Romantik İlişkiler Kategorisi

Evlilikle ilgili ne düşünmeliyim

Gönül Hanım tekrar merhabalar,dediklerinizde haklısınız ben zaten onunda bu evlilik içinden gelsin istiyorum ama sanki o evlilik insanı değil gibi böyle vakit yaklaştıkça uzaklaşıyor ve kaçıyor gibi bianda beni bırakıp gitmesinden korkuyorum keşke evlilik konusunu hiç açmasaydım diyorum ya şimdi bana karlı tavırları değişirse Buda evlilik meraklısı oldu çıktı başıma derse eskiden böyle düşünmezdim rahat rahat yaşardım ama evde yaşadığım sıkıntılar yani ailemle yaşadığım eve girmek istemiyorum ruhum çekiliyo sanki hemen ağlayasım sıkılasım geliyo kimseyi görmek istemiyorum o yüzden partnerimi de sıkıştırdım biraz normalde ailemle çok iyi geçinirdim evden çıkmak istemezdim ama bu ara öyle değilim ve bi evlilik beklentisi içine girdim kendi evimi ve kurallarımı koymak istedim yoksa onu zorlamazdım böyle sorularla oda bana biraz zaman ver dedi ama kötü anlama değil sabret dedi oda haklı bianda niye böyle oldu diyo belkide ama sebeplerini söyliyicem ona en azından durumu bilsin birde gönül Hanım benden cinsel bir beklenti içinde biz hiç birlikte olmadık ama bana yapalım sonra afedersiniz diktiririz demeye başladı ama ben evlilik olmadan yapamam yani hem istemiyorum hemde ailem böyle bi aile değil birde güvenmiyorum ya giderse istediğini aldıktan sonra çok kararsızım nasıl davranmam lazım ne demem lazım hiç bilmiyorum gitmesinden de korkuyorum yani evlilik baskısı var üzerimde diyip yada başkalarıyla konuşmaya başlarsa bana bu konuda da yardımcı olur musunuz

4 yıllık ilişkim bitti kendimi nasıl mutlu edebilirim

ayrıldık 4 yıllık ilişkim bitti aşırı kötüyüm sence ne yapmalıyım kendimi aşırı kötü hissediyorum sanki herkes gitmiş gibi çünkü onu hayatımın merkezine koymıştım beni namusumdam vurdu ondan hiç beklemiyordum kendimi o kadar köti hissediyorım ki sana analtamam bana biraz akıl verip yardımcı olabilirmisin onunla konuşmadığımda özlüyorım cnaım sıkılıuor aklımdan hiç çıkmıyor sürekli aklıma geliyor sanki ondna başka kimse yokmuş hayatımda gibi hissediyorm

İyi niyetimi kaybettim

29 yaşıma kadar herkesi anlamaya çalışan iyi düşünen beni aldatmış olmasına rağmen bile iyi ayrılan biriydim ben. Sadece sessiz sakin olduğum için her ortama adapte olamadığım için her şeyi kendi içimde yaşardım. O yüzden çok fazla çevrem yoktur. Küçükken hep sessiz sakin bir çocukmuşum anne ve babam arasında hiç sohbet olmazdı. Sessiz sakin yemek yerdik annem hep söylenen babamda hep keyfince gezen çalışmayan biriydi. Ben de lisede sınıfta kaldığım için başarısızlıkla suçlanmış annem çalıştığı için evde hep yalnız başıma kalan biriydim. Lisede de çok az arkadaşım vardı liseden üniversite mezuna kadar 10 senelik ilişkim oldu. Aldattı beni. Lisede kaldığımda kusma öğürme başladı bende. Okula her sabah böyle gidiyordum. Hep sessizdim kimseyle konuşamıyordum. Üniversitede de kendi başıma biriktiğim paralarla eve geliyordum her hafta sonu. İçimi kimseye açamıyordum. 2 sene önce bir ilişkim oldu o saf halimi o kadar özlüyorum ki ben hayatı çok yanlış tanımışım o meğer eşli ilişkisini unutamamış ben bununla 2 ay sonra yüzleştim. Benden özürler diledi çabalayacağım dedi inandım devam ettim. Daha sonra bana muhafazakar olduğunu söyledi ben kıyafetlerimden ödün vermiştim bana yapma dediği şeyleri kendi yapmaya başladı. En son ben kız arkadaş konularında çok hoşlanmadığımı bildiği için mesaj sildi gözümün içine baka baka. Eski ilişkisine dair bir şey görmek istemediğimi söylemiştim bütün notlar şiirler telefonunda duruyordu. Ben bunlara tepki gösterdim diye beni öyle bir konuma soktu ki insanların içinde sorun çıkaran benmişim gibi oldu. Ben bir şey yaşayınca içime kapanıyorum sen ilerde aileme de böyle yaparsın dedi. O gün hiç konuşmamıştım. Bir insan bunu bildiği halde yüzüne böyle vurur mu bu çok acımasızca. Ben resmen onun hayatına kullanılmak için girmişim yaşadıklarımı öyle hazmedemiyorum ki boğazımda düğüm düğüm kaldı. Neden kızamıyorum biliyor musunuz çünkü ayrılırken bile ağlıyordu açık kapı bırakarak gitti. İnşallah pişman olmayız dedi bu karardan oysa ayrılık kararını kendi almıştı. O kadar bencilce bir hareket ki bu yaptığı beni resmen yaraladı ortada bıraktı. Ben hatalıyım evet bu ilişkide bu kadar değersizleştirilmeme rağmen kalmamalıydım ama ben daha fazla yaşadıklarımı taşınamadım çünkü bana duyguları bastırdığını üzülmek istemediğini söyledi çünkü eski ilişkisinden sonra o da büyük depresyon geçirmiş ama telefonunda ona eskiden yazdığı şiirleri görünce içim paramparça oldu. Bana kaşıkla bile verilmeyen koşullu verilen sevgiyi zamanında kepçeyle sunmasını okudum ona ağladığı videolar bile duruyordu. Benimleyken unutma beni diye şarkılar dinliyordu sorduğumda anlamı yok diyordu benden ayrıldıktan sonra da bana yaşadıklarımıza yönelik şarkılar dinliyor bunları takip ettim bir süre kendime ispat etmek için çünkü ben aptal değildim hissediyordum. Etrafımdaki herkes beni öylesine yargıladı ki bu ilişkiyi yaşarken en yakınım dediğim insanlar yüzüme gülüp arkamdan dedikodumu yaptı. İnsanlara inancımı öyle kaybettim ki iyi niyetimi o saf halimi o kadar özlüyorum ki böyle pis hesaplara giren sözde dindar geçinen insanlardan yedim en büyük darbeleri. Kendime inancım kalmadı sürekli öğürüyorum midem bulanıyor en ufak streste kaygıda hayatımın kontrolünü kaybettim çıkış yolu neydi ben kimdim neden tüm bunları yaşadım neden ona çekildim çok güzel mesleği vardı hayatı hobileri bense hayatın kontrolünü yine kaybettiğim dönemde tanıdım onu. Şimdi ise kendimi de kaybettim. Travma oldu bende insan ilişkileri kimseye güven duyamıyorum her ortamda sessiz sakin oturuyorum. Gözümdeki ışık kayboldu. İyi niyetim kayboldu. Ne dostluk ve ilişki bu çağda birine güvenmek çok zor. Herkes sen bana ne veriyorsun diye bakıyor kendi yaralarını iyileştirmek için başkalarını kullanıyor. Senin dertlerinle dert yarıştırıyor. Beni yargılıyor kendi hayatı çok düzgünmüş gibi mükemmel insan rollerine bürünüyorlar. İyi niyet avcıları resmen. Ben iyiyim bak kötü olan sensin ki herkesle sorun yaşıyorsun demeye getiriyorlar. O kadar hesaplı kitaplı davranıyorlar ki bu düzenden çok yoruldum. Bunlar iyiyim diye geçinen insanlar. Etrafında çok fazla insan var meslekleri çok iyi sayılan sevilen insanlar ama bir girseniz içlerine mideniz bulanır. Ben neden böyle saf bakamıyorum artık bilmiyorum ama onlara içimi açarken darbe yememek için artık hiçbir şeyimi paylaşmıyorum. Lütfen bana kendimde bulamadığım o psikolojik sorunların alt yapısını söyleyin kendimi anlamıyorum. Depresyona girdim resmen

Evlilik ile ilgili nasıl düşünmeliyim

Gönül hanım merhabalar,öncelikle cevabınız için çok teşekkür ederim açıkçası bişeyleri daha net görmemi sağladı ben biraz kırılmış ve üzülmüş durumdaydım bugün gururum kırılmış gibiydi whatsap profil fotoğrafımı kaldırdım yani amacım dikkatini çekmekti ama partnerim sanki biz hiç evlilik konusunu konuşmamışız gibi neşeli ve eski haliyle günaydın yazıp konuşmaya devam etti ben bi süre soğuk davrandım en azından tavrımdan anlar diye sonra profil fotoğrafın yine gitti yazdı:) bende kırgınım biraz sana dedim ondan dedim ama konuyu açmadım oda ben seni nasıl kırabilirim canım felan yazıp emoji gönderdi çalıştığı için o da konuyu açmadı açıkçası bende çok üstüne gitmedim ve normal bi şekilde konuşmaya devam ettim tabi fotoğrafım hala yok:)en azından konuşup beni rahatlatabilir çünkü bana bunları konuşucaz hayatım demişti tabiki yüz yüze bir anı bekliyorum ama evlilik istemiyor diye bana sevgisi değişmedi dediğiniz gibi yada bizim aramız açılmadı her insan gibi onunda zamana ihtiyacı olabilir çünkü biz oturacağımız ev için ilanlara bile beraber bakıyoruz kullanacağımız eşyaları bile aldık öyle olsa hiçbir adım atmazdık diye düşünüyorum ki bende zamanında evlilikten korkmadım değil geri adım attım belki o da öyle bi süreçtedir bide çevrem beni çok yönlendiriyor karşına al konuş senin amacın ne felan diye sor diyolar ben evlenmek istiyorum sen istemiyorsan bitirelim de bak peşinden koşacak felan diyolar ama ben saçma buluyorum hemen evlenmek istemedi diye insan ayrılır mı belki bizimde zamanımız başka zamandır kısmet diyorum ama içimden de acaba beni bırakıcak mı diye de geçiyor ya bitirmek isterse ben yalnızlıktan çok korkuyorum ve ona çok alıştım onu başkasıyla düşünemiyorum acaba niyetimi belli etmese miydim ama daha öncede biz 1 senedir evlilik konuşuyoruz olsa o zamanda olurdu ama şimdi bu beni bırakıcak hissi daha yoğun nasıl düşünmeliyim sizce nasıl davranmalıyım

Evlilik hakkında ne düşünmeliyim

Merhabalar,benim yaklaşık 5 yıldır bir ilişkim var ve son 1 yıldır evlilik düşünüyoruz ama ben zaman zaman emin olamadım bu durumdan ve partnerime evlenicek olgunlukta olmadığımı söyledim biraz daha büyümem gerektiğini düşünüyordum fakat zamanla yaştan kaynaklı mı emin değilim 26 yaşındayım ailemle beraber yaşıyorum ve zaman zaman anlaşmazlıklarımız oluyor ben daha çok sakin günler geçirmek istiyorum dakat onlar daha başka şeyler istiyorlar ve biz anlaşamıyoruz kendime ait bi evimin olmasını çok istemeye başladım tabiki bundan kaynaklı evlilik istemiyorum ama partnerimle aynı evde olsam benim için çok daha rahat bir yaşam olabilirdi sürekli bi görevim olmazdı ve ben bu aralar bu kadar zaman geçmesine rağmen neden hala evlilik konusunun konuşulmadığını düşündüm ve bunu partnerime daha öncede söyledim bana evlenicez diyordu ev bakıyorduk beraber ama şimdi işini bahane ediyor sanki babası ve annesiyle berabar çalıştırdıkları bi lokantaları var ve babası işi bırakmak istiyor kendisi de bu işin çok yoğun olduğunu sabah 6 akşam 10 evlendiğimizde böyle bi hayat yaşamak istemediğini söylüyor kendisi yazılım mühendisi fakat şuan ki işten kazandığı para mühendislikten alacağından kat ve kat daha fazla o şuanda çıkmazda hissediyor ve bu konunun netleşmesini istiyor ama ben ona evlilikle ilgili bişeyler dediğimde asla bana emin ve garanti konuşmuyor bakarız,sıkıştırma beni gibi cümleleri var yani ben artık oyalandığımı düşünüyorum kime anlatsam öyle düşünür insan en azından halledicem ben sadece iş konusu kaldı sen bana güven der o da yok ben ona senden hemen bi aile tanışması yada evlilik istemiyorum sadece senden emin cevaplar bekliyorum dedim biliyorum seni hayatım dedi sadece asla bir açıklama yok amacı ne bilmiyodrum hazır değilim de demiyor ama ben emin olmak istiyorum sizce ne yapmalıyım sonrasında bu konuyu kapattım tabiki ben zorluyormuşum gibi kötü hissettim tekrar açmayı düşünmüyorum sonuçta ben kaç kere bahsettim artık onun biraz bişeyler yapması lazım

İlişkide güvenmek için ne yapmalıyız?

Kız arkadaşımla yaklaşık 15 yıldır tanışıyoruz ama 10 yıl önce ayrıldık ve birbirimizi çok seviyoruz kız aradaşım benden ayrıldım ve 10 yıl sonra geri döndü be benimle beraber olmak istiyor ama birbirimize tam güvenemiyoruz ne yapmalıyız ve artık üzülmek istemiyoruz ama biz her zaman tereddütlüyüz ama kız arkadaşım kafası çok karışık ve toparlamaya çalışıyorum nasıl yol izlemeliyiz ne yapalım? Lütfen

tolgachef

Takıntılı durumu nasıl bitireceğim?

Ghosting Her insanın başına gelmesi muhtemel bir şey ama benimki çok farklı. İnsan hoşlanmadığı kadını yanağından öper mi ertesi günü kafam çok karışık diyip gider mi. . 2 sene bitti takıntım devam ediyor ve çok yoruldum. Bana senden korkuyorum ya sana bağlanırsam dedi ilk buluşmada aklımla mi oynadı ne yaptı ama kötüyüm inanmadım da bağlanma olayına ne yapmam lazım. . 2 sene oldu kolay değil

Biz Şimdi Neyiz Sorunsalı

Merhabalar sizden yardım talep etmeye geldim çünkü uykumdan tut çoğu konuda etkilemekte artık beni, yaklaşık 2 yıldır konuştuğum bir kız var bir arkadaş vasıtasıyla tanıştık sanal ortam üzerinde tanıştık halen o şekilde devam ediyor, tanıştığımız günden beri takılıyoruz bir birimizi daha yakından tanıdık ve çoğu konuda ortak noktamız olduğunu fark ettik, bilgisayar üzerinde oyun oynamayı seviyoruz, müzik zevklerimiz aynı, mizah seviyemiz aynı, bir birimize çok gülüyoruz ve değer de veriyoruz, birbirimizi çoğu konuda anlamaya da çalışıyoruz neredeyse hiç tartışmadık arada kırgınlıklar olsa da çözüme ulaştırdık olgun bir seviyede, bundan dolayı ilişkimiz ilerledi gibi ama ne sevgili seviyesinde ne de arkadaş seviyesinde, böyle çok arada bir yerde bir birimize iltifatlar ediyoruz sevgili denilecek seviyede iltifatlar da ediyoruz genel olarak ben daha çok iltifat ediyorum , oda iltifatlar ediyor onun da bana değer verdiğini görebiliyorum. Kendisinin benim dışında kimseyle konuşmadığını da biliyorum aynı şekilde bende onun dışında kimseyle konuşmuyorum bunu da biliyor, bir ara bana "sen olmazsan ben gün içinde ne yaparım cidden hiç bilmiyorum, can sıkıntısından patlardım her halde, iyi ki varsın" demişti. Şimdi biz ikimiz aşk sevgisinden daha çok tanıyarak sevmeye önem veriyoruz ve bir ilişkinin sadece güzellikten yana sevmekten daha çok ortak noktalar olup sevilmekten yana olması gerektiğini düşünüyoruz çünkü böyle ilişkiler daha sağlam oluyor ve yapılacak şeyler bulunabiliyor, bunları öyle sohbet ederken konuştuk ve bu durumda ikimiz arasındaki ilişkiye bakınca bu dediğimiz tanıma çıkıyor ama bir birimize hiç bir zaman diyemedik biz sevgili miyiz neyiz diye, bende bunu söyledikten sonra belki olumsuz cevap alırım diye de bahsetmek istemiyorum aramız kötü olur korkusu da var çünkü ona çok önem veriyorum ve seviyorum da, gün içerisinde 1 saatten tut 13-14 saate kadar seslide takılmaktayız, oyunlar oynarız, bir şeyler izleriz, sohbet ederiz. Benim arada kaldığım şey ise, şimdi kendisine çok değer veriyorum ve seviyorum ilişkimizin bir çizgi üzerinde olmasından daha çok artık bir yere varmasını istiyorum en çokta artık biz birbirimize uyumluyuz ve sevgiliyiz denilecek seviyesine gelmesini istiyorum ki bence artık yaşadığımız şey sevgililikten öteye geçmiş durumda artık iyi uyum sağlıyoruz, bu konuda sizden yardım almaya geldim, teşekkürler.

Ben kendimi mi sevmiyorum?

Şu an bir ilişkim var nişanlıyım. Düğünüme 2 ay var. Erkek arkadaşım liseden hayatımda olan onun hayatını yakından gözlemlediğim biri eski ilişkisini biliyorum. İlişkimizde ona romantik yemekler sürprizler yaparken bana da yapmasını istediğimde yapmadı. Evlilik yoluna girecek kadar yol almış ilişkide bir bunu yapamadı. Defalarca atak geçirdim. En sonunda beni sevdiğini ama insanın bir defa aşık olduğunu anlattı ve o konuyu açmamamı. O eski halindeki insan değilmiş. O yemekleri özür dilemek için hazırlamış içinden gelmemiş yaptıkları. Oysa ben düşündüğümde onun için her şeyi yapan anlayışlı şefkatli biriyim. Başkası ona bu kadar kötüyken yapması fakat ben ona bu kadar iyiyken yapmaması bana normal gelmiyor. Bazen tüm insanlar normalde ben değilmişim gibi geliyor öyle kötü hissediyorum kendimi. Zaten geçmiş ilişkilerimde de hep tek olan tüm duyguların ona harcanmış olduğu kadın figürü olurdu. Belki de korktuğum başıma geldi. Beni sanırım bu hayatta kimse “en” olarak sevmeyecek. Benim sevilmemde hep koşul olur dürüstlüğüm, anlayışım, sadakatim. Şimdi de sormak istiyorum biraz bahsettiğim bu hislerim bana ne anlatıyor. Ben kendime nasıl davranmalıyım?

Sevgilim sevdiğini söylüyor ama soğuk yapıyor

Yaklaşık 5 yıldır bir ilişkimiz var gerek yanyana gerek uzaktan ilişkimizi yaşadık sunan uzak mesafedeyiz. Normalde mezun olduktan sonra bir yüzük düşünüyorduk şu an nedensizce bana soğuk yapmaya başladı bunu ona dile getidiğimde soğuk yaptığını kabul ediyir6fakat nedeni asla yokmuş beni halen çok sevdiğini ve yanımda olduğunu dile getiriyor tabi süreç zarfında pek yazmaz bana aramaz sormaz. Ne yapmam gerekiyor lütfen. İlişkimiz için iki tarafta çok emek verdi gerek aile konusunda gerek diğer konularda fakat şu an içinde olduğum durumdan kurtulmak istiyorum ve o soğukluğunu nedensizce oldugunu dile getirirken ben de hemen bitirme kararı aldım çünkü elimden gelen tek şey buydu bir savunma mekanizması geliştirmiştim. Şu an ne yapmam gerekiyor lütfen yardımcı olabilir misiniz