Psikoloji Kategorisi

Neden bu kadar üşengecim ve bunu nasıl düzeltirim?

Üşengeçliğimi nasıl yenerim gün boyu sürekli bir seyler yapmak istiyorum örneğin gelecekteki hayatım için ders çalışmak istiyorum ve bu gün boyu beynimin içinde dolaşıyor ama kalkıpta ders çalışamıyorum saatler günler geçiyor odamı toplamam gerek biliyorum ama kalkıpta toplamıyorum bunu yapmaya yeltensem bile yarım bırakıyorum hayatta hiç bir şeyi tamamen yapmadım bir diziyi bile hiç bir zaman bitiremedim telefondan kafamı kaldıramıyorum daha verimli bir hayatım olsun istiyorum ama bu hayat için bir enerji sarf etmiyorum emek olmadan yemek bekliyorum açıkçası böyle olmayayacığınıda biliyorum en basitinden şuan canım salata çekiyor evde malzemede var ama ben kalkıpta kendime salata bile yapmıyorum sadece saatlerimi geçiriyorum

Her şey anlamsız geliyor

Son birkaç haftadır aile, arkadaşlık ve ilişki açısından zor bir dönemden geçiyorum. Özellikle şu son birkaç gündür her şey manasız geliyor. Üniversite okumak, birini tanıyıp bir aile kurmaya çalışmak, hayalini kurduğum tüm hedeflerim vs. anlamını yitirdi, saçma gelmeye başladı. Bunlar için neden bu kadar koşturup yorulmam gerekiyor ki, elde edince ne değişecek sanki kafasına girdim. Normalde hiç haz etmediğim bir kafa yapısıdır ama bu kafadan da çıkamıyorum. Bunu ben düzeltebilirim sadece biliyorum ancak bir şey yapasım da gelmiyor içimden. Kimse ve hiçbir şey için uğraşmak istemiyorum. İnsanlarla iletişimimi de kesmeye başladım. Ne yapmam gerekiyor?

Güzel hissedememe döngüsü

Ergenlik dönemimden beri güzellik benim için hep bir sorun olmuştu. Hâlen de zaman zaman güzel hissetmek için olumlamalar falan yapıyorum. Tam kendimi kabullenip güzel hissediyorum çıktığım bir fotoğraf, bir video bütün ilerlememi mahvediyor. Anı biriktirmeyi ve fotoğraf çekmeyi çok seven biriyim. Bazen arkadaşlarımın fotoğraflarını çektiğimde çok imreniyorum onlar gibi güzel çıkmaya, beni çekmelerini istediğimdeyse günlerce "çok çirkinim" depresyonuna giriyorum. Düşük bir burnum, sadece yandan düzensiz duran dişlerim, sürekli çıkan bir gıdım, aynı kiloda olduğum birinden daha kilolu durmama sebep olan bir fiziğim, kıvırcıkken kabarık olup düzken aşırı kırık duran saçlarım var diye düşünüyorum ve cidden çok üzülüyorum. Hani hayatım boyunca 1 kişi dışında kimseden görünüşüm konusunda da yargılanmadım. Ancak o kişi yüzünden bile dışarıya kapatıcı olmadan çıkamıyorum mesela. Bu güzellik algısından kurtulup nasıl kendimi sevebilirim?

Kendimi değişime nasıl açabilirim?

Bir süredir psikolojik açıdan zor zamanlardan geçtim. Bir yakınım 1 ay yoğun bakımdaydı, sınav sürecinden geçtim, arkadaşlarımla tatilden beri de görüşmüyoruz ve sürekli evde durmaktan hiç almadığım kadar kilo almaya başladım. Bir şeyler yapmayı, değişmeyi, yenilenmeyi çok istiyorum ancak bir türlü o enerjiye de sahip olamadım. Önceden mesela saçımı boyadığımda bir şeyler yoluna girecek gibi hissederdim ve dün saçımı boyadım ancak o bile enerjimi yükseltmeme yardım etmedi. Değişmem, aralıksız yemeyi kesmem ve başka bir şeyler yapmaya başlamam gerekiyor ve istiyorum da ancak bir şekilde başarılı olamıyorum. 1 gün bile sürmüyor çabam. Nasıl enerjimi geri kazanıp kendime yapabilecek bir şeyler bulabilirim? Evde geçen sıradan bir günden ne yaparak verim alabilirim? Hatta nasıl direkt olarak "glow up" denilen durumu yaşayabilirim?

Panik olup geceleri uyuyamıyorum nasıl kurtulabilirim?

Bir süredir uyumakta zorluk çekiyorum. Aşırı uykum var mesela ama tam uyuyacağım zaman kafamda felaket senaryoları dönüyor ve sanki uyanık olmak işe yarar gibi uyumamaya çalışıyorum. Bu felaket senaryoları da şu şekilde; sanki bir anda ben uyurken bir varlık tarafından kaçırılacakmışım gibi, Azrail benim için gelecekmiş gibi, deprem olacakmış gibi vs. Uykusuzluk cidden beni çok yoruyor ve depresyonda gibi hissediyorum. Bu durumdan nasıl kurtulabilirim?

Aşırı stres bozukluğu

Çok fazla stres yapan bir insanım. Her şeye kaygılanırım. Özellikle şu aralar bunu çok fazla hissediyorum mesela yaklaşık 1 haftadır uykumdayken yumruğu sıkıyorum. Öyle yavaş bir sıkma da değil uyandığımda avucumun içinde hafif yaralar oluşuyor. Bunun stresle alakalı olabileceğinden şüpheleniyorum. Bir de sürekli yanlış karar vermekten korkuyorum. Muhtemelen stresimin kaynağıda bu olabilir. Sanki hangi kararı verirsem vereyim pişman olacakmışım gibi hissediyorum bu yüzden de aşırı kaygılanıyorum. Bunun hayatım boyunca böyle sürmesinden korkuyorum. Bir de şu sıralar beni yeni bir hayat bekliyor ve benim konfor alanımı terk etmem gerekiyor bu da ya bir diğer kaygılanma sebebim. Sürekli kaygılanmayı bırakmama yardım ederseniz sevinirim.

Gereksiz yere verici olmak

İnsanlara karşı çok verici olduğumu düşünüyorum ama kesinlikle karşılıksız verdiğim değeri geri alamıyorum ve böyle biri olmak istemiyorum kullanıldığımı düşünüyorum ancak içimden geldiği için yapıyorum yapmasam da huzursuz hissediyorum, diğer insanlar böyle değil herkes kendini düşünüyor ben de onlardan olmak istiyorum öncelikle kendimi düşünmek ve önemsemek istiyorum bunu diğerleri nasıl başarıyor öğrenip ben de yapmak istiyorum ne yapmalıyım sizce ? Teşekkürler

Ellerim titremesi ve panik atak nasıl geçer

Daha önce yaşadığım bir olayda panik atak gecirmistim ilk o zaman ellerimin titremesi durmamıştı o zamandan sonra her stres anında panik atak geciriyorum geçenlerde arı soktu panik atak geçirdim aslında hiç bir sey yoktu en basitinden oyun oynuyorum silah sesi duyunca ellerim titremeye başlıyor normalce ağlıyorum sonrasında kalbim sıkışmaya başlıyor nefes alamıyorum günlük yaşantımıda çok etkiliyor elimi yaktığımda ani bir şeyler görünce lütfen nasıl geçer

Başım ağrıdığında beynimde tümör var düşüncesi

Bu durum bende 20li yaşlarımda başladı, annem çok takıntılı biri anneannem zaten okbli, bende hastalıklarla ilgili aşırı takıntıya sahibim yani her belirtiyi araştırıp kendime tanı koyuyorum istemsizce yapmadan duramıyorum, bir ara sürekli hastane hastane gezdim elim ayağım yanıyor ya da regl ile ilgili bir şeylerden dolayı ama bir şey çıkması sonuç ona rağmen rahat edemedim sürekli en kötü hastalığa sahip olacağımı düşünüyorum yoruldum çünkü böyle düşündüğümde elim ayağım titriyor insanlar da çok abarttığımı düşünüyor, ne yapmalıyım

Bastırılma ve yalan söylendiğinin farkında olduğum durumlarda aşırı sinirleniyorum sinirim geçmiyor ne yapmam gerekiyor?

Annem çoğu zaman yalan söyler, kandırır ve bunu şaka maksatlı yaptığını belirtir benden aldığı tepkilerden de hiç şakadan anlamadığımı sürekli dile getirir lakin yaptığı şeylerin sinirime dokunduğunu anlamaz hiçbir zaman. Aşırı sinirleniyorum ve anneme olan güvensizliğim tüm ilişkilerime yansıyor mutlu olamıyorum, hep bir şüpheyle yaşıyorum. Bununla nasıl baş edebilirim? Sinirimi öfkemi nasıl yenebilirim? Güven duygumu nasıl kazanabilirim? Normal değilmişim gibi hissetmekten ve hissettirilmekten çok sıkıldım.