Psikoloji Kategorisi

Kürtaj psikolojisinden kurtulmak için ne yapmam gerekiyor?

Merhaba ben bir hafta önce iki çocuğumun kalbi durduğu için onları kürtajla aldırmak zorunda kaldım. Çok üzülüyorum onlar için ama cennete gittiklerini biliyorum. Aklıma geldikçe ağlama krizlerine giriyorum. Eşim de kürtajdan dört gün sonra askere gitmek zorunda kaldı ve eşim hariç çevremde beni kimsenin anlamadigini düşünüyorum. Vicdan çekmiyorum çünkü kendime dikkat ediyordum. Ama onları unutamıyorum ve bir daha kendimi hamileliğime hazır hissettiğimde Allah korusun tekrar bunun olmasından çok korkuyorum bunu nasıl aşabilirim, onların vücudumdan gittiğine kendimi nasıl alıştırabilirim. Şimdiden teşekkür ederim cevabınız için.

Başarmak istiyorum ama hevesim yok

Bedenim ve ruhum 1 yıldır ağır bir travmadan geçiyor. 5 yıllık bir ilişkim bitmişti. Çok narsist biriydi. Onun yüzünden panik atak + anksiyete oluştu. O benden ayrıldı ,çok bekledim aylarca ama gelmedi . Her şeyden ümidi kestim, karşıma birisi çıktı, ona şans vereyim derken tacize uğradım . Ama bu kişi şu an benim sevgilim. Aylarca peşimden koştu. Şu an o niyetle yaklaşmıyor . Başarı konusunda ise, aylardır çalışacağım diyorum ama asla çalışmıyorum. Hedefim var ama istikrar ve istek yok. 1 yıldır evdeyim, imkânım var ama gayretim yok; sadece telefonla oynuyorum , sabaha kadar uyumuyorum , uyanmıyorum. Günlerim verimsiz geçiyor . Genel hayatımda da zaten yalnız bir insanım, kimsem yok . Sadece odamda vakit geçiyorum . Hep güçlü durmaya çalışıyorum; içim kan ağlarken bile gülümsüyorum. Annem babam bu yaşıma kadar tek bir gözyaşı bile görmediler. Kendimi buna mecbur hissediyorum. Şu an benim tek isteğim kendi ayaklarımın üstünde durabilmek ve anksiyetemi yenmek. Ortamlarda rahatça konuşabilmek, gülerken ağzımı kapatmamak, biri yüzüme bakınca garip hareketler etmemek, bir şey anlatınca ortamda kelimelerimin birbirine girmemesi, kavga etmekten korkmak, biri kavga edince çok rahatsız hissetmek, toplu alanlara girince saçma bir şekilde gülme isteği; bunların hepsini aşmak istiyorum. Bu anksiyete bana 5 yıllık eski sevgilim yüzünden geldi; belki de onun yüzünden beynim 1 yıldır donuk. Ders bile çalışamıyorum; sınava 2 ay kaldı ama ben daha başlamadım bile …

Yazdığım şey hakkında ve benim hakkında yorumlarınız nelerdir?

MERHABA BEN SÜMEYYE YAZIMI VE BENİ YORUMLAR MISINIZ PSİLOLOJİK AÇIDAN ANALİZİ MERAK EDİYORUM. VE KATILIP KATILMADIĞINIZI D AAYNI ŞEKİLDE? AYRICA PAYLAŞSAM NE OLUR? NE DÜŞÜNÜRLER? NEDEN PAYLAŞMAK İSTİYORUM? bu sorularımı cevaplarsanız çok çok sevinirim. "Bu hayatta en önemli şeyleri zamanla kavrıyorum. İnsan değerlerinden, mutlak ahlâki doğrulardan, inancından bu kadar ani kopmaya başlaması aslında çok kolay bir şey. Bunun en büyük sebepleri de toplumdur ve sorgulamayan beyindir. Toplumun bir şeyleri normalleştirme de üstüne yoktur. Sorgulamayan beyinde bunu direkt onaylar çünkü kendini buna göre ayarlamış,Zaten sorgulamak zeka işidir. Farkındalık, sorgulamak; bunlar olmadan bir insanın gelişmesi çok zor. Çok doğru bir insanda yanlış bir şey söyleyebilir, çok yanlış bir insan ise çok doğru bir şey söyleyebilir. Şaşırmamalıyız buna çünkü hayatın kendisi içinde tezatlıklar barındırırken insanın öyle tekdüze olması beklenemez. İnsan beyni o kadar büyüleyiciki Belki de zannettiğinden çok daha fazlasısın ama bir insanın lafı yüzünden kendini sınırlandırıp geleceğin çok mükemmel olma ihtimalini çöpe atıyorsun. Her şeyin farkında olamayız ama sorgulayarak farkına varabiliriz. Ek olarakta hayat belki de gerçekten çok güzel, din belkide çok kolay ama ben tamamım diyen(ilerlerlemeyi reddeden) insanlar yüzünden; yargılamalarıyla, eleştirileriyle, bakışlarıyla, kısaca başka hayatlara odaklanarak bir söz ile bile bir insanın hayallerini yıkabilmenin, doğru yola gitmesini engellemelerinin ne kadar üzücü bir şey olduğunu ne zaman kavrayacaklar merak konusu aslında. Cevabı bundan vazgeçtikleri o an veya bunu fark ettirecek sert bir söz duydukları o an. Bahane üreterek; yetiştirme biçiminden, zorunda kalarak bulunduğu ortamlardan, çevredeki insanlardan dolayı böyle olduklarını iddia etmelerini reddedemeyiz, mutlaka etkisi vardır ama kendimizi bir şekilde korumak veya etkilerden arındırmak tabiki çok zor imkansız değil. Kimsenin bilinçaltı, geçmişi tertemiz değil. Şanslı dediğiniz insanlar sizden daha kötü yollardan geçmiş olmaları ihtimalini de düşünmek lazım. "

cesaretimi nasıl toplayabilirim

Nasıl cesaretli olurum? Bazen bazı şeyleri yapmaktan, kavga etmekten, biri bir şey dediğinde cevap vermekte çekingenlik duyuyorum. Özgüvenimi nasıl artırabilirim veya toparlayabilirim? Kendimi özgüvenli şekilde hissetmek istiyorum ve cesaretli hissetmek istiyorum. Bana bu konuda yardımcı olabilirsen sevinirim. Bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum. Bunun sebebi nedir? Kimseye güvenemiyorum. İnsanlara artık özgüvenimi ve cesaretimi toplamak istiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim. Teşekkürler gerçekten.

Onu neden unutamıyorum

Biriyle tanıştım. Alıştım, sevdim, onun için yapmadığım fedakârlıklar kalmadı. Kimseyle görüşmediğini söylemişti. Bir gün memleketine gitti, yabancı uyruklu. Bana iş için gittiğini söyledi ama nişanlanmaya gitmiş. Bana en baştan beri yalan söylemiş. Şimdi bana yaptıklarını unutamıyorum. Beni sildi. Üstünden kaç ay geçmesine rağmen sürekli aklımda çıkmıyor, unutamıyorum, canım çok yanıyor. Ben bunları hak etmedim. Her şey nişanlanana kadarmış, yani nişan yapana kadar. Benle takılmış, sonra zaten bırakırım niyetiyle ki öyle de yaptı. Beni her yerden sildi, bıraktı gitti. Canım yanıyor, ne yapacağım?

Ne yapmaliyim bilinçli düşünüyorum

Merhabalar, 8 aydır evliyim ve 10 haftalık gebeyim. Gebeliği ilk öğrendiğimde çok sevindim ama sonra ne olduysa bir türlü bebeği istemiyorum. Günah ve çevrenin baskısı olmasa aldırırdım, doğurmak istemiyorum kesinlikle. 41 yaşındayım, ne yapmalıyım ama kesinlikle istemiyorum. Kalp sesini duydum, hormonlar deniliyor ama zannetmiyorum. En başından beridir böyle hissediyorum. Aile baskısı tehtidi var aldırırsam. Ama takmıyorum yine de ruh sağlığı önemli benim için.

Bu durumda ne yapabilirim

Merhaba, ben birini çok sevdim. Alıştıkça çok fedakârlık yaptım, çok affettim; o da yaptı ama ayrıldı. Doğrusu buydu, çünkü ben de kendimle yüzleştim; o ayrılık beni kendime getirdi. Annem bana huysuzsun, kimseyle geçinemezsin der, ama ben yalnızlığı seven, içimi sadece sevdiklerime açan, hep de zarar görmüş, yalnız bırakılmış biriyim. O yüzden bu sessizliğim, içe dönüklüğüm; kimseye muhtaç olmak istemem. Her şeyi kendi başıma hallettim hep. İçim yanar ama hep bir yolunu bulur, yaralarımı sarar, tek başıma devam ederim. Anksiyete bozukluğu yaşıyorum. Stresliyken hep midem bulanıyor. Ama o başka birini unutmaya çalışırken beni buldu, hatalar yaptı, ama hep içimdeki o çocuksu yanı da onda buldum. En son buz gibi sessiz birine dönüştüm. Sürekli ağlayan etrafım hep uyardı, ama dinlemedim. Sonunda terk edildim. Yanlış zaman var mıdır, bilmiyorum ama ben de çok içe dönüğüm; o da çok sosyal birisi. Biz çok zıt karakterleriz. Ben çok inatçıyım; sevdiğimi sahiplenirim, gözü kara biriyim ama unutunca da tamamen unuturum. Şimdi ilk defa herkesi, her şeyi sildim; içim yanmasa da devam edeceğim kendi hayatıma, çünkü onun yokluğunda ben her şeyi tek başıma atlattım. Doğru kişi bile olsa, artık bu yoldayım, çünkü orası beni çok yıprattı; kendimi çok açıkladım, çok canım yandı. Kendime güzel bir hikâye çıkarabilir miyim, buradan bilmiyorum. Yalnız kaldım. Sevgiyi değil kendimi seçtim

İnsanlar mı ben mi tuhafım?

Merhaba. Bugün sabah abimi askere gönderdik. teyzem,teyzemin kızı,anneannem ve erkek kardeşim vardı. öğle çayı içiyorduk. bizim ev yüksek giriş ve bir anda cama alıcı gibi biri vurdu ve ilk teyzem baktı ben misafirim dedi ben baba tarafı sandım bir baktım tuhaf bir adam elinde albüm rahatsız bir yakını herhalde para yardımı istiyor. bende dedimki yardım edemeyiz gidin lütfen gibi bir şey dedim. Teyze yardım eder diyor. bende gidin lütfen dedim tekrar camı kapattım. teyzem demişki adama ben misafirim. Ne alaka yani baya güldüm üzerine. sonra annemle teyzemin halası geldi. o kadar tuhaf biri ki saçma sapan konuşuyor mesela; oğlu eşini aldatmış gelinine or**** diyor oğlunun y@v***lığını kabul etmiyor. kimle aldatıyorsa ona ev tutmuş annesinden para istiyor bu halada veriyor saydırmasına rağmen ve bize dertleniyor. hem oğlundan şikayet ediyor hem yardım ediyor. iğrenç bir olay ve insanlar. nefret ediyorum. neyse ben odama geçtim odama bir anda teyzem şey geldi ve dedi ki hala yıkamamı istiyor benim sinirim bozuldu annem evde değil ne alaka teyze bizim evde niye yıkanıyor? teyzem sessiz ol dedi ve ben annemi aradım sinirli şekilde anne ne alaka dedim lif kıyafet havlu bile getirmemiş dedim. annem abimle askerlik için yolculukta eşlik ettiği için yorgundu herhalde ver kendi lifini atarsın dedi NE dedim abi ben bir bardaktan su içtikten sonra aynı bardaktan birinin bir şey içmesi bile rahatsız ediyor ne alaka dedim. gittim patik verdim el havlusu verdim. çöpe attık sonra tabiki ama acayip anormal biri. teyzemle banyoyu ayarlıyoruz bir anda kapı çalmadan kapıyı açıp ayarlamadınız mı hala diyor? sağlıksız beyinli kadın. ilk geldiğinde bana dediği şeylere bakın kızım şunlara dikkat et 1) akrabalarla arayı açma . 2)selam vermeyi ihmal etme. birde hikaye anlatıyor bir insan yolda birine selam vermiş karşıdakide surat yapıp geçmiş selam veren cennete girmiş almayan cehenneme bir tane daha anlattı lavabonun içinde ekmek varmış bir insan onu alıp yemiş diğeri de ordaki ekmek yenir mi demiş yiyen cennete gitmiş yemeye cehenneme. bu ne saçma ne komik hikayeler. Neyse yıkandı gitti teyzem anneannem kuzenim benim odamda oturduk. ben şey dedim teyze böyle iğrenç,maneviyatınızı bozucak,psikolojinizi bozacak birini halanız diye niye hayatınızda tutuyorsunuz haddime değil ama annem onu yıkamaya o iğrenç içen oğlunun orada olma ihtimaline karşı gitmesine nasıl izin verdin bir abla olarak? gibi şeyler söyledim. midem bulandı teyzem de şey dedi senin lifini ver ve ben dün yıkanmışım lif kirli yıkanmamış teyzem bir şey olmaz diyor kafamı yicektim. hala da teyzeme kullanılmış olsun nolucak demiş. böyle iğrenç bir kadının nasıl oğlu olması beklenir ki psikolojimizi bozar bunlar ben 18 yaşındayım. ve insanlara bakış açım değişti kadın diyorki abin pazar günü gidicam demişti gittiler demek ben onun için gelmiştim dedi ama yıkanmak için abimi bahane edip gelmiş pislik kadın kimse mi yok be kişisel sınıra kişisel eşyaya o kadar takıntılıyım ki bugün aklım sınandı szie de garip gelicek eminim ama birine anlatmak bana iyi gelicektir. ayrıca mesela kuzenime dolabımda yüz jeli vermiştim insan kullanınca masaya koyar şey yapmış dolabımı açıp geri koymuş bir kere daha tekrarlansın uyarıcam sizce nasıl uyarabilirim aklım onu da anlamıyor masanın üstüne koysan ben dolabıma koyarım dolap açmak sınır ihlali değilmi ben mi kasıyorum. yarında en yakın iki arkadaşımla buluşacam bu psikolojiyle:(

gecmisimden cok pismanım kendimden utanıyorum bunu nasıl duzeltebilirim

Geçmişte birçok kişiyle birçok şey yaşadım. O zamanlar bunları sorgulamıyordum ama şu an ben nasıl böyle şeyler yaptığımı sorguluyorum. Kendimi çok kötü hissetmeye başladım, aileme layık olmadığımı, hiçbir şey hak etmediğimi, değersiz olduğumu düşünmeye başladım. Yaşadığım şeylerden çok pişmanım. Keşke geriye dönebilsem. Bu düşünceler kafamdan çıkmıyor; sınava hazırlanıyorum ve bunu da etkiliyor. Bir gün önüme çıkar, ilerideki hayatımda diye çok korkuyorum. Asıl olay ise kendimi affedememem. Bunları nasıl yaptım, nasıl yaşadım diye kendimi yiyip bitiriyorum. Artık bu düşüncelerden kurtulmak istiyorum. Baska asıl zorlayan ise çok kişiyle olması. Nasıl yaptım, nasıl izin verdim bilmiyorum. O an sevgi hissetmek istemiştim sadece ama beni kullanmalarına izin verdim. Şu an düşününce de içinden çıkamıyorum.

Ruhsal yorgunluk ve bıkmışlık hissi

Merhaba 19 yaşında yks sınavına çalışan bir ögrenciyim ve psikolog olmak istiyorum ama psikolog olabilmek için kendimi iyileştirmem zihnimi güçlü tutmam lazım diye düşünüyorum ve bu anlattıgım durumlardan çok yoruldum ve hiç iyi hissetmiyorum çok daralıyorum ve nefesim kesiliyor bunları düşündükçe ruhsal yorgunluk yaşıyorum ve bunun belirtileri çogu bana uyuyuyor Beyhan budagın ruh yorgunluğunun 7 belirtisi videosun da ki tüm belirtilerin bana uyuduğunu fark ettim ve ne yapmalıyım bu durumları yenmek için diye buraya sormak istedim belirtiler şunlardır 1: Motivasyon eksikliği= Burda da özellikle söylemek istediğim şey eskiden zevk aldığım şeylerden artık zevk alamıyorum 2: Eksik hissetmek=Ne kadar çabalarsam çabalayım eksik hissediyorum ve hayata karşı çok kaygılı hissediyorum 3:Tolerans azalması 4:Amaçsızlik= Hayatın anlamı ne ki,ne için uğraşıyorum ki,bu kadar çabanın anlamı ne diye düşünüyorum 5: Dikkat dağınıklığı= Özellikle de ders çalışırken çok çabuk sıkılıyorum ve erteliyorum hayatımda ki çoğu yapmak istediğim şeyi erteliyorum ve sonradan çok pişman oluyorum 6: Aşırı kafaya takmak=her an kötü şeyler olucakmış gibi hissediyorum, kaygılı hissediyorum küçücük şeyleri bile haftalarca günlerce düşünüyorum çok ama çok kafaya takıyorum ve beynim artık çok yoruldu 7:Kalitesiz uyku:bazen ögle 4,5,6 suların da kalkıyorum bazen akşam 7,8 gibi kalkıyorum ve sabahın sekizine kadar uyumayıp sabah 9 gibi uykuya dalıp yazdığım öğle saatlerinde kalkıyorum normalde uyku düzenimi bu kadar kötü değildi 12. sinif bitince bu durum başladı ve kendimi çok halsiz bitkin ve günümün çoğu yatarak geçtiği için çok kötü hissediyorum Ruhsal yorgunlugu nasıl yenebilirim sınava hazırlanmaya çalışıyorum ama bu durumlarla yüzünden pek bir şey yapamıyorum bir de ders çalışma konusunda sormak istediğim bir şey var ders çalışmaya başlayınca her hangi Bir dersten konu anlatımı açınca 2-3 dakika bile zar zor izleyip çok çabuk sıkılıp kapatıyorum ve dikkatim dağılıyor ve sürekli erteliyorum ders çalışmayı ne yapabilirim.