Psikoloji Kategorisi

Kendine olan öz saygımı nasıl kazanabilirim?

Bir zamanlar çok özgüvenliyken yıllar içinde bu özgüvenimi kaybettim, insanlar tarafından manipüle edildim ve kilom yüzünden zorbalandım beğenilmedim biliyorum insanların değil kendi standartlarıma göre yaşamam gerekiyor fakat her ne kadar böyle düşünsem de zamanla çevre baskısı vs insanı ister istemez etkiliyor zamanla bu kilo sorunu ve çok fazla manipülasyona uğramak da bende ciddi bir özgüven sorununa neden oldu öz saygımı geri kazanmak istiyorum ve bununla ilgili bana çok güzel destek olabileceğinizi düşünüyorum

Geceleri ayaktayım gündüzleri uykulu geziyorum ne yapabilirim?

Geceleri gözlerim cin gibi açık gündüz ayakta uyuyorum geceleri ne kadar iyi uyursan uyuyayım bu düzen hep böyle devam ediyor gün içinde ne kadar uykusuz kalırsam kalayım geceleri kesinlikle uyuyamıyorum ve bu durum bir süre sonra beni çok yoruyor çok fazla yöntem denedim ama olmuyor bitki çayı vs hiç biri işe yaramıyor maalesef destek ve yardımlarınızı bekliyorum iyi günler dilerim

Sorunlar İçimde Kaldıkça Mutsuz Hissediyorum

Sorunları durmadan içimde kaldıkça çok huzursuz hissediyorum konuşup çözmedikçe mutlu olmuyorum haricinde hep bi depresif havası. Ve sürekli gerginim hep sinirli oluyorum bu durumda çok ani bi patlama yaşıyorum sesim yükseliyor ama aynı şeyleri tekrarlıyorum geçiştirildikçe daha çok sinirleniyorum ve bağırıyorum biliyorum yanlış ama sesim çok yükseliyor ve iletişim halinde bu daha da huzursuzluk veriyor nasıl mutlu olabilirim nasıl bunu takıntı haline getirmeye bilirim ya da nasıl bu durumu göz ardı edip düşünmeyebilirim.

Tiksinti ve hayvan korkumdan nasıl kurtulabilirim

Öncelikle merhabalar bir hayvana karşı adını bile düşünmek istemiyorum söylemeyi yazmayı bırakın onu görünce(fotoğrafını) sesini duyunca böyle kolum bacağım titriyor birden kaldığım yerden hopluyorum geçen telde gezinirken karşıma geldi ve istemsizce telefonu fırlattım ve bes dakika hic kipirdatamadan durdum öylece ve 3 4 saat hic tele bakmadim bu hayvanla bir problemim yoktu taaki küçükken kuzenim o hayvanla ilgili bana birsey diyene kadar ne dediğini bile hatırlamıyorum ama o hayvanla ilgili birsey düşününce kaskati kesiliyorum elim ayağım titriyor birde benden söyle bir huy var mesela yanımda bir arkadaşım var ben dokunulmaktan normalde hic huylanmam ama mesela o bir ses çıkardı herhangi bir ses olsun problem yok yada beraber baya bor güldük o bana bir anda dokununca hopluyorum böyle ondan uzaklaşmak istiyorum bana dokununca tüylerim ürperiyor bu kim olursa olsun şimdiden çok teşekkür ederim

Özgüven eksikliğine ne iyi gelir

Öz güven konusunda geçmişe nazaran biraz daha körelmiş durumdayım. Hiçbir şeyi kendime yakıştıramıyorum. Dışarı çıkmaktan korkuyor sayılırım. Kalabalık bir ortama girdiğimde geriliyorum ve titremeye başlıyorum. İnsanlarla çok fazla göz teması kuramıyorum. İnsanların cümlelerinde sürekli art niyet arıyorum. Yaşamak artık büyük bir eziyet haline gelmiş durumda. Hobi edinmeye çalışsam da belli bir süre sonra sıkılıyorum. Kurslara kalabalık diye gitmiyorum. Bunun için ne yapmam gerekiyor. Öz güven kazanmam lazım

Takıntılarım var ve geçmişe çok odaklıyım ne yapmam gerek?

Ufak tefek gibi görünse de günlük yaşantımı olumsuz etkileyen takıntılarım var. Bir şeye belli sayıda dokunmak, bir şeyleri sürekli saymak, başka insanlara dokunduğumda dezenfektan ya da kolonya ile arınmak, gece uyumadan önce sırasıyla gerçekleştirdiğim rutinlerim gibi. Geçmişi aşırı takıyorum ve geçmiş yüzünden takıntılarım olduğunu düşünüyorum. (Eğer yapmazsam her şey kötü olacak. ) Vazgeçmeye çalışsam da başaramadım. Yaşamaktan artık keyif alamıyorum. Bunun için ne yapmam gerekiyor?

Bazen kendimi bilmediğim yerlerde buluyorum

Hafızamda bir sorun olduğunu düşünüyorum. Bazen kendimi neden orada oldugumu bilmediğim yerlerde buluyorum bu çok sık olmuyor ve tek başına yeterli bir sorun olduğunu düşünmüyorum fakat hafızamda normalde de büyük bir boşluk var. Geçmiş hakkında hiç birşey hatırlamıyorum. Ailemi tanıyorum, yabancılık çekmiyorum ama onlarla ilgili neredeyse hiç bir anıya sahip değilim. Günlüğüme yazdığım şeylere baktığımda bana ait hissettirmiyor. Duygularım çok değişken. Günlüğüme yazdığım birkaç şeyi buraya alıntılamak istiyorum. "Birlikte otostop çekmemiz, son otobüsü kaçırınca ki boşvermişliğimiz, kumların üzerinde çılgınlar gibi dans etmemiz, plajda az daha boğuluyor olmamız, dondurma yerken kazıklanmamız, gecelere kadar dolaşmamız. Sadece, sevdiğim insanlara senden bahsetmek istiyorum. Seninle gezdiğimiz şehirleri, birlikte yaptığımız şeyleri en önemlisi denize gittiğimiz geceleri anlatmak istiyorum. Çünkü seni düşününce aklıma gelen ilk şey deniz oluyor. ""Bunca zaman sonra bile silmeyi başaramadığım tek şey sensin. ""Benden birçok 'iyilik' istedin, hepsini seve seve yerine getirdim. Çıkış yolları ararken sapağı geçtiğimizi fark etmedim. Nihayetinde seni en yakın benzinlikte indirdim ve aracı denize sürdüm. ""Onlara dönüp, hiç birşey hatırlamadığımı söyledim. Herşeyi hatırlıyordum. ""Sadece silmeye devam et. Doğru anıyı bulana kadar zihnini darmadağın et. Yok et kendini, uzaklaş. Kim olduğunu bile bilmeden böl ruhunu. Sanki hiç yapmamışsın gibi, kaç. Sonra tekrar ayağa kalk ve çürümüş bedenini ruhuna kat. Yalan söyle ve gülümse. ""Beni duymanın senin için imkansız olduğunu söyledin, bu yüzden kağıda yazdım. Yazanları okuyamacak kadar uzağımdaydın, bende kağıdı suya bıraktım. Ve bu kez, suya dokunmanın senin için zor olduğunu söyledin. ""İki köpek ve bir kedimiz olsun, bahçeli iki katlı ahşap bir evimiz. Ağaçlar olsun etrafında ama ıssız değil. Komşularımız olsun, genç bir çift. Bahçemizde çiçekler olsun, güzel karanfillerimiz olsun. Komşularımız müziğin sesini sonuna kadar açsınlar bir gece yarısı, bizde ertesi gün işe gidecek olalım. Ama nasıl sinirliyiz. .. olsun bir orta yol buluruz çünkü birlikteyiz. "

Yaygın anksiyete bozukluğunun fiziksel tepkilerinde kafanın yukarı kalması durumu mümkün mü?

Merhaba, birkaç yıl önce yaygın anksiyete bozukluğu teşhisi kondu. Öncelerde sadece yolculuk anında olan bir tepkiyken şimdi hayatımın herhangi bir zamanında tetiklenip olmasından korktuğum bir durum haline geldi. Kas, nöroloji gibi fiziksel rahatısızlığım mı var acaba diye başka alanlarda doktorlara da gittim fakat bana psikolojik olabileceğini söylediler. Sebepsiz bir kaygı anında tabiri caizse içime bir öküz oturuyor ve sonrasında başımı yukarı kaldırıyorum ve aşağı indirme ile kontrol noktasında birkaç dakikamı alan bir durum oluyor, zaten sonrasında birkaç kere daha aynı atağı yaşayabileceğimden günüm berbat oluyor. Kafamı yukarı kaldırma anında nefes alabiliyorum, algım açık ama yutkunamadığım bir zaman oluyor. Önceleri atağım sonrasında yürüme bozukluğum da oluyordu biraz biraz kontrol etmeyi öğrendim ama şu başımı kontrol edememe hali günlük hayata tek başıma devam etmemi zorlaştırıyor. Bırakın yolculuk yapmayı bazen tek başıma dışarı çıkmaya korkuyorum kontrol edemezsem de atak geçirirsem diye. Gerçekten kafamı aşağı indirememe ve kontrol edememem halinde yaşadığım bu durum normal mi, gerçekten kaygılarım bu kadar bedenimi kontrol edebilir mi? Cevaplandırırsanız sevinirim.

meriilandd

Panik Atak Nedir Nasıl Yenilir?

Hiçbir şey yapmak istemiyorum sürekli ruhum daralıyor. Kapalı alanda rahatsız hissediyorum. Arada ölme korkusu hissediyorum. Yüksek sesten rahatsız oluyorum. Çok fazla düşünüp kendimi her şeye üzüyorum. Bazen nefesim yetmiyor gibi hissediyorum. Evimden uzaklaşmak farklı yerlere gitmek istemiyorum hep uyumak istiyorum. En ufak bir belirtide acaba hasta mıyım neyim var diye düşünüyorum. Bu hisler nedir ve geçmesi için ne yapmam gerekli?

Devamlı endişeli-kaygılı hissetmek, kötü olaylar olacağı düşüncesi

Merhabalar, üniversite hazırlık dönemimden beri kaygı bozukluğu ile savaşıyorum gitmediğim psikolog ve psikiyatrist nerdeyse kalmadı. Biraz daha büyüdükçe daha farkında olmaya başladım tabi . Mesleğimi elime aldım evlendim yeni bir şehire taşındım hersey yolundaydı taa ki 2020 yılında babamin ilk hastalanmasina kadar, sabahin ilk satleryle ani bir telefonla hersey basladi . Beyin kanaması ardından beyin tümörü beyin ameliyatı ve son 6 8 ayının kalmasını öğrenmemiz pandemi ile beraber sık sık babamin yanına gidememem derken 2022 yılında babami kaybettim yine anı bir telefonla vefat haberini aldım. Onun üzerine yas surecini atlatamadığım için psikiyatrist tedavisi aldım çünkü aşırı takıntılarım ve ağlama krizlerim başlamıştı. Takıntı durumum ise devamli ocağı kapiyi kontrol etmem camları kontrol etmem vs gibi. 1 yıl tedavi gördüm ve nihayet iyileştim dedim; bebek tedavisine başladım hamile kaldım sebepsiz yere 2 aylıkken kalbinin durduğunu ve bi an önce kürtaj olmam gerektiğini öğrendim, bununla birlikte 3. 5 yuldir çalıştığım iş yerinden ayrılmak durumunda kaldım. Evde kendime zaman ayırıp psikolojik ve fiziksel olarak toparlamak gerekiyordu. Kürtaj sonrası yaşadığım psikolojik sıkıntıdan sonra urtiket ve egzama oldum bagirsak ağrısından duramadim . Biraz kendimi toparladım yaşadığım yere dönerken evimi şu bastı boru patladı ve yeni taşınmıştım ve üst kat kaynakli idi. Üst kat komşuma durumu anlattım vs. Problem çıkarttı böyle komşuluk mu olur vs bize laf attı sadece tabu büyük kavga falan olmadı. Ama bu olaydan sonra ben evde duramamaya kalp carpisintisindan uyuyamamaya başladımCunku ya tekrar olursa yine onunla muhatap olmak zorunda kalırsak eşimle kavga ederlerse bu sefer ev masrafını karşılamazsa kavga çıkarsa gibi tetikte durmaya başladım , ilerde çocuğum olduğunda ya bisey olursa yine gibi drvamli düşüncelerim artmaya başladı. Eşimle bu noktada hep konuşuruz beni kaygilandiran düşündüren şeyleri hep paylaşırız ama ya o bi gun yanımda olmazsa nasıl baş ederim devamli endişeli devamli korkarak yaşamak istemiyorum