Kaygı Kategorisi

Gelecek kaygısı kendi istediğim mesleği yapamama

nasıl başlıyım bilemedim iktisat okuyorum ama okuduğum bölümü sevmiyorum ben hep aşçı olmak istedim tercih yaptığımda gelmedi onun yerine iktisat geldi birinci yılımı bitirdim dersleri güzel fakat ben anlamıyorum ve tüm derslerden büte kaldım ilk zamanlar yapabilirim gibi geliyodu meslekleri güzel ama anlayan için daha kolay bi bölüm benim için değil ne kadar çalışırsam çalışayım düşük oluyor notlarım hep bir karar almıştım iktisattan gwçebilirsem bu biraz zor ama puanım onun puanına göre kötü çünkü aşçılığa geçecektim babamla paylaştım bunu istemedi ısrar ettim o da ısrarlı şekilde istemediğini dile getirdi 4yıllık tutturmuşsun niye 2 yıllığa gitmek istiyosun dedi o bölümü istediğimi burda yapamadığımı ve tüm derslerden kaldığımı söyledim kararı değişmedi babam izin vermezse de gidemeyeceğim çünkü bizim ailede hep babamın dediği oluyor ne dersem diyim ikna edemedim çok darlandım 20 yaşındayım hâlâ babam ne derse onu yapmak zorundaymışım gibi davranıyor benim istediğim öeslek bu kendi okumayacak sonuçta ben okuyacağım ne yapacağımı bilmiyorum ağlıyorum sürekli darlandıpım için 2 gün kaldı yapmazsam geöiş için bir sey daha yapamıyorum tamam gelmeyedebilir yaptığımda bunun da bilincindeyim ama şansımı denemek istiyorum aşçılık 950 binlerde benim puanım 1milyon 200lerde gelmesi gerçekten zor ama ihtimal olabileceğini düşündükçe kötü hissediyorum kendimi orda mutlu olacağımı biliyorum babam yüzünden hayallerimi gerçekleştiremiyorum her zaman kendi istediği olsun istiyor ne yapmalıyım

Kimseye güvenemiyorum

Kimseye güvenemiyorum korkuyorum yanlız kalmaktan kırılmaktan adım atmaktan üzmelerinden yarı yolda bırakılmaktan pişman olmaktan korkuyorum Sanki herkes bana illa bi yanlış yapıcak bi hata benim için kimse güvenilir deil sanki Başkasını benden daha çok sevmesinden korkuyorum sevilmemekten korkuyorum Güvenemiyorum kimseye kendimi bırakamıyorum önceden böyle değildim değiştim duygusal oldum korktum herşeyden insanlardan bana kötü söz söylemelerinden öyle nasıl güne bilirim birine

Kötü düşünceli kaygılarımla nasıl baş edebilirim

Kendimi sürekli kötü olaylar düşünürken buluyor , bunun uyumamı zorlaştırdığını ve beni negatifleştirdiğini düşümüyorum,kötü şeyler düşünürken onların olmayacağına inanıp kendimi avutuyorum bazen engel olamayıp kalp ritimlerimdeki değişikliği farkediyorum,Örneğin kızım 4. 5 yaş balkon camı açık kalırsa aman açık kalmasın ya bakarsa ya düşerse ve senaryonun devamı gibi şeyler kafamı sarıyor sürekli bu gündelik hayatımı etkiliyor. Trafikte biri önüme kırarsa ya sağdaki soldaki hata yaparsa diye düşünürüm. insanlara hayır demektede zorlanıyorum özellikle anneme , evliyim bazen eşimle bu konularda sorun yaşıyorum ,fazla misafir ağırlıyorum insanların üzülmemesine çok önem veriyorum.

Düşüncemi nasıl yönetebilirim?

Sürekli düşünülen Bir düşünceyi düşünmekten nasıl kurtulabilirim? Gündelik hayata normal devam etmeyi unuttum. Hiçbir şey düşünmeden normal yaşamakta zorlanıyorum. Ve insanların yanında geriliyorum. İşlerimi yapmaktan çekiniyorum kimseyle iletişime geçmek istemiyorum bu sebepten. Mide bulantısına fobim var ve sürekli bu olacakmış gibi geliyor. Son zamanlarda çıktı ortaya. Önceden yoktu düşünmezdim şimdi sürekli düşünüyorum. Bu konuda ne yapabilirim? Normale dönmek istiyorum. Teşekkürler.

Delirme korkusu

Merhaba 20 yaşındayım 15 gün önce dışarı çıkarken eve geri gelemezsem unutursam gibi bir düşünce oldu ama ben eve geldim gelince de burda miyim gerçekten diye düşünmeye başladım evim yabancı gelmeye başladı çıkınca tekrar gelemezsem ya evi unutursam düşünceleri artmaya başladı böyle bir şeyi düşündüğüm için delirmeye başladım diye daha korkuyorum korktukça düşünceler daha da artıyor yardımcı olur musunuz lütfen

Herkes çok başarılı, ben yetersizim

Merhabalar. Üniversite öğrencisiyim. Etrafımdaki herkes çok başarılı benden daha iyi bölümler daha iyi üniversitelerde okuyor daha öndeler ben neden onlar gibi değilim neden onlar gibi olamadım diye düşünüyorum. Neden o insanlar daha iyi. Neden hep geride kalıyorum. Hedeflerim genelde beni hayal kırıklığına uğratıyor. Gerçekleşecek olacak diye bekliyorum, ümitleniyorum ve olmuyor. Çok sıkıldım artık kendimi sevmememe neden oluyor. Bazen çabalama artık diye düşünüyorum içimden nasıl olsa istediğim olmayacak diyorum . Ama tamamen bıraktığım zaman daha da kötü oluyor her şey. Ama diğer insanlar öyle değil çok iyi konumdalar,mutlular ben onlarla karşılaştırılamam bile. Kendimi böyle kabullenemiyorum. Kabullenmek istemiyorum, sindiremiyorum . Bana bir çıkış yolu gösterir misiniz?

Yetişkin gibi hissedip karar alamıyorum, paralize olmuş durumdayım, ne yapabilirim?

Merhaba, 51 yaşındayım. 3yıl önce kızkardeşimi kaybettim ve 15 ve 20 yaşındaki iki çocuğu benimle yaşıyor artık. Yetişkin hissedememe hep yanlış karar verme çok yönlü düşünememe durumu hep vardı ancak iki genç çocuk ve yaşlı ebeveynlerimin sorumluluğunu tek başıma taşımak durumunda kalmış olmak ve herkesin zor karakterde olması da bu durumu iyice zorlaştırdı. Çocuk gibi hissediyorum karar vermek istemiyorum çünkü hep kötü sonuçlanıyor. Kimse de ciddiye almaz beni zaten. Sadece hizmetçi ve bakıcı gibi bir rolün altında eziliyorum. Ne yapabilirim. Hiç evlenmedim. emekli bir öğretmenim. Farkındalıklarım olması çözüme götürmüyor beni. Ne yapsam yanlış gibi. Küçük yeğenim bir yere giderken bu giydiğim olmuş mu dediğinde nile panikleyip kalıyorum yanlış fikir verir miyim diye. Artık hiçbir şeyden emin değilim. Yapacağım yemek bir yere gitmek biriyle görüşmek aramak bile düşünmek için ciddi mesai harcadığım şeyler oldu. Yetersiz hissediyorum en basit kararlarda bile. Kırılmak üzereyim. Annemi başka doktora götürebilir miydim yanlış mı oldu, yeğenimin matematik dersi alması doğru bir karar mı, herşeyi bırakıp gitmeli miyim yoksa bu cenderede devam edebilir miyim. Bu doğru olan mı. Herşeyi biriki arkadaşıma danışarak yaptığımı farkedince bundan da vazgeçtim bir süre önce. Kaygıdan kilitleniyor sanki tüm sistemim, hiçbir şey yapamaz düşünemez halde buluyorum bazen kendimi. Ne yapabilirim bilemiyorum.

Anksiyeteyle nasıl başa çıkarım

Daha önce anksiyete panik atak böyle bir sorunuz olmuyordu hiç 21 yaşındayım ve büyük aile sorunları yaşıyorum küçüklüğümden beri de devam ediyor. Babamın aldatma, içki, huzursuzluk her şeyine şahit oldum ve şiddetli kavgalara ben dahil oldum en son büyük bir sinir krizi geçirdim ve ondan sonra geceleri uyumakta zorluk çekiyorum daha doğrusu uykuya dalamıyorum dalacağım an nefesim kesiliyor gibi, boğazımda büyük bir şey var gibi daha çok yeniyken ilaç kullanmadan bunu nasıl atlatabilirim

Anksiyeteyi nasıl yenerim ?

Anksiyetimi yenmeme yardımcı olur musunuz lütfen insanlarla konuşurken sürekli gülüyorum utaniyorum kimseyle konuşmak istemiyorum anksiyetimi yenemiyorum her şeye gülüyorum biriyle konuşurken sesim titriyor bembeyaz kesiliyorum asla bunu yenemiyorum bir ay sonra okullar açılacak böyle devam edemem bunu yenmem gerek lütfen yardımcı olun yoksa ben yapamıyorum her şeye gülmek istiyorum kısa süre de bu anksiyetimi yenmek istiyorum yardımcı olursanız çok iyi olur teşekkür ederim

Anksiyete bozukluğu nasıl atlatabilirim

Sürekli değişen bir ruh hali var yani bir gün iyi bir gün kötü bir gün sürekli stres sesle bir gün geçiriyorum sonra iki gün o stresin bedenimi nasıl etkilediğini nasıl yorgun düştü ama anlıyorum onun yorgunluğunu yaşıyorum yani işte her yerim ağrıyor bitkinin hissediyorum bitmiş hissediyorum yani. Dedim bir anda başım çok sıkışıyor ağrıyor midem bulanıyor işte o anda bulunduğum ortamdan hemen kaçmak istiyorum yani o kadar dedi ebeveynlerinden uzak kalmaya çalışıyorum en azından iyileşmeme kadar. Saçma sapan şeyler düşünüyorum beynim durmadan ya da hemen bir şey düşünmemek için ya da kendi hayatını düşünmemek için bir dizi açıyorum onunla ilgileniyorum günlerce o diziyi düşünüyorum. onların o yüzden strese giriyorum falan kafana takılan bir şeyi sürekli düşünüyorum hiç saçma sapan şey olmasın ona rağmen sürekli beynimde olur olmadık bir senaryolar kuruyorum kim kalmaya çalışıyorum her şeyde kendimi suçluyorum ben suçluymuşum gibi her şeyi kırıp kes falan düşünüyorum bana doğru mu yapıyorum işte benim hakkımda ne düşünüyorlar filan diyorum. Eğer mümkünse özel olarak terapi almak istiyorum ınstagram'dan filan