Psikoloji Kategorisi

Olumsuz düşünceleri kafamdan nasıl atabilirim?

Aklıma olumsuz düşünceler geliyor. Ne yaparsam yapayım düşünmekten kendimi alamıyorum. Bu yüzden arkadaşlarımla konuşurken dikkat vererek konuşamıyorum. Bazı olumsuz düşünceleri "Acaba yapsam ne olur. " diye düşünüyorum. Engel olamıyorum. Bazen ölümü düşünüyorum. "Acaba ölsem ne olur. " diye. Konuşmaya çekinen biriyim. Nasıl anlatacağım konusunda da çok bilgi sahibi değilim. Destek grupları faydalı olur mu? Bu durum iş hayatımı etkiler mi? Cevabınız için şimdiden teşekkürler.

Yeniden hayatı anlamlandırmak istiyorum

Çok kendimden ödün verdiğim fedakarlıklar yaptığım bir dönemden geçtim kendimden fazlaca ödünler verdim hataları affettim belki de o zamanlar sevgiyi kazanmak için tek yolumun bu olduğuna inanmıştım. sınırlarıma saygı gösterilmemesini görmezden gelebiliyordum ailemde böyle gördüm sanırım annem kendini çok feda eden biriydi kendimi sevgiye layık bulamıyordum herkese göre hareket ediyordum. Koşullu bir aşkın peşine düştüm. Eski sevgilimin benim de zaten beklentilerim karşılanmıyor diyerek ayrılınca aslında bana orada dank etti bazı şeyler benim hiç karşılanmıyordu çünkü sevgi bile alamıyordum. Duygularımı bastırıyorum diyen biri vardı karşımda. Hayatlarımız çok farklıydı o çok sosyal ben sakin insanım sanki o daha avantajlı konumda gibi hep onun arkadaşlarına uyum sağlıyorduk. Onlara göre hareket ediyordum. Sonunda tüm suçu üzerime atarak ayrıldı benden. Ayrıldıktan sonra kendimi ne konuma soktuğumu anladım. Anlamam uzun sürdü ama bana kendimi kazandırdı. Şimdi sadece aklıma takılan bir soru var her iki tarafta birbirini seviyorsa aynı adımları atmaları benzer fedakarlıkları göstermeleri gerekiyorsa sürekli böyle kazan kazan ilişkisi olmaz mı. Ben sana bunu yaptım sen de bunu yap gibi. Diğer türlü ben bir fedakarlık yaptığımda sanki kendimden çok ödün vermiş hissediyorum. Belki bana iyi gelecek bir şey olsa bile sürekli onun hayatına uyumlandığımı fark ediyorum. Evet ayrılık doğru bir seçenek ama ayrı olmakta çok tuhaf oluyor. Seviyoruz ama birbirimizle de yapamıyoruz. İkimizin de hayatları çok farklı. Karşımdaki kişinin çok manipülatif tarafları var. Ben sessiz yapıda biriyim fazlaca. O daha çok konuşkan biri. Hatalı olduğu bir konuda kendini haklı çıkaracak boyutta ve hatta kendi hayatından neredeyse çok az ödün veriyor. Birazcık bile ödün vermesi onu rahatsız ediyor. Kendince haklı evet ama benden istedikleri çok fazla. Benden adım bekliyor hemen. Kafam çok karışık bu konularda. Ben daha ilişkinin en başında fedakarlık yaptığım için sanki bir şeyler benim görevim gibi anlaşılıyor. Oysa artık benden istediği fedakarlıkları kendi hayatında yapabilecek mi benimle yolu yürürken sınırlarıma saygı duyup o da hayatındaki ortamları benim gibi değişecek mi diye bakıyorum. Aradaki sevgi dinamiği olunca insan hemen her şeye okey olabiliyor. Ama kendime de ihanet etmek çok yanlış geliyor. Bu kadar farklılıklarla ne yapacağımı bilmiyorum. Kendimi evet bunu yapmam dediğimde suçlu hissediyorum. O da hayatında bir şeyleri değişmek istemiyor bu sebeplerden ayrıldı benden. Ne yapmam lazım bilmiyorum. Bana lütfen yardımcı olun madde madde belki de ne yapmam gerekir düşüncem ne şekilde olmalı bir şeyler değişecekse bu nasıl ilerlemeli bu konuda yardımlarınızı bekliyorum.

Uzak mesafe ilişkim Betül Canbel

Günlerdir Mustafa ile durumumuz hakkında konuşamıyoruz. Oysa bence tam da konuşmamız, "Ne yapmaya çalışıyoruz, ne yapabiliriz?" diye birbirimizi tartmamız gereken bir dönemdeyiz. Konuşamamamızın sebebi Mustafa'nın hasta olması. Zaten çok sık hasta olur; bunu demem doğru değil ama artık buna tahammülüm kalmadı. Çünkü ya ailesi, ya işi ya da kendi sağlığı devreye giriyor ve ben sürekli ertelenen taraf oluyorum. Yine de hasta olduğu için hiçbir şey demedim, iyileşmesini bekledim. Günlerdir sadece konuşabilmek için onun iyileşmesini beklerken, bugün üniversitenin mezunlara yönelik etkinliğine katıldı. “Arkadaşlarım dışarıdan geliyor, gitmezsem ayıp olur,” dedi. Gitmesine elbette karşı değilim. Ancak biz böyle bir haldeyken, ben onun iyileşmesini sabırla beklerken, o arkadaşlarına ayıp olmasın diye oraya gidiyor ama bana ayıp olmuyor mu? Sözde en kıymetlisi benken, neden en son düşünen yine ben oluyorum?

Emen çocuğum travma mı geçirdi?

2 yaşında oğlum var ilk çocuğum onu çok severek emzirdim ama son zamanlarda artık çok yorulmuştum ve üstüme çok yapışıyordu o memeye grldiğinde ben emzirmeyi sonlandırma istediğimde bırakmıyordu ve bir kaç kez bağırdım kollarını sıktım şimdi her geldiğinde acı deyip vuruyor bazen krize giriyor ağlarken hem emmek istiyor hem o kötü günü hatırlıyor çok zor günler geçirdim bu yaşıma kadar herşey hep çok zordu zaten oğluma o günü nasıl unutturabilirim çok üzülüyorum içim paramparça🥲

Son zamanlarda kendimi yorgun hissediyorum

Merhaba, umarım iyisinizdir. Son zamanlarda kendimi çok yorgun ve bitkin hissediyorum. İçimde büyük bir ağırlık var, sanki ne yaparsam yapayım bir adım ileri gitmek mümkün değilmiş gibi. İnsanların etrafımda bana söyledikleri motivasyon sözleri bile bazen daha çok yoruyor; çünkü bu sözler gerçekliğimle bağdaşmıyor, sadece üstü kapalı umut vermeye çalışıyorlar. Bu sahte iyimserlik beni daha da yalnızlaştırıyor, kendi içimde kaybolmuş hissediyorum. Kendimi anlaşılamamış ve desteklenmemiş gibi görüyorum; hem zihinsel hem duygusal olarak yıpranmışım. Aslında elimden geleni yapıyorum demek isterdim ama sonuçlar istediğim gibi değil ve elimden geleni yapmaya halim yok her sabah tekrar başlicam diyorum yavaş yavaş bir şeyler yapmaya başladım son 1 ay kaldı, bu da özgüvenimi ve moralimi düşürüyor. Böyle bir ruh haliyle devam etmek çok zor, ama aynı zamanda vazgeçmek de istemiyorum. İçimde hem bir mücadele var hem de derin bir yorgunluk… Sanırım en çok ihtiyacım olan, gerçekçi ve samimi bir destek, beni anlamaya çalışan, boş laflarla değil, gerçekten yanımda olan biri. s

Çok stresliyim bunun bir çözümü yok mu

üniversitedeyim okurken çalışıp aileden destek almıyorum bu zamana kadar psikolojimin bozulduğunu vs hissetmemiştim ama artık geceleri nefes darlığı yaşıyorum kafamı dağıtmak istiyorum çoğu zaman neyi bu kadar düşündüğümü bilmesemde sürekli düşünmekten başım ağrıyor uyuyamıyorum gün içinde gayet gülen güldüren ve komik bi insanım ama kendimle başbaşa kaldığımda gerçek benin kim olduğunu anlamakta zorluk çekiyorum napmam gerekiyor çözümü var mıdır acaba ?

Betül Canbel

Mustafa için psikolojik desteğin de iyi olacağını söylemişsiniz hocam peki bu uygulamadan premium satın alsa ve sizinle o da irtibat halinde olsa faydalı olur mu Bana çok iyi geliyorsunuz önceden verdiğim bilgileri farklı metinde de yazmanız beni ciddiye aldığınızı dinlediğinizi gösteriyor ve bu beni gerçekten çok mutlu ediyor çok iyi hissettiriyor. Umarım en doğru karar verebilirim. Sizi çok yoruyorum farkındayım destekleriniz için tekrardan çok teşekkür ederim

Uzak mesafe ilişkim Betül Canbel

Sevgili Hocam, Kendimle ilgili birçok detayı size aktarmaya çalıştım: çocukluğum, ailem, karakterim, duygusallığım ve en önemlisi de Mustafa ile olan ilişkim. Tüm bu paylaşımlarımda aslında şunu anlamaya çalışıyordum: Mustafa ile kuracağım hayatın zorluklarına hazır biri miyim? İlişkimizi daha sağlıklı bir hâle getirebilir miyiz diye birlikte denemeye çalıştık. Siz de hem Mustafa’yı hem beni artık tanıyorsunuz. Bu doğrultuda, özellikle Mustafa için önereceğiniz bir yol haritasını paylaşırsanız çok sevinirim. Bize, ama en çok da ona, bu süreçte rehberlik edecek adımlar neler olabilir? Şimdiden teşekkür ederim.

Uzak mesafe ilişkim Betül Canbel

Mustafa ile hissettiğim bir şey var. Beni kaybetti ama geri kazansın istiyorum. Bunu Mustafa'ya karşı dile getirip bir şeyler yapmasını istemiyorum; onun içinden gelsin istiyorum. Beni heyecanlandırsın istiyorum, ona karşı şımarmak istiyorum. Bu ilişkinin düşüncelisi, lideri ben olmak istemiyorum. “Hallederiz, ederiz, yaparız. ” kelimelerini duyup, hallolması için beklemek istemiyorum. Ki bu zamana kadar hep böyle oldu ve geldiğimiz nokta bu. Erteledi, her şey üstümüze yıkılıyor. “Hallettim. ” desin istiyorum. Bir sorunu Mustafa’ya anlatınca, o halleder diyerek biraz da ben rahat davranmak istiyorum. “Sana şunu alayım mı?” desin istemiyorum. Bana bir şey almak istiyorsa, bunu bana sürpriz yapsın; benim ona yaptığım gibi. Mustafa ile evlenip zor bir hayata sahip olacağımı biliyorum. Yeni şehir, iş, arkadaş, aile… Ben bunların zorluğunu yaşarken yanımda güçlü bir karakter olsun istiyorum. Canımı sıkan bir konuyu, Mustafa’nın halledeceğini bilerek ona anlatmak istiyorum.

Çok sinirli bir insanım

Sakin biri olmak istiyorum sürekli tartışan ve gergin olan biriyim bunu nasıl düzeltebilirim bilmiyorum kendimi sinir edebilecek kadar inatlaşıyorum ve sinir sistemim bozuluyor artık iyi değilim bunun bir çözümü var mı ? Nasıl düzele bilirim bilmiyorum en azından biraz sakin olmak istiyorum kendimi iyi hissetmek istiyorum bu çok zor benim için ve etrafımdaki herkes çok sinirli biri olduğumu ve bir araya gelmek istemediklerini söylüyorlar