Psikoloji Kategorisi

Hayatımda hiç aşık olmadım

23 yaşındayım hayatımda flörtüm hariç 15 günlük konuştuğum hariç başka erkek olmadı ailem bu durumdan şikayetçi olması gereken sevgilin diyorlar annem sürekli neden hayatında biri yok diyor ben de bunu sorguluyorum hiç aşık olmadım ve erkeklerden bazen uzak duruyorum nedense bunu bilmiyorum bu durum içinde bazen tatsız şeyler diyorlar benim için üzülüyorum bu büyük bir sorun mu hissedemiyorum açıkası yardıma ihtiyacım var

Nasıl kendime güvenebilirim

Kendim çok kapanıyordum, bu yüzden artık kendime güvenemiyorum. Herkesin benden nefret ettiğini sanıyordum. Çok çabuk sinirleniyorum, çocukça davranıyorum. İnsanlar hep beni pasif olarak görüyorlar. Sevilmedim mi diye düşünüyorum. Bu kadar ve de hiç aktif olamıyorum. Sanıyorum ki hiç kimse benimle arkadaş olmak istemiyor, hiç kimse beni sevmiyor. Bir de içimdeki ses diyor ki, 'Sen hiçbir şey beceremezsin. ' Kendime güvenmiyorum.

Sürekli bir şeye taktığımda onu düşünüyorum

Son günlerde sürekli Mesala telefonu şarjdan çektim ama 2 kez gidip bakıyorum alarmı saati kurdum ama 4-5 kez açıp bakıyorum son zamanlarda kendimde bu tür davranışlara kendime kızıyorum neden Böyle bir şey oluyor anlamadım halbuki kendim alarmı kurdum kendim şarjı çektim ama başkası yapmış ben kontrol etmek için yaptım hissi var açıkçası sebepsiz yere 3-4 gündür bu davranışlarım başladı çözüm veya sorunum nedir?

Sevgilimden ayrıldım dünyam yıkıldı

Kendimi hayata döndüremiyorum bi gün diyorum bu gün iyi olayım hep ama hep aklımda çıkmıyor ruhumdan bedenimden hayatımdan hayatıma o kadar işlemişki ne yapsam her yerde anısı var diyorum ki bu gün işe gideyim anısı var dışarıda çalışayım anısı var yok ne aklımdan ne de hayatımdan çıkmıyor yaptıklarımızı yaşadıklarımızı göz önüne getirdiğim de aslında benim hayatıma asla bi artısı yok ama yaşadıklarım ilk olduğu için hayatımı o kadar bağladı ki

Geçmişte yaşadigim olaylari,kişileri nasil unutucagim

Bir ilişkim oldu 3 ay surdu ayrilik yaşamiştik beni terk etmişti ben de sinirden gidip onunla oturdugumu bankta duşmaniyla oturmuştum o da bana ihanet ettin demişti halbuki ayriyken yapmiştim 1 ay sonra tekrar bariştik 3 ay surdu o da sonra ben suphe ediyorum ruyamda onunla otururken gordum seni dedi ver benden ayrildi unutamiyorum ayni okuldayiz nasi unutucam gormezden gelicem bilmiyorum çok şey yaşadik bir suru animiz oldu

kjdit6xg9dp0ajr7ghsr-hesabini-sildi

Depresyondan nasıl çıkabilirim? lütfen en net çözümü sunar mısınız.

Merhaba, 19 yaşındayım ve hayatım tam anlamıyla psikolojik baskıyla, okulda yaşadığım zorbalıklarla, aile içi maddi sıkıntılarla, arkadaşlar arası anlaşmazlıklarla geçti ve hala geçiyor. b12, halsizlik, demir eksikliği, disleksi (öğrenme güçlüğü) vs vs. İlkokulda sınıf hocam tarafından yediğim dayaklar, ortaokulda matematik hocam tarafından yaşadığım zorbalıklar, lisede erkekler tarafından yaşadığım şiddetler, kız arkadaşlarım tarafından kabul görememe. . İlkokulda yakalamaca oynarken arkadaşımın beni yakalamaya çalışırken benim yaptığım bir sakarlıkla merdivenden düşmem ve başımı yarmam ardından ameliyat sürecim. Okul tatili sürecindeyken evimizin arka tarafında bulunan otopark kısmında mahalledekilerle oynarken yine merdivenden düşerek alnımın ortasını yarmam ve sonrasında buz tutup geçirmemiz. . Aile içi yaşanılan kavgalar ve geçimsizlikler. . 5 kardeşiz ve hepsi şuan Ankara'da kiralık bir evde yaşamaya çalışıyor ve abimin de yakın zamanda askerliği başlıyor. Ama ben hala hicbir sey yapamıyorum ve ne yapacagımı bilmiyorum aslında adım atmak ve kendim icin bir seyler yapmak istiyorum ama cevremden gelen olumsuz düsünceler ve susmak bilmeyen ceneler dogrultusunda geri vazgeciyorum cünkü o kadar sert konusmalar geciyor ki evimde yatmama sebep olacak kadar yorgun düsüyorum. Ve isteksizligim günden güne artmakta hatta b12 fazlasıyla düsük bakmayın bunları yazdıgıma hatırlamaya calısıyorum ama gercekten cocuklugumla ilgili ve hatta ilkokul-ortaokul hicbir sey hatırlamıyorum sadece yasadıgım kötü seyleri aklıma kazıyıp unutmamak icin tutmaya calisiyorum ve aslinda hata yapıyorum farkindayım ama aklımdan silinmiyor. Bölüm olarak Radyo Televizyon ve Sinema'nın Senarist'lik bölümünü istiyorum kararlastirmadan daha önce bölüm olarak ne istedigimi bilmiyordum ama hikaye yazabildigimi bildigim icin ve senaryo üretmeye yatkın oldugum icin bunu sectim ama 12 yildir bir kitap yuzu acip da calismadigim icin nasıl bir calısma yöntemi kurup calisabilirim onu bile yapamiyorum. Mesela bir hikaye yazarken 5-7 dk anca ayırıyorum vaktimi cunku bir anda üsenmeye basliyor hemen defteri kapatiyorum. bir seye odaklanirken kafam bir anda bulaniyor ve düsüncelere boguluyorum ordan da cikamiyorum. . bir ise girip calısmam lazım ama iş tecrübem olmadigi icin örnegin a101e girmem lazım ama nasıl bir calısma yöntemi oluyor bilmedigim icin geri vazgeciyorum. Yani tam anlamıyla beni yöneten üsengeclik, halsizlik vs vs bunlar oldugu icin adım atamıyorum ve artı olarak 2023de yasadıgım deprem sonucunda oldukca şok gecirmis ve yasadigim deprem sonrasinda olusan unutkanligin halsizligin vs vs daha cok büyümesi ve dısarıya cıkmama baskı uygulayıp izin vermeyen bir babayla yapamıyor olmam cok yoruyor beni. Lütfen bana bir fikir sunun ya da en net cözümü söyleyin. .

Ne yapabilirim

Merhaba ben kaygı bozukluğu yaşıyorum. Bu durum okulda yalnız kalmam ve başarısız olmamla başladı ve her gün okula giderken mide bulantısı kusma refleksi yaşamama neden oldu. Daha sonra stres veren ve bir şeylere başlama sonlandırma terk edilme aklınıza gelebilecek her stres kaygı anında bunu yaşıyorum. Çevremdeki arkadaşlarımla paylaştığımda beni anlamak yerine yargıladılar. İyice içime kapandım. Çünkü onlara çok basit gelmişti yaşadıklarım. Dalga konusu bile oldu hayatımdan çıkardım. Bu daha sonra beni depresyona sürükledi. Yalnızlaştım. Aslında korkum bu mu(yalnızlık) başarısızlık mı bilmiyorum. Reflü ve gastritte var ama kaygılı durumlarda daha çok mide bulantısı ve yanması yaşıyorum. Ben aslında insanlarla tanışırım sosyal olurum kendime güvenirim hatta işimde de öyleydim bu durumdan dolayı hayatım zorlaştı hayattan uzaklaştım. İşe başladığımda aynı şeyleri yaşarken işe nasıl devam edeceğimi bilemediğim için başlayamıyorum da. O mükemmel an gelmeyecek biliyorum. Ama uykusuz kalsam ertesi gün bu durumları yaşıyorum. Ya da bir olay olsa felaketleştirme ile bu durum sabahları ya da o olayı yaşarken hemen bulantı ve yanmaya çeviriyor. Panik atak değil yaşadığım. Bu konuda bana yardımcı olacak ücretsiz bir psikolog varsa çok mutlu olurum. Çünkü bazı şeylerin kökeninde halledince geçeceğine inanıyorum. Yoksa ben tüm her şeye rağmen yine de devam eden biriyim Sadece bu kaygı durumu beni alıkoyuyor.

Ne yapmam lazım

Merhaba ben uzun zamandır depresyondayım hayattan uzak kaldım kaygılı yapım var böylelikle de bir ortama girdiğimde içimi açtığımda insanlar zayıf görüyor beni iyi niyetimden faydalanıyorlar. Ne zaman birilerinin hep yanında olsam zamanda onlara iyi gelmiş olsam sonunda hep bir nankörlük gördüm. Zamanında anlayış bekleyenler şimdi beni anlamıyor. Bütün sırlarını tuttuğum insan benim dedikodumu başkalarına yapıyor. Sevdiğim için fedakarlık yaptığım insan sürekli onu affetmemi ya da geçmiş ilişkimi anlatınca beni farklı gözde görüp onu kullandığımı düşünüyor. Ne yapmak lazım anlamıyorum dürüst olsam dürüstlüğümden darbe yiyorum dertleşmek için içimi açsam gün gelip bana zayıflıklarım kullanılıyor. İnsanlara iyi niyetle yaklaşmayı da geçtim artık komple hayatımdan çıkardım bana laf sokanlara laf soktum. Bu seferde kimsem kalmadı. Ben kime güveneceğim. 30 yaşındayım. Ailem çok saf iyi niyetli büyüttü beni onlar da öyle ve bunları yaşayınca ailemle bile gerildim. Sürekli öfkeli modda takılıyorum. Annem senelerce çalıştı hep fedakar oldu. Ona çok üzülüyorum. Yardımcı olamıyorum. Sanırım onları yalnız bırakmamak için kendimi yalnız bıraktım. Şimdi öfkeli haksızlığa gelemeyen empati kurmaktan kaçınan güvenmekten korkan birine dönüştüm. Çok sıkıcı bir tarafım var hep ailemleyim o yüzden biraz hayatı tanıyamadım. Üniversiteye gittiğimde de hep ailemi özleyip geri geldim. Ben hayatın içinde çok ürkek kaygılı yalnız kaldım. Ne yapmam lazım bende gördüğünüz şeyleri dürüstçe yazın lütfen birinin beni kendime getirmesi lazım.

Anlamdıramadığım bir durum içerisindeyim

Merhaba birini çok sevdim çok fedakarlıklar yaptım çok affettim ama samimiyetim hep sorgulandı. Ayrıldık altında başka şeyler arandı. Acı çektim hayatıma devam edemedim yardımcı olmadılar uzaktan ne yapacağımı izlediler kurtarıcı beklediğim iddia edildi. Sessiz kaldım çok çekingen denildi. Zamanında sustuğum şeylere sert konuştum öfkemi kustum hadsiz kıskanç diye etiketlenildim. Özür dilemeyip uzaktan göndermelerle sevgim test edildi dönmedim kendi hayatıma devam ettim altında başka şeyler arandı. Acı çektiğime bile inanılmadı ki geri dönersem ancak aşkım için yine aynı fedakarlıkları yaparsam onlar için tamam olacaktı. Ama kimse benim çığlığımı acımı yalnızlığımı duymadı. Hep benim hareketlerime göre konum aldılar aramam için zor durumda bıraktılar. Kısacası sebep neyse bana da aynısını yaşatmak için beklediler. Başkasına gideceksem yedek varmış gibi ima yaptılar. Benimle oynadılar denediler neden dönmüyorum diye karşıdaki çok seviyormuş ben oyun oynuyormuşum intikam alıyormuşum moduna girdiler. Uygun değildiniz dediler tamam dedim devam ettim uyumlu olmak için fedakar olmuyor dediler. Eksik yönleriniz var dediler uyumsuzluk var dediler çabalamıyorsan sevmiyorsun dediler. Hepsini çıkardım hayatımdan. Sahiden ben sevildim mi onu bile anlayamadım. Bende kendimi anlamadım çabalamak için yorgunum ama uyum göstermek için farklıyım onlar gibi bakmıyorum. Ben mi beceremedim bencil miydim doğru kişi mi değildi anlamadım. Ama şundan eminim yalnız olsam da kendi hayatıma dönmek istiyorum

Babamla nasıl başa çıkabilirim ve bir şey kırmadan nasıl sakinleşebilirim

Bundan 3 sene önce babama yeni bir bilgisayar aldırmıştım bilgisayar o kadarda iyi değildi ve monitörünü sinirlenince yumruk atıp kırmıştım babam bir şey demedi ama yeni aldığımız monitörde 3 ay sonra tekrar aynı durumu yaşayıp kırdım ve babam çok sinirlendi ama sinirlerini yatıştırdım ve bir tane daha monitör aldı ama bir sorun daha var sinirlerime sahip cıkamıyordum ve yenı aldığımız monitörüde geçen hafta yumruk atıp kırdım. Babama ne demeliyim