PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nasıl özgüvenli olurum?
Özgüvensizliğim nasıl başladı onu anlatayım önce 9. sınıftaydım yan sınıftaki birinden hoşlanıyordum boyu baya kısaydı bi gün arkadaşıyla ben ve arkadaşımın yanına geldiler arkadaşı boyu hakkında bi şaka yaptı bende güldüm çocuk bana sen ne gülüyorsun habeş maymunu dedi o gün bugündür hem asosyal hem özgüvensizim o güne kıyasla biraz daha özgüvenli olsamda hâlâ kendimi sevemiyorum ve birisinin en ufak bakışı sözü özgüvenimi o anki moodumu öyle bi düşürüyor ki bi kaç günde anca kendime geliyorum ve unutamıyorum sürekli düşünüyorum niye dedi falan diye artık özgüvenli olmak istiyorum yardımcı olursanız çok sevinirim
Anksiyetemi nasıl yenebilirim
Merhaba benim sanırım anksiyetem var bu bende 2. Senedir var sanırım ama ilk başlarda daha azdı şimdi daha çok arttı örneğin arkadaşlarım ve sınıftan kişilerle voleybol oynerken asla oynıyamıyorum ama arkadaşlarımla yada tek başıma daha iyi oynuyorum bide şöyle bi mesele var ben 3 sene önce arkadaşlarımla bir konser verdim ama böyle birşey yoktu ben bunu nasıl yenebilirim ben bide karşımda benden daha iyi biri varsa hele daha kötü oluyorum
Kendimi güzel bulmuyorum
Etrafımdaki insanlar güzelsin dese bile beni övseler bile, kendimi güzel hissetmiyorum ve bulmuyorum. Boyum kısa ve cilt problemleri olan biriyimm. çok fazla öyle göze batacak bir şeyim yok aslında. Sosyal medyada ve dışarı da baktığım zaman çok güzel kızlar var onları gördükçe moralim çok bozuluyor :( tesettürlü biriyim, sadece açık kızlar dikkatimi çekiyor ve onları çok beğeniyorum. Neden böyle oluyor anlamıyorum bu durumdan kurtulmak istiyorum
Aşırı duygusal ve ince düşüncelilik
Ben cok ince düşünceli bir insanım karşımdaki insanın bile rahat olması için kendimce düşünürum ne yapsam da rahat olsa acaba ac mi acaba biseye ihtiyacı var mi yeri rahat mi degilse kendi yerimi vereyim diye diye başkalarını çok düşünürum ama bu durum bazen yorucu oluyor fark ediyorum kendimi değersiz gibi göstermiş oluyirum ve takıntılı biri haline de geliyorum örnek markete gittim cikolatalardan biri hafif yirtildi cokta belli olmayan yerden açıldı ve ben onu alacaktim sonra bi anda nedense biraktim simdi de posmanim almadigima ya baskasi alirsa vebali olur diye düşünüyorum çünkü çok duygusal ve ince düşünceli olmak beni yoruyor en ufak şeyleri de kendime dert ederim herseyi herkesi dusunurum nedir bunun adı ve çözümü
Takıntılı bi insanım, bundan nasıl kurtulabilirim?
Olumlu olumsuz bütün konuları içimde fazlaca büyütüyorum. Çok fazla detaylara takılıyorum bu durum beni ve sevdiklerimi çok olumsuz etkiliyor. Bütün konuları çokça düşünüp kendimi çok fazla sıkıştırıyorum. Çok fazla sinirli bi yapım var ve yaşadığım bütün sorunlarda en son söylemem gerekeni en başta söyleyip kendimi çok zor bi durumun içine çekiyorum. Sakinleştiğim zaman keşke yapmasaydım ,keşke demeseydim diye düşündüğüm çok şey oluyo ve bu durum beni mahvediyo artık . Stresli ve kaygılı bi insanım kurtulmak istiyorum bu durumdan
Yalnız kalmayı neden istiyorum?
Sadece gün boyu uyumak ağlamak istiyorum. Çevremdeki insanların beni gerçekten sevdiğini düşünmüyorum. Evet yalnız kalmayı tercih ediyorum ancak bir o kadar korkuyorum nedeni yok. İnsanlardan nefret ediyorum ancak bir o kadar da onlarla ilgileniyorum. Ailemin beni sevmediğini düşünüyorum çünkü hep beni başkalarının çocuğuyla kıyaslama yapıyorlar ve ben kıyaslanmaktan nefret ederim. Bir kere bile iyi misin demediler hep eğitim eğitim ve başarı başka bir şey yok
Yurtta yaşamak zor geliyor
Merhabalar lise yurdunda kalan 10. sınıf bir öğrenciyim ve sömestri tatilinden yeni döndük ve dün yurda dönmek benim için çok zor oldu. Aileme çok düşkün biriyim ve bu seferki evden ayrılışım çok zor oldu benim için. Bugün sık sık ağladım çünkü kendimi durduramıyorum. Bir yandan da ders çalışmaya başlamam lazım çünkü buraya gelmemde bir sebep var. Bu durumu nasıl daha kolay atlatabilirim?
Kaygı ileride kalp hastalığı oluşturur mu?
Ben küçüklükten beri kaygılı bi insanım hemen heyecanlanıyorum kalbim hızlı çarpıyor yemeklerden sonra çok yediysem yine kalbim sanki daha hızlı atıyor ekg çektirdim ama birşey yok dediler hastaneye gittiğimde tansiyonumu ölçerken çok heyecanlanıyorum kendime engel olamıyorum ve internetten araştırmaya başlıyorum internette kalp krizi geçirme ihtimali yüksek kaygılı kişilerin yazıyor bunları okudukça daha kötü oluyorum şuan 27 yaşındayım ileriki zamanlarda kalp hastalığım olurmu diye çok korkuyorum Gittiğim psikiyatri hayır öyle birşey yok dedi ama ben yine düşünmeden edemiyorum Heyecan kaygı bunlar kalbimizi etkiliyormu?
Hayattan nasıl tad alırım?
Merhaba hemen konuya gireyim ben hayattan tad alamıyorum her şey için kendimi yetersiz hissediyorum üstümde sürekli bir ölü toprak var hiçbir şey yapmak istemiyorum kendimi yetersiz görüyorum anneyim iki çocuğum var çok hayalim var çok şey istiyorum ama hiçbirisini yapamıyorum başaracağımı daha doğrusu inanmıyorum bu hayatta hep böyleydim bu yaşıma kadar hep bir şeyler istedim bunun için azda olsa çaba gösteriyorum ama bir anda bırakıp veriyorum hayatta güzel yerlere geleceğimi inanmıyorum inanamıyorum daha doğrusu okb hastasıyım Bunun verdiği hastalık da etkiliyor olabilir bilmiyorum ama gerçekten hayata dönmek istiyorum mutlu olmak istiyorum bir şeyler yapmak istiyorum bir şeyler yapabildiğime inanmak istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum yardımcı olur musunuz bu konuda neler yapabilirim
Her işi aynı anda yapmaya çalışıyorum
Hiçbir işimi tam olarak bitiremiyorum. Başlıyorum tam işin ortasında bir bakıyorum kendimi başka birşeyle uğraşırken buluyorum. Biriken bulaşık, yıkanan çamaşır yığınları, yıkanacak çamaşır yığınları, düzenlenecek odalar, alakasız yerlerden çıkıp çoğu da kaybolan eşyalar. Ve en sonunda hepsi birbirinden bağımsız yarım kalan toparlanmayan şeyler. Sadece işte de değil hobilerimi de bitiremiyorum. Örneğin sabah dikişe başlıyorum akşam örgü örerken çıkıyorum. Planlama yapıyorum ama yaptığımla uzaktan yakından alakası olmayan sonuçlarda buluyorum kendimi. Çok buluşmalara katılamıyorum,misafir kabul edecekken de zorlanıyorum işlerimi bir türlü toparlayamıyorum diye