu şekilde konuştuklarından eminim. Ve odada onlarlayken hep diken üstünde hissediyorum. Hiçbir hareketimi rahatça yapamıyorum. Ve onlar çok bakımlılar ama ben değilim bu yüzden kendimi yetersiz ve çirkin hissediyorum. ve üçünün de babaları ile araları çok iyi bu beni biraz kötü hissettiriyor. Aynı zamanda babamla aram iyi olmadığı için bana para vermiyor şuan neredeyse hiç param yok. Bu yüzden de sorun çekiyorum ve psikolojimi çok etkiliyor. 1. 5 aydır yurtta kalıyorum ama bu iğrenç hisler asla geçmiyor ve çok yalnızım ve bu yüzden ders bile çalışamıyorum ders notlarım da iyice düştü. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum
İlişkimi yönetemiyorum
Hiçbir ilişkim düzgün gitmiyor insanlara asla kıyamıyorum olan bana oluyor 3 yıllık ilişkim bitti atlatmam çok zor oldu yeni aştım ama bi ilişkim vardı aynı okuldaydık 3 aydır ve kariyer ve aile açısından beni etkilediğini söyleyerek arkadas kalmak istedi sevgisinin hala aynı olduğunu söyledi ama ben onu çok seviyorum canım acıyor hiçbir ilişkim uzun ömürlü değil kimse beni sevmiyor o da bence beni yedekte tutmaya çalışıyor sevmiyor gibi hissediyorum
Kilo ve dış görünüşümü çok kafama takıyorum ve bazen kendini aç bırakıyorum nasıl rahat olabilirim?
Kiloma ve dış görünüşümü çok kafaya takıyorum hatta bazen kendimi aç bırakıyorum ve az yemek yiyorum boyum 160 kilom 58 ama kendimi bir türlü iyi hissetmiyorum bununla başa çıkamıyorum ister istemez yediğim her şeyin kalorisini hesaplıyorum. Annem bunun yüzünden seni psikoloğa götüreceğim dedi ama ben reddettim hatta. Bir veya iki senedir bunun yüzünden rahat değilim. Nasıl rahat ve zayıf olabilirim?
Sınav süreci stres ve kaygi yönetimi
Bir kaç yıldır mezunum bu yaşıma kadar bütün notlarim cok iyiydi ama sinav surecinde bir turlu disiplinli uzun süreli çalisamiyorum hep basliyorum bir kaç ay geciyo bir şey istedigimi gibi olmuyo ya da bir kac gun konu yetistiremiyorum falan sonra bende bu isin ucu gidiyordu hafiften kaygi ve stres gelmeye başliyor sonra aylarca oldugum yerde ders çalişamiyorum ders çalişamadikça ağlama isteği geliyor ve ben bir yilimi daha çöp etmis oluyorum ben bu döngüden çok yoruldum bir türlü çikamiyorum şu an yine bu aylarda tekrar ders çalisma isteğim gitti . gece erken gitsem yatağa uyumak istemiyorum sabah erken uyanamiyorum uyansam bile o masanin başina geçemiyorum yoğun bir isteksizlik var. Her türlü yolu denedim ama bir türlü bu dönguden kurtulamadim. ne önerisiniz
Kızım benimle görüşmek istemiyor. Onunla eskisi gibi görüşebilmek için ne yapmalıyım ?
Eski eşimden 2019 yılında ayrıldık. Ayrıldığımızda kızım 1 yaşındaydı. Bu süreçte eski eşim bana 9 ay boyunca kızımı göstermedi. Daha sonra mahkeme kararıyla 2 haftada bir kızımı 5 saatliğine alabildim. Aldığım bazı zamanlar kızım annesine gitmek istemiyor benden ayrılmak istemiyordu. 3 yaşına geldiğinde yazın 1 ay yatılı aldım. Kızım annesinin yatılı kalmasını istemediğini bana ağlayarak anlattı. Onu zorlamadım ve aldığım gün akşama kadar güzel vakitler geçirdik. Annesini istediği anda teslim ettim. Baba kız mutluyduk. Bir çocuğun sahip olabileceği nerdeyse tüm oyuncakları ona aldım. Havuza sinemaya tiyatroya götürdüm. Dolu dolu günler geçirdik. Nafaka artırım davasında dedesi benden için hiç bir maddi katkısı yok demesi nedeniyle dedesi ve annesinin kızımın mahkemeye resimlerini sunması nedeniyle annesi hakkında biraz suçlayıcı konuştum. Kızım o günden beri benimle çok az görüşür oldu. Onu almaktan hiç vazgeçmedim ama son 3 aydır bana beni bir daha alma diyor. Kızıma annesi tarafından baskı yapıldığını düşünüyorum. Kızımı çok seviyorum ve çok özlüyorum. Kızımı ve kendimi artık yorduğumu düşündüğümden almaktan vazgeçme aşamasındayım. Kızımı bir daha görememek kaygısı beni mahvediyor. Kızımla eskisi gibi olabilmek için kızımın bana isteyerek gelebilmesi için ne yapmalıyım ?
Ondan ayrılmak istemiyorum bu fikir bana acı veriyor
9 aylık bir ilişkim var. Aradığım, istediğim şeyler partnerimde var. Bana olan ilgisi alakası, sorumluluk bilinci, bana karşı olan sevgisi, rahatsız olduğum şeyleri hemen değiştirmesi, beni rahat hissettirmesi, dürüst olması. Onu seviyorum. Evlilik yolunda ilerliyoruz fakat onun geçmişinde yaşadığı yakın bir ilişki beni çok tetikliyor. Kafamda binlerce soru var. Bir kere olmuş ve pişman olmuş. Bunu bana dürüstçe söyledi. Ben partnerimin daha önce ilişki yaşamamış olmasını isteyen birisiydim. İlişki yaşamasını kabullenemiyorum. Bu konuyu devamlı didikliyorum, detay öğrenmeye çalışıyorum. Yanlış yapıyorum biliyorum. O her ne kadar aksini savunsa da her konuda onun ilki olduğumu söylese de onun bu konuda ilki olmayacağım ve özel olmayacağım. Bu konuda hassasım. İlişki yaşadığı kızla karşılaşma ihtimalim de var ve daha önce selamlaştığım, uzaktan tanıştığım bir kız. Bu durumu asla kabullenemiyorum. Partnerime öfke hissediyorum üstelik bana karşı hatası yokken. Sürekli tetikleniyorum acı çekiyorum ve ilişkimiz çok yıpranıyor. Üstelik defalarca pişman olduğu şeyi ona hatırlatmama rağmen bana karşı sabırlı. Ondan ayrılmak istemiyorum bu fikir bana acı veriyor. Ama bu durumu aşmadan onunla evlenmem ve ilişkimizi ilerletmem çok zor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Lütfen yardımcı olun.
Sürekli yalnız kalıyorum
Merhaba üst üste kötü 2 ilişki yaşadım yine de bir şekilde kendimi toparlamaya çalıştım ama bu defa en yakınım dediğim arkadaşımla da iletişimi kestik. İyice kendi içime kapandım. İnsanlara yaklaşmak tanımak yorucu geliyor. Nasıl bir hayat yaşamak istediğimi bilmiyorum. Son yaşadığım ilişkiye o kadar bağlanmıştım ki kendisini geliştiren biriydi tüm kötü özelliklerinin yanında o yüzden kendi hayatımı unuttum. Son bir senedir bana şarkılar üzerinden gönderme yapıyordu sonra ben ona dönmeyince her şeyimi kapatınca göndermeli şarkıları kaldırdı pişmanlık içeren çok seviyorum tarzı şarkılar geldi yerine bunlar tesadüf değildi. Dönmedim ona Çünkü bana öyle şeyler yaşattı ki dönemedim en sonunda bitirdiğine dair şarkılar ekledi ben mi yanlış yapıyorum dedim kendi kendime ve aradım onu hiçbir olmamış gibi davrandı. Ben durup dururken 2 sene sonra aramışım gibi davrandı. Çok şaşırdım. Anlaşamamıştır bitmiştir bunu anlayabilirim ama ben bir şekilde hayata devam ediyordum arkadaşımla iletişimi kestikten sonra böyle şarkılı göndermeler yapması üstelik ayrılan oydu. Kalbimle mantığım arasında kaldım demişti. Bana da acı çektirdi. Ne yapmaya çalıştığını asla anlayamadım hiçbir zaman. İlişkide böyleydi çabalayacağını söyleyip hiçbir şey yapmazdı. Benim aramamı beklemiyordu belki de şarkıları kesti ne tesadüfse tam 2 ay oldu. Kendimi hiçbir yere ait hissedemiyorum. İnsanlar bunları yaşatıp hiçbir şey olmamış gibi devam ediyor.
3 yıllık ciddi ilişkim var onu kendime nasıl daha çok aşık edebilirim
3 yıllık sevgilim var kendime daha çok aşık etmek istiyorum aramızda bazı sorunlar var seviyoruz birbirimizi ama aramız biraz bozuk daha çok aşık olsun istiyorum benden başkasını gözü görmesin ben daha fazla sevsin aramızda sorunları halledelim istiyorum çok kıskanıyorum birine baksa kavga ediyorum anlaşamıyoruz ama bir birimizden vazgeçemiyoruz bir birimize yükselelim sevelim istiyorum ilişkimiz arzulu tutkulu vazgeçilmez olsun benden başkasını gözü görmesin gözümden kıskanıyorum onu çok hata yaptık bir birimize 3 sene içerisinde ama asla vazgeçmedik ben bi çok kez ayrıldım ama her ne olursa olsun o beni bırakmadı ailesi benden nefret ediyor benimle konuşmasını istemiyor sevgilimin sonumuz ne olacak bilmiyorum bir sonumuz yok sadece onu biliyorum ailesi yüzünden kafayı yiyeceğim evlilik istiyoruz aynı evin içinde yaşamak ama ailesinden korkuyor ailesi ne nerde o kafada ailesi varken bizim bir arada olmamız imkansız ailesinin karşına çıkıp seviyorum ben diyemez cesaret edemez ama biliyorum beni çok seviyor herkesten her şeyden ama bilmiyorum kafam çok karışık ve dolu
Hislerim farklı gözlemlerim farklı şeyler söylüyor hangisine odaklanmalıyım?
Merhaba, 25 yaşındayım ve tanıştığım herkes benim çok küçük gösterdiğimi söylüyor minyon tipliyim. Bir çocuk var 20 yaşında açıkça bana hiçbir zaman hoşlandığını söylemedi fakat insanları kendi çapımda iyi analiz ettiğimi söylemeliyim çocuk bana ben ona bakmadığımda bakıyor bakınca gözlerini kaçıyor ve keyfi kaçıksa genelde bana abla diyor ama kadın içgüdülerim bana farklı şeyler söylüyor çocuk çok zeki ve hareketlerini iyi kontrol ediyor benim ona karşı bir hissim yok sadece duygularını anlamak bana ne gözle baktığını hislerimde yanılmadığımı kendime kanıtlamaya çalışıyorum. Genelde konuştuğunda ilgisiz davranıyor yaşımla ilgili şakalar yapıyor ama bakışlarını yakalıyorum hep üzerimde hissettiğim bakışları bana farklı şeyler söylüyor. Gözlerimin içine nadiren bakıyor bakınca da afallıyor. Onun akrabaları aynı iş yerinde acaba onlardan mı çekiniyor ilk başlarda üstüne başına dikkat ediyordu ama şu sıralar baya saldı. benden hoşlandığını hissediyorum ama davranışlarında aynı hisleri yakalayamıyorum aklımı çok kurcalıyor hislerime olan güvenimi baya zedeliyor her cümlesine abla kelimesini kullanıyor. Her gün farklı düşünmeme sebep oluyor bir gün beni güldürüyor ve sürekli etrafımda dolaşıyor ertesi gün her cümlesinde abla diyor ve soğuk davranıyor gerçekten kafam karıştı beni ablası gibi düşünüyorsa neden bu kadar tutarsız davranıyor normal davranmalı diye düşünüyorum bu çocuk benden ne istiyor ve bana karşı herhangi bir hissi var mı
Kronik Hastalıklarımla Birlikte Başarılı Olamıyorum.
20 senelik insüline bağımlı tip 1 diyabet hastasıyım. Üzerine Vitiligo, Polisitemia Vera, Hipertiroid, Venöz Yetmezlik gibi kronik hastalıklar eklendi. Bununla birlikte kendimi geliştirmek, kariyer yapmak, insanlara faydalı olmak, sosyalleşmek istiyorum. Hastalıklarım, günlük yaşantımda odaklanmama ve çalışmama aşırı mani oluyor. Yapmak istediklerimi bir türlü gerçekleştiremiyorum, mecburen geri adım atıyorum. . Muhafazakar bir insanım ama bir türlü huzurlu değilim. . Ne tavsiye edersiniz. Saygılarımla. ..