Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Ne onunla oluyor ne onsuz oluyor.
sevgilimle birbirimizi asiri derecede yipratmaya basladik normal yaptigi hwr sey bile bazen batabiliyor bana onun davranislarida cok degisik birbirimize soyle donup baktigimizda anlam veremiyoruz ayrilsak ayrilamiyoruz birlessek birlesemiyoruz sorunun ne oldugunu ikimizde bilemiyoruz ortada somut bi durumda yok aslinda ben onun ilk halini istiyorum o kibar naif halini bu aralar gorusemiyoruz bi kac haftadir belki ondan dolayidir bu durymlar ama gercekten ikimizde cok yiprandik her seyimle onu cok seviyorum
Birini unutmam ve kendimi suçlu hissetmemek için ne yapmalıyım?
Benim hoşlandığım bir çocuk vardı. Zaman içinde oda benden hoşlanmaya başladı yada ben öyle zannettim. Yakın zamanda sevgili olup sosyal medyadan konuşmaya başladık. Ve ben ilk defa bu kadar mutlu olduğumu hissettim. Sonra benim ailemden dolayı sosyal medya hesabımı kapatmam gerekti. O ise bunu bir sebep sayarak benden ayrıldı ve eski sevgilisiyle barıştı. Bu durum beni hem üzdü hemde şok etti. Yani böyle bir sebepten dolayı ayrılmak normal mi bilmiyorum. Ama şöyle ki ben ona böyle yapmazdım. Her neyse o ve eski sevgilisi yaklaşık bir ay içinde ayrılmış. Ve sevdiğim çocuk beni hala sevdiğini ve benimle tekrar birlikte olmak istediğini söylemek için yanıma gelmişti. Ne yapacağımı bilemedim. Ama hala da çok seviyordum onu. Ne yapıp ettiyse beni ikna etmeyi başardı ve bende onu affettim, barıştık. Eskisinden dahada mutlu etmeye başlamıştı beni. Beraber buluşuyorduk. Sohbet ediyorduk. Ve ben onunlayken hep çok mutluydum. Ayrıca bu süre içinde de onun için bir çok fedakarlık yaptığım olmuştu. Daha önce de bahsettiğim gibi benim aile sorunlarımdan dolayı çok az buluşabiliyorduk ve bu da benim sayemdeydi. Onunla buluşmak için aileme yalan söylüyordum. Yinede çok mutlu bir ilişkimiz vardı. Aradan iki hafta sonra benden tekrar ayrılmak istediğini söyledi. Ne yapacağımı bilmiyordum. Ve bunu benim yüzüme karşı da söylememişti. Yakın kız arkadaşıma söyleyip bana söylemesini istemişti. Benden ayrılma sebebi ise şuydu: Benim yakın kız arkadaşım ve sevdiğim çocuğun yakın erkek arkadaşı eski sevgiliydi. Ve bu çocuk benim kız arkadaşımla tekrar barışmayı çok istiyordu. Fakat kız arkadaşım bir başkasına aşıktı ve barışmak istemiyordu. Benim sevdiğim çocuk ise onları barıştırmak için benim kız arkadaşımla konuşup ikna etmeye çalıştı ama kız arkadaşım hiçbir şekilde kabul etmedi. Fakat benim sevdiğim çocuk ise kız arkadaşıma şöyle söylemişti; "sende benim arkadaşımı üzüyorsan bende senin arkadaşını üzeceğim. Ondan ayrılıyorum" demişti. Bu durum karşısında çok üzüldüm ve adeta yıkıldım. Sevdiğim ve bu kadar çabaladığım birinin beni bu kadar kısa süre içinde bırakıp gitmesi beni mahvetmişti. Lakin sonradan bu yaptığı davranışın ne kadar çirkin bir davranış olduğunun farkına vardım. Ondan uzaklaşmaya ve onu sevmemeye başladım. İlk başlarda ne kadar istesemde yapamıyordum. Ama sonrasında az da olsa yapmaya başladım. Fakat ne yaparsam yapayım onu unutamıyordum ve kendimi suçlu hissediyordum. Nedeni ise benim böyle birini sevmem, onun için çabalamam ve onun için ailemle aramı bozmamdı. Ayrıca bu süreç içinde ders notlarımda çok düşmüştü. Fakat ben hala kendimi çok kırgın ve çok suçlu hissediyorum. Onu hala seviyor muyum bilmiyorum.
Evliliğimi nasıl devam ettirebilirim?
Merhaba ,Biz 5 aylık evliyiz evde huzur yok mutluluk yok aşk yok nedenini bilmiyorum hiç anlayamıyorum. evin içindeyim işleri , yemekleri , kıyafetleri yapıyorum eşime bir eş olabilmeye çaba gösteriyorum hiçbir şeyi eksik etmiyorum ve ne derse yapıyorum . Ama benimle çok severek evlenen eşim evlenmek için acele eden eşim evin içine girince çok değişti evlendikten 1 ay sonra ailesiyle her hafta sonu tarlalarına gitti tepki gösterdim suçlu oldum birbirimize vakit ayıralım dedikçe doyumsuz oldum herşeyi atlattık sorunları çözdük dedik başka bir sorun doğdu ben artık çok sıkıldım ben çok seviyorum kocamı en saf duygu değil mi sevmek ? İşten geldiğinde güler yüz göstermiyor yemekten sonra çay koyuyorum tatlı getiriyorum yinede bana sarılmaktan başka sevgisini görmedim, Sanki içinden hiç istek gelmiyor gibi hep benden bekliyor güler yüz hep benden bekliyor susmak alttan almak ,çok konuşunca çok konuşuyosun diyor hiç konuşmayınca neden susuyorsun diyor neden bu kadar tutarsız ne yapnaya çalısıyor artık dayanamıyorum ben 21 yaşındayım ben kimseden sevgi dilenemem ben biri beni sevsin diye kendimi parçalayamam ama sürekli sevilmeyi , ilgilenilmeyi vb. Şeyleri bekliyorum kocamdan kendiliğinden yapsın istiyorum seviyorsa yapsın kendiliğinden yüzü de gülsün benimle sohbette etsin benimle aktivite de yapsın ama yok olmuyor . Bi zamanlar ben istiyodum bunu yapalım şunu yapalım ama sıkıldım tek taraflı sevgi mi bu ? herşey kadınlara mı zimmetli ?ben mi evliliği yürütemiyorum takmıyorum kendimi üzmicem dedikçe kendimi ağlar halde buluyorum . Evlilik içinde yalnızlık çekiyorum bir erkek neden bu kadar duygusuz olabiliyor duygularımı yok ? Mutlu etmek çok mu zor kafamda çok soru var bunun gibi . Ben ne desem beni yanlış anlıyor çok sıkıldım ben onun eşiyim her dediğimi yanlış anlamak yerine biraz başka açıdan baksa sorduğum yada söylediğim cümlelere . Ne zaman tartışsak gidip yatıyor bende yanına gitmiyorum hiçbişey olmamış gibi davranamıyorum koltukta yatıyorum daha 5 aylık evliyiz nedir bu ? Sabrım tükeniyor morelim düzelmiyor gençliğimi mafettim sanki ben evlenmeden zaten tektim teklikten çıkmak bu dünyada sevdiğim anlaşabildiğim biriyle evlenip onunla mutlu olmak istedim bence çok değil bence hak ediyorum . Mesela yarın olacakları söylüyorum size , işten gelicek benim yüzümün gülmesini beklicek ama ben bunları unutmadığım için suratım asık olucak ve bana dicekki ; senin yüzün asık bu yüzden benimde modum düsüyor işten geliyorum güler yüz yok dicek ben her zaman suçlu oluyorum benim de duygularım var kendisi uyuyunca geçirebiliyor ama ben yapamam her insanın kendine öz karakteri var . son olarak sorum şu size beni gercekten sevse icinden herşey gelirdi yapardı değil mi ? Yani sevmiyormu açıklık istiyorum bu soruma birde ben ne yapmalıyım bu tarz bir evlilikte nasıl hareket etmeliyim ?
Her şeyi çok fazla düşünüyorum ve takıntı haline getiriyorum. Bu durumdan kurtulmak istiyorum.
Ablam boşandı ve şuanda benim sevgilimin abisiyle sevgili bu durumu kabullenemedim sürekli bunu düşünüyorum ve kinleniyorum bana normal gelmiyor ama o çok mutluymuş ve bu sebepten dolayı çok kavga ettik ama içim hiç rahat değil neden bilmiyorum istemiyorum özel bir kaç mesajlarını gördüm midem bulanıyor onlardan bana sürekli yalan söylüyorlarmış gibi geliyor güvenemiyorum çok huzursuzum kaçmak istiyorum görmek istemiyorum ama olmuyor uzakta olunca da rahat edemiyorum acaba napıyolar falan diye
Cinsel hayatımız yok
Öncelikle merhaba. 8yıllık evliyim ve ikiz kızlarım var. Eşimle severek evlendik. İnişli çıkışlı evliliğimiz vardı her zaman. İkiz kızlarım olduktan sonra uzaklaşmaya başladık. Önceliklerimiz de değişmişti. Şuan neredeyse 1,5 yıldır cinsel ilişkimiz yok. Bunu konuştuğumda aldatma olmadığını tekrar çocuk istemediğimi için birliktelik istemediğini söyledi. Ve geçiştirdi. Ama bu durum canımı sıkıyor. Mutsuzum. Boşanmayı bile istedim dile getirdim. Kabul etmiyor. 30 yaşındayım kadın olarak sevmek sevilmek istiyorum dedim. Ama sürekli konu farklı yerlere gidiyor. Anlamak istemiyor.
Ergenlik dönemi
Benim 18 yaşında kızım geçen sene üniversite sınavına girdi . Bu sene mezuna kaldı tekrar girecek internet üstü biriyle tanıştı. 24 yaşında meslek sahibi biri bütün gününü onunla sohbet ederek geçiriyor ve çok az ders çalışıyor . Bu az sürede bile ders çalışırken sürekli telefon elinde mesajlasiyor bu sene her şeyden önce derslerine odaklanmasını çok isterdim. Elden gelen bir şey de yok mecbur oluruna zamana bırakmaktan başka çarem de yok.
Ailemle yaşamak psikolojimi bozuyor.
Ailemi çok seviyorum ama artık onlara karşı bir bıkkınlık hissediyorum. Çok soğudum yani. Bir şey dediklerinde sanki bir yerimi istiyorlar gibi geliyor. Bana iyi davransalar bu kadar olmaz biliyorum ama işte. .. Bana karşı sanki bilmediğim bir garezleri var sanki. Bana karşı sanki bilmediğim bir garezleri var sanki. Bütün bunlara rağmen hâlâ kendilerine dört dörtlük hizmet etmeye çalışıyorum. Sosyal hayatım yok denecek kadar az. Artık yaşama hevesim de kalmadı. İntihar etmek de istemiyorum ama artık dayanamıyorum. Kardeşlerim de beni umursamıyor. Sanki onların ablası değil de evde hizmetçi kız gibi istediklerini yapıyorum. Bana yapılanları başkasına yapsalar bir dakika bile bu evde kalmaz. Ama benim hiçbir fikrim düşüncem yokmuş gibi davranılıyor. Bu durum beni çok hayattan soğuttu. Bu dünyada niye ben varım. Benim gibi kimse var mı. Ölsem umurlarında bile olmaz. Çünkü ben bir evlat, kardeş değilim. Daha ne diyeyim bilmiyorum. O kadar doluyum ki 40 sayfa da yazsam 50 sayfa da yazsam yetmeyecek. Ve bu yazdıklarım bir şeyi de değiştirmeyecek biliyorum. Farkında olduğum şeyleri değiştirememek yoruyor. Şimdilik bu kadar anlatayım. Teşekkürler.
Benim ne yanlışım var?
Ben genel olarak uzun süreli ilişki yapamıyorum olanlarla da temasım olamıyor öpme fln son zamanlarda yakın arkadaşım ayarladığı 2 tane erkekle konuştum arkadaşım onlarla konuşurken Zehra mı tadım kaçtı yada Zehra ismini duyunca kapatmaya çalışılar ben anlamadım bunlara ne yaptım 1. ömer onunla hızlı gittiğimizi düşündü genel mesajlarda ama altında yatan nedenin maddiyat olduğunu düşünüyorum çünkü yakın arkadaşıma ben bu kızı kafeye fln nasıl götürürüm fln demiş bende bitsin fln dedim 2. Muhammet bunun iyiydi ama gün içinde aktif değil ilk başlarda olduğumuz için günahdın fln yoktu ve sürekli şarjı bitiyordu yada bana gelince bitiyordu anlamadım ve asıl olay ben Ömer’le konuşurken Şahin benimle konuşmak istedi ben onu arkadaş olarak gördüğüm için ve şahinde de büyük bi ego var sonradan görme egosu buna da bitsin dedim tama fln dedi tabi kısaca ben bunlara ne yaptımda benim adımı duyunca kendilerini geri çekiyorlar anlamadım
Herkes çok başarılı, ben yetersizim
Merhabalar. Üniversite öğrencisiyim. Etrafımdaki herkes çok başarılı benden daha iyi bölümler daha iyi üniversitelerde okuyor daha öndeler ben neden onlar gibi değilim neden onlar gibi olamadım diye düşünüyorum. Neden o insanlar daha iyi. Neden hep geride kalıyorum. Hedeflerim genelde beni hayal kırıklığına uğratıyor. Gerçekleşecek olacak diye bekliyorum, ümitleniyorum ve olmuyor. Çok sıkıldım artık kendimi sevmememe neden oluyor. Bazen çabalama artık diye düşünüyorum içimden nasıl olsa istediğim olmayacak diyorum . Ama tamamen bıraktığım zaman daha da kötü oluyor her şey. Ama diğer insanlar öyle değil çok iyi konumdalar,mutlular ben onlarla karşılaştırılamam bile. Kendimi böyle kabullenemiyorum. Kabullenmek istemiyorum, sindiremiyorum . Bana bir çıkış yolu gösterir misiniz?
Hayat Neden Beni Çok Yoruyor?
Hem iş hem ev çok yoruldum işim çok stresli iş güvenliği uzmanıyım bu aralar her şey üst üste geldi artık stresli bir hayat veya iş istemiyorum kafam rahat olsun istiyorum çocuguma vakit ayırayım eve gidip çalışmayayım istiyorum çok yoruldum etrafımda kimsede beni anlamıyor eşime diyorum takma kafana deyip geçiyor başkasında oyle dertleşecek kimse yok etrafımda çok yoruldum ya çok yorgunum. Sadece sakin huzurlu bir hayat istiyorum ya.