Psikoloji Kategorisi

Terapi almalı mıyım?

Terapi almayı düşünüyorum ama gittiğimde şikayetin ne sorusuna cevap verebileceğimi düşünmüyorum, genel olarak da terapide çok konuşkan birisi değilim elimde olmadan yargılanmaktan çok korkuyorum (bu da bir şikayet aslında). Son zamanlarda da kişisel gelişimimi daha iyi bir seviyeye taşımak adına uzman desteğine ihtiyaç duyuyorum, gündelik olaylar üzerinden nerede nasıl davranmam gerektiği ve duygularımı nasıl kontrol edebileceğimi öğrenmek istiyorum fakat bunun için terapiye gitmeli miyim emin olamıyorum (yine terapist tarafından bunun için mi geldin denilerek yargılanacağımı düşünüyorum).

Herşeyde kendimi suçlamamak için ne yapmam gerekiyor?

Aile içinde çıkan tartışmalar, arkadaşlık ilişkilerim herşekilde inişli çıkışlı geçiyor. Herkes sorunun bende olduğunu baskıladığı için kendimi öyle görüyorum ve bunu durduramıyorum. Çünkü bana sen haklısın diyen kimse olmadı. Çevremdeki herkes aynı düşüncede olduğu için suçlu ve farklı olan ben oldum. Bu durumlarda fazlasıyla kendimden nefret ediyorum ve bi yandan da böyle insanlardan kurtulmak istiyorum çünkü sorunun ben olmadığını bi yandan da biliyorum. İçimde kendimle savaş veriyorum. Düzensiz bir aileden geliyorum yani herkes kavgalı, annem ve babam bana düşman gibi herşeyde 2. plana atılıyorum. Her ortamda fazlasıyla hakkım yeniliyor ses çıkarıyorum ama yine en sonunda suçlu olan ben oluyorum. Hiçkimse benim baktığım gözlerle bakmıyor olaya. Küçük yaşımda birsürü sorumluluk almak zorunda kaldım ve kendimi kendim büyüttüm ama hala alışamadım bu tür sıkıntılara. Bu evden ve herkesten kurtulmak istiyorum. Herşey kötüye gittiği zaman ve kendimi dışarı atmak istediğim zaman arayabileceğim bi arkadaşım bile yok. Kalabalığın içinde tek başımayım. Hayatımda sürekli kendini geliştirememiş duygusal zekası olmayan insanlar çıkıyor ve beni mahvedip gidiyor. Eski sevgilim yüzünden derslerimde cok devamsızlık yaptım. Hergün ağlıyordum. Narsist biriydi ve bunu kabullenmiyordu. Birsürü sorun yaşadım. Herşey üst üste geldi. Bana birsürü travmalar yarattı ve daha birçok şey. Çok fazla sorunum var ama sadece bu soruyu sorma hakkım vardı. Küçüklüğümden beri psikolojik rahatsızlıklarım var. Hatta her sene değişiyordu bu takıntılar. Hala da aynı. Tedavi görmem gerektiğini biliyorum, iyileşmem gerektiğini ve farkedilmem gerektiğini de biliyorum. Ama bunun icin yeterli bir desteğe sahip değilim. Umarım yanıtlanır bir iki cümle bile olsa bir psikolog tarafından birşeyler duymaya ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. Çünkü içimi açtığım hiçbir insan bana iyi gelmedi. Zaten hiçbir şekilde kendimi tamamen açamadım.

elifqwe1

Çok takıntılıyım nasıl aşabilirim?

Hayatımda küçük veya büyük olayları kafamda döndürüp duruyorum. En yakın arkadaşım sürekli beni iğneleyici şeyler söylüyor bunu görebiliyorum. Beni sorunlu ilan etmeye çalışıyor ve son 1 senedir hayatımda yaşadığım tüm olumsuz olaylara tanık olmuş birisi bu. Zamanında bana çok hak vermiş birisi hem de. Ben de onun hayatına tanık oldum. Kendini öyle bir övüyor ki o benim tanıdığım insan gitti yerine bambaşka biri geldi. Onunla ortak olan bir arkadaşıma kendimce darıldım ve bir süre görüşmeme kararı aldım. Sürekli o insanı bana güzelliyor. Ama bazı konularda onun da gelip bana dedikodusunu yapıyor. Herkesin iyi veya kötü tarafı vardır. Benim de öyle ama bu taraflarımızı bazen ısınamadığımız bir hareketini yanlış bulduğumuz insanlara gösteririz. İyiyken durduk yere kimseye kötü tarafımızı neden sunalım. O ortak arkadaşımız benim çok kötü geçirdiğim bir günümde yanımda olmadı. O gün için ben çok kırılmıştım ona. Daha sonra ben uzaklaştım bir dönem herkesten. Bu arkadaşım da benim neler yaşadığımı biliyor ve sürekli beni sıkıştırıyor neden görüşmüyorsun vs. o kişinin konusunu açıyor. Artık o kadar yoruldum ki. İnsanları hayatımdan çıkardım. Hiçbir ilişkiyi yürütecek gücüm kalmadı. Böyle sessizce oturmak istiyorum hep. Lütfen yardım edin. Tekrar hayata nasıl dönerim

Kendimi beğenmiyorum özgüvenim yok ve okb var

Sürekli hergün kafamda kuruyorum özgüvenim yok kendimi hiç beğenmiyorum sürekli kendimi kötülüyorum okb tanısı kondu anksiyete sosyal fobi depresyon dendi bana. Bir sürü psikologa gittim bir sürü psikiyatriste gittim şuanda ilaçda kullandım değiştirdiler şuanda kullanıyorum ama bu durumdan çıkamıyorum doğru düzgün arkadaşım yok insanları sıkıyorum kafeye geliyorum tek başıma insanları mutlu görüyorum ve bu durum beni üzüyor bi çift görüyorum ve morelim bozluyor ben neden yanlızım diye kendimi kötülüyorum sen çirkinsin seni kim ne yapsın sürekli böyle

Kafaya takmamayı nasıl başarırım?

İnsanların (özellikle ailede) dediklerine çok fazla takılıyorum. Sinir oluyorum. Herkes bana bir şey dediğinde artık geriliyorum. Patlamaya hazır bomba gibi oluyorum. Zaten bu aralar psikolojik olarak iyi değilim bir de insanların söyledikleri( olumsuz olanlar) duygusal olarak yoruyor. Okulda olsun evde olsun tek başıma takılıyorum o yüzden. Gitgide insanlarla aram açılıyor. Ne yaparsam yapayım mutlu değilim. Arkadaşlarım, ailem bana artık iyi gelmiyor. Bu durum konuşmaya değer değil ama yine de yazmak istedim. Teşekkürler.

Borçlarım var nasıl kendi psikolojimi düzeltebilirim

Borçlarım var kendimi çok huzursuz hissediyorum psikolojim yerinde değil birşeylerle uğraşmak istiyorum düşünmemek için ama uğraşacak şey bulamıyorum aktivite olur uğraşı olur kendimi rahatlatmam lazım ki mental sağlığım yerinde olsun bunu aşmak istiyorum ama düşündükçe içinden çıkamıyorum ne yapmam gerekiyor bunları kestiremiyorum aklım almıyor hiçbirşeyi nelerle ilgileneyim kafa dağıtacak nelerle uğraşayım kısaca bu problemimi atlatmak için ne yapmam gerekiyor size danışıyorum

Kocamın ailesiyle yaşamayla nasıl başa çıkarım

Küçük bir ailede özgür büyüyen biriyim kocamın ailesiyle aile apt oturuyorum sürekli evliliğime giyimime yediğim yaptığım şeylere karışılan bir evde yaşıyorum büyük babaanneyle birlikte soyutlanmış ve yalnızlaştırılmış hissediyorum sürekli surat asıklığı çekiyorum aileden dışta tutuluyorum bebeğim doğdu sanki onların bebeği annem diye seviliyor kocam arkamda durup beni savunmuyor hep ben problem çıkarıyorum sanıyor psikolojim çok bozuldu nasıl başa çıkacağımı bilemiyorum

Ayrılık acısını nasıl atlatırım?

Ben sevgilimden ayrıldım 2 gün oldu beni istemediğini benden soğuduğunu dile getirdi ben bu kişiyi 3 defa affettim ve iki defa beni yarı yolda birakan bir insan beni çok kötü değersiz hale getirdi ben her seferinde kendimi toparladıktan sonra karşıma çıkıyor ve kendini afetirmeye çalışıyor ben her seferinde kanıyorum ona aslına ergen gibi davranışları olduğunu da biliyorum ama her seferinde onu düzeltmeye çalıştım o da bana beni çok boğuyorsun üstüme gelme yani kısaca sen bir kenarda dur ben ne zaman istersem sana yazarım kafasında olan biri ve benden ayrılır ayrılmaz Instagram hesabı açıtı bir kızla takipleşiyor ben kafamı nasıl toparlıcam bilmiyorum canım yanıyor kalbim acıyor ben bunları bile isteye yaptım diye kendimi suçluyorum artık

Nasıl daha sakin birisi olabilirim?

Her şeyi çok acele çok hızlı yapıyorum . Sanki arkamdan kovalayan var . Sakin dingin bir hayat istiyorum . Yavaş yaşamak . Tat alarak yapmak . Acelem ne , nereye yetişmeye çalışıyorum bilmiyorum . Bu hızlılık beni yoruyor . Yaptığım şeyleri daha sakin daha keyif alarak yapmak istiyorum . Bunun altında yatan sebep nedir , bi insan neden bu kadar acele eder ? Neden bi anda her şeyi bitirmek ister ??

Sürekli yorgun hissetme ve dizi bağımlılığı

Yapmam gereken işleri yapmak istemiyorum bazen de yapmak istiyorum ama gücüm yetmiyor yapmak için,halim olmadığı için yapamıyorum. Yapınca özensiz yapabiliyorum. Kendimi geliştirmek için bir şeyler yapmak istiyorum ama olmuyor. Kitap okumaya çalışıyorum odaklanamıyorum. Başka bir iş yapmam gerekiyor ama yapmak içimden gelmiyor. Sürekli kendimi yorgun hissediyorum. Koyduğum hedeflere de ulaşamıyorum. Tam diyorum bu sefer oldu ama yok hep bir terslik çıkıyor o iş olmuyor. Düşüncelerimden kaçmak için de kendimi sürekli diziye veriyorum. Dizi bağımlısıyım. Biri bitti mi dakika geçmeden hemen yenisini açıyorum. Bu yorgunluk,halsizlik hissi hiç geçmeyecek gibi.