Kaygı Kategorisi

Şu an içimde annemle ilgili bir korku var kaybetme gibi bir şey. Aşamıyorum. Aslında iyi herşey ama…

Korkum çok garip. Hiç bir şeye odaklanamıyorum. Yalnız kalmaktan, hiç bir şey yapamamaktan, annemle ilgili her şeyde korku var içimde. Kaybetmek korkusu daha çok. Bazen ağlıyorum, bazen geceleri uyuyamıyorum. Kendimi bilinmezin içinde hiss ediyorum. Yakın zamanda evde de boru açıldı evi su basmış gibi bir şey oldu. Çok korktuk. Oda kaldı içimde. Korkularım arttıkça çoğalıyor, ben bişi yapamıyorum, napıcam ben?

kaygılarımla nasıl başedebilirim

Aşırı kaygılı duygusal biriyim kafamda çok kuruyorum çok düşünüyorum başedemiyorum başladığım her işi yarım bırakıyorum tamamlayamıyorum yarım bırakıyorum bu durumla nasıl başa çıkabilirim ? Odaklanma problemim var odaklanamıyorum çok zayıf hissediyorum kendimi beynimi uyku düzenim çok bozuk başarısızlık var kendimle çelişkilerim var çok yorgun hissediyorum hiçbirşey yapasım gelmiyor. Çaresiz güçsüz başarısız hissediyorum hiçbir başarım yok ve birde anneyim oğlum var

panik ve yoğun korku durumunda nasıl sakinleşirim?

Aklıma gelen kötü düşüncelerden ve tekrar eden döngüden(kötü düşünce-kalp atışında hızlanma panik korku hali-kafamda kanıt arayıp onay alıp araştırıp vs rahatlama-tekrar aynı düşünce) dolayı bazen dayanmakta zorluk çekiyorum psikologla görüştüm yaşadığım durumun okb olduğunu söyledi. Bazı anlarda her şey üstüme geliyor kötü düşünceler bozuk plak gibi tekrarlıyor ama hepsi aynı anda,en kötü ihtimaller kafama bombardıman ediyor böyle anlarda dikkatimi hiçbir şeye veremiyorum odaklanamıyorum tabiri caizse ne yapacağımı bilemez hale geliyorum panikliyorum korkuyorum ve sakinleşemiyorum hayattan aldığım keyif çok azaldı sürekli yorgun ve kaygılı hissediyorum en son ne zaman sakin hissettiğimi hatırlamıyorum(komplüsyonlarla sakinleştiğim zamanlar hariç) aklıma gelem düşünceleri daha önceki sorularımda anlatmıştım kısaca dinden çıkma korkusu ahlakıma ters bi şey yapma korkusu sevgilime ihanet etme onu aldatma ve başkasından hoşlanma/beğenme korkusu yalan söyleme korkusu gibi durumlar yaşıyorum yaklaşık 13 yaşımdan beri bu durumu yaşıyorum dini konularla başladı ve şuan sevgilime ihanet etme ahlaka ters bi şeu yapma ve dürüstlük etrafında dönüyor düşüncelerimin teması değişiyor ama döngüm aynı size sorum gerçekten çok kötü hissettiğim ne yapacağımı bilmediğim anlarda ne yapmamı önerirsiniz bu düşüncelerim gerçek midir gerçekten istediğim şeyler mi yoksa sadece beynimin bir oyunu mu?

xxx

Ne yapmalıyım ?

başka birisinden hoşlanıyor ama ben onu seviyorum. Gerçekten bıktım. Hep hep hep hep ulke ayrımı yapıyo heppp bu benim canımı coooook sıkıyor. Kendisinide havalı sanıyor zaten. Ellerini cebine soktu diye kendisini havalı sanıyor yada gulusuju havalı sanıyor diger kızlarla konusup benle konusmuyor bu durum benim canımı cok sıkıyo ve dıslanıyorum herkes oyun oynarken ben tek basıma yemek yiyorum oyle yani

Terk edilme korkusu ve yarım kalmışlık hissimle nasıl başa çıkabilirim..

3-4 senedir neredeyse düzenli olarak terapi alıyordum. Ancak henüz üniversite okuyor olmamdan dolayı bir işte çalışmadığımdan ve ailem de artık maddi olarak yardım edemediğinden dolayı çok ani bir şekilde terapiyi bırakmak durumunda kaldım. Aslında kendi hayatımı elime alabileceğimi hissettiğim bir döneme denk geldi bu ani bırakma meselesi. Ancak 3-4 senelik terapi hayatımda yalnızca son 1 senede kendimi açabildiğimi ve terapistimle derinleşebildiğimi hissediyordum. Dolayısıyla tam da bu açılma döneminde bu imkanı kaybetmek; beni terk edilmiş ve bir anda hayatla baş başa kalmış hissettirdi. Yarım kalmış hissettirdi. En son hayatımda duygusal olarak terk edilmiş hissettiğimden ve yalnızca çarpıtılmış bir düşünce olarak değil 'gerçekten' duygusal olarak terk edildiğimden bahsediyorduk. Bu terk edilmişlik beni derin yalnızlık duygusuna çekti. Birkaç ay kendimi inanılmaz derecede yalnız hissettim. Daha sonra bu yalnızlığı, bu duygusal görülmemişliği ailemden değil başkalarından da alabileceğimi anladım. Ancak bende şu geride kaldı: terk edilme korkusu. Şuan 3 aylık bir ilişkim var. Sevdiğim hatta harika diyebileceğim arkadaşlıklarım var. Ancak içimde devamlı bir terk edilme korkusu da var. Sevgilim birkaç saat mesaj atmadığında benden uzaklaşmak istediğini düşünüyorum ve korkuyorum. Arkadaşım birkaç kez bana soğuk gelen (ama eminim ki ona göre gayet normal mesajlardır) mesaj attığında, artık benimle vakit geçirmek istemediğini düşünüyorum. . kendi kendime düşünerek çözmeye çalışıyorum ancak yapamıyorum. . napabilirim?

freufreu

Beynimin içinde çok ses var

Çok yanlız hissediyorum kendimi erkek arkadaşımla yaşıyorum ama yinede her an bir sorun çıkacak ve beni bırakacak gibi hissettiriyor üzülünce tüm gün uyuyorum bedenim uykuya veriyor iş hayatında başarısızım mesleğim yok erkek arkadaşımdan ayrılmış olsam nereye gideceğimi bilmiyorum gidebilecek bir aile düzenim yok ailem yok yeni bir erkek arkadaş arayış içinde bulunmak düşüncesi bile yoruyor ve midemi bulandırıyor yeme bozukluğu başladı yemekler midemi bulandırıyor yiyemiyorum birbirimize iyi mi geliyoruz kötümü artık anlayamadım 2 gün önce aldatıldığımı öğrendim beynimin içinde binbir türlü sesler durmuyor yardımcı olun lütfen bana

Sevgilimle birlikte yaşamaya başladım ilişkimizi nasıl canlı tutabilirim

Erkek arkadaşımla birlikte yaşıyoruz zorlu süreçten geçiyoruz bende ruhsal olarak kötüyüm erkek arkadaşımda çok kötü 2 gün önce bir arkadaşlık uygulamasında kadınlarla mesajlarını gördüm bir çok kadınla ömür boyu mutlu olacağım birini arıyorum demiş bütün mesajlarında neden bu şekilde davrandığını anlamıyorum ne yapacağımı bilmiyorum lütfen yardımcı olur musunuz güvenim sarsıldı kırgınım özür diledim daha ne istiyorsun diyor süreklide zayıfla diyor ben zayıf görmek istiyorum seni diyor cinsellikte tıkanıyoruz diyor bir duvar var aşamıyoruz diyor 25 yaşındayım vücüdün 40 yaşındaki kadın gibi diyor

Bebeğim için çok endişeliyim

Ben 5 ay önce anne oldum. Fakat içimde ona karşı müthiş bir savunma mekanizması gelişti. Çocuğumu sevme şekillerine ağızlarından çıkan hitaplara kucaklarına almalarına bile çok ama çok ofkeleniyorum. Hatta bu çoğunlukla gece uykularımı kaçırıyor. Birde güncel Dünya çapındaki haberlerden sonra daha da arttı. O küçücük çocukların yaşadıklarını sanki ben yaşıyorum gibi acı çekiyorum. Sürekli bebeğimi nasıl koruyacağım ya bana bişey olursa gibi şeyler düşünüyorum. Sanki her an bir yerlerden tehlike gelecek gibi gozumu bebeğimden ayiramiyorum. Geceleri uyuyamaz oldum. Nasıl düzeltebilirim bu durumu ? Bunlarla mücadele etmek zihnimi çok yoruyor. Düşünürken kalbim acıyor yalnız kaldigimda hep ağlıyorum

yenianne

kendimi sevmek istiyorum

Kendimi sevmek ve güzel bulabilmek istiyorum insanların beni sevmesini istiyorum İnsanların benim hakkımdaki kötü düşüncelerini kafaya takmamak istiyorum sevilmek istiyorum kendimi çok yalnız ve dışlanmış hissediyorum sevilmeye layık değilmişim gibi geliyor ve sevdiğim insanlara kendime verdiğimden daha fazla değer veriyorum sürekli görünüşümü değiştirmeye çalışıyorum ama ne yaparsam yapiyim kendimi beğenmiyorum ne zaman geçecek bilmiyorum

İşten eve evden işe rutin bir düzenim var haftanın 6 günü akşam 9 da işten çıkıyorum

Haliyle monoton bir hayatım var kendime zamanım yok Zaman hızlıca geçiyor fakat ben boş yaşıyor gibiyim Genel olarak zorlu bir hayattan geçtik eşim ve ben işsizdik ve borçlarımız var yani çalıştığım para da gidiyor ne yapmalıyım sıkışıp kalmış gibiyim mutsuzum hayatta mutlu edecek bir şey bulamıyor gibiyim yorgunum sürekli düşünceler arasında boğuluyorum adeta nedense Çözüm arıyorum ama bulamıyorum :( …. .