Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Okulda çok dışlanıyorum ve sürekli tuvalete gidiyorum
hic arkadasim yok anlayacagin ne okula ne disarda kuzenim bile yok yani kisaca oturup dertlesebilecegim yada mesajlasacagim hadi onuda gectim gulup eglenebileceim biri bile yok assiiri dislaniyorum lutfen bana bir yol goster he bide iletisim kuramiyorum yani sohbetim sarmiyor kisaca bundan da kurtulmak istiyorum ama olmuyor kac kez denedim ailem le de bir sey konusamiyorum benim tt izlememe bahane buluyorlar evde bu yuzden surekli kavga var mutlu degilim. ..
Gizli Kullanıcı
Hedef ve isteğim yok. Sizce sorun nedir?
Merhabalar,Ben uzun süredir çalışmak istemiyorum ama maaşımı ve pozisyonumu yükselterek bir şekilde 10 sene idare ettim. Ama özellikle son 2 senedir çok zorlandım. Ben kendimi çok yeterli bulmasam da genelde de hep başarılıydım. 1. 5 senedir istemediğim bir işte çalışıyorum ve işi hiç umursamıyorum. Kimse bir şey demiyor ama bence performansım da kötü. İşleri son gün yapıyorum. İş değiştirmek ve başka bir iş yapmak da istemiyorum. Uzun yıllardır düşünüyorum ama keyif alarak yapabileceğim hiç bir şey yok. Tatil yapmak da hiç bir işe yaramıyor. Bir yenilenme hissetmiyorum. Artık maaş veya pozisyon beni tatmin etmiyor. Sabahları kalkmak istemiyorum. Gerçi çocukluğumdan beri sabahları kalkmaktan nefret ediyorum. Erteleme davranışları sergiliyorum. En basit şeyleri yapmak bile zor geliyor. Ama mesela sporumu çok iyi yapıyorum, sağlığıma genel olarak çok dikkat ediyorum. Bir iki senedir doğru düzgün ne kitap okuyorum, ne film, dizi izliyorum. Çok fazla arkadaşım yok. Olanlarla da ara ara görüşüyorum. Çok samimi ve sıkı bir dostum yok. Son 2 senedir sosyal medya kullanımım da çok arttı. Uykularım yıllardır dinlendirmiyor. Şu an sadece spor yapıyorum, sağlığıma dikkat ediyorum, yatırım yapıyorum ve zorunlu şeyleri yapıyorum. Arada da arkadaşlarımla buluşup, etkinliklere katılıyorum. Onun dışında evde ya da sosyal medyada takılıyorum. Bir hedefim yok. Bir istediğim yok. Sorun nedir?
Gizli KullanıcıHayata yeniden başlıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum
Merhaba ben 30 yaşındayım. 2 sene önce hayatımda en yakınım dediğim çoğu insan hayatımdan çıktı. Düşündüm ve bu iki insanın ortak noktası terapiye gidip kendi sınırlarını çizip asla karşıdakini düşünmemeleriydi. Hatta bunları terapide nasıl bir bakış açısıyla dinleyip içselleştirdilerse adeta böyle intikam alır gibi kendilerini önemsemeye başladılar. Onların çözemedikleri problem başkalarıylaydı ama beni o kadar travmatize ettiler ki beni. Biri eski sevgilimi o da eski ilişkisinde sınır koymayı öğrenmiş çünkü karşıdaki bunu güzel bir şekilde yapmış kırmadan incitmeden durumu açıklayıp ayrılmış ama kendisi beni süründürdü resmen sınır koyma adı altında kendi istedikleri olmayınca sen şöyle birisin diye etiketleme yapıyordu sonunda bana öyle şeyler yaşatıp ayrıldı ki ne hesap sorabiliyorsunuz çünkü siz güvendiniz her yaptığı şeyden sonra konuşup beni bu sefer anlamıştır dediniz. Diğeri en yakın arkadaşımdı o da yakın arkadaşında haksızlık yaşadı sanki ona bu yaşatılmamış gibi aynısı bana yaşattı. Her insan bir önceki ilişkisi üzerinden bir bakış açısıyla değerlendiriyor dünyayı ama aynı yerden can yakmayayım demiyor. Aksine intikam alır gibi bunu benden çıkardı ikisi de. Şu an ben hayata sıfırdan başlıyorum ne çevrem var ne işim ve hayatın içinde diken üzerinde gibiyim sağlıklı ilişki nedir bir ortamda samimi şekilde nasıl olunur unuttum. Herkes bir yerden yaraladı beni. Ben bunları nasıl atlatacağım bilmiyorum.
Gizli KullanıcıEşim bazen porno videoları izliyor. Boşanmalı mıyım?
6 yıllık evliyiz. Eşimin her ay telefonundan porno görüntülere veya daha iki gün önce instagramda kadınların çıplak görüntü, fotoraflarına videolarına baktığını gördüm saygısızca. Pişman olup yapmicam deyip tekrar yapiyor. Terapi ise yaramadi. Mental ve pskilojikmen beni mahfediyor. Onun disinda cok iyi bir insan ve baba. Tek sorunumuz bu. Bosanmayi dusunuyorum ama aileme anlatamiyorum gururumdan. Avrupada yasiyoruz Piskologa bu nedenle bosanmak istedigimi soyledim cunku beni cok yipratiyor bu durum. 6 yildir bi cikmazin icindeyim. Bas edemiyorum. Saygisizca buluyorum midem almiyor kaldiramiyorum. Konusmak fayda etmiyor yalvarip yakarip yine aynisini. Aileside biliyor destek veriyolar yapma diye. Ama baska kadinlar gibi gormezden gelemiyorum. Gururuma yediremiyorum. Piskologa bosanmayi soyledigimde porno videoya bakildigi icin bosanilmaz diye guldu dalga gecti. Beni anlamadigini hissettim cok sasirdim ve pisman oldum gittigime. Cok ama cok rahatsiz ediyor bu durum. Hicbir degisiklik yok. 2 tane. kucuk cocugumuz var. Kalbimi cok acitiyor. Ne yapmaliyim. Bu neden icin bosanmak gercekten sacma mi?
Gizli KullanıcıEşim ile ailem arasında kalıyorum. Ne yapmalıyım?
Kız kardeşim ile eşim arasında bir sürtüşme oldu sonra barıştılar ancak eşim onun düğününe gitmek istemiyor ne yapa bilirim bu konuda benimle tartışıyor ben ise sadece onun için değil bulunmam gereken bir yer olduğu için gitmek istiyorum sürekli kendimi baskı altında kalmış gibi hissediyorum bu konuda acil yardım eder misiniz teşekkürler kendimi mutsuz hissediyorum ve kaygılı düşünceli bunalımda halsiz bitkin
pmcke8rr8w9uzubrh3jap-hesabini-sildiEvlenmeden cinsel ilişkiye girdim. Evlenince eşim sorun eder mi?
Merhaba ben biraz geç ilk cinsel ilişki deneyimi yaşadım ilk cinsel ilişki deneyim pandemi zamanında oldu cinsel ilişkiye girdikten sonra cinsel isteğim çok fazla yoğun olarak arttı arada sırada kadın ile de oluyorum ama evlenemden önce cinsel ilişkiye girdiğim içim ben evlenince eşim bunu sorun eder mi eşim bu durumu nasıl karşılar bunu kafama çok takıyorum ne yapmam lazım acaba
silinen-hesap-212İş konusunda ne yapacağımı bilmiyorum
20 yaşındayım 2 yıllık ameliyathane hizmetleri bölümünden ameliyathane teknikeri olarak mezun oldum lise de de hemşire yardımcısı olarak mezun oldum bilgim var sağlık konusunda ama hep stajyerlik olarak hastanelerde görev yaptım tam zamanlı hiç çalışmadım , kendi okuduğum hastanede hep ameliyata steril olarak girdim ama alet isimlerini falan çalışınca öğrenirsin aklında öyle kalır dediler kendime güveniyorum ama kaygılanıyorum hep her hastanenin çalışma şekili görevleri farklı olabiliyor, haftaya iş görüşmesine çağırabilirler kaygılıyım eğer işe alınırsam ne yapıcam ne edicem bilmiyorum mobingten korkuyorum çünkü hastane ortamında hep oluyor maalesef gördüğüm kadarıyla çömez diye adlandırıyoruz çünkü tam zamanlı sağlık alanında çalışma deneyimim yok çünkü hep stajyer olduğum için pekte arkadaşım yok destek alabileceğim 5 ay önce yeni mezun oldum bilgiler taze ama üzerinden geçmeyeli oldu çünkü derslerde sık görüyorduk şimdi mezun olunca bilgi eksikliği olabiliyor işe girersem nasıl konusucam ordakilerle hani stresten kaygıdan bu bişey bilmiyor diye kovarlarsa özel hastanede tanıdık aracılığı ile girme imkanım olacak eğer haftaya gel başla derlerse karmaşa içindeyim biraz kalbim çok hızlı atıyor düşündükçe tansiyonum düşüyor ailem olsun akrabalarım olsun hep önü açık başarılı diyorlar ya bişey yapamazsam diye kprku içindeyim, yurt dışında da lisedeyken erasmus deneyimin olmuştu orda da o yüzden bana çok güveniyor herkes bilmiyorum ne yapacağımı kolay değil çünkü bu meslekte ilk iş deneyimin olacak, bi pizzacıda çalışmıştım 1,2 ay 1 sene önce yazın o ayrı bu ayrı tabi ki ama hem mutlu hem üzgünüm bişey yapamazsam diye ne yapmam gerekiyor inanın bilmiyorum…
OkyanussPanik atak geçiriyorum
Kendi kendimi hasta ediyorum ve sürekli daralıyorum mutlu olamıyorum ne yapmam lazım ilaç kullanıyorum beynimi susturamıyorum aslında iyiyim ama buna inandıramıyorum kendimi acaba hasta olacak mıyım diyorum ve çok yoruluyorum bu huyumdan beynimi susturmak için ne yapabilirim yardımcı olabilir misiniz lütfen insan içine çıkmak istemiyorum kalabalıktan kaçıyorum kapalı alanı giremiyorum sanki rahatsız olacak gibi hissediyorum ve beni yoruyor ne yapacağımı bilmiyorum
Gizli KullanıcıBana ne olduğunu anlayamıyorum
Çocukken normal biriydim heyecan,hırs,mutluluk vardı gerektiğinde üzülebiliyordum birşeyi beğenmediysem dile getiriyodum insanlardan kızlardan utanmıyordum kolayca arkadaş edinebiliyodum. Ama şimdi ergenim ve insanlardan utanıyorum kızlarla konuşamıyorum arkadaş yapamıyorum yapsam bile adam akıllı muhabbet edemiyorum ne ben onları anlayabiliyodum ne de onlar beni. Fotoğraflarda kendime bakıyorum engelli hastalıklı gibiyim, insanlarla konuşmaya çekiniyorum anksiyete basıyo nedense onları çok üstün görüyorum olmuyo. Neden böyleyim bende bilmiyorum insan insandan utanır,kaçar,çekinir mi ben öyleyim halbuki çocukken öyle değildim, yaşıtlarımla anlaşamıyorum ve onlar da normal olarak beni Deli sanıyolar dalga geçiyorlar tabi derslerim iyi durumda hatta sınıfın en iyi notları bende ama aynı zamanda sınıfın belkide sessiz çocuğuyum. 13 yaşindan beri böyle kaybolmuş gibiyim yani 3 yıldır, ve hep böyle mi devam edicek? Geçen o sınıftakilerle dışarı çıkmayı denedim bi kaç kız geldi beni baya yakişikli buldular ve konuşmaya çalışıyolardı ama ben utangaç bir hal sergiledim konuşmadım ve onlarda beni salak veya deli sandı sonra "biz şaka yapıyoruz ciddiye alma ama gerçekten yakişiklisin" dediler. Yanımdaki o sınıf arkadaşim "Kardeşim değişmen gerek böyle hayat gitmez hadi şimdi geçiştirdik peki evlendiğinde ne olacak? Evleneceğin kızın ailesi seninle dalga geçmekten perişan ederler, değiş" dedi haklıydı tabi. 6. Sınıftan beri hep yalnız çıkıyorum tenefüslere şuanda Lise 1'im hala o durumdayım. Benim sorunum ne?
sabedinbislimEşim beni aldattı onu affettim ama cinsel ilişkimiz yok ne yapmalıyım
Eşim beni doğum günümde aldattı bir gecelik bir ilişki idi önce kabullenemedim sonrası büyük tartışma yaşadık ve 10 gün ayrı kaldık bu süreç ikimiz içinde çok zor geçti o çok pişmanlık yaşadı ve benden özür dileyerek tekrardan bir araya geldik yalnız evlilik sürecinde 8 sene cinselligimiz olmadı ve bundan sonrasında herşeyin düzeleceğini söyledik birbirimize söz verdik ama eşimle bir araya geleli 1 hafta oldu hala cinselliğimiz yok bu normal midir. Sürekli bir bahane üretiyorBu süreçte hep kendimi suçladım. Eşimsiz yapamayacak kadar seviyorum aldattıktan sonra kabullenmek çok zor oldu ama hala bana değer vermediğini ilgi göstermediğini düşündükçe üzülüyorumZaman vermek istiyorum ama beni arzulamaması ucuz bir kadını arzulamış olması aklıma geldikçe çıldıracak gibi oluyorumBu durumda ne yapmalıyım nasıl bir yol izlemeliyimBu konuda yardımcı olmanızı istiyorum
Gizli Kullanıcı
