Psikoloji Kategorisi

Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum

Öncelikle yazıma Betül Canbel yanıtlamıştı yeniden onunla iletişim kurabilirsem çok sevinirim konuya kendisi hakim en azından düğünüme 2 ay kaldı ve 8 yıllık bir birlikteliğim olduğunu söylemiştim. Aramızdaki sevgi bağı çok farklı çok değişik ikimizde birbirimizi seviyoruz ama ben eskisi gibi seviyor muyum bilmiyorum bunu sorguluyorum sürekli öyle çok kavga ettik ki bu son yıllarda ettiğimiz kavgaların bazıları iteklemerde oldu küfürlü konuştuğu da ya da çok yüksek desibelden bağırıp şiddete meyilli hareketlerde çok iyi anılar biriktirdiğimiz kadar çok kötü anılarda kazındı beynime hep ve her kavganın sonunda benim bir adım atmamla son buldu bu kavgalar onun bana gelmesiyle değil yenik düşüyordum çünkü onsuz bir hayat hayal etmek kimsesiz kalmak gibi geldi benim için korktum. Ama şimdi ise evde annem ve babam gibi olmaktan kprkuyorum annemde sürekli düzelsin diye babama ya azar çekerdi ya da uzun uzun konuşurdu babamda ya yükselir bağırır ya da umruna bile getirmezdi. Bazı huyları babama benziyor nişanlımında hiç bir kavgamızda benden özür dilemedi 8 sene oldu belki 2 defa özür dilemiştir bana söylediği söz hep şey olur “sen benim sözümü dinlediğin sürece biz mutlu oluruz ama sen bunu bana itaat et diyorum gibi anlıyorsun” benim benliğimi kararlarımı hiçe saydığı sadece kendi isteklerinin olduğu ve onların olduğu noktada ilişkiye huzur geleceğini hissettiriyordu bana son dönemde iyice arttı elbette bu yöndeki davranışları en son çalıştığım eczanedeki abinin nişanı vardı elbetteki bende davetliydim beraber gitmek istediğimi bir aile olduğumuzu seninle katılmak çok isterdim diyerek kibarca ifade ettim ancak hemen sert bir tepkiyle gitmiyorsun hiç bir yere dedi. Sırf eczanedeki abiyi hiç tanımadığı halde sevmediği için bende senin sevip sevmemenle alakası yok davete icabet etmek gerekiyor onlar benim iş arkadaşlarım dedim ve sen katılmıyorsan da ben gitmek durumundayım dedim. Bana gidersem parmağımdaki yüzüğü çıkarıp gitmemi söyledi nişan atacağını söyledi bir önceki kavgamızda da yine onun istediği bir şey olmadığı için yüzüğü çıkarmıştı yine tekrarlanmış oldu bu davranışı yeniden sözleriyle sonrasında o davete gitmediğim için onu kaybetmek istemediğim insanlara yalan söylemek zorunda kaldım ve sırf gitmeden diye biz barışmış olduk ve bana iyi davrandı ama ben kendi benliğimi kaybetmiş sınırlarımı ihlal edilmiş hissettim pişman oldum sonrasında bana gösterdiği sevginin hiç bir kıymeti kalmadı gözümde şimdi bir kavgalı bir barışık ilerliyoruz ama bu yanlış iletişim hali onun üstümdeki bu baskıcı tavrı kısıtlamaları benimde içimden çok şey aldı götürdü ve dahası yanlış anlaşılmadan anlatabilirim umarım ki beni bu süreçte öyle duygusal anlamda yoksun bıraktı ki sevgiyi çalışırken dışarıdan gördüğüm ilgi insanlarım bana güzelsin bile demesi hoşuma gitmeye başladı (8 senelik sevgililik hayatımızda çok nadir güzelsin der sırf egom tatmin olmasın diye) eczaneye gelen genci yaşlısı sürekli çok güzelsin dedikçe gıururum okşandı bana bakanlarda oldu ama ilişkime saygımdan her zaman bir ilişkim olduğunu belli ettim insanlara ancak bu ilgi görme hali de hoşuma gitti çünkü öyle mahrum kalmışım ki güzelsin,hoşsun denmesine susamışım sanki buna ama böyle hissettiğim içinde yine acaba artık ben vazgeçiyor muyum sorgusuna düştüm pek heves hissetmiyorum onunla böyle olmamamız gerektiğini çokça konuştum bu iletişim kopukluğunun bizi bitirme noktasına getirebileceğini çok kez söyledim ama ne zaman dıygularımı açsam ya ağzımdan çıkan bir cümleyi alıp ters anlayıp sinirleniyor ya da bir süre sonra telefon alıp eline oynamaya başlıyor özellikle kavga arkasındaki konuşmalarda bunu çok yapıyor hayalimde hep elele tutuşarak birbirimizin suratını okşayarak sorunlarımızı konuşabildiğimiz anlar vardı senelerce bu günlerin hayalini kurduk çok zor imkanlarla savaştık hep dünya yakışıklısı da bir çocuk ama çok depresif hayata karşı da çok olumsuz biri aynı zamanda bende bir o kadar hayat dolu pozitif o sisli bir hava gibi bense ilkbahar ayı gibiyim cıvıl cıvıl ama herşeyim her adımım hesaplanıyor iplerle kollarımı bağlıyor sanki onunla beraber özgürleşmek isterken şimdi baskıcı aile hayatının sanki evli versiyonu olucakmış gibi korkuyorum ayaklarım geri gidiyor yorumlarınız benim için çok kıymetli düşündelerinizi sabırsızlıkla bekliyorum

Duygularımı anlamlandıramıyorum

Son 1 senedir yaşadıklarımdan sonra tahammül seviyem bitmiş durumda. İnsanların ne kadar menfaatçi ne kadar iki yüzlü olduğunu görünce her şeyden yoruldum. Bir arkadaşım kendini o kadar iyi bir insan maskesi altında gösteriyor ki bana alttan alta laf sokuyor ama bunu söyleyince sen de sorun var diyerek beni manipüle ediyor. Yaşadığım olaylara hak veriyor ama günün sonunda benimle anlamlandıramadığım bir güç savaşı halinde. Sürekli başka konular üzerinden bana laf sokuyor. O kadar sıkıldım ki artık bu durumdan bir iyi bir kötü anlamıyorum. Ben iyi olmaya çalışıyorum. Bu defa başka konular üzerinden benimle sohbet eder gibi eksiklerimi yüzüme vuruyor. Bir nevi zayıflıklarımı. Alttan alta bundan zevk aldığına eminim ama ben iyi insanım ayaklarını oynuyor. Çünkü ortak arkadaşlarımız var ve benim onun ne kadar yanında olduğumu biliyorlar kendini kötü bir duruma da sokmak istemiyor. Benim en ufak açığımı hemen bulup etiketleyip herkese bunu kullanıyor. Aramızda bir konu geçti ve ben çok üzülmüştüm o konuda bunu belli ettim sonra o konu üzerinden defalarca beni alttan alta iğneliyor. Çok yoruldum. Kendisi benim tek yakın arkadaşım ve iyiye de gitmiyor ilişkimiz her geçen gün kendimi durup düşünürken buluyorum. Bak yine burada bunu demek istemiş diye. Aynısını ben yapınca gülüyor tepkisini gülerek veriyor. Onunda bu savaşa girmek istemiyorum ama böyle içten içe laf sokmadan duramıyor bana. Lütfen yardımcı olun gerçekten psikolojik olarak çok yoruldum. Zaten kendi meselelerim var bir de bu konuyla uğraşıyorum. Yakın görüp paylaşacak hiç samimi insan bulamıyorum artık.

içe döndüm, yaşadıklarımı anlamlandıramıyorum

Merhaba benim kişilik yapım her zaman sessiz sakin uyumlu içe dönük şeklinde. Genelde böyle tanımlarlar. Genelde çok sosyal biri değilim ama uyum sağlayan bir yapım vardır. Üniversite gittiğimde çok kendimi açamadım sürekli eve geliyordum. Kaygılıydım o dönem hep mide bulantıları vs yaşıyordum. Alışamamış adapte olamamıştım. Sosyalleşememiştim. Çevremde genelde çok insan olmadı. Çok kaygılı yapım yüzünden bende hayatı böyle istediğim gibi yaşayamadım. Mide bulantılarım hep devam etti. Depresif olduğumda işe başlarken veya çok kaygılanınca psikoloji okuması yaptım bolca. Sanki vücudumun alarm sistemi bozulmuş gibiydi. Nefes çalışmaları yaptım. Ama kökenindeki problemi bulamıyorum. Bu lisede sınıfta kaldığım dönem başlamıştı bende. O dönem yalnızdım kimse yoktu içe kapanıktım. Yeni bir sınıfa yeni dönemi tekrar okumak vs bunlar beni çok kaygılandırmış belli ki. Bir de o dönem erkek arkadaşım beni kandırmıştı arkadan oyunlar çevirmişti. Arkadaşlarımla beraber. O yüzden aynı okulda aynı döneme yeniden başlamak kimseyi tanımamak beni ürkütmüştü. Her sabah öğürerek okula gidiyordum. Bu dönem çalışmıyorum. Hayatıma biri girmişti. O da eski ilişkisini unutamamıştı. Ben tekrar bir şans verdim içinde bir şey kalmadıysa devam edelim dedim. Ama tekrar tekrar bana aynı şeyleri yaşattı. Hayal kırıklığına uğradım her defasında. O sosyal biri ben içe dönük biriyim. Yaşamlarımız çok farklıydı. Yalanlar sürekli aynı hatalar çok yorulmuştum artık benim tepkilerim genelde susarak içe dönük olduğum için sessiz mesafe koyarak olur. Son raddede onunla böyle bir şey yaşamıştık. Tepkilerim yüzünden çok eleştirildim. Kaygılı olduğum için de böyle sürekli iniş çıkışlı bir ilişki bana zor geliyordu. Ben sakinlikten hoşlanan biriyim. Ama sürekli başka biri başka insanlar bunlar beni çok yoruyor. Yapım gereği de kendi hayatımda 6 tane arkadaşım vardır. Onun hayatı sürekli yeni insanlar yeni yerler üzerine konuşkan biri. Bense çok az insan seven biriyim. Sorunlu gibi gözükmekten yoruldum. Son yaşadıklarımdan sonra içe döndüm ve uzun süre kimseyle temas etmedim. Şimdi ne yapmam gerek bilmiyorum yardım edin. Bende gördüğünüz eksiklikleri lütfen söyleyin. Kaygılı ruh halim hayatı sürekli negatif algılama biçimim insanlarla iletişimden yorulmam geri çekilmem bunlar yüzünden güzel bakamıyorum son yaşadıklarımın çok etkisi var bunda. Şimdiden teşekkür ederim

Tahammül seviyem sıfır bunu nasıl yükseltebilirim?

Tahammül seviyem yerlerde . En sevdiğim insanlara bile bi noktadan sonra tahammül edemiyorum . Mesela üst üste soru sorulması beni bunaltıyor ve sinirlenip sesimi yükseltebiliyorum . Söylenen normal şeyleri bile ters anlıyorum . Sert tepki verip daha sonra bunun için üzülüyorum . Sabrın neden tükendi anlamıyorum. Bunu nasıl çözerim onu da bilmiyorum . Ha bir de gereken tepkiyi gerektiği yerde veremiyorum sonradan aklıma gelip pişman oluyorum keşke böyle yapsaydım böyle deseydim diye ama olay anında bana bi kal geliyo beynim kendini kapatıyor sanki insanların iyi niyetle söylemediği şeyleri o an algılayamıyorum . Olayı tekrar düşündüğümde de neden böyle bi tepki vermedim diyip kendime öfkeleniyorum . Gereken tepkiyi gerektiği yerde vermeyi öğrenmek istiyorum , insanlara sınır çizmeyi ben böyle bi insanım diye ortaya bir çizgi koymayı istiyorum artık .

Uzak mesafe ilişkim Betül Canbel

Merhaba Betül hocam Sınavlarım bitti sınava girmeden önce Mustafa bugün için geçen hafta yapmak istediğim dışarıda konuşma olayını bu hafta kendisi dillendirmezse ben de çoğu şey bitecek diye düşünmüştüm ama kendisi söyledi ben eve gelir gelmez apar topar hazırlanıp bekletmeden çıkayım düşüncesin deyken ondan haber alamıyordum meğer balkon yıkıyormuş yıkayayım hemen çıkalım dedi ben şu an kahvemi yapıyorum ben de kahvemi yapıyorum konuşmanın sonunda ne hissedeceğimi çok merak ediyorum

Yalnızlıkla nasıl baş edebilirim?

Yalnızlıkla nasıl baş edeceğimi bilemiyorum. Sanki yaşamıyor gibiyim, etrafımdaki insanları kıskanarak geçiyor günlerim. Ben neden sevilmiyorum veya ne zaman sevileceğim ? Bununla yaşamak çok zor hiçbirşeyden keyif almıyorum istediğim gibi yaşamıyorum. Aslında nasıl yaşamak istediğimi bile bilmiyorum. Sadece sürekli ilerde olacak yalnız kalmayacağım tamamlanmış hissedeceğim diyorum fakat asla o gün gelmiyor ve ben boşuna yaşıyorum. Daha önce terapide aldım fakat hala aynı yerdeyim. İlaç da kullandım evet hissizleştim ama ben hissetmek istiyorum bu şekilde nasıl devam edebilirim bilmiyorum.

zeymoli

Yalnızlık korkusu nasıl aşılır

Merhaba bir önceki sorum Aysel Koçak tarafından cevaplanmıştı sorumun devamı için yazıyorum. Hassas olduğumu yazmıştım. Hangi insanlara sınır çizmekte zorlanıyorsun sorusuna genel bir cevap verirsem genel de yalnız kalma korkum tetikliyor. Bir sorun varsa her şeyi benim düzeltmem gerekiyormuş gibi üzerime alınıyorum. Bir şeye kırıldığımda şimdi sorun olmasın diye hakkımı savunamıyorum. Böyle durumlarda insanlar kendini haklı sanıp daha çok üzerime geliyor. Yalnızlık kaygısıyla ses çıkaramadığım için bundan faydalanıp arkamdan diledikleri gibi sesini çıkarıyorlar. Beni bir keresinde bir arkadaş ortamı içerisinde kendime erkek arkadaşımla vaktimi geçirdim diye hemen sen bizi sattın meselesine getirip üstü kapalı hesap sorar gibi davrandılar. O kadar üzerime geldiler ki kendi hayatım için benden hesap soruyorlardı. Sizi neden bu kadar benim hayatım ilgilendiriyor diyemedim. Arkadan gülüp yüzüme konuşmalar mı dersiniz. Ama tek tek şimdi hepsini yüzlerine vurdum. Herkesi birbiriyle tanıştırdım süper arkadaşım ayakları mı dersiniz herkesten alıp herkese götüren birisi bunu yapan da. Ben köşeme çekildim sessizce takılıyorum artık bana yanlış yaptıklarında benimle alakalı bir derdin varsa açık konuşalım diyorum. Daha önce de söylediğim gibi terapi almadım ama kırıldığımda artık direkt tepkimi koyuyorum. Sadece yine yalnız kalma kaygım tetiklendiği için bunu yapmak çok zor oluyor. Karşı taraf öyle bir hamle yapıyor ki ben kötü gösteriliyorum. Artık o kadar sıkıldım ki bu dediğim arkadaşımla görüşüyorum ama içimden ona karşı o kadar soğudu ki her şey söylediği her şey batıyor sanki. O da çok iyi biliyor sürekli sorunlu sensin der gibi davranıyor. Lütfen bana yardım edin

Uzak mesafe ilişkisi Beyza -Mustafa

Danışan Betül Canbel Merhaba Evet söylemiş olduğunuz gibi hayatımda değişiklikler istiyorum. Kendimi değiştirmek geliştirmek istiyorum. Ama dediğim gibi bu noktada ne yapacağımı nasıl değişeceğimi bilmiyorum. Belki de istediğim değişimler büyük değişimler ve bunlar bir anda olacak şeyler değil. Söylemiş olduğunuz gibi bunlara adım adım başlamam gerekiyor. Süreci adım adım tamamlamam gerekiyor. Beyza ile olduğumda çok büyük sorumluluklar alacağım ve bunların üstesinden gelmek istiyorum. Evet onun da sorumluluk alması gerekiyor ancak ben kendimi daha çok sorumlu hissediyorum. Bu histen de kurtulamiyorum. Bunun yanında bir yandan da beyzaya karşı yıllardir harekete geçmediğim için kendimi suçlu hissediyorum. Bir anda karar almak istiyorum ama sonuçlardan korkuyorum ve sonucundan korkmamin en büyük sebebi onu mutsuz bir hayata itmek. Kendim hakkında hem Beyza ile olan ilsikim hem de yaşamım hakkında nasıl bir yol izlemem gerekiyor bilemiyorum. Küçük küçük değişimler konusunda yardım almak istiyorum sizden.

3. Sans icin tekrar geldi

Benim yasim 26 1. 5 yil once iranli bir sevgilim vardi ilgisizlik ve beni yalniz hissetirmesinden dolayi 2 kere ayrilip baristik yine ayniydi farkli olacak deyipte neyse ayrildik uzerinden 1 yil gecti yine geldi ne maddi ne manevi iste hediyesi ilgisi biseyi yoktu neyse geldi sensiz yapamicami anladim degerini anladim cok hata yaptim cok asigim sana diye bir sans daha istedi ama ben artik onu sevmiyorum cok israr ediyor bende ona bazi sartlar koydum o sartlari saglayip yok ettigin tum duygularimida tekrar kazanirsen belki o sansi veririm dedim sonuna kadar ugrasicani herseyi hallediceni benden vazgecemiceni soyledi ister istemez kafam tekrar karisti yani insan degisir mi elde ettikten sonra yine ayni seyleri yasamicagim ne malum kafam ve duygularim yeniden karisti insallah hayirlisi olur diye Dua ediyorum 😞

Çocukluğum aklıma gelince gözlerim doluyo o anları iyi hatırlamak için ne yapabilirim

Çocukluğumda yaşadığım bazı kötü anılar hatırlıyorum . Dedemlerle birlikte yaşıyorduk ve bu bize kapanmaz yaralar açtı . Hatırlamadığım da birçok şey var tabii ki ama ne zaman çocukluğum aklıma gelse gözlerim dolar . Bunu değiştirmek için ne yapabilirim hayatımda hatırlamadığım olayların beni etkilemedi nedendir , nasıl iyi olabilirim nasıl iyileşebilirim ? Şu anımı ve geleceğimi iyileştirmek istiyorum . Bu nasıl mümkün olabilir yardımcı olun lütfen ……