Romantik İlişkiler Kategorisi

Sevgilim ayrılık sonrası tinder yüklemiş

Sevgilim benden ayrıldı. 2 hafta sonra barıştık ama ben o yazmayınca bile panik oluyorum o haricinde hicbisey yapmak istemiyorum. Sevgilim erkek ve ayrılıktan 5 gün sonra tinder yüklemiş bunu gördüm. Başka kızla oyundan tanışmış kız kötü biri çıkınca konuşmayı kesmiş arkadaşı söyledi ve sevgilime söylememem gerektiğini söyledi yemin ettim. Kaç kez sordum konuşmadım diyor. Arkadaşı beni kaybetmekten korktuğu için söylemediğini söylüyor. Fotoğraflarımızı bile silmiş. Ona çok güveniyordum beni hiç bırakmaz diyordum yere çakıldım. Şimdi hala eskisi gibi seviyormudur diyorum kafam karışıyor. 2 3 saat konuşmasak beni aramazsa deliye dönüyorum. Bu bağımlılık mi takıntı mi ne yapacagimi bilmiyorum. Birkaç sene önce bana sevdiğini söylerken onunla sevgili değilken okulda bir kızdan haşlanmış bunuda arkadaşı soyledi. O aklıma geliyor mesela ve ben o kızı bile kıskanıyorum. Ben ne yapacağım

Bir ilişkiye başlamaktan sürekli kaçınıyorum bunu nasıl çözebilirim?

Merhabalar,Hiç flört ya da uzun süreli bir ilişki deneyimim olmadı. Eğitim hayatım daha sonrasında iş bulma gibi önceliklerim vardı. Bir meslek sahibiyim ve hayatımı bir düzene koydum. Artık bir aile kurmak istiyorum, yalnız olmanın verdiği eksikliği daha çok hissediyorum ama ilişki konusunda adım atamıyorum,görüşmek isteyen kişilere şans veremiyorum,biriyle tanışma düşüncesi bende heyecan ya da merak değil kaygı düşüncesini ve yapamayacağım hissini uyandırıyor. Bir ilişkiye başlamaktan çok sonucunu düşünüyorum. Bu yüzden sürekli kafamda bahaneler üretiyorum ama yalnız olmakta kendimi kötü hissettiriyor,hayatımda bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum. Yakın arkadaş çevremle bu sorunlarımı konuşabiliyorum o konuda yalnız değilim. Evlilikleri iyi olan bir ailem var. Hiçbir konuda beni kısıtlamadılar,hep destekleyici oldular. Düşüncelerime ve kararlarıma saygı duyuyorlar. Her anne baba gibi çocuğunun iyi yerlerde ve koşullarda olmasını istedikleri için kendimi hep daha iyi olmam gerektiği konusunda yetersiz hissediyorum. Bu işim içinde geçerli . .. daha iyisini yapabilirdim,ufak bir hata da olsa bunu nasıl yapabildim gibi düşüncelerle boğuşuyorum. Bu konuda ne yapmalıyım bilmiyorum

Sanki bir ilişkinin daha temelini atamamışız gibi

Örneğin ben mesajlaşmayı çok sevmiyorum ve mesajlaşırken o kadar da dikkatli olamıyorum çok hızlı bir şekilde yazınca eksik veya hatalı olarak partnerime kendimi açıklamış oluyorum. Oda benim ona kendimi yanlış anlatmamdan dolayı muhabbetim oluşmadığını sinirlendiğini söylüyor. Ben ise odaklanmakta zorluk çektiğimi yazdığımı bir daha okumadığımı söylüyor. Bu durum da onun hassas olduğu durum. Dikkatsiz davranmak. Bu durum için ne yapılmalı. Gerçekten uyuşmuyor muyuz yoksa benim eksikliklerimden dolayı mı ?

Kaygıyla yaşamak nasıl olmalı

Ben uzun süredir kaygı bozukluğu yaşıyorum. En ufak streste heyecanlı durumda panik haline bürünüyorum tüm gece uyumuyorum midem ağrıyor yanıyor kusuyorum öğürüyorum. Bunun yüzünden işimden bile oldum. Çok stresli günlerden sonra işe girmiştim ama çok fazla efor istiyordu o iş vücudum zihnim daha fazla dayanamadı aslında ortada bir şey de yoktu durup dururken yine bunları yaşadım bir sabah yine kustum öğürdüm belki de içimde birikenlerdi bilmiyorum. Hayatımın her döneminde yalnızdım. Son 3 senedir hayatımda 5 6 kişi vardı o insanlarla stabil bir arkadaşlığım vardı sonra bir ilişkim oldu bu gruplardan birinin arkadaşıyla o bana öyle şeyler yaşattı ki ben bu ilişkide kendimden ödünler vermiştim fedakarlıklar yapmıştım. Sonra benden ayrıldı son 1 senede arkadaşlıklarım bozuldu herkes beni yargılamaya başladı kırık cam teorisi gibi sen zaten hiçbir ilişkini yürütemiyorsun demeye başlandı alttan alttan oysa benim içimde hiçbirine karşı kötülük yoktu yaşadıklarım ağır geliyordu. Benim sakinliğe ihtiyacım vardı bu kişi çok sosyal pervasız biriydi. Hani bazen canınızın yanacağını bilerek çekilirsiniz ya ikimiz için de öyle bir aşktı. O muhafazakar biriydi ben açık biriydim uyum sağladım ödün verdim kendimden aslında ben onun için zıt karakterdim zıt yaşamlarımız vardı ama ikimizin de anlayamadığı şekilde hayat bizi hep bir noktada aşk acısı çektirdi son 1 senedir o benim dönmemi bekledi ben onun kim fedakarlık yapacak diye düşünmeye başlandı her iki tarafında beklentileri karşılanmıyordu. Onun bazı ortamları benim hoşuma gitmiyordu. İkimiz de birbirimizle olursak vazgeçmemiz gereken şeyler var. Ama birlikte olamazsak kalbimiz birbirimizde kalıyor. Mantıkla kalbin savaşı gibi. Sorun sevgi değildi başlangıçta eski sevgilisini unutamamıştı yani ben bazı şeyler gördüm bana bir anlamı yok çabalayacağım dedi ve devam ettim. Zaten ayrılmamızda ben en son bunlara o kadar üzüldüm ki içime kapandım o gün arkadaşlarımız vardı gülemedim eğlenemedim o da ayrıldı benden. Kız arkadaşlarıyla konuştuğu mesajları silmişti ben rahatsız oluyorum diye gizlemiş benden bunlar üst üste gelince ben tükendim en sonunda ve son 2 senedir durum bu şekilde ben eski kıyafetlerime geri döndüm ama ona dönebilecek cesaretim gücüm kalmadı. Yeniden başlamak için de kaygılarım çok yoğun her şeyin ortasında kalakaldım çıkış yolu nedir bilmiyorum

Evlilikle ilgili ne düşünmeliyim

Gönül Hanım tekrar merhabalar,dediklerinizde haklısınız ben zaten onunda bu evlilik içinden gelsin istiyorum ama sanki o evlilik insanı değil gibi böyle vakit yaklaştıkça uzaklaşıyor ve kaçıyor gibi bianda beni bırakıp gitmesinden korkuyorum keşke evlilik konusunu hiç açmasaydım diyorum ya şimdi bana karlı tavırları değişirse Buda evlilik meraklısı oldu çıktı başıma derse eskiden böyle düşünmezdim rahat rahat yaşardım ama evde yaşadığım sıkıntılar yani ailemle yaşadığım eve girmek istemiyorum ruhum çekiliyo sanki hemen ağlayasım sıkılasım geliyo kimseyi görmek istemiyorum o yüzden partnerimi de sıkıştırdım biraz normalde ailemle çok iyi geçinirdim evden çıkmak istemezdim ama bu ara öyle değilim ve bi evlilik beklentisi içine girdim kendi evimi ve kurallarımı koymak istedim yoksa onu zorlamazdım böyle sorularla oda bana biraz zaman ver dedi ama kötü anlama değil sabret dedi oda haklı bianda niye böyle oldu diyo belkide ama sebeplerini söyliyicem ona en azından durumu bilsin birde gönül Hanım benden cinsel bir beklenti içinde biz hiç birlikte olmadık ama bana yapalım sonra afedersiniz diktiririz demeye başladı ama ben evlilik olmadan yapamam yani hem istemiyorum hemde ailem böyle bi aile değil birde güvenmiyorum ya giderse istediğini aldıktan sonra çok kararsızım nasıl davranmam lazım ne demem lazım hiç bilmiyorum gitmesinden de korkuyorum yani evlilik baskısı var üzerimde diyip yada başkalarıyla konuşmaya başlarsa bana bu konuda da yardımcı olur musunuz

4 yıllık ilişkim bitti kendimi nasıl mutlu edebilirim

ayrıldık 4 yıllık ilişkim bitti aşırı kötüyüm sence ne yapmalıyım kendimi aşırı kötü hissediyorum sanki herkes gitmiş gibi çünkü onu hayatımın merkezine koymıştım beni namusumdam vurdu ondan hiç beklemiyordum kendimi o kadar köti hissediyorım ki sana analtamam bana biraz akıl verip yardımcı olabilirmisin onunla konuşmadığımda özlüyorım cnaım sıkılıuor aklımdan hiç çıkmıyor sürekli aklıma geliyor sanki ondna başka kimse yokmuş hayatımda gibi hissediyorm

İyi niyetimi kaybettim

29 yaşıma kadar herkesi anlamaya çalışan iyi düşünen beni aldatmış olmasına rağmen bile iyi ayrılan biriydim ben. Sadece sessiz sakin olduğum için her ortama adapte olamadığım için her şeyi kendi içimde yaşardım. O yüzden çok fazla çevrem yoktur. Küçükken hep sessiz sakin bir çocukmuşum anne ve babam arasında hiç sohbet olmazdı. Sessiz sakin yemek yerdik annem hep söylenen babamda hep keyfince gezen çalışmayan biriydi. Ben de lisede sınıfta kaldığım için başarısızlıkla suçlanmış annem çalıştığı için evde hep yalnız başıma kalan biriydim. Lisede de çok az arkadaşım vardı liseden üniversite mezuna kadar 10 senelik ilişkim oldu. Aldattı beni. Lisede kaldığımda kusma öğürme başladı bende. Okula her sabah böyle gidiyordum. Hep sessizdim kimseyle konuşamıyordum. Üniversitede de kendi başıma biriktiğim paralarla eve geliyordum her hafta sonu. İçimi kimseye açamıyordum. 2 sene önce bir ilişkim oldu o saf halimi o kadar özlüyorum ki ben hayatı çok yanlış tanımışım o meğer eşli ilişkisini unutamamış ben bununla 2 ay sonra yüzleştim. Benden özürler diledi çabalayacağım dedi inandım devam ettim. Daha sonra bana muhafazakar olduğunu söyledi ben kıyafetlerimden ödün vermiştim bana yapma dediği şeyleri kendi yapmaya başladı. En son ben kız arkadaş konularında çok hoşlanmadığımı bildiği için mesaj sildi gözümün içine baka baka. Eski ilişkisine dair bir şey görmek istemediğimi söylemiştim bütün notlar şiirler telefonunda duruyordu. Ben bunlara tepki gösterdim diye beni öyle bir konuma soktu ki insanların içinde sorun çıkaran benmişim gibi oldu. Ben bir şey yaşayınca içime kapanıyorum sen ilerde aileme de böyle yaparsın dedi. O gün hiç konuşmamıştım. Bir insan bunu bildiği halde yüzüne böyle vurur mu bu çok acımasızca. Ben resmen onun hayatına kullanılmak için girmişim yaşadıklarımı öyle hazmedemiyorum ki boğazımda düğüm düğüm kaldı. Neden kızamıyorum biliyor musunuz çünkü ayrılırken bile ağlıyordu açık kapı bırakarak gitti. İnşallah pişman olmayız dedi bu karardan oysa ayrılık kararını kendi almıştı. O kadar bencilce bir hareket ki bu yaptığı beni resmen yaraladı ortada bıraktı. Ben hatalıyım evet bu ilişkide bu kadar değersizleştirilmeme rağmen kalmamalıydım ama ben daha fazla yaşadıklarımı taşınamadım çünkü bana duyguları bastırdığını üzülmek istemediğini söyledi çünkü eski ilişkisinden sonra o da büyük depresyon geçirmiş ama telefonunda ona eskiden yazdığı şiirleri görünce içim paramparça oldu. Bana kaşıkla bile verilmeyen koşullu verilen sevgiyi zamanında kepçeyle sunmasını okudum ona ağladığı videolar bile duruyordu. Benimleyken unutma beni diye şarkılar dinliyordu sorduğumda anlamı yok diyordu benden ayrıldıktan sonra da bana yaşadıklarımıza yönelik şarkılar dinliyor bunları takip ettim bir süre kendime ispat etmek için çünkü ben aptal değildim hissediyordum. Etrafımdaki herkes beni öylesine yargıladı ki bu ilişkiyi yaşarken en yakınım dediğim insanlar yüzüme gülüp arkamdan dedikodumu yaptı. İnsanlara inancımı öyle kaybettim ki iyi niyetimi o saf halimi o kadar özlüyorum ki böyle pis hesaplara giren sözde dindar geçinen insanlardan yedim en büyük darbeleri. Kendime inancım kalmadı sürekli öğürüyorum midem bulanıyor en ufak streste kaygıda hayatımın kontrolünü kaybettim çıkış yolu neydi ben kimdim neden tüm bunları yaşadım neden ona çekildim çok güzel mesleği vardı hayatı hobileri bense hayatın kontrolünü yine kaybettiğim dönemde tanıdım onu. Şimdi ise kendimi de kaybettim. Travma oldu bende insan ilişkileri kimseye güven duyamıyorum her ortamda sessiz sakin oturuyorum. Gözümdeki ışık kayboldu. İyi niyetim kayboldu. Ne dostluk ve ilişki bu çağda birine güvenmek çok zor. Herkes sen bana ne veriyorsun diye bakıyor kendi yaralarını iyileştirmek için başkalarını kullanıyor. Senin dertlerinle dert yarıştırıyor. Beni yargılıyor kendi hayatı çok düzgünmüş gibi mükemmel insan rollerine bürünüyorlar. İyi niyet avcıları resmen. Ben iyiyim bak kötü olan sensin ki herkesle sorun yaşıyorsun demeye getiriyorlar. O kadar hesaplı kitaplı davranıyorlar ki bu düzenden çok yoruldum. Bunlar iyiyim diye geçinen insanlar. Etrafında çok fazla insan var meslekleri çok iyi sayılan sevilen insanlar ama bir girseniz içlerine mideniz bulanır. Ben neden böyle saf bakamıyorum artık bilmiyorum ama onlara içimi açarken darbe yememek için artık hiçbir şeyimi paylaşmıyorum. Lütfen bana kendimde bulamadığım o psikolojik sorunların alt yapısını söyleyin kendimi anlamıyorum. Depresyona girdim resmen

Evlilik ile ilgili nasıl düşünmeliyim

Gönül hanım merhabalar,öncelikle cevabınız için çok teşekkür ederim açıkçası bişeyleri daha net görmemi sağladı ben biraz kırılmış ve üzülmüş durumdaydım bugün gururum kırılmış gibiydi whatsap profil fotoğrafımı kaldırdım yani amacım dikkatini çekmekti ama partnerim sanki biz hiç evlilik konusunu konuşmamışız gibi neşeli ve eski haliyle günaydın yazıp konuşmaya devam etti ben bi süre soğuk davrandım en azından tavrımdan anlar diye sonra profil fotoğrafın yine gitti yazdı:) bende kırgınım biraz sana dedim ondan dedim ama konuyu açmadım oda ben seni nasıl kırabilirim canım felan yazıp emoji gönderdi çalıştığı için o da konuyu açmadı açıkçası bende çok üstüne gitmedim ve normal bi şekilde konuşmaya devam ettim tabi fotoğrafım hala yok:)en azından konuşup beni rahatlatabilir çünkü bana bunları konuşucaz hayatım demişti tabiki yüz yüze bir anı bekliyorum ama evlilik istemiyor diye bana sevgisi değişmedi dediğiniz gibi yada bizim aramız açılmadı her insan gibi onunda zamana ihtiyacı olabilir çünkü biz oturacağımız ev için ilanlara bile beraber bakıyoruz kullanacağımız eşyaları bile aldık öyle olsa hiçbir adım atmazdık diye düşünüyorum ki bende zamanında evlilikten korkmadım değil geri adım attım belki o da öyle bi süreçtedir bide çevrem beni çok yönlendiriyor karşına al konuş senin amacın ne felan diye sor diyolar ben evlenmek istiyorum sen istemiyorsan bitirelim de bak peşinden koşacak felan diyolar ama ben saçma buluyorum hemen evlenmek istemedi diye insan ayrılır mı belki bizimde zamanımız başka zamandır kısmet diyorum ama içimden de acaba beni bırakıcak mı diye de geçiyor ya bitirmek isterse ben yalnızlıktan çok korkuyorum ve ona çok alıştım onu başkasıyla düşünemiyorum acaba niyetimi belli etmese miydim ama daha öncede biz 1 senedir evlilik konuşuyoruz olsa o zamanda olurdu ama şimdi bu beni bırakıcak hissi daha yoğun nasıl düşünmeliyim sizce nasıl davranmalıyım

Evlilik hakkında ne düşünmeliyim

Merhabalar,benim yaklaşık 5 yıldır bir ilişkim var ve son 1 yıldır evlilik düşünüyoruz ama ben zaman zaman emin olamadım bu durumdan ve partnerime evlenicek olgunlukta olmadığımı söyledim biraz daha büyümem gerektiğini düşünüyordum fakat zamanla yaştan kaynaklı mı emin değilim 26 yaşındayım ailemle beraber yaşıyorum ve zaman zaman anlaşmazlıklarımız oluyor ben daha çok sakin günler geçirmek istiyorum dakat onlar daha başka şeyler istiyorlar ve biz anlaşamıyoruz kendime ait bi evimin olmasını çok istemeye başladım tabiki bundan kaynaklı evlilik istemiyorum ama partnerimle aynı evde olsam benim için çok daha rahat bir yaşam olabilirdi sürekli bi görevim olmazdı ve ben bu aralar bu kadar zaman geçmesine rağmen neden hala evlilik konusunun konuşulmadığını düşündüm ve bunu partnerime daha öncede söyledim bana evlenicez diyordu ev bakıyorduk beraber ama şimdi işini bahane ediyor sanki babası ve annesiyle berabar çalıştırdıkları bi lokantaları var ve babası işi bırakmak istiyor kendisi de bu işin çok yoğun olduğunu sabah 6 akşam 10 evlendiğimizde böyle bi hayat yaşamak istemediğini söylüyor kendisi yazılım mühendisi fakat şuan ki işten kazandığı para mühendislikten alacağından kat ve kat daha fazla o şuanda çıkmazda hissediyor ve bu konunun netleşmesini istiyor ama ben ona evlilikle ilgili bişeyler dediğimde asla bana emin ve garanti konuşmuyor bakarız,sıkıştırma beni gibi cümleleri var yani ben artık oyalandığımı düşünüyorum kime anlatsam öyle düşünür insan en azından halledicem ben sadece iş konusu kaldı sen bana güven der o da yok ben ona senden hemen bi aile tanışması yada evlilik istemiyorum sadece senden emin cevaplar bekliyorum dedim biliyorum seni hayatım dedi sadece asla bir açıklama yok amacı ne bilmiyodrum hazır değilim de demiyor ama ben emin olmak istiyorum sizce ne yapmalıyım sonrasında bu konuyu kapattım tabiki ben zorluyormuşum gibi kötü hissettim tekrar açmayı düşünmüyorum sonuçta ben kaç kere bahsettim artık onun biraz bişeyler yapması lazım

İlişkide güvenmek için ne yapmalıyız?

Kız arkadaşımla yaklaşık 15 yıldır tanışıyoruz ama 10 yıl önce ayrıldık ve birbirimizi çok seviyoruz kız aradaşım benden ayrıldım ve 10 yıl sonra geri döndü be benimle beraber olmak istiyor ama birbirimize tam güvenemiyoruz ne yapmalıyız ve artık üzülmek istemiyoruz ama biz her zaman tereddütlüyüz ama kız arkadaşım kafası çok karışık ve toparlamaya çalışıyorum nasıl yol izlemeliyiz ne yapalım? Lütfen

tolgachef