Romantik İlişkiler Kategorisi

Eşime göre hep suçluyum, Ne yapmalıyım?

Kaç gündür eve gelince eşime ses etmeden bişeyleri yapmaya çalışıyorum ki kavga çıkmasın diye. Buna rağmen en ufak bi ev iş yapınca söyleniyor ve kaba davranıyor. Evde oturayım hiç kimse bana bir şey söylemesin istiyor. O zaman kavga çıkmıyor. En ufak bir yardım istesem kavga çıkıyor. Bana her gün senden boşancam diyor. Buna rağmen bugün babası hasta diye sesimi çıkarmadım. Ama yine ona yaranamadım. Eve geldik oğlumla az oyna dedim çünkü başım çatlıyor ve bisürü alışveriş çantası orda duruyor. Bana bir dakika bile yok mu dedi. Bana da bir dakika yok 2,5 senedir. Ve artık alışkanlık haline getirdiği ruh hastası dedi. Ben ruh hastası olduğumu kabul etmiyorum. Öyle bile olsam vicdansız olmaktan iyidir. İşten eve gelince duş alsın istiyorum. İki de bir beni tehdit ediyor evde yıkanmam diye. Aile terapisine gittik bi fayda görmedik. Bir kadın olarak ne yapmalıyım?

Aşk ve cinsellikten uzak yaşamaya nasıl alışabilirim ?

Ben tipsizim boyum kısa ucubeyim diye beni kimse sevmiyor beni görünce kızların midesi bulanıyor kusmaya gidiyor benle tokalasinca elim necasete değdi diyor bana bukalemunun bokbocegine benzeyen çesidi diyor bir kız orangitanla çıkarım senle çıkmam dedi diğeri ise goootyme kaş göz çizer onla çıkarım senle çıkmam dedi sadece param olursa benle çıkacaklarını söylüyorlar. Hal böyleyken üzülüyorum kendimi aşk ve cinsellikten bütünüyle soyutlamak istiyorum. Bu iki konuyu tamamen unutacağım ve mümkünse kadınlarla hiç muhatap olma ihtiyacı hissetmeyecegim bir hale gelmek istiyorum. Hayatta daha önemli konulara odaklanmak istiyorum. Nasıl başarabilirim

anlık mutlu oluyorum ama sonra neden pişman oluyorum?

hocam merhaba ben bayadır uzak mesafeli biriyle konuşuyorum ve sürekli gelgitli bi iletişimimiz var kopuk kopuk yani. hiçte buluşmadık zaten bu sürede. ben çok anlam yükledim ona ama o çok değildi. ondan yaşça da büyüğüm zaten. olurumuz gram yok. hep toksiklik vardıa ramızda kavgalar oluyor nitekim geçen gün yine oldu. zaman geçiyor geliyor yazıyor bana o anlık mutlu ve heyecanlı oluyorum ama uzun vadede konuşup saçmalayınca ve ergence şeyler söylediğinde kendi kendime off yine aynı şeyler oalcak işte kısır döngüde sıkışıp kaldım diyip pişman oluyorum. . ne yapacağımı bilemiyorum yani konuşsam mı konuşmasam mı diye çünkü gelecek yok. o 22 ben 27 yaşındayım.

Aldatıldığım sevgilime yeniden nasıl güvenebilirim?

Merhaba ben 22 yaşında üniversite öğrencisi bir kızım. Benim 4 yıllık bir ilişkim var . Şu an ayrı yaşıyor olsak da yıllarca beraber yaşadık. Kısacası ona çok alışkın ve bağımlıyım. Beni daha önce benim görebildiğim 3 kere aldattı. Bunu sanal olarak cinsellik olarak yaptı. İlk ikisinde gerçekten sevdiğim için affetmek istedim . Çok üzülerek ağlayarak şöyle böyle yıllar geçti. Ona güvenebilmek için kendimden çok verdim. Çok üzüldüm psikolojik tedavi gördüm. Bu süreçte de bana her zaman böyle şeylerle artık işi olmadığını yanlış hiçbir şey yapmadığını söylüyordu. Bu arada daha önceden basit konularda da olsa çok fazla yalan söylediğini gördüm. Daha sonra bundan 7 ay önce yani öncekilerden yıllar sonra yeniden aynı şeyi yaşadım. Artık ona güvenmeye başladığımı hissettiğim için kelimenin tam anlamıyla yıkıldım. O gün de ona güvenmediğimden tartışmıştık ve bana yine benim böyle şeylerle işim olmaz artık yanlış bir şey yapmıyorum diyip beni susturup görmezden gelmişti. Gecesinde böyle bir olay yaşadım. Ayrıldık. Çok emindim artık istemiyordum. Ayrı eve taşındım yeni bir düzen kurmuştum. Bu olay yaşanmadan 1 ay önce annesini kaybetmişti ve ben de bu sürecin hepsinde oradaydım. Ayrıldıktan da 1 ay sonra yanıma geldi çok kötü olduğu için yanında olmak istedim. Ama sonra işler benim isteğim ve kontrolüm dahilinde gerçekleşmedi. Gerçekten istemiyordum ama hayır diyemedim ve biz bir süre daha beraber yaşadık. Başlarda ben nefret ediyordum çok kötü davranıyordum ama sonra maalesef ki tekrar bağlandım ona. Daha sonra çok kavga ettiğimiz için kısacası kendini düşündüğü için taşındı evden. Şimdiyse ilişkimiz devam ediyor ama nasıl devam ediyor anlamıyorum. Hiçbir şey anlamıyorum. Ne ne hissettiğimi tanımlayabiliyorum ne gerçekten sevip sevmediğimden eminim ne de bu ilişkiyi isteyip istemediğimden. Bir yanım çok zarar gördüğüm için hala da bana karşı genel olarak davranışlarını beğenmediğim için zarar görüyorum devam etmek istemezken diğer yanım da onu kaybetmekten çok korkuyor. Neden böyle hissediyorum neden güçlü olamıyorum anlamıyorum. Son ayrıldığımızdan sonra ben hiç istemezken güvenini kazanıcam sen hiçbir şey yapmıycaksın ben yapıcam diyen insan şimdi öyle tuhaf davranıyor ki. Çok sıkılmış sürekli onu sorgulamamdan ona güvenememden. En sonki tartışmamızda da ona sorumluluğunu alamayacağın hatalar yapmasaydın o zaman dediğimde almıyorum sorumluluk falan dedi . Normalde bi insanın tam o an ayrılması gerekirken ben ayrılmadım. Gerçekten çok mu sıkıyorum bu konuda bir şeyleri değiştirmeli miyim yoksa zaten olması gereken bu mu bilmiyorum. Ona yeniden güvenebilir miyim ya da güvenmeli miyim emin olamıyorum. Şu an yine bana ben yanlış bir şey yapmıyorum o yüzden güvenini kazanmak için yapabileceğim daha fazla bir şey yok diyor. Ama bana bu lafları son ayrılışımızı hatırlatıyor. Ve tabii ki güvenemiyorum. Her lafından bir anlam çıkarmaya çalışıyorum sürekli dedektifçilik oynuyorum. Bu durumdan çok yoruldum. Ve o böyle yaptıkça ben bu konuda kendimi iyice yalnız hissediyorum. Ona başlarda demiştim eğer bu durumla beni yalnız bırakıp tek başıma savaşacaksam hiç istemiyorum diye. Ama şu an durum böyle. Beni çok sevdiğini söylüyor sözde ama beni kırmaktan da çekinmiyor. Bir yanım neden bilmiyorum sevgisine inanırken diğer yanım seven insan aldatır mı diyor. Gerçekten de size soruyorum seven bi insan aldatır mı ? Bunu neden yapıyor olabilir. Onu gerçekten anlamaya çalışıp ona bu soruyu sordum ben. Tek cevabı bilmiyorum keşke bilsem falan oldu. Kafam çok karışık yeniden güvenebilir miyim güvenmeli miyim bu konuda ne yapmalıyım lütfen yardımcı olun. Şimdiden çok teşekkür ederim.

Erkek arkadaşıma güvenme konusunda sorun yaşıyorum ne yapabilirim

Merhaba. Erkek arkadaşımla ilk tanıştığımda Yanmdayken sürekli açık giyimli bayanlara bakıyordu. Zaman ilerledikçe ben bunun beni çok rahatsız ettiğini belirttim. İlişkimiz ilerledi 2. 5 yıl oldu beni çok seviyor bunu çok net gösteriyor. Şuan bakmamaya da çok dikkat ediyor yanmda . Ama ben hala yalnız olunca ona güvenmiyorum. Yaşı benden 8 yaş küçük ve Bu da korkutuyor beni çok. Güvenemiyorum asla her türlü.

Kaybetme ve terk edilme korkusunu nasıl asarım?

Merhaba hocam. Ben uzun süredir biriyle konuşuyorum hocam. Ve ara ara onu kaybetmekten korkuyorum açıkçası. Çünkü seviyorum onu. Biraz da imkansiz bı durum bizimkisi. Hem uzak mesafe hem yaş farkı var bizde engel engel üstüne yani. Bu durum beni tetikliyor belki yanında olsaydı hep görüştüğüm kişi olsaydı çok düşünmezdim. Aslında birazda benim olmayana karşı duyduğum bı duygu bu. Bu durumda ne yapmam gerekir sizce🌸🪐

Duygumdan nasıl emin olurum

İrem hanım tekrar merhaba☺️size yazdığım o an duygularım o kadar yoğundu ki içimden geçeni bianda söylemek için öyle yazdım,yani ben belkide kendimi dinlemeyi bilmiyorum çünkü daha önce böyle bişey hiç yapmadım ama ben yıllardır partnerimi çok severken onu çok yakışıklı görürken onunla herşeyi paylaşmak isterken neden şimdi böyleyim onu anlamaya çalışıyorum. Şuanda hissettiğim o görmek istemiyorum bana yakışıklı gelmiyo durumlar dediğiniz gibi daha önce de farklı zamanlarda yaşadım ama bir gün iki gün sonra düzeldi yada ben düzeldiğini sandım bilinçaltımda hepsi toplandı,bu his kalıcı mı yoksa geçici mi bende bilmiyorum bazen özlüyorum dediğim gibi bazende konuşurken of diyip bırakıyorum kenara belkide yüz yüze gelip görüşemediğimiz için o ne düşünüyo bilmiyorum ve ona göre duygularımı yansıtamıyorum. İlişkiden uzaklaştığımda eskiden pişmanlık duyardım ama şuan 1 aydır bişey duymuyorum çünkü o koşsun peşimden istiyorum o da olmadı tabiki ve bu uzaklaşma kesinlikle zamana yayılan bir hissin sonucu oluştu çünkü uzun yıllar bi ilişkimiz var başları zaten hiç iç açıcı değil ben onun sanki hayranıymışım gibi yaşadım o bana ilgi bile duymuyordu kadın olarak bile görmedi ben hem cinslerimden bile nefret edicek duruma geldim onun yüzünden hiç şey diyemedim ben böyleyim kabul edersen et etmezsen etme sanki onun beni sevmesini inat haline getirdim görüceksin bende öyle olucam dedim ve böyle yaşadım ama çok zordu sanki onu kaybedince hayatımı kaybedicek gibiydim ama şuanda o beni kaybetmekten korkuyor mu bilmiyorum bundan 1 ay önce ben korkuyordum ama şuan sanki herkes kendi hayatına baksa daha iyi gibi geliyor bu kadar zorluk yaşadıktan sonra şuanda böyle duygularımın olması normal sanırım ama o zaman gerçekten toydum şuanki neslihan değildim şuan öyle bişey olsa hemen tavrımı belli ederdim ve sanırım o zaman da duygusal bi açlık çekiyordum babamdan görmediğim sevgiyi ondan almak istedim ama ne kadar yerini doldurabilir ki kendimi kandırdım belkide evet sevdi yalan söyleyemem değerde verdi herşeyi yapmaya çalıştı benim için ama ben şuanda bu durumdayım bilmiyorum. Onunla birlikteyken eskiden çok konforlu hissediyordum ne istesem alırdı nereye istesem giderdik mutluydum huzurluydum ve eve gelmek hiç istemezdim beni eve kadar bırakırdı nereye gitmiş olursak olalım arabada ağlardım yine gel diye ben böyle bi insandım ve şuan çok başkayım. Bu illişkide ilk önce anlaşılmak istiyorum evet belki bi erkek için zor ama ben demeden yada beni yormadan anlayabilsin beni sadık olsun,sevsin hatta benim onu sevdiğimden daha çok sevsin isterim çünkü o zaman bütün kontrolü ona vermiş gibi hissediyorum beni yönlendiriyor gibi birde sanırım İrem hanım ben herşeyden çok etkileniyorum bi söyleşi bir röportaj bi söz sosyal medyada gördüğüm onu hemen kendime bi yok olarak belirliyorum onun üzerinden partnerime tavrımı gösteriyorum yada sorular soruyorum böyle kötü bir huyum var,yaklaşık belkide 5-6 aydır özel hissedemiyorum sanki 1 yıllık evliymişiz gibi bi his var sevgili aylarında olan o ilgi yok gibi ben hep beklemek zorundaymışım gibi çünkü sonucunda bi konuşma bile olmuyor aramızda partnerimden kaynaklı 1 ay belkide daha fazla görüşemediğimiz zamanlar oldu bana eskiden bu durumlarda çiçek alır pasta alır süpriz yapardı şimdi ben tekrar ister istemez bekliyorum böyle şeyler ama olmuyo eskiden bianda çantasından kolye çıkartıp boynuma takardı hediye alırdı hepsi kayboldu. Evet ilişkide kendimi kaybediyorum doğru çünkü gözüm kör oluyor bişey duymuyorum ve görmüyorum öncesinde yapmak istediğim işler oluyordu yani yalan yok bana hep evde durma çalış dedi psikolojim için ama ben çalışmadım,kalbim beni her yere görüyor İrem hanımda ben gitmiyorum :) şöyle kötü bi huyumda var eğer beni bırakırsa diyorum sanki hemen bi ilişkiye başlamak zorundaymışım gibi bende şununla ilişkiye başlarım diyorum bu çok kötü bişey ama diyorum bilmiyorum.

Benim yüzümden biten bir ilişkiyi nasıl unuturum?

Sevgilime bir yalan söyledim ancak bu yalan ilişkiyi kurtarmak içindi. Daha sonra yalan söylediğim aşırı derecede vicdan azabı çektim ve sevgilime doğruları söyledim. Çok sinirlendi ve ayrılma kararı aldı. Hala ayrıldığımızı kabullenemiyorum yapılan onca gelecek planı onca hayal alınan onca hediye hepsi boşa gitmiş gibi hissediyorum. İçimde bir yarım kalmışlık hissi var ve gogusumde ve karnımda acı hissediyorum. Bazen düşündükçe nefes alamıyorum ve ağlamama rağmen rahatlayamıyorum. Kalbim çok acıyor ve onu unutmak için ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Onu hayatımın her alanına aldım, ailemle tanıştı, akrabalarımla tanıştı, arkadaşlarımla tanıştı ve beraber yapmadığımız şey kalmadı. Özellikle böyle güzel ve sağlıklı bir ilişkinin benim yüzümden bitmesi fazla acı verici. Bundan nasıl kurtulacagımı bilmiyorum.

Duygumdan nasıl emin olurum

İrem hanım merhabalar,ya ben sanki yapamıyorum şimdide konuşurken partnerimle yüzü gözümün önüne geliyo soğuyorum ondan yani çok afedersiniz ama görmek istemiyorum onu yine aynı hislere döndüm yakışıklı gelmiyor tekrar bana niye böyle oldum bilmiyorum özlüyodum buluşmak istiyodum şimdi tekrar başa döndüm sıkıldım yani sanki hayatıma tek başıma devam etsem daha mutlu olurum hissi Var içimde ayrılık konuşması yapıcakmış gibi hissediyorum kendimi niye böyle oldum bilmiyorum

Güven problemi sorunu nasıl çözülür? Güven nasıl inşa edilir?

Merhaba,sevdiğim insana ilişkimizin ilk zamanlarından şimdiye kadar yapımdan kaynaklı çekincelerimden kaynaklı yaptığım davranışlar beni güvensiz gösteriyor. Art niyetsiz yaptığım davranışlar onu üzecek davranışlara dönüştü zamanla. Mesela ailemden çekindiğim için yazamadığım saatler,bir yakınımın yanına gittiğim için o an almaya gidemediğim ilk çiçeğim,insanlardan çekinip tutamadım elini onun hevesini kırmış olmakla kaldı,üzdü. Onu sakladığımı düşünüyor insanlardan. Uyuya kaldığım anlar var mesela ilk zamanlarımızda bu an gerçek ama güvenini zedelediğim için o inanamıyor. Yaptığım hatalar bitmiyor doğum gününü unuttum mesela. Diğer ay olarak hatırladım günü o gün kutlasakta önemi değeri olmadı onun gözünde. Bunlar puzzle parçaları gibi birleştiğinde bir resim oluşturuyor onun gözünde. Ona değer vermediğimi ve ona zaman ayırmadığımı hissettirdi bu durum. Sürekli kendimi suçluyorum onu hep üzüyorum,üzdüğüm için çok üzülüyorum. Gerçekten sevgiyi gösterebilmeyi öğrenmek zedelenen güveni sağlam bir şekilde inşa etmek doğruyu söylediğimi ona anlatabilmek istiyorum ama duygusal ruh halim kendimi anlatmama engel oluyor. Bir konuyu konusurken gözlerim dolup ağlamaya başlıyorum istemsizce. Kendimi anlatamamak inandıramamak üzüyor. Tertemiz sevgimi ona nasıl gösterebilirim,zedelenen güvenini en baştan nasıl inşa ederim tavsiyelerinizi ihtiyacım var. Tesekkürler şimdiden