Psikoloji Kategorisi

Yapılan her şeyi nasıl açığa çıkarırım

Merhaba ben ortak bir arkadaş grubundan biriyle sevgili olmuştum. Biz ayrıldıktan sonra onun hesabına baktığımı görünce geri döneyim diye paylaşımlar yaptı. Ben onu aradım aradığımı arkadaşıma söylemedim. O da doğru olan bu dedi hayatıma devam ettim. Ama bunun arka planda konuşulduğunun farkındaydım. Arkadaşım imalı laf sokmaya başladı. Ben de laf sokunca bunu sosyal medyaya taşıdı. Eski erkek arkadaşım da kendi hesabından laf sokmaya başladı. Beni aralarına alıp oynatmaya konuşturmaya başladılar. Ben fark ettim ortak arkadaşları çıkardım. Yakın arkadaşım bunu görünce laf sokmaya devam etti. Kıskançlığını görüyorum tarzında paylaşım yaptı. Sonra her şeyi kaldırdı. Onunla yüzleşince kanıt göster dedi. Her şeyi kaldırdığı için cevap veremedim. Durumu başından anlattım. Ben hesabından çıkardığını senden öğreniyorum dedi halbuki o kıskançlık paylaşımı o gün yapmıştı. Neden bana iftira attın dedi ama halbuki başından beri aralarında konuşulduğunun farkındaydım imalardan. Sonra inşallah unutursun terapi al demeye başladı. Beni suçlu gösterdi. Psikolojim bozuk değil her şeyin farkındayım 2 aydır bana imalar yapıp bunları kaldırdığı için kendimi ispat edemedim. Benim aklımla oynamaya başladılar şimdi de. Baştan sona dürüstçe anlattım kendimi biz konuşmadık dedi. Bana laf sokup ima yapan kendileriydi. Aralarında konuşmuş olmasalar benim ona neden dönmediğinin altında başka şeyler aramıştı arkadaşım bunu bilmeyen insan imasını da yapamaz. Kendimi sorgulamaya başladım artık

2. Hamileyim istemiyorum

Oğlum 5 yaşında ve çok sağlık sorunları yaşadık ameliyatlar geçirdik. Başta kardeşi olsa nasıl olur diye düşündüm ve hamileyim ama ogrendigim andan itibaren istemiyorum. 10 günde 5 kg verdim. Hiç bir şey yapasım yok korkuyorum. Kürtaj olsam rahatlicam ama sonra başıma daha kötü bir şey gelir mi diye korkuyorum . Çıkmazdayım. 1 hafta içinde karar vermeliyim ilk cocugumun yaşadıklarından dolayı böyleyim gücüm yok hic

sema85

Kendime sevgi gösteremiyorum

Bir çocuk beni başka bir kız için terk etti. 3 ay etkisinden çıkamadım ve kendime olan sevgim gittikçe azaldı. Şimdi çocuktan vazgeçtim. Başka bir çocuk seviyorum ama hâlâ kendime saygı ve sevgi gösteremiyorum. Kendimi hiçbir şekilde güzel bulamıyorum. Herkes güzel dese bile, içimdeki his değil, diyor. Normalde böyle asla hissetmem ama çok garip psikoloji testini yaptım; 229 çıktı, depresyonda gibi hissediyorum ve kendime özen göstersem bile asla kendimi güzel hissetmiyorum. Özenle cevaplarsanız sevinirim. Ne yapmam gerek?

Terapi almak istiyorum iyileşme durumum yüksek mi?

(Dbt) Diyalektik davranış terapisi görmek istiyorum. Travmam olduğunu düşünüyorum; hep aynı şeyleri yaşıyorum gibi. 18 yaşındayım. Ani değişimlerim oluştu. Ruh hâllerim hep değişiyor. Bu yaşadığım şey borderline sınırda kişilik bozukluğuna benziyor. 3 aydır, hatta daha çoktandır böyleyim. İyi gelir mi? Belirsizlikten de oluyo tanı da koymadı psikiyatrist ilaç yazdı fakat yetmedi durumum ciddi demekki size sorum olucak cinsel istismar yaşayan kişilerde oluyo mu ani değişimler ya da savunma mekanizmaları?

Hayattan aldığım keyfi nasıl arttırabilirim?

Mezun senesinde bir YKS öğrencisiyim. Son haftalarda nedensizce yaptığım her şey anlamsız gelmeye başladı. Rutin işlerimi yapmak bile çok sıkıcı geliyor. Hayatın anlamı üzerine çok fazla düşünüyorum. Mezun ol, işe gir, çalış ,evlen vs. Çok anlamsız geliyor. Etrafımda birileri varken sevdiklerimle geçici olarak iyi hissediyorum ama genel olarak bir donukluk halindeyim. Sürekli ağlamak ve uyumak hissediyorum. Nasıl daha iyi hissedebilirim ?

gilmore

Anksiyetem var nasıl başa çıkabilirim

Anksiyete ve panik atağım var. Bazen nefes alamıyor hissi, bazen de kalbimin üzerine bir şey oturuyor gibi hissediyorum. Halsizim. Bayılacakmış gibi hissediyorum. Herhangi bir yerim ağrıyorsa, kalp krizi geçireceğim sanıyorum. Korkuyorum. Stresten dudak yiyorum. Ayak sallıyorum gerçekten, napıcam bilmiyorum. Bazen gözüm kararıyor. Ne yapmam lazım? Nasıl davranmam lazım? Nasıl iyi hissederim? Gözlerim bulanıklaşıyor; aynı zamanda vitamin eksikliğim var. Hastalık hastası gibiyim.

Kendimde farkettigim kötü huylarım

Merhaba, ben uzun zamandır kendi kişisel gelişimine çok önem veren ve olmak istediği kişiye dönüşmek için çabalayan, travmalarını iyileştirmeye çalışan, şefkatle içindeki sese dokunan biriyim, ama kendimde fark ettiğim değiştirmek istediğim birkaç konu var. Birincisi, yalnız kalmaktan korkuyorum. Etrafımdaki insanlara sınır çizmekte zorlanmıyorum; hayatımdan çıkarmakta zorlanıyorum. Kendi içimde pazarlık yapıyorum: Bana bir saygısızlık yapmış ve hayatımda kalırsa bana zarar vermeye başlayacak, ama konuşmasam da bir köşede dursun istiyorum. Kendi başıma takılırken de biraz anksiyete yaşadığımı fark ediyorum. Konuşmalarımda falan özgüven eksikliği yaşadığımı görüyorum. Diğer bir konu ise, kendimi iyi, yeterli ve güçlü hissedebilmek için karşımdaki kişinin eksikliğini bulmaya çalışıyorum. Bir ortamda bana rakip olarak görülmüş bir insanın kötü özelliklerini, kötü yanlarını bulmaya çalışırım; onu ezmeye çalışırım, kendimi daha iyi hissedebilmek için. Halbuki yanlış bi bakış açısı farkındayım ve düzeltmek istiyorum altında yatan yine maalesef ki aileden kaynaklandığı travmalardan ötürü olduğunu düşünüyorum

Ani değişimlerimi nasıl çözebilirim?

Ani değişimler yaşıyorum ve şunu fark ettim bu değişimler savunma mekanizması ile bağlantısı olabilir boşluk hissi ani sinirlenme gülme hepsi çok hızlı değişiyo. Duygularımda yani kişi savunma mekanizması olduğunu fark etse azalır mı çünkü fark etmiştim bir ara geçmişti ama şimdi yine başladı. Aslında güvende hissetmediğinde devreye girer savunma mekanizması değil mi? Farkına varmak istiyorum beynimin beni korumak için mekanizma oluşturduğunun. Kendimi izleyemeyeceğime göre nasıl öğrencem baktığımda beynimin beni koruduğunu?

Sıkıntıdan napıcam bilmiyorum

Şöyle ki okul olmadığı günler evden çıkmıyorum sadece market ihtiyacı olduğunda veya çok nadiren mahallede çok az futbol oynamak için çıkıyorum o da sıkıntıdan yani. Yaptığım tek şey telefona bakmak ekran sürem 11-12 saat. Başka insanların benim durumumda olmadığını düşünerek daha çok çıkmaza giriyorum. Örneğin konuştuğum birinin bana bir arkadaşıyla konuşmasını attığında işte dışarıya çağırdığını takılacaklarını vs okudum ben ise evden dışarıya adım atmıyorum kendimi onlardan geride kalmış eksik olarak hissediyorum. Tabi ki öyle olmayabilir ama çok düşünüyorum ve sıkılıyorum. Konuştuklarım rahatça çıkıp takılabilirken ben kalabalıkta ne yapacağımı bile bilmiyorum orası da ayrı bir sorun zaten. Biriyle konuşurken söylediğim kelimeyi nasıl anladığını, eğer yanlış anladıysa o andan sonraki sohbetin de bu yanlış algısı ile devam etmesi sonucu üzüleceğini vs düşünüyorum. Her hareketim ve davranışım mükemmel ve eksiksiz olsun diye hareket ediyorum fakat başkalarının sadece doğal olarak davrandığını düşündükçe kendimi kötü hissediyorum. Genel olarak sorunlarım bunlar eğer bir hastalıksa söylerseniz iyi olur psikiyatriste bile gidebilirim çok sıkıldım bu durumlardan. Teşekkür ederim.

Kendimi çok yorgun hissediyorum

Merhaba en yakın arkadaşımla ortak bir arkadaş grubum vardı. Birbirimizden farklı insanlardık ben onların arkadaşıyla sevgili oldum. Bazı konularda kendimi değiştirdim. O beni yarabandı olarak kullanmış ama her defasında bana sevdiğini söylüyordu. Yalanlar çıkıyordu ortaya. Daha sonra o dönem herkes o kadar bu ilişkinin içindeydi ki bitince kendime gelmem zor oldu. O hayatına devam etti biz ayrıldıktan sonra da ben üzülüyordum ama kendi hayatıma dönmüştüm. Yalnız olduğumu biliyorlardı çevremde kimse yoktu. Ne zaman ki ben onun profiline bakmaya başladım o zaman pişmanlık çok sevdiğine dair şarkılar paylaştı ama kendi hayatına da devam etti. Ben de devam ettim dönmeyeceğime dair paylaşımlar yaptım. İmalar devam edince onu aradım olmayacağını söyledi ben devam ettim hayatıma. Kimseye aradığımı anlatmadım. En yakın arkadaşım buna kuruldu. Benim hakkımda her şeyi o insanlara şüpheli şekilde sanki başkası varmış hiç beni tanımamış gibi bambaşka şekilde anlattı. 1 aydır paylaşımlar göndermeler kıskanıyor demeler bir yandan iyi niyet gösterileri ben içimi açıyorum o tarafa anlatıyor bunları hala geri dönecekmişim gibi ağzımdan laf almaya, başkası var mı diye yalnız planı ne bizle de arasını bozdu demek ki başkaları var gibisinden konuşuyorlar. Fedakarlık etmediğim için yollu damgaları sorulardan anlıyorum, hesap soruyorlar resmen o kadar üzerime geldiler ki ortak olanları çıkardım hesabımdan. İyice onları kıskanıyorum moduna girdiler çok yorgunum ne yapacağım