Kaygı Kategorisi

gecmiste yasadigimi asamiyorum bu da simdiki iliskimi etkiliyor napmam gerek

benden vazgecmek zorunda kalmisti aslinda yapamamisti sadece dilde boyleydi davranislar tam tersi simdi onunla beraberim her seye ragmen ama icimde hala gene ayni seyler yasanir korkusu var ya gene oyle birsey olursa gene ayni geceler boyu yasadigim uzuntu mide bulantisi uykusuz geceler tekrar yasanirsa korkusu var aslinda hersey farkli suan beraberiz ama o baskasina tercih edilme hissi asla gitmiyor o uzuntu ve caresizlik surekli aklima geliyor

Kendimi nasıl aşırı düşünmekten ve yetersizlik hissinden kurtarırım

Aslında sürekli yaşıyorum bu durumu. Kalabalık bir ortalama girdiğinde kendim gibi davranamıyorum sosyal anksiyetem var ve perşembe günü sözlü gibi bir şeyim var ve şuan bile onu düşünmekten hayatın keyfini çıkaramıyorum kendime eziyet ediyorum sürekli olarak. Kendime hiçbir şeyi reva göremem mesela. İyi bir başarı bile beni kesmez illaki birileri beni pohpohlasın ve hep başarı bulsun isterim değerimi dersimle ölçerim. Nasıl bu durumdan çıkacağım bilmiyorum lütfen yardım edin

Kaygılarımı nasıl azaltırım

Kaygılarımla nasıl başa çıkabilirim ? Günlük hayatta sürekli ya başıma kötü bir şey gelirse ya bişey olursa diye kendimi yiyip bitiriyorum durduk yere ağlamalarım ve stresten mide bulantılarım oluyor kalabalık ortamlara giremiyorum daralıyorum kalbim hızlı atmaya başlıyor şuan girdiğim iş de çok tempolu ve kalabalık bu kaygılarla nası başa çıkıcağımı bilmiyorum kontrolümü kaybederim diye çok korkuyorum hayatımı çok olumsuz etkiliyor bu durum 18 yaşındayım ve hiç bir şey yapamıyorum dışarı çıkıp eğlenemiyorum eskiden zevk aldığım şeylerden zevk alamıyorum sürekli yorgun hissediyorum bir de kusarsam diye çok korkuyorum her şeyde bu korkum geliyor en ufak cafede otururken ya midem bulanır ya kusarsam diye çok stres yapıyorum bu kaygımı da atlatamıyorum git gide kendimi daha da bitmiş hissediyorum evden dışarı bile çıkmak istemiyorum sesler artık rahatsız etmeye başlıyor ışıklar her şey rahatsız ediyor özellikle de bu strese bağlı mide bulantım beni çok etkiliyor kaç ay toplu taşımaya binemedim dışarı çıkamadım bakkala bile gidemiyordum daha yeni yeni açılmaya başladım ama gerçekten artık çok yoruldum bu durumdan yaşıtlarım gibi olmak istiyorum

korkularımı nasıl yenebilirim

23 nisan depremi sonrası evde tek basıma kaldıgımda icimde bir mücadele oluyo sürekli korku panik halinde vakit geciriyorum ya evde tekken deprem olursa ya eve hırsız girerse gibi en ufak ses duyduğumda evi kontrol ediyorum ve baska örneklendirme yaparsam toplu tasımaya bindigimde kalabalıklasmaya basladıgında canım cıkıcakmıs nefes alamıyormusum gibi hissediyorum acık alana gecince rahatlıyorum cok kalabalıktan rahatsız oluyorum bu sekilde

Nasıl anksiyetemi yenebilirim

Fazla kaygılıyım hani bazen gerçekten rahat oluyorum sıkıntı yok ama mesela bir topluluk önüne çıkıp konuşacağımda kalbim ağzımda atıyor ve panik oluyorum nefes alamıyorum ve bu benim hayatımı büyük ölçüde etkiliyor stres oluyorum midem bulanıyor hani diyorum herkes insan yani nolabilir ki ama ben bunu yenemiyorum ve bu beni gerçekten çok rahatsız ediyor diğer insanlara bakıyorum gayet rahatlar kendi düşüncelerini güzelce ifade edebiliyorlar ama ben bunu yapamıyorum ve ben bu durumdan hiç memnun değilim bende kendini rahatlıkla ifade eden çekinmeyen biri olmak istiyorum böyle her defasında aynı stresi yaşayıp hasta olmak istemiyorum kendimi yormak istemiyorum gerçekten bunu çözmem lazım

Geçmişi nasıl unutabilirim

Kendimi Geçmişteki yaptığım hatalardan geçmişteki olan olaylardan ve geçmişi düşünmekten nasıl alikoyabilirim insanların bana söylediği sözleri nasıl unutabilirim hafızam çok kuvvetli ve boğa burcuyum aynı zamanda bana bu konuda yardımcı olursanız çok memnun olurum 18 yasindayim herhangi bir psikolojik rahatsızlığım vs olmadı bu zamana kadar sadece kadınsal hastalık pkos hastalığım mevcut onun dışında neden bu kafadayim neden geçmis benimle ve nasıl unutabilirim ya da başa cikabilirim

fazla düsüncelerimi nasıl arka plana atarım

kendime nasıl iyi davranırım? insanları düsünmekten kendime vakit ayıramıyorum cok anaç biri gibi hissediyorum evden uzaklassam acaba tartısma vs olur mu diye düsünüyrum sanki herşeyi ben cozebilecekmişim gibi insanları düsünmekten o kadar sıkıldım ki kendimi unuttum bu konu hakkında neler yapabilirim?eskiden böyle değildim daha sonra neden böyle hissettim bilmiyorum. insanların düsünceleri beni cok ilgilendiriyor cok düsünüyorum ve düsüncelerini degistirmeye calısıyorum buda beni cok sıkıyor bunalıyorum

İlişkilerimde sorunlu taraf ben mıyım?

Merhabalar öncelıkle sımdıden tesekkurlerımı ıletıyorum hic psıkologla gorusme sansım olmasada bugune kadar, şuan bır ılkı gerceklestırıyorum sızın sayenızde. İzninizle dırek konuya gırıyorum :)8 Yıllık benı cok seven bır sevgılım vardı guven veren bırı olmasına ragmen erkek arkadaslarıyla bıle gorusmesını kısıtlayan bırıydım. Ve o ılıskı karsılıklı olarak bıttı. Sonrasında 5 yıllık bır sevgılım oldu. İlişkinin basında yalanlar entrıkalar aldatmalar baska kızlar küfürler ne ararsanız vardı. Kaygılı baglanan bırıyım. Ve ıcınde oldugum ılıskıyı hemen bitirmektense yapıcı olup iyileştirmeye calısan bırıyım. Çok sevdıgımı de soyleyebılırım. Onun ıcın kredı cekmeler sureklı bulusmak ısteyen taraf bendım mesela, zaman yaratan oncelıgını vereni ılgı gosteren alma-verme dengesını mahvetmıs olabılırım. Kabul edıyorum. Onunda tabıkı bana ıyılıklerı vardı. Ama bana yasattıgı guvensızlıkle bırlıkte cok kıskandıgımı kısıtlamaya calıstıgımı onu bunalttıgımı soylemekte yalan olmaz. Sonuc olarak suana dondugumuzde ılıskı bıtelı 1 ay oldu kendısı bıtırdı. Hala sevıyor muyum evet ama kafamdakı erkek profılını de uymadıgı aşikar. Kurtuldum dıyıp hayatıma devam edemıyorum. Onunla bır gelecegım olsun ısterdım. Farkındayım baştan sona yanlıs bır ılıskı fakat bunları görmeme ragmen neden hala sevıyorum dıyebılıyorum? Neden bıraz cabasını gorsem tekrar devam edecek potansıyel var ıcımde? Neden bır ılıskıyı bıtıremıyorum? Sizden cevaplarını almak ıstedıgım sorularım su sekılde sıralayabılırım daha dogrusu kafamdakı asamadıgım sorunlar. .1-Kaygılı baglanan bırıyım dedım ama cocukluguma ınmek ıstedıgımde bır sey hatırlayamıyorum kotu bır gecmısım yok kotu bır anım yok ama cocuklugumuda hatırlayamıyorum Yanı bu guvensızlıgın sebebı ne olabılır?2-Kaygılı bırı olmaktan kurtulmak ıstıyorum. 3-Ornegın erkek arkadasım dısarı cıkıyor erkek arkadaslarıyla sureklı aklım onda oluyor eve geldıgı anda ıcım rahat edıyor sureklı sık bogaz edıyorum o dısardayken. O dısardayken darlamamak ıcın o sure zarfında evde ben ne yapabılırım nasıl sakın kalabılırım verebılecegınız tavsıyeler varsa cok sevınırım?Bıraz karmasık anlatmıs olabılırım sımdıden cok tesekkur ederım cevabınızı sabırsızlıkla beklıyorum.

kendimi nasıl iyi hissederim

Bi kaç aydır sürekli kendimi yıpranmış hasta hissediyorum, hastaneye gidip tedavi oldum bir şey çıkmıyor ve ben araştırıp bazı çelişkili yorumlar okuyup gerçek sanıp kendimi strese sokuyorum. İki defa hastaneye gittim ve hiçbişey çıkmadı şükürler olsun ama kendime bunu inandıramadım o kadar strese girdim ki anksiyete gibi boguluyomus her geçen gün nefes alamıyomuş gibi hissediyordum. Kendimi çok yıpratmıştım hastanede bir şey çıkmadığı zaman daha iyi hissettim sonra sınavlara ve mülakatlara girdim orda da aşırı strese girdim, sınav bitince her şey düzelir sanıyordum stresim azalıcak. Ama bir türlü azalmadı, enfeksiyon gibi bi hastalık geçirdim tahliller verdim yine. Sonra doktor antibiyotik ilaç verdi ve onların yan etkisini okudum 1. gün kullandım bir sıkıntı olmadı ama yan etkisinde nefes darlığı yazıyordu 2. gün akşama doğru nefesim daraldı ve kalbime sızı gibi ağrı vurdu ilactandır sanıp tedaviyi yarıda bıraktım ve sonra doktor ilacın o kadar çarpıntı yapmayacağını söyledi devam etmemi söyledi ve anksiyeteden olmuştur dedi. ilacı bırakmama rağmen devam ediyordu çünkü. Ama ben neden böyle olduğumu bilmiyorum, hala arada devam ediyor kendimi iyi hissetmek bu kadar takmamak istiyorum bir türlü bir kaç aydır başaramadım. Sizce neden oldu böyle üst üste

Kendimi yetersiz hissediyorum

Kendimi duygusal olarak çok yorgun hissediyorum. Sanki sürekli bir tükenmişlik halindeyim. Bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum, genelde yatmayı tercih ediyorum. İçimde bir isteksizlik var ama aynı zamanda toparlanmak ve kendimi geliştirmek istiyorum. Zihnim çok dolu, sürekli düşünüyorum ama odaklanmakta zorlanıyorum. Bir şeye başlıyorum, sonra hemen motivasyonum düşüyor. Özellikle ders çalışmakta, planlarıma sadık kalmakta zorlanıyorum. Telefona veya başka şeylere kolayca kaçıyorum. Depresyon ve anksiyete teşhisim var. Ailemle aramda bazen baskı hissediyorum; bu da beni daha çok geriyor. Bir yandan kendime inanmak istiyorum ama bazen yapamayacakmışım gibi. Hayata geç kalmış gibi hissediyorum başarısızlık yetersizlik hisleriyle mücadele ediyorum sürekli ağlamak istiyorum bu duygular yüzünden kesin bir çözümü olsun düşünmeyeyim istiyorum. Kontrol bağımlılığım olmuştu sevdiğim insanları sürekli kontrol etmeye çalışıyorum ve istediklerimi yapmadıklarında sinir krizi geçiriyorum ağlama krizleri ve