İletişim Kategorisi

Daha sakin tepkiler verebilmem için ne yapmam gerek?

Küçüklüğümden beri her olayda ön plana atıldım. Sürekli her şeyi benim halledebileceğim algısı oluştu. Herkesin her şeyine koşup her şeyi tek başıma halletmek beni psikolojik olarak çok yoruyor ve çok gergin bir insana dönüştürüyor. Tabi bunun yanında ailemin de çok sinirli olduğum dayatması var ve bu olaylara tepkimi ekstradan büyütüyor. Uzun zaman sonra bu algıyı fark ettim ama artık en ufak bir tartışmada bile sinirli damgası var olmaya başladı. Bu beni çok yıpratıyor. Kimseye yetemeyecek gibi hissediyorum. Aile olma ve kurma düşüncemi de elimden alıyor bu baskı. Her şeyde bu kadar sinirlenen bir insan nasıl anne olabilir diye düşünüyorum bazen. Törpülemeye çalışıyorum kendimi ama yetemiyorum.

hayatıma girenlere çabuk bağlanıyorum hiç aram yok seviyorum belli ediyorum yada soğuk oluyorum

Kendimi her zaman sorgularken buluyorum hep fedakarlığı benim yaptığımı farkediyorum. Bu kadar çabuk bağlanmamı anlamlandıramıyorum. Hemen o kişiyle ilgili hayaller kurmaya başlıyorum. Biriyle en ufak bi iletişimim bile beni o kişiye çok çabuk bağlayabiliyor. Genel olarak bi erkek arkadaşım olduğunda bundan rahatsızlık duyuyorum bir süre sonra anne gibi olmaya başlıyorum dişil enerjimi tüketiyorum bunların farkındayım ama kendime nasıl engel olacağımı bilmiyorum.

Eşimin davranışları ne demek oluyor?

Merhaba hocam. Eşim ilk yıllarda olduğu gibi nazik romantik ve duygusal davranmayı unuttu. Psikolojik ilaçlar kullanmaya başladım. Sürekli şaklabanlık ve karşısında çocuk varmış gibi davranıyor. Neredeyse her şeye karışıyor beni yönlendiriyor. bunun adına da yardım ediyorum diyor. İnanın ben artık karışmak mi yardım mı karıştırır oldum. kendimi birsen bilmeyen anlamayan işe yaramayan biri olarak formayı başladım. Hocam lütfen bana kısa da olsa bu durumun ne olduğunu izah edin. tesekkurler

Ben bu ilişkiyi nasıl toparlarım? Ne yapmam gerekiyor?

Daha önce de sordum size ama şu an konuşuyoruz. beni arıyor, ben onu arıyorum, yazıyorum genelde ama çok soğuk. “inancım yok” dedi bana, “içimden gelmiyor” diyor. ben ona pişmanlığımı dile getirdim ve “zamanla toparlarız, sadece zamana ihtiyacımız var” dedim. onda konumum açık, işten çıkınca haber veriyorum, eve geçince arıyorum evdeyim diye, aklı kalmasın diye. bir şekilde toparlayayım diye yanına gidecektim ama işleri çok yoğun, şu an gidemiyorum. benim ne yapmam gerekiyor, ne yaparsam toparlayabilirim? bana yol gösterir misiniz lütfen? kafam sürekli onda, aklımdan çıkmıyor. çok karışığım. onu kaybetmek istemiyorum. onu da çok iyi tanıyorum; bitirmek isteseydi engellerdi, asla konuşmazdı benimle. acaba beni olanlardan dolayı cezalandırıyor mu? ne yapmak istiyor, ne yapacağız bilmiyorum. yan yanayken çok güzeliz, benden ayrılmıyor, beraber uyuyoruz. acaba onda bir zaaf mıyım bilmiyorum. yan yana çok iyiyiz, uzak olunca farklı, tuhaf. “işlerin bitse yanına gelirdim” dedim, “niye?” dedi. “seni çok özledim” dedim. tepki vermek istiyor ama veremiyor, hissediyorum. yardımınıza ihtiyacım var. nasıl bir yol izlersem bu durumu düzeltebilirim, ne yapmam gerekiyor? ilişkimizi eski sağlıklı haline getirmek için şu an kendimden çok ödün veriyorum ona karşı, ben hatalıyım diye ama yoruluyorum. yine de pes etmek istemiyorum.

Ani sinir neden olur

Ani sinir neden olur bi anda bi konuda sinirlenip kendine niye hakim olamıyorum ve fazla tepkiler veriyorum bi gün bi konuda kuzenimle tartışma içerisine girdik o bana kendi düşüncelerini söylüyor ben kendi düşüncelerimi söylüyorum ama bu konuda çok hassım bi anda sinir geldi ve kardeşime kalk gidiyoruz dedim halamla eniştemde vardı halam bana sen hiç böyle yapmazdın dedi ani sinirlerime hakim olamiyorum

Herkesi söylenenleri kafaya takmama ve açık sözlü olmayı başarmak için hangi adımları izlemeliyim?

Yapı olarak alıngan,kırılgan biriyim,karşımdaki kişinin bana ağzına geldiği gibi konuşması, üslubu,yargılayıcı yada eleştirel olması hiç hoşuma gitmiyor. Ve bende de hazır cevap verme yetisi pek yok,anında cevap vermek istiyorum , sonradan yapılanları günlerce düşünmek,kafamdaki kişiyle kavga etmek istemiyorum. O da öyle biri deyip takmayanlara özeniyorum açıkcası. Bu çoğunlukla akrabalarla yaşaniyor,Yurtdışına çıkıp uzakta yaşama isteğim hep var,bir videoda bunun kaçıngan iletişim oldugundan bahsediliyor ama bu düşüncesizlik de sureklilik arz ediyor, birine kizsan öbürü yapıyor, Toplum olarak egitimsiziz. Ama ben gene de nasıl başarabilirim takmamayi ve açık iletişimi ?

Evliliğimde bir sorun var ama çözemiyorum?

Eşim ile 3 yıldır evliyiz severek evledik bir de çocuğumuz var,eşim tek çocuk babası birkaç yıl önce ölmüş,eşim daima aileme değil ama yakınen teyzem vs mesafeli biz ise iç içe büyüdük keza kendisi de öyle büyümüş kuzenleri amcaları vs ama eşim sebepsiz bir şekilde aile çevreme biraz soğuk annesi olmadan ailemle oturduğumuzda yüzü asık ciddi sohbet etmiyor oluyor oturamıyoruz bile nedendir?

Toplumda konuşmamak ve savunmasız nedeni?

Merhaba 19 yaşındayım,ben bir toplumda konuşamıyorum aklıma gelmiyor ne konuşacağıma dair,böyle yapınca da kendimi dışlanmış hissediyorum,aile içerisin de ya da başka bir yerde kendimi savunamıyorum kendimi güçsüz hissediyorum bana bir şey söylendiğinde donup kalıyorum aklıma söylenecek hiç bir şey gelmiyor ya gülümsüyorum ya da evet diyorum,çok kısa kelimeler kullanıyorum, bu durumumdan sıkılıyorum bende diğer insanlar gibi olmak istiyorum bol bol konuşmak.

Ben kendimi çirkin buluyorum

Ben kendimi cirkin buluyorum okulda da ölü gelin diyorlardı instagram da bir erkekle konusuyorum bana yazma diyolar tipim çok mu kötü artık foto bile atmıyorum instaya ölü gelin diyolar göz altım mor diye ne zaman bir erkekle yazıssam hemen kesiyorlar sohbeti özgüvensizim ve cirkinim kabulleniyorum babam saçımı bağla diyo erkek gibi yetistiriyor makyaja kızıyor giyinisime hatta ilerde de kapatır beni kendimi cirkin gibi hissediyorum erkekler de yazma diyolar

Bazen hayır diyememek çok sinirimi bozuyor

Gitmek istemediğim bir yere gitmek zorunda hissediyorum ama aslında değilim. Sadece karşımdaki kişiyi kırmamak ve ona yardımcı olmak istiyorum. Ama bulunacağım ortam da hiç benlik değil. İnsan ilişkileririnin bu şekilde ilerliyor olması sinir bozucu. Hayır gelemeyeceğim desem dünyanın sonu değil evet ama arkadaşıma yardım etmemiş olucam ve bu beni içten içe rahatsız edecek sürekli ama gidersem de ben yine rahat olmayacağım. Etkinlikte işten bir arkadaşımın istemesi. Gidip yapmam gereken şey süreçte yardım etmek getir götür vs işler yapmak. Bi yandan buna ihtiyacı var ama ben de aşıırı nefret ediyorum bu tip ortamlardan.