Psikoloji Kategorisi

Diyetisyenden Utanıyorum

merhaba ben 19 yaşındayım üniversite sınavına çalıştığım yıl sınav stresiyle kilo aldım üniversite alışma sürecinde de geçtiğimiz yıl aldığım fazla kiloları vermek isterken zor bi adaptasyon süreci geçirince verememem yetmezmiş gibi daha da aldım. 2 yılda 10 kiloya yakın kilo aldım. üniversitemde diyetisyen hizmeti olduğunu öğrendim bu konuda bir süredir yardım almak istiyorum ama utanıyorum o tartıda göreceğim rakamdan ölçümlerim yapılırken duyacaklarımdan oo ideal kilonu neredeyse 10 kilo aşmışsın çok sağlıksızın böyle giderse sen obez olursun kolların sarkmış bacakların sarkmış bel çevren çok kalınlaşmış bunları bir an önce halletmen gerekiyor denmesinden sonraki randevularda başarısız olmaktan çok korkuyorum. bir süredir randevu sayfasına girip randevu alıp bir iki saat sonra randevuyu iptal ediyordum. bi cesaret yarın sabaha randevu aldım silmemeye karalıyom ama çok gerginim. daha öncede hiç diyetisyene gitmemiştim nasıl bir ortam neler oluyor bilmemek diyetisyen birden belimi bacağımı falan ölçer mi diye düşünmek beni rahatsız ediyor bu süreci nasıl aşacağımı bilemiyorum bu işin kafamda bu kadar büyümesi deneyimlemediğim bir şey olduğu için mi yoksa yardıma mı ihtiyacım var karar veremiyorum. şimdiden cevabınız için teşekkür ederim

Odaklanma sorunu

Ders çalışırken veya herhangi bir şeyde odaklanmam çok zor oluyor artık. Bunun sebebinin sosyal medya olduğunu düşünüyorum çünkü günlük hayatta çok fazla telefona/ sosyal medyaya vakit ayırıyorum. Aslında bundan rahatsız olsam da bazı şeylerden kaçmak, kafamı dağıtmak için yapıyorum. Sosyal medya sanırım hayatımı daha da batırıyor. Önceden derslerim de iyiyken yaş arttıkça sorum artar ve kaçmak istersin brnim kaçış yolum da telefondu ama her şeyde olduğu gibi bunun da fazlası zarar kendi kendimi mahvettım. Ailemle aramın bozulmasına da yol açıyo ama bu da bi sorun olunca ondan kaçmak için de buna sığınıyorum. Her neyse konudan biraz bağımsız oldu. . Sadece odaklanabilmek ve hayatımı düzene sokabilmek istiyorum

Öfke ve sabırsızlık

Belki başkası için çok küçük ya da önemsenmeyecek şeylere çabucak öfkeleniyorum. Öfkem saman alevi gibi ama karşımdakini fazlasıyla kırabiliyorum. Kendime hakim olamıyorum bu öfke içimde büyüyor bazen. Hayatımda bir an önce olmasını istediğim hedeflerim var ve sürecin çabucak geçmesini istiyorum sabırsızım ve bu beni kötü etkiliyor. Ertelememe herşeyi son ana bırakıp koca bir yük halinde kalmasına sebep oluyor. Bu iki duyguyu yönetebilirsem gerçekten hayatımın birçok noktasında benim için çok iyi olacak. Bunun çözümü nedir?

Sevdiklerimi kaybettigimi düşünüp buna üzülüyorum

Sürekli sevdiğim insanların (arkadaşlarım, erkek arkadaşım,ailem vs. ) öldüğünü düşünüp buna üzülüyorum. Ölmesini istemiyorum ama o çekeceğim acı beni çok mutlu ediyor. Bu anları düşünüp düşünüp duruyorum. Bi'de sürekli konuşuyorum kendi kendime. Bazen bir başkasıyla konsuyorum bazen kendimle. Her şeyi zihnimde canlandırıyorum. Sürekli hayal kuruyorum. Artık bunaldım ama hâlâ yapmaya devam ediyorum. Kurduğum hayaller beni gerçeğin kendisinden daha çok mutlu ediyor. Zihnim susmuyor.

saryaeyy

daha çok gencim hiçbir şeye hevesim

Nerden başlasam bilmiyorum kendimi ifade edemiyorum zorluk çekiyorum ve ne istediğimi bilmiyorum bazen saçma sapan şeyler yapıp çıkmazsa girebiliyorum ve düzeltemiyorum düşünmeden hareket ediyorum ve bunları durduramıyorum aşırı gereksiz düşünceler var kafamda travmalarim da oldu geçmişte çok şey yaşadım hayatın neresinden tutsam bilmiyorum kendimi yorgun hissediyorum daha çok gencim hiçbir şeye hevesim Yok ne yapmam gerekiyor yardımcı olabilir misiniz ???

Bulimia nevroza

Yarım senedir bulimia ile uğraşıyorum. Kilo almaktan aşırı korkuyorum. Yiyeceğim bir tane çikolatanın kilo aldırmayacağını biliyorum ama aşırı pişmanlık hissediyorum. Kalori hesabı yapmaktan da yoruldum artık. Genellikle duygusal olarak kendimi kötü hissettiğim anlarda yeme atağı geçiriyorum. Nasıl yenebilirim bunu? Ya da bir psikolog ile mi iletişime geçmeliyim yoksa bir diyetisyene mi gitmeliyim? Artık çok yoruldum. Cevap verirseniz çok mutlu olurum. İyi günler hepinize.

içimdeki kötü histen nasıl kurtulabilirim

sürekli kötü düşünüyorum en ufak olayı bile zihnimde büyütüyorum sürekli kalbim sıkışıyor kollarım ağırıyor ellerim titriyor nefes almakta zorlanıyorum geceleri uyuyamıyorum bazen ortada hiçbir şey yokken ağlamaya başlıyorum içimde her zaman kötü bir his var bazen yemek bile yiyemiyorum mide bulantısı oluyor hiçbir şey yapasım gelmiyor yataktan bile kalkasım gelmiyor bunun geçmesini nasıl sağlayabilirim bilmiyorum belki buraya yazarsam yardımcı olabilirsiniz diye düşündüm

İçimde iki kişi yaşıyor gibi hissediyorum

Bazı zamanlarda çok iyi neseli olurken hiç bisi yokken mutsuz somurtan hayattan zevk alamayan biri oluyorum çok zaman geçmeden tekrar pozitif oluyorum bu böyle devam ediyor önüne geçemiyorum iki kişi yaşıyor gibi hissediyorum içimde sanki herkesten nefret eden birisi, biriside hayati çok seviyor icimdeki iki kişi sürekli yer değiştiriyorlar ruh halim de aynı sekilde nefes alamıyorum hareket etmeye takatim olmuyor

Geçmişte Olan Şeyleri Aşırı Düşünmek

Geçmişte olmuş şeyleri defalarca düşünüyorum. Keşke şöyle yapsaydım dediğim birçok an oluyor ama geçti artık diyorum. Şuanda olan bir olaya aslında olmadığı halde fazladan kafamda senaryo üretmeye başlıyorum. Benim annemde böyledir. Bir sınava hazırlanıyorum örneğin ya kazanamazsam diye defalarca kez düşündüğüm oluyor. Ya da bi arkadaşımla ufak bir tartışma olunca ben onu kafamda büyütüp ya şuan arkadaşlığımız biterse diye kafamda kuruyorum. Bunu durdurmaya çalıştıkça daha da düşünüyorum. Bu bazen benim normal hayatta yapmam gereken sorumlulukları düşünmekten yapamaz hale getiriyor. Bu durumun azalması için neler yapabilirim?

Kendimi bazen çok boşlukta hissediyorum sebebi ne olabilir?

Çok nadir iyi hissettiğim zamanlar oluyor. Çoğu zaman karamsar oluyorum. Sanki düşüncelerimin içinde kayboluyorum. Özellikle yatmadan önce uykumu kaçıracak kadar oluyor. Hayatımdaki olumlu yönlerden çok olumsuza takılıyorum. çok olumsuz şey varmış gibi hissediyorum. İçten gülmek istiyorum gerçekten olumlu olmak istiyorum. Kendimi görüyorum dışardan bir gözle ve iyi hissetmiyorum. Özellikle kış aylarında oluyor bu yazın nadir oluyor ama yinede var denecek kadar oluyor. İnsanlar beni hep ketum, bencil, ve sanki kimse ile iyi anlaşmak için değilde kötülemek için konuştuğumu düşünüyor. Ama içten içe herkes ile iyi geçinmek istiyorum. Bu beni çok yoruyor. Etrafımda arkadaşlarımın olmayışı yada ailemle iyi anlaşamamamın sebebi sanki benim içten görünmeyen davranışlarım sözlerimmiş gibi hissediyorum ya da onlar öyle hissettiriyor bilmiyorum. Yanımda hep var asla gitmeyecek olan biri var evet ama onun dışında çok yalnız hissediyorum kalabalık içinde bile herkes ile gülüp sonrasında kendimle kaldığımda yine yalnız hissediyorum yine iyi hissetmiyorum. Küçüklüğümde en yakın arkadaşım ve sevdiğim bir çocuktan unutamayacağım bir darbe yedim. Yıllarca bunu atlatmaya çalıştım. Ama sanki içten içe hep varlar gibi hissediyorum. İsimlerini duyduğumda aşırı öfkeli ve aciz hissediyorum. Benim bu davranışlarımın sebebi ne olabilir? Ne tetikliyor olabilir beni? Ya da daha iyi hissetmek için ne yapmam gerekiyor? Bu duyguları hissetmem doğru mu? Daha iyi hissetmek için ne yapabilirim?Şimdiden teşekkürler yanıtınız için.