Aile Kategorisi

Eşimin sürekli modu düşük.

Eşim 29 ben 22 yaşındayım. Severek evlendik. Evliliğimiz bir yıllık. Ve ben bu süreçte evime yakın başka bir şehirde lisansımı tamamladım. Üç gün evde kalan günler üniversitedeydim. Neyse mezun oldum ve evdeyim. Ancak yaklaşık iki aydır evde olmama rağmen ve ilk yılımız olmasına rağmen eşim sürekli yorgun ve mutsuz enerjisi yok. Çokça ilgisiz ve tartışırsak küsüp trip atan o oluyor. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Bu durum nişanlılık sürecimizde de vardı. Beni mutlu etmek için çok nadir bir şeyler yapar. Ben genellikle kendim isterim. İlgi istediğimi söylerim. Beni seviyor musun diye sorarım. Özellikle tartıştığımız zaman haklı ve haksız olsun sürekli o trip atar ve özür dilemez. Ben adım atarsam konuşur. Takdir edersiniz ki okul hayatım ile birlikte evlilik oldukça beni yıprattı. Bu süreçte elbette bana yardım etti. Bunu bilerek yola çıktık ancak ruhumu beslediğini düşünmüyorum. Bana değer veriyor gibi hissetmiyorum. Kendisi zaten çok konuşan dilli samimi biri değildir. Yani nasıl desem bilmiyorum. .. Ağır ve sert bir yapısı var. Bazen çok iyi oluyor. Özellikle cinsel ilişki esnasında güzel olduğumu beni çok sevdiğini söylüyor. Ama günlük hayatta buna dair bir şeyler hiç söylemez. Yapmaz. Birlikte planlar hep ben isterim ve ben yaparım onunda çoğunu gerçekleştiremeyiz. Kaçan kovalanır mantığı ile üzerine pek düşmek istemiyorum. Ama artık çok yoruldum. Ne yapacağım nasıl bir yol izleyeceğim bilemiyorum. Onun enerjisinin düşük olması ve ilgisiz davrandığını hissetmem benim de hayat motivasyonumu oldukça düşürüyor. Sizce ne yapmalıyım?

Ailemle yaşamak psikolojimi etkiliyor

Ailemi çok seviyorum ama artık onlara karşı bir bıkkınlık hissediyorum. Çok soğudum yani. Bir şey dediklerinde sanki bir yerimi istiyorlar gibi geliyor. Bana iyi davransalar bu kadar olmaz biliyorum ama işte. .. Bana karşı sanki bilmediğim bir garezleri var sanki. Bütün bunlara rağmen hâlâ kendilerine dört dörtlük hizmet etmeye çalışıyorum. Sosyal hayatım yok denecek kadar az. Artık yaşama hevesim de kalmadı. İntihar etmek de istemiyorum ama artık dayanamıyorum. Kardeşlerim de beni umursamıyor. Sanki onların ablası değil de evde hizmetçi kız gibi istediklerini yapıyorum. Bana yapılanları başkasına yapsalar bir dakika bile bu evde kalmaz. Ama benim hiçbir fikrim düşüncem yokmuş gibi davranılıyor. Bu durum beni çok hayattan soğuttu. Bu dünyada niye ben varım. Benim gibi kimse var mı. Ölsem umurlarında bile olmaz. Çünkü ben bir evlat, kardeş değilim. Daha ne diyeyim bilmiyorum. O kadar doluyum ki 40 sayfa da yazsam 50 sayfa da yazsam yetmeyecek. Ve bu yazdıklarım bir şeyi de değiştirmeyecek biliyorum. Farkında olduğum şeyleri değiştirememek yoruyor. Şimdilik bu kadar anlatayım. Teşekkürler.

Kendimi görülmeyen biri gibi hissediyorum

Ailemle, özellikle babam ve abimle duygusal olarak hiçbir zaman yakınlık kuramadım. Ne onlara "baba" ne de "abi" diyebildim. Çünkü içimden hiç gelmedi. Bu durumun beni ne kadar yorduğunu ve yalnız hissettirdiğini anlatamam. Sevgi, güven ve anlaşılma gibi çok temel ihtiyaçlarım bile karşılanmadı ya da karşılanıyorsa bile hep bir şartla zorla geldi. Bazen artık kendimde sorun aramaya başlıyorum. Ailemle tam olarak bir aile değilim sadece aynı çatı altında yaşadım yıllarca. Hep aramız iyi olsun mutlu olalım diye her şeyi göz ardı edip "ailem" deyip sustum çabaladım. Artık anlamıyorum bir şey var ama çözemiyorum. Bu yüzden bu durumun nedenini daha derinlemesine anlamak bilmek istiyorum.

Geçmişte olanları nasıl geride bırakabilirim?

esimle cok kotu seyler yasadik. aile ici sorunlardan dolayi cok kavga ediyoruz o da cocuklari etkiliyor cox uzuluyorum onlara yasattiklarimiz icin. depresyonda oldugum icin kendime de zaman ayirmiyorum aynada baktigimda kendimi kotu hissediyorum. yemek yemeyi cok seviyorum zevk aldigim tek sey diye bilirim. esim cok duyguz biri narsist diye biliriz hakiketen cok zor birisi bazen hic cekemiyorum. bir evin icinde cocuklarim icin anne rolunu oda baba rolunu oynuyor. bir birimiz icin cok itici olduk aon zamanlarda

Ailemi nasıl ikna edebilirim

Merhaba ailemle uzun süredir anlaşamıyorum ne desem bir kavga küfür kendimi çok kötü hissediyorum beni anlayan dinleyen kimse yok yakında alan seçimi yapılacak ben ea istiyorum ama ailem sayısal seçmemi istiyor onlardoktor olmamı istiyor ben psikoloji okumak ünide ders vermek ama olmuyor anlamıyorlar çok değersiz ve çaresiz hissediyorum bir şeyleri zordan yapmak ve istediğim hiçbir şeyi yapamamak canımı öyle bir acıtıyor ki ölmek istiyorum olmuyor anlatamıyorum nasıl ikna edebilirim ne yapabilirim nasıl kurtulurum bu kuyudan?

Karım ve annem

26 yaşındayım nişanlıyım yurtdışında çalışıyorum nişanlandığımızdan bu yana sürekli tartışmalar kavgalar çıkıp duruyornişanlım öncesinde sürekli ayrılıkdan bahsedip duruyordu en başından beri güven konusunda problemleri vardı biliyordum ama çözeriz ederiz dedik bu konuda herşeyi kendi adıma yaptığımı düşüyordum işe giderken yazmak fotoğraf atmak öğlen molada konuşmak akşam eve giderken fotoğraf atmak yazmak bütün boş vaktimi ona ayırmak gibi sonra bi gün İstanbul’a evimize geldiler o başka bi şehirde oturuyor ilk önce küçük kız kardeşi geldi biraz süre geçti normal gibiydi Herşey sonra diğer kardeşi geldi gelir gelmez söylenmeler laf etmeler sonra bi kaç gün geçti biz nişanlım la tartıştık alışveriş yaptık gezdik en güzel yerlere götürdüm ne isterse almaya çalıştım arabada otururken bana hiç bişe almıyorsun diye tartışma çıktı bende sonunda sinirlendim nankörsün dedim işi baya büyüttü sonra kardeşinin yanına gitmek istedi götürdüm kardeşi ağladığını görünce çıldırmış gibi davranmaya başladı hakaretler küfürler ve daha birçok şey bu arada nişanlımda bana vurmakla meşgüldü sonra evimizin önüne geldiler orduda aynı şeyler devam etti hakaretler küfürler bütün mahalle penceredeydi sonra eve çıkardık orduda devam etti sonrasında annem bu durumdan dolayı nişanlıma kardeşi için bişeyler söyleyip durmuş bundan dolayı da annemle konuşmuyor ne zaman anne lafı çıksa yine hakaret sonra annecisin bilmem ne oturacağımız yeri dahi onun istediği şehirde ve semtte almaya karar vermiştim sonra bi türlü çözemedik ben çözümler sundum zaten ayrı şehirlerdeyiz bayramdan bayrama gideriz dedim onda bile hale ben gitmem aramam sormam deyip durdu ben kendi anneme giderim sen kendi annene diyip duruyo erkekler konusunda sürekli genelleme yapıyor erkekler şöyle erkekler böyle hakaret yine güven konusunda sıfır şuan ayrılık noktasındayız çözemedik çözemiyoruzdip not : yurtdışına gitmek için evlilik yapmıştık bundan dolayı da şuan mehir istiyormehirini benim alabileceğimden daha yüksek bi Mebla söylemişti ne yapacam bilmiyorum aramızda kesinlikle cinsel münasebet olmadı el ele tutuşma öpme gibi şeyler olmuştur sadece o kadar

Kendimi nasıl daha enerjik daha çok severim?

İyi günler ben 26 yaşında evli ve tek çocuklu biriyim. Eşimle severek evlendim 2 yıldır evliyim ama evlilikte kendimi kaybettiğimi hissediyprum eski neşeli ben yok gibi. Eşim çalışkan biridir iyi biridir ama çok fazla çalıştığı için geri kalan zamanındada ya uyuyup yada yattığı için kendimi artık çok yorgun hissediyorum. Para konusunda da çok sıkıntı yapan biridir tam cimri değil ama aşırı bi tutunluluğu var elbise alma yada birşey alma konusunda çoğu zaman istemez o çalıştığı içinde ben evde çocuk baktığım için beni parayı nasıl kazandığını bilmiyosun diyip durur. Artık eski sevgimin azaldığını hissediyorum. İçinden nasıl çıkarım kendime nasıl dönerim bilmiyoum psikoloğa da gidemiyorum para sıkıntım var o yüzden burdan belki öneri yapabilinirse yapılsın istiyorum. İlk önce kendime bakmam lazım biliyprum ama bu bunalmışlıktan nasıl çıkarım bilmiyorum. Eşimle çoğu görüşümüz uymadığı için para harcama konusunda yada eve birşey alma konusunda artık onunla sürekli başa dönüp kavga etmek istemiyorum. Kendimi yorulmuş onunla birşey tartışmaya gücüm yok gibi hissediyorum. Eski benide özlüyorum sıkıştım gibi hissediyorum mutlu olamıyorum. Nasıl çıkarım bu durumdan?

nurelif

Aile ile alakalı bir sorum var

İyi günler acil yardım eşim geçmişe bağlı bazı sorunları var parasal meyilli yani geçmişten kalan bir alışkanlık bu konu ile alakalı daha büyük şeylerden geçtik mesela iddaa bahis. 22 bin oyunda kaybetme veya kredi çekip oyunlara ödeme sora hep faiz ile o kirediler 5. 10. oluyor 10. 20oluyor kar hiç yok benim gözümde ona sorduğum da cevap yok giti işte o para giyor evet bazı kadınlar mesela ben tumluyum markete indirme gitsin öyle alayım bir alicam seni çok düşünürüm alacak şeylerin başka yerde daha uygundur mesela vs yada o manav pahalı bura daha ucuz araştırıp alırım benim ve eşim bu yönde zitiz. Eşim bu ida. Vs kredi olayında büyük sorunlar yaşandı ve kendimden emin bir şekilde konuştum ve bugün lerden bir oyun oynamaya başladı o oyunlara para yatırmış banka hesabı ortak ve bilgim olur diyerekten takip etmedim hiç ama telefon faturası dan ödemeler çıktı her ay birli bir miktarda miktar artı 2000tl ve bu miktarda bir oyun sitesinden ödeme yapış nasıl oluyor bilmiyorum her defasında söz verip bir bizden habersiz para harcamalarınıza dikkat edelim desem de gizli kaçamak yapıyor bu durum da ne yapmam lazım bilmiyorum sürekli telefon konturol yapmak hoş değil ve bir zaman elinden baka sınırda aldım kocama ben para veriyordum nakit doğru değil ama mecburdum kaynanam hep şöyle derdi Samet parayı elinde tutamaz gereksiz harcamaları var sen buna dikkat et derdi eşim konuştum ve bu nereye kadar böyle gidecek bilmiyorum hep söyledim bu. Yapma babası üvey tatsızlık çıkar diye gizledim küçük bir mevla ama bu durumda kayın validem ile . Konuşmama lazimi her konsmada annem söylerim yapama demem bile de bana sende onlar ile iş birliği yapıp beni eziyorsun beni cekistiriyorsun ben babam ile samimi degilm arkamdan iş cevirsen senle konusmma gibi şeyler söyledi ve ne yapmam lazım bilmiyorum

Ailemle nasıl iyi geçinebilirim

Ailemle nasıl iyi geçinebilirim ailemle sık sık tartışıyoruz geçmişimi ve geleceğimi mahvettiler onları affedemiyorum bu benim sosyal hayatımı etkiliyor insanlarla konuşmakta güçlük çekiyorum herşeyde onları suçlu hissediyorum evlenmem için çok üstüme geliyorlar ama evlenince onlar gibi olmaktan da korkuyorum zaten kendimden de korkuyorum kendime güvenmiyorum zaten kimseyle ilişki kurabilecek psikolojidede değilim hayatım boyunca kendimden hayır görmedim ve onları suçlu tutuyorum

Zarar gördüğümü ve haksızlığa uğradığımı ifade etsemde karşımdaki kabul etmiyor

manüplatif ve hatta narsistik birine kendimi açık şekilde nasıl ifade edebilirim ? davranışlarının neticesinde zarar gördüğümü nasıl kabul ettirebilirim? sakince de anlatsam , aynalamada yapsam zarar gördüğümü ve haksılığa uğradığımı ifade etsemde karşımdaki kabul etmiyor . her konuda yalnızca kendi istekleri daha önemli. kendisine sorulan her soruyu hesap sorma olarak algılıyor. kendisine hesap sorulamayacağını , bu durumun onun benliğine aykırı olduğunu , hesap sorulmayan ve hesap soran ulu kişi olduğunu ifade ediyor.